Vendosa t\u2019u tregoj historin\u00eb time, megjith\u00ebse tani jam plak\u00eb dhe ime m\u00eb ka vdekur. U rrita pa n\u00ebn\u00eb, pasi im at\u00eb ishte ndar\u00eb me n\u00ebn\u00ebn time dhe kishte marr\u00eb nj\u00eb grua tjet\u00ebr, e cila u kujdes p\u00ebr ne. Ishim shum\u00eb f\u00ebmij\u00eb dhe u rrit\u00ebm me vuajtje e mundime. Erdhi koha dhe u martova, ose m\u00eb mir\u00eb t\u00eb themi, m\u00eb martoi babai n\u00eb nj\u00eb qytet tjet\u00ebr. U b\u00ebra edhe me f\u00ebmij\u00eb, por mendja s\u2019m\u00eb shqitej nga ime m\u00eb. E k\u00ebrkova shum\u00eb, n\u00eb \u00e7do cep t\u00eb Shqip\u00ebris\u00eb, aty ku munda, por nuk po arrija ta gjeja. Pas pak koh\u00ebsh u ndava edhe nga im shoq, jo p\u00ebr arsye se grindeshim dhe nuk shkonim mir\u00eb, por sepse ai \u201cishte me njoll\u00eb n\u00eb biografi\u201d si thoshte Ollga te \u201cZonja nga qyteti\u201d. U ndava jo me d\u00ebshir\u00ebn time, por sepse nuk doja q\u00eb edhe f\u00ebmij\u00ebt t\u00eb vuanin prej k\u00ebtij fakti. K\u00ebshtu ishte regjimi i asaj kohe. Pas disa koh\u00ebsh u njoha me nj\u00eb burr\u00eb shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe u martova me t\u00eb. Ai u soll shum\u00eb mir\u00eb me dy f\u00ebmij\u00ebt tan\u00eb dhe u b\u00eb p\u00ebr ta si nj\u00eb baba i dyt\u00eb. Un\u00eb b\u00ebra edhe dy f\u00ebmij\u00eb t\u00eb tjer\u00eb me t\u00eb, por ai nuk i dallonte f\u00ebmij\u00ebt e vet nga t\u00eb mit\u00eb. Bile, ata von\u00eb e mor\u00ebn vesh se nuk ishin me nj\u00eb n\u00ebn\u00eb dhe me nj\u00eb baba, sepse ai sillej nj\u00eblloj me t\u00eb gjith\u00eb. Megjithat\u00eb, pas pak koh\u00ebsh na u desh t\u00eb nd\u00ebrronim qytet, sepse ish-burri im nuk na linte t\u00eb qet\u00eb. Ai donte t\u00eb ndahesha nga im shoq dhe t\u00eb martohesha p\u00ebrs\u00ebri me t\u00eb…<\/p>\n
K\u00ebshtu shkuam n\u00eb Elbasan, ku un\u00eb punoja si infermiere n\u00eb nj\u00eb spital dhe vazhdoja jet\u00ebn time. Rrisja t\u00eb kat\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e mi, por nj\u00ebkoh\u00ebsisht, nuk i reshtja k\u00ebrkimet p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn time. Nganj\u00ebher\u00eb im shoq nuk e kuptonte pse vazhdoja ta k\u00ebrkoja. Tashm\u00eb, isha b\u00ebr\u00eb vet\u00eb n\u00ebn\u00eb me f\u00ebmij\u00eb, kisha familjen time. Megjithat\u00eb, di\u00e7ka m\u00eb shtynte t\u00eb vazhdoja. Kur shkoja t\u00eb blija buk\u00eb, shihja shpesh gra t\u00eb tjera q\u00eb rrinin n\u00eb radh\u00eb me mua. Nd\u00ebrmjet tyre ishte edhe nj\u00eb plak\u00eb e veshur me t\u00eb zeza, q\u00eb m\u00eb shihte me v\u00ebmendje, por un\u00eb deri at\u00ebher\u00eb nuk u kisha kushtuar v\u00ebmendje v\u00ebshtrimeve t\u00eb saj. E si mund ta merrja me mend se ajo ishte ime m\u00eb, ajo q\u00eb e kisha k\u00ebrkuar n\u00eb qiell dhe m\u00eb kishte dal\u00eb n\u00eb tok\u00eb? Ndryshe e kisha imagjinuar takimin ton\u00eb dhe nuk m\u00eb shkonte n\u00eb mendje kurrsesi se n\u00ebna ime m\u00eb shihte dhe nuk m\u00eb jepte t\u00eb njohur…<\/p>\n
