{"id":8979,"date":"2015-04-24T11:30:11","date_gmt":"2015-04-24T09:30:11","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=8979"},"modified":"2015-04-23T11:45:43","modified_gmt":"2015-04-23T09:45:43","slug":"nuk-na-e-ngjalli-babain-sic-na-premtoi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2015\/04\/nuk-na-e-ngjalli-babain-sic-na-premtoi\/","title":{"rendered":"Nuk na e ngjalli babain, si\u00e7 na premtoi\u2026"},"content":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Jam Ela. Sot vendosa si shum\u00eb miq t\u00eb k\u00ebsaj gazete, t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e historive nga jeta pik\u00ebrisht k\u00ebtu n\u00eb gazet\u00ebn tuaj. Historia ime ka t\u00eb b\u00ebj\u00eb me nj\u00eb dhembje t\u00eb dyfisht\u00eb q\u00eb po m\u00eb shkat\u00ebrron shpirtin. Uroj q\u00eb v\u00ebllai im ta lexoj\u00eb ngjarjen q\u00eb po shkruaj dhe t\u00eb reflektoj\u00eb p\u00ebr dhembjen q\u00eb na shkaktoi mua, n\u00ebn\u00ebs dhe gjith\u00eb njer\u00ebzve tan\u00eb m\u00eb t\u00eb dashur. Para nj\u00ebzet vjet\u00ebsh mua m\u00eb vdiq im at\u00eb, n\u00eb nj\u00eb aksident rrugor. Dit\u00ebn q\u00eb ndodhi aksidenti, ai ishte nisur p\u00ebr n\u00eb Greqi. Un\u00eb dhe v\u00ebllai ishim t\u00eb vegj\u00ebl, ai dhjet\u00eb vje\u00e7, nd\u00ebrsa un\u00eb shtat\u00eb vje\u00e7e. Vet\u00ebm nj\u00eb gj\u00eb nuk arrij t\u00eb kuptoj: Pse Zoti na i merr njer\u00ebzit m\u00eb t\u00eb mir\u00eb q\u00eb mund t\u00eb ekzistojn\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb? Jo se ai ishte babai im, po k\u00ebt\u00eb e thon\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit e familjes, shoq\u00ebria dhe koleg\u00ebt e pun\u00ebs q\u00eb e kan\u00eb njohur nga af\u00ebr. Dhembja p\u00ebr vdekjen e tim eti ishte e pap\u00ebrshkrueshme. Pik\u00ebrisht at\u00eb dit\u00eb, n\u00ebna i k\u00ebrkoi v\u00ebllait q\u00eb t\u00eb betohej mbi trupin e babait ton\u00eb se kur t\u00eb martohej, n\u00ebse do b\u00ebhej me djal\u00eb, ai do t\u00eb ngjallte emrin e babait ton\u00eb. Genci, edhe pse i vog\u00ebl, e b\u00ebri betimin pa ia kthyer fjal\u00ebn n\u00ebn\u00ebs. Ai at\u00ebher\u00eb nuk i kuptonte gj\u00ebrat. Ai ishte i mpir\u00eb ashtu si dhe un\u00eb, por betimi q\u00eb b\u00ebri v\u00ebllai, na krijonte nj\u00eb shpres\u00eb sikur me lindjen e nj\u00eb djali n\u00eb familjen ton\u00eb, do na rikthehej njeriu yn\u00eb m\u00eb i dashur, q\u00eb e humb\u00ebm n\u00eb at\u00eb aksident tragjik. Mbas vdekjes s\u00eb babait, t\u00eb gjith\u00eb e ndihmuan n\u00ebn\u00ebn ton\u00eb q\u00eb ajo t\u00eb mos shkonte n\u00eb pun\u00eb, por vet\u00ebm t\u00eb na p\u00ebrkushtohej neve, t\u00eb na rriste me gjith\u00eb t\u00eb mirat. Ne kishim shtat\u00eb halla dhe asnj\u00eb xhaxha. Hallat ishin ato q\u00eb investuan q\u00eb ne t\u00eb rriteshim pa na munguar asgj\u00eb. Ato na donin shum\u00eb e ve\u00e7an\u00ebrisht Gencin, e shikonin si drit\u00ebn e syve. \u201cTi do na ngjall\u00ebsh v\u00ebllan\u00eb\u201d, i thoshin ato gjithmon\u00eb. Ne u rrit\u00ebm n\u00eb unitet me gjith\u00eb fisin, kush\u00ebrinjt\u00eb na u b\u00ebn\u00eb krah dhe mundoheshin t\u00eb na e leht\u00ebsonin dhembjen. Djemt\u00eb e hallave ishin m\u00eb t\u00eb m\u00ebdhenj se ne, ata emigruan dhe na d\u00ebrgonin lek q\u00eb ne t\u00eb mos e ndjenim kriz\u00ebn ekonomike. Nga kjo an\u00eb, fal\u00ebnderoj Zotin dhe t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit e mi, q\u00eb na u b\u00ebn\u00eb krah q\u00eb ne t\u00eb rriteshim pa strese.