Para se t\u00eb filloj t\u2019ju tregoj historin\u00eb time, dua t\u2019ju jap nj\u00eb k\u00ebshill\u00eb: Kurr\u00eb n\u00eb jet\u00ebn tuaj mos ia kini njeriu me hile ose pabesi, sepse n\u00eb fund, do merrni nd\u00ebshkimin e Zotit! K\u00ebt\u00eb gj\u00eb e kam konstatuar te vetja ime. Prind\u00ebrit q\u00eb t\u00eb vog\u00ebl m\u2019i kishin m\u00ebsuar vlerat q\u00eb duhet t\u00eb karakterizojn\u00eb nj\u00eb person q\u00eb t\u00eb ket\u00eb sukses n\u00eb jet\u00eb, por me sa duket, ndonj\u00ebher\u00eb jeta t\u00eb p\u00ebrplas me t\u00eb papritura dhe ti zgjedh rrug\u00ebn m\u00eb t\u00eb shkurt\u00ebr q\u00eb t\u00eb k\u00ebnaq p\u00ebr momentin, por q\u00eb t\u00eb b\u00ebn t\u00eb vuash p\u00ebr gjith\u00eb jet\u00ebn.
\nKisha tre vjet q\u00eb punoja m\u00ebsuese n\u00eb qytetin tim t\u00eb lindjes dhe isha fejuar q\u00eb n\u00eb shkoll\u00eb t\u00eb lart\u00eb me Artanin. Aty u njoh\u00ebm, u dashuruam dhe mbas mbarimit t\u00eb shkoll\u00ebs b\u00ebm\u00eb fejes\u00ebn, mir\u00ebpo Artani nuk kishte gjetur pun\u00eb n\u00eb profesionin e tij, k\u00ebshtu q\u00eb ai vendosi t\u00eb emigronte n\u00eb Itali. Edhe pse mua ky fakt nuk m\u00eb p\u00eblqeu, ai prap\u00eb nuk m\u00eb d\u00ebgjoi. Artani vet\u00eb ishte nga nj\u00eb fshat, por n\u00eb qytetin ku un\u00eb banoja ai kishte nj\u00eb kush\u00ebririn e tij t\u00eb par\u00eb, djalin e xhaxhait, t\u00eb cilin e konsideronte si v\u00eblla. Artani, sa her\u00eb q\u00eb vinte tek un\u00eb, do m\u00eb merrte me vete dhe do shkonim n\u00eb familjen e Luanit, q\u00eb \u00ebsht\u00eb i martuar, punon n\u00eb administrat\u00eb n\u00eb bashkin\u00eb e qytetit ton\u00eb dhe mbahet si nj\u00eb ekonomist shum\u00eb i zoti. Ai ka nj\u00eb familje te p\u00ebrkryer, nj\u00eb grua shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb, ka edhe dy f\u00ebmij\u00eb, nj\u00eb vajz\u00eb dhe nj\u00eb djal\u00eb. Edhe pse ishte 15 vjet m\u00eb i madh se un\u00eb, Luani p\u00ebrs\u00ebri ishte nj\u00eb burr\u00eb shum\u00eb simpatik, q\u00eb binte shum\u00eb n\u00eb sy dhe ishte i njohur p\u00ebr personalitetin e tij, si dhe p\u00ebr m\u00ebnyr\u00ebn se si i zgjidhte hallet dhe problemet q\u00eb shqet\u00ebsonin bashk\u00ebqytetar\u00ebt. Me pak fjal\u00eb, dua t\u00eb them se ai mbahej n\u00eb bashki si nj\u00eb njeri shum\u00eb i zoti p\u00ebr pun\u00eb dhe p\u00ebr shoq\u00ebri. Edhe kur ishte Artani n\u00eb Shqip\u00ebri, un\u00eb shpeshher\u00eb, kur e ndeshja n\u00eb rrug\u00eb Luanin, e takoja madje n\u00eb disa raste kishim pir\u00eb edhe kafe sepse e konsideroja si v\u00ebllan\u00eb e Tanit. Kur i fejuari im iku n\u00eb Itali, ai nj\u00eb dit\u00eb m\u00eb priste n\u00eb oborrin e shkoll\u00ebs dhe un\u00eb, kur e pash\u00eb, u habita, por gjithsesi mendova se do t\u00eb m\u00eb pyeste p\u00ebr Tanin dhe k\u00ebshtu ndodhi. Un\u00eb i zgjata dor\u00ebn p\u00ebr ta takuar dhe ai m\u00eb puthi n\u00eb faqe e m\u00eb tha:
\n– Ulemi dhe bisedojm\u00eb.