Erdhi nj\u00eb dit\u00eb dhe fati e solli t\u00eb takohesha me t\u00eb. N\u00eb spitalin ku punoja ishte shtruar edhe nj\u00eb plak q\u00eb ishte nga fshati yn\u00eb. E pyeta n\u00ebse e njihte filanen, duke i p\u00ebrmendur emrin e sime m\u00ebje dhe ai, p\u00ebr \u00e7udin\u00eb time, m\u00eb tha se e njihte, bile e kishte takuar para disa dit\u00ebsh. M\u00eb tha se edhe ajo jetonte n\u00eb Elbasan, si un\u00eb. I k\u00ebrkova q\u00eb t\u00eb m\u00eb linte nj\u00eb takim me t\u00eb dhe ai e b\u00ebri. K\u00ebshtu, u takova me n\u00ebn\u00ebn time. Kur e pash\u00eb, m\u2019u duk si fytyr\u00eb e njohur, pastaj u kujtova se e kisha par\u00eb disa her\u00eb te dyqani i buk\u00ebs. Pastaj ajo m\u00eb shpjegoi se nuk m\u00eb kishte dh\u00ebn\u00eb t\u00eb njohur, sepse f\u00ebmij\u00ebt nuk dinin gj\u00eb p\u00ebr mua. Nuk e kisha imagjinuar kurr\u00eb se ime m\u00eb do t\u00eb sillej kaq ftoht\u00eb me mua, sikur t\u00eb mos m\u00eb kishte f\u00ebmij\u00eb. Pas nj\u00ebfar\u00eb kohe u takova edhe me v\u00ebllez\u00ebrit e mi nga n\u00ebna.. Nj\u00ebri prej tyre m\u00eb tregoi se kishte disa koh\u00eb q\u00eb e \u00ebma nuk ndjehej mir\u00eb, por as ai, as t\u00eb tjer\u00ebt, nuk e dinin arsyen e k\u00ebsaj gjendjeje. Tani, m\u00eb n\u00eb fund, ishte qart\u00ebsuar gjith\u00e7ka. Sa i \u00e7uditsh\u00ebm \u00ebsht\u00eb nganj\u00ebher\u00eb fati! N\u00ebn\u00ebn time, t\u00eb cil\u00ebn e kisha k\u00ebrkuar anemban\u00eb Shqip\u00ebris\u00eb, e kisha pasur komshije dhe nuk e dija!<\/p>\n
Kaluan disa koh\u00eb dhe ime m\u00eb u s\u00ebmur. U shtrua n\u00eb spital dhe un\u00eb gjithmon\u00eb i ndenja pran\u00eb, duke u kujdesur p\u00ebr t\u00eb. Erdhi nj\u00eb dit\u00eb dhe vdiq. Sigurisht, m\u00eb erdhi keq p\u00ebr t\u00eb, por mendoj se ime im\u00eb asnj\u00ebher\u00eb nuk m\u00eb deshi me gjith\u00eb dashurin\u00eb e n\u00ebn\u00ebs. Mbase ngaq\u00eb ishte ndar\u00eb prej meje kur isha shum\u00eb e vog\u00ebl dhe nuk m\u00eb kishte rritur ose mbase kishte vuajtur dhe vuajtjet e kishin b\u00ebr\u00eb ashtu…<\/p>\n
Tani jam edhe vet\u00eb plak\u00eb dhe jam b\u00ebr\u00eb gjyshe, kam plot nip\u00ebr e mbesa. Vazhdoj t\u2019i ruaj kontaktet me v\u00ebllez\u00ebrit e mi nga n\u00ebna, t\u00eb cil\u00ebt i ftoj n\u00eb \u00e7do sebep q\u00eb kam. Jam e lumtur dhe e k\u00ebnaqur me jet\u00ebn q\u00eb b\u00ebj, nuk kam asnj\u00eb peng dhe i lutem Zotit vet\u00ebm t\u00eb m\u00eb jap\u00eb sh\u00ebndet.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Vendosa t\u2019u tregoj historin\u00eb time, megjith\u00ebse tani jam plak\u00eb dhe ime m\u00eb ka vdekur. U rrita pa n\u00ebn\u00eb, pasi im at\u00eb ishte ndar\u00eb me n\u00ebn\u00ebn time dhe kishte marr\u00eb nj\u00eb grua tjet\u00ebr, e cila u kujdes p\u00ebr ne. Ishim shum\u00eb f\u00ebmij\u00eb dhe u rrit\u00ebm me vuajtje e mundime. Erdhi koha dhe u martova, ose m\u00eb […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-9444","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9444","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9444"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9444\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9444"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9444"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9444"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}