<br \/>\nKur Genci u b\u00eb nj\u00ebzet vje\u00e7, shkoi n\u00eb emigracion te kush\u00ebrinjt\u00eb n\u00eb Gjermani. Ata e ndihmuan shum\u00eb duke i gjetur nj\u00eb pun\u00eb dhe duke b\u00ebr\u00eb t\u00eb pamundur\u00ebn p\u00ebr t&#8217;i b\u00ebr\u00eb dokumentet. Por, ashtu si\u00e7 e dini edhe ju, p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb dokumentet n\u00eb Gjermani \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb, kishin kaluar tre vjet dhe Genci nuk kishte ardhur asnj\u00ebher\u00eb n\u00eb Shqip\u00ebri. Mamin e kishte marr\u00eb shum\u00eb malli dhe mua, gjithashtu. E vetmja m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb i kishte mbetur atij p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb dokumentet, ishte t\u00eb martohej me nj\u00eb gjermane. K\u00ebt\u00eb problem ia zgjidh\u00ebn kush\u00ebrinjt\u00eb, duke i gjetur nj\u00eb vajz\u00eb shtat\u00eb vjet m\u00eb t\u00eb madhe se ai, vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb rregulluar dokumentet. Ata kishin b\u00ebr\u00eb nj\u00eb pakt me vajz\u00ebn se do t\u2019i jepnin nj\u00eb shum\u00eb lek\u00ebsh, n\u00eb k\u00ebmbim t\u00eb k\u00ebsaj martese fallco. Jo pa q\u00ebllim, kush\u00ebrinjt\u00eb e mi e kishin gjetur vajz\u00ebn m\u00eb t\u00eb madhe se Genci, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ai t\u00eb mos t\u00ebrhiqej prej saj, por ajo q\u00eb nuk duhet t\u00eb ndodhte, ndodhi. Vazja gjermane e gjeti Gencin djal\u00eb naiv e t\u00eb parrahur nga jeta dhe e manipuloi duke b\u00ebr\u00eb q\u00eb ai t\u00eb binte n\u00eb dashuri me t\u00eb. Iu desh q\u00eb t\u00eb vinin t\u00eb dy n\u00eb Shqip\u00ebri p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb celebrimin. Un\u00eb dhe n\u00ebna u g\u00ebzuam shum\u00eb e i prit\u00ebm t\u00eb dy. Ajo ishte nj\u00eb vajz\u00eb e sh\u00ebndosh\u00eb dhe bionde, me Gencin dukeshin si dita me nat\u00ebn, po \u00e7&#8217;r\u00ebnd\u00ebsi kishte? Ai vet\u00ebm p\u00ebr dokumentet e donte dhe neve as q\u00eb na shkonte n\u00eb mendje se midis tyre mund t\u00eb kishte nj\u00eb lidhje intime.<br \/>\nPor fatkeq\u00ebsisht, gj\u00ebrat nuk ishin ashtu si\u00e7 ne e mendonim. Ashtu si pa dashje un\u00eb nj\u00eb dit\u00eb zbulova se midis tyre kishte m\u00eb shum\u00eb se kaq. T\u00eb dy ata ishin n\u00eb dhom\u00ebn time, ajo kishte l\u00ebn\u00eb pak der\u00ebn hapur dhe un\u00eb pash\u00eb se ata po putheshin si dy t\u00eb dashuruar. N\u00eb ato momente, nuk e doja m\u00eb veten, mjekra po m\u00eb dridhej dhe syt\u00eb m\u00eb ishin mbushur me lot, nuk e dija se si do t\u2019ia thoja nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb n\u00ebn\u00ebs. Edhe dy dit\u00eb kishin mbetur dhe ata do t\u00eb niseshin p\u00ebr n\u00eb Gjermani. Pa i treguar mamit, bisedova me Gencin dhe ai, pa iu dridhur qerpiku, e pranoi se e donte at\u00eb vajz\u00eb dhe se martesa e tyre ishte tep\u00ebr serioze. Mua sa nuk m\u00eb iku mendja, po m\u00eb e madhja ndodhi kur e mori vesh mami. Ajo, me lot n\u00eb sy, i tha Gencit: \u201cMos harro se m\u00eb ke b\u00ebr\u00eb nj\u00eb premtim dhe ishte premtim q\u00eb e b\u00ebre para trupit t\u00eb babait\u201d.