\nN\u00eb kafe, ai m\u00eb tregoi arsyen se pse erdhi p\u00ebr t\u00eb m\u00eb takuar:
\n– N\u00eb k\u00ebt\u00eb periudh\u00eb q\u00eb nuk do t\u00eb jet\u00eb Artani n\u00eb Shqip\u00ebri, ti duhet t\u00eb m\u00eb besosh mua p\u00ebr \u00e7do hall dhe problem q\u00eb do t\u00eb kesh. V\u00ebllez\u00ebrit p\u00ebr k\u00ebto gj\u00ebra jan\u00eb…
\nE fal\u00ebnderova dhe t\u00eb gjitha ato sa ai m\u00eb tha i mora n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb sinqert\u00eb, madje i dhash\u00eb edhe numrin e telefonit, pasi ai m\u00eb tha se gruaja e tij mund t\u00eb m\u00eb ftonte p\u00ebr drek\u00eb ndonj\u00eb dit\u00eb. Kishte kaluar nj\u00eb muaj mbasi kishim folur n\u00eb kafe bashk\u00eb, kur nj\u00eb dit\u00eb m\u00eb ra telefoni dhe pash\u00eb numrin e Luanit. Iu p\u00ebrgjigja dhe ai m\u00eb tha:
\n– Kur t\u00eb mbarosh m\u00ebsimin, eja nga zyra, pasi kam p\u00ebr t\u00eb t\u00eb th\u00ebn\u00eb di\u00e7ka me r\u00ebnd\u00ebsi p\u00ebr ty.
\nAshtu b\u00ebra, trokita n\u00eb der\u00eb dhe pash\u00eb Luanin, i cili ishte me nj\u00eb kolege. Ai m\u2019u afrua dhe m\u00eb puthi n\u00eb faqe. Pasi iku kolegia, m\u00eb tha:
\n– M\u00eb ke th\u00ebn\u00eb se maman\u00eb e ke pa pun\u00eb p\u00ebr momentin. \u00cbsht\u00eb liruar nj\u00eb vend n\u00eb post\u00ebn e qytetit dhe un\u00eb drejtorin e kam shok. Si thua sikur t\u2019i them ndonj\u00eb fal\u00eb p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn t\u00ebnde?
\nE gjitha kjo m\u00eb ra si bomb\u00eb, pasi mendoja: \u201cSi ka mund\u00ebsi q\u00eb ky po mendon p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn time?\u201d. E pyeta se p\u00ebrse e b\u00ebnte gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb p\u00ebr mua. Ai m\u00eb buz\u00ebqeshi dhe shkurtimisht, m\u00eb tha:
\n– E b\u00ebj p\u00ebr Tanin se e kam v\u00eblla, jo p\u00ebr ty.
