Net\u00ebve qyteti duket si nj\u00eb panoram\u00eb e gjalle dhe e vdekur aq i heshtur sa dhe i\u00a0 zhurmsh\u00ebm. Sa ndonj\u00ebher\u00eb t\u00eb duket se t\u00eb duhet pak qet\u00ebsi por edhe heshtja vret dhe thyen \u00e7do grimc\u00eb t\u00eb qepur t\u00eb shpirtit t\u00ebnd. Njer\u00ebzit endacak vrapojn\u00eb t\u00eb grumbulluar si flet te djegura te bera shkrrumb si ato flete te pab\u00ebr\u00eb ende hi. E lart nj\u00eb vajze sodit keto pamje si te ishte nje spektatore e pamjeve madh\u00ebshtuese por t\u00eb vrazhda n\u00eb t\u00eb njejten kohe. Qyteti duket bukur gjith\u00ebsesi, nuk mungojne yjet, as hena nuk mungon, madje leshon nje buzeqeshje t\u00eb brisht\u00eb prej s\u00eb largu p\u00ebr ti thene asaj vajze se nuk je vetem, jam edhe une me ty. Ajo pastaj mbeshtetet n\u00eb parmakun e ftoht\u00eb dhe mundohet ta pastroj\u00eb, se ndoshta duke e pastruar shpesh ai nuk do te jete m\u00eb aq e ftohte por ajo ende nuk e di, ndoshta nuk e kupton se ai eshte nj\u00eb cop e forte hekurr, qe vetem per tu ngrohur nuk ka se si te ndodh\u00eb. Kurr\u00ebses, hekurin nuk e ngroh askush, perve\u00e7se diellit te fort\u00eb. U mbeshtet serisht, dhe shihte fytyrat e largeta te njer\u00ebzeve, dhe buzeqeshte me vehte ndonjehere. Ky qytet hesht sikunder dhe ajo, te pakten e kemi nj\u00eb t\u00eb perbashket te madhe, pastaj nj\u00eb thirrje e larget u degjua, k\u00ebnga e yjeve e h\u00ebn\u00ebs e vajzes q\u00eb kendonin ne shpirtin e saj. Duke u dridhur fjalet qe pengoheshin dhe p\u00ebrcilleshin me te forten dhe te athten shijen e veres q\u00eb te injektohet ne gjak si helm i \u00ebmb\u00ebl te cilin e pi dhe nuk i thua ndal. Her\u00eb te duket helm e here mjalt\u00eb, here te dhuron buzeqeshje, gezim, here te mberthen ne guacken e trishtimit, ne guacken me te keqe te vetmis\u00eb. Pastaj ti e thith deri ne piken e fundit, dhe kur e sheh se gota \u00ebsht\u00eb e zbrazet bosh, e tund goten me inat ti nuk mund te mbarosh je ilaci im kush te piu? Un\u00eb jam koshiente, un\u00eb jo mos ndoshta yjet? Mos ndoshta njer\u00ebzit? Mos ndoshta ky qiell q\u00eb p\u00ebrpin gjithe shijet? Un\u00eb jo! Shpirti im, ai ndoshta te ka pire ty, vet\u00ebm se un\u00eb i kisha syte e mbyllur dhe nuk e pash\u00eb sesi e ne cfare moment u zbraz gota ime. Pastaj ajo e mbush goten s\u00ebrish, filloi t\u00eb qeshte me z\u00eb, k\u00ebt\u00eb her\u00eb do t\u00eb t\u00eb shoh kur t\u00eb zbrazesh, k\u00ebt\u00eb her\u00eb nuk e shp\u00ebton dot. Do t\u00eb t\u00eb shoh me sy sesi do t\u00eb t\u00eb p\u00ebrpij, ti n\u00eb buz\u00ebt e mia b\u00ebhesh puthje e \u00ebmb\u00ebl, n\u00eb shpirtin tim b\u00ebhesh ila\u00e7, n\u00eb k\u00ebt\u00eb goj\u00eb mbetesh nj\u00eb njoll\u00eb e kuqe, e ngjashme me nj\u00eb pik\u00eb gjak, q\u00eb shpirtin t\u00ebrheq nga pak, shum\u00eb pak.<\/p>\n
Nje lot keputet mallsh\u00ebm mbi buz\u00ebn e gjakosur, shpirti krahekeputur renkon rreckosur plagosur, zemra qan trishtueshem, endrra i ka tretur, fjalet jane ngrire si shkrin ky diell i fjetur, perdridhet hija ime si balerin\u00eb kurvare, lepihet ne token e shkrete qe s\u2019mban me as varre, syte kerkojne drite, por engjejt e kane fikur, me trenin e fundit te dliresise te gjithe kane ikur, kemi mbetur vetem ne, pashpirt ve\u00e7 me hije, endim pelhura faji, kendojme himne zije, parajse. Ah, kopshti i mrekullive, kujtim qe u venit pas shiut te tradhtive, guret jane grimcuar nen peshen e hijes time, e vetmja lule e tokes, nj\u00eb lule jetime, pa arome, pa rrenje zhg\u00ebrryhet neper dh\u00e9, tallet sikur thote: \u201cV\u00ebshtrom\u00eb, se ti je!\u201d. P\u00ebrkulem permbi te, por nuk shoh ve\u00e7 erresir\u00eb, pasqyrim i zi mbi toke qendron shtrire, peshtyj i inatosur, po ajo nuk tundet, lule e pashpirt e tokes as nga era s\u2019l\u00ebkundet! Ah, ti hija ime, pasqyrim pa shpirt, lulja ime e vetme, lulja ime e hirte.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Net\u00ebve qyteti duket si nj\u00eb panoram\u00eb e gjalle dhe e vdekur aq i heshtur sa dhe i\u00a0 zhurmsh\u00ebm. Sa ndonj\u00ebher\u00eb t\u00eb duket se t\u00eb duhet pak qet\u00ebsi por edhe heshtja vret dhe thyen \u00e7do grimc\u00eb t\u00eb qepur t\u00eb shpirtit t\u00ebnd. Njer\u00ebzit endacak vrapojn\u00eb t\u00eb grumbulluar si flet te djegura te bera shkrrumb si ato flete […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[836,104],"tags":[],"class_list":["post-9753","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komunikoni-me-njeri-tjetrin-2","category-mesazhe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9753","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9753"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9753\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9753"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9753"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9753"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}