<br \/>\nNe diskutonim dhe gjermania nuk po kuptonte asnj\u00eb gj\u00eb. At\u00eb dit\u00eb, Genci, i revoltuar, mori valixhet dhe shkoi n\u00eb hotel. At\u00eb nat\u00eb, pas shum\u00eb vitesh, u duk sikur n\u00eb familjen ton\u00eb ndodhi nj\u00eb fatkeq\u00ebsi e dyt\u00eb. Ai iku dhe prej asaj dite, nuk pat\u00ebm m\u00eb kontakte me t\u00eb, kush\u00ebrinjt\u00eb i kishin folur duke e k\u00ebrc\u00ebnuar se n\u00ebse nuk do t\u00eb na fliste neve, ata nuk do ta ndihmonin m\u00eb dhe as q\u00eb nuk do t\u2019i flisnin m\u00eb me goj\u00eb. Pas dy vitesh ai na mori n\u00eb telefon dhe na njoftoi se martesa me gjermanen kishte marr\u00eb fund, madje ata kishin nisur procesin e divorcit. Ne u g\u00ebzuam shum\u00eb. T\u00eb pakt\u00ebn nga ato dy vjet q\u00eb nuk fol\u00ebm, doli di\u00e7ka e mir\u00eb. Ai ishte b\u00ebr\u00eb me dokumente t\u00eb rregulla n\u00eb Gjermani, madje i k\u00ebrkoi mamit q\u00eb t\u2019i gjente nj\u00eb nuse t\u00eb mir\u00eb nga Shqip\u00ebria. Mami aq donte dhe vuri n\u00eb l\u00ebvizje gjith\u00eb fisin derisa i gjet\u00ebm nj\u00eb vajz\u00eb shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb ose t\u00eb pakt\u00ebn k\u00ebshtu na kishin th\u00ebn\u00eb. Ajo ishte nga fshati, por e rritur n\u00eb nj\u00eb familje me norma. Nd\u00ebrkoh\u00eb, edhe un\u00eb isha fejuar dhe prisja dit\u00ebn e dasm\u00ebs. M\u00eb par\u00eb b\u00ebm\u00eb dasm\u00ebn e Gencit\u2026<br \/>\nJu nuk e keni iden\u00eb se \u00e7far\u00eb dasme u b\u00eb. Si gjithmon\u00eb, edhe n\u00eb k\u00ebt\u00eb rast, ishin kush\u00ebrinjt\u00eb dhe hallat ato q\u00eb kontribuan m\u00eb shum\u00eb. G\u00ebzimi n\u00eb syt\u00eb e tyre ishte i pap\u00ebrshkruesh\u00ebm. P\u00ebr mamin, por edhe p\u00ebr mua, ajo ishte dita m\u00eb e lumtur mbas vdekjes s\u00eb babait ton\u00eb. Nusja ishte e mir\u00eb, e edukuar dhe na respektonte shum\u00eb. T\u00eb gjith\u00eb ne e donim e mezi prisnim q\u00eb ajo t\u00eb na g\u00ebzonte me nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Mbas disa muajsh, ajo shkoi n\u00eb Gjermani te Genci dhe mbas nj\u00eb viti, na telefonoi p\u00ebr t\u00eb na dh\u00ebn\u00eb lajmin e g\u00ebzuar se m\u00eb n\u00eb fund, priste nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Mami filloi t\u00eb qante dhe hallat po ashtu. T\u00eb gjith\u00eb mezi e kishin pritur k\u00ebt\u00eb dit\u00eb; i gjith\u00eb fisi yn\u00eb e mori Gencin dhe e uronin &#8220;me ndonj\u00eb djal\u00eb&#8221;. Kur nusja ishte tre muajshe, ata erdh\u00ebn n\u00eb Shqip\u00ebri t\u00eb dy, p\u00ebr t\u00eb festuar Vitin e Ri dhe nj\u00eb nat\u00eb para fest\u00ebs, nusja kishte nj\u00eb dhembje t\u00eb fort\u00eb n\u00eb fund t\u00eb barkut, q\u00eb u pasua nga hemorragji. Kur shkoi n\u00eb spital, doktor\u00ebt na dhan\u00eb lajmin e trishtuar se nusja e kishte humbur f\u00ebmij\u00ebn. Ishte nj\u00eb dhembje shum\u00eb e madhe. Pas vdekjes s\u00eb tim eti, p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb e shikoja Gencin duke derdhur lot. Ata e donin shum\u00eb at\u00eb f\u00ebmij\u00eb. At\u00eb vit, z\u00ebre se nuk e festuam fare Vitin e Ri. Nusja e Gencit kishte mbetur shtatz\u00ebn\u00eb edhe dy her\u00eb t\u00eb tjera mbas d\u00ebshtimit dhe prap\u00eb nuk i kishte mbajtur dot. Kishin kaluar gjasht\u00eb vite dhe Genci akoma nuk ishte b\u00ebr\u00eb me f\u00ebmij\u00eb. N\u00ebna ishte b\u00ebr\u00eb v\u00ebrtet shum\u00eb merak, n\u00eb mendje vet\u00ebm ai i rrinte. Nd\u00ebrkoh\u00eb, un\u00eb isha martuar dhe isha b\u00ebr\u00eb me vajz\u00eb. Nj\u00eb dit\u00eb pash\u00eb n\u00eb \u00ebnd\u00ebrr tim at\u00eb q\u00eb m\u00eb tha \u201cerdha un\u00eb!\u201d.<br \/>\nAt\u00eb dit\u00eb m\u00eb mori Genci n\u00eb telefon dhe m\u00eb tha: \u201cT\u2019ju rroj\u00eb nipi, sot un\u00eb u b\u00ebra me djal\u00eb\u201d. At\u00ebher\u00eb me erdhi n\u00eb mendje \u00ebndrra q\u00eb kisha par\u00eb. Un\u00eb nuk po u besoja vesh\u00ebve, ata na e kishin mbajtur t\u00eb fsheht\u00eb shtatzanin\u00eb e nuses, me q\u00ebllim q\u00eb ne t\u00eb mos g\u00ebzoheshim para kohe dhe pastaj t\u00eb zhg\u00ebnjeheshim prap\u00eb. Po \u00e7&#8217;r\u00ebnd\u00ebsi kishte? Ne fluturuam nga g\u00ebzimi p\u00ebr faktin q\u00eb ishim b\u00ebr\u00eb me nip. M\u00eb n\u00eb fund, do na realizohej betimi q\u00eb Genci kishte b\u00ebr\u00eb mbi trupin e babait ton\u00eb, por p\u00ebr fatin ton\u00eb t\u00eb keq, ai nuk e mbajti premtimin, ai i kishte th\u00ebn\u00eb n\u00ebn\u00ebs se nuk deshi nusja q\u00eb t&#8217;i vendosnim emrin e babait, pasi fakti q\u00eb kishte d\u00ebshtuar disa her\u00eb f\u00ebmij\u00ebt ajo kishte p\u00ebrs\u00ebri frik\u00eb q\u00eb t\u2019i vendoste emrin e nj\u00eb t\u00eb vdekuri. Genci edhe sot e k\u00ebsaj dite, nuk e di p\u00ebr \u00ebndrr\u00ebn q\u00eb un\u00eb kisha par\u00eb. Ai na e theu shum\u00eb zemr\u00ebn, n\u00ebna \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e m\u00ebrzitur, i gjith\u00eb fisi zjeu nga llafet, sidomos hallat. \u201cE rrit\u00ebm me gjith\u00eb t\u00eb mirat thon\u00eb dhe ja, si na e shp\u00ebrbleu, nuk na e ngjalli emrin e v\u00ebllait ton\u00eb t\u00eb vet\u00ebm\u201d, thoshin.<br \/>\nUn\u00eb kam nj\u00eb vit q\u00eb nuk i flas v\u00ebllait, se ai na doli i pabes\u00eb, nuk e prisnim q\u00eb ai t\u00eb sillej n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb. Nj\u00eb dit\u00eb ai duhet t\u00eb na jap\u00eb shpjegim pse vendosi d\u00ebshir\u00ebn e nuses s\u00eb tij, para betimit q\u00eb i dha n\u00ebn\u00ebs son\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Jam Ela. Sot vendosa si shum\u00eb miq t\u00eb k\u00ebsaj gazete, t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e historive nga jeta pik\u00ebrisht k\u00ebtu n\u00eb gazet\u00ebn tuaj. Historia ime ka t\u00eb b\u00ebj\u00eb me nj\u00eb dhembje t\u00eb dyfisht\u00eb q\u00eb po m\u00eb shkat\u00ebrron shpirtin. Uroj q\u00eb v\u00ebllai im ta lexoj\u00eb ngjarjen q\u00eb po shkruaj dhe t\u00eb reflektoj\u00eb p\u00ebr dhembjen q\u00eb na [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-8979","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8979","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8979"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8979\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8979"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8979"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8979"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}