\nNuk dija \u00e7far\u00eb t\u00eb mendoja. Doja t\u00eb kuptoja nga ndonj\u00eb shenj\u00eb e tij n\u00ebse ai po mundohej t\u00eb p\u00ebrfitonte nga un\u00eb, por jo, ai sillej n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb shum\u00eb korrekte, madje asnj\u00ebher\u00eb nuk i kishin dal\u00eb fjal\u00eb si nj\u00eb njeri me moral t\u00eb ul\u00ebt. E fal\u00ebnderova p\u00ebr interesin q\u00eb po tregonte ndaj n\u00ebn\u00ebs sime dhe u largova p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi. Gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb histori ia tregova Tanit, por Luani ia kish treguar m\u00eb par\u00eb dhe Tani tha se ia kishte k\u00ebrkuar ai k\u00ebt\u00eb nder. Fjal\u00ebt e tij sikur m\u00eb qet\u00ebsuan dhe mendova se gaboja q\u00eb dyshoja sikur Luani donte t\u00eb p\u00ebrfitonte nga un\u00eb, tani q\u00eb Artani ishte jasht\u00eb vendit.
\nKishin kaluar vet\u00ebm dy jav\u00eb nga takimi i fundit dhe Luani m\u00eb mori n\u00eb telefon dhe m\u00eb tha:
\n– Muhabeti q\u00eb diskutuam, p\u00ebrfundoi!
\nUn\u00eb u g\u00ebzova dhe, pa e fikur telefonin, i thash\u00eb mamit se tani mund t\u00eb shkonte p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb pun\u00eb, por ai m\u00eb nd\u00ebrpreu duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb:
\n– T\u00eb takon t\u00eb na e blesh nj\u00eb shishe ver\u00eb dhe ta festojm\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb, se sot \u00ebsht\u00eb edhe e diel, kam edhe gruan k\u00ebtu q\u00eb mund t\u00eb na gatuaj\u00eb di\u00e7ka…
\nUn\u00eb, pa e mbaruar mir\u00eb fjal\u00ebn ai, e pranova propozimin. Menj\u00ebher\u00eb u vesha, shkova t\u00eb blija nj\u00eb shishe ver\u00eb dhe trokita n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tyre. Der\u00ebn e hapi Luani dhe un\u00eb ndjeva arom\u00ebn e gatimit t\u00eb mishit. Mendova se me siguri, gruaja e tij e kishte b\u00ebr\u00eb gati drek\u00ebn. U ula n\u00eb nj\u00eb nga kolltuk\u00ebt dhe po prisja t\u00eb dilnin f\u00ebmij\u00ebt dhe gruaja e tij, por e pyeta Luanin ku ishin dhe ai m\u2019u p\u00ebrgjigj:
\n– Ah, po, harrova t\u00eb ta thoja se sa e mori e \u00ebma n\u00eb telefon, ngaq\u00eb kish baban\u00eb t\u00eb s\u00ebmur\u00eb, por ti mos u b\u00ebj merak, se ajo do t\u00eb vij\u00eb tani…
\nFjal\u00ebt e tij sikur m\u00eb qet\u00ebsuan. Ai filloi t\u00eb shtronte tavolin\u00ebn dhe, nd\u00ebrkoh\u00eb, m\u00eb tregonte se si e kishte mund\u00ebsuar pun\u00ebsimin e n\u00ebn\u00ebs n\u00eb post\u00ebn e qytetit ton\u00eb. Kishte kaluar gati nj\u00eb or\u00eb dhe e shoqja e tij akoma nuk po vinte. Ai e shtroi tavolin\u00ebn dhe hapi edhe shishen e ver\u00ebs duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb se ajo mund t\u00eb vonohej. E mor\u00ebm got\u00ebn t\u00eb dy dhe filluam t\u00eb pinim nga pak; n\u00eb tavolin\u00eb ishin edhe pjatat e f\u00ebmij\u00ebve dhe t\u00eb gruas s\u00eb tij. Po vija re se Luani filloi t\u00eb pinte dhe po m\u00eb detyronte t\u00eb pija edhe un\u00eb… N\u00eb nj\u00eb moment, ai m\u00eb kapi nga dora dhe m\u00eb tha:
\n– T\u00eb betohem p\u00ebr kok\u00eb t\u00eb f\u00ebmij\u00ebve se q\u00eb n\u00eb momentin e par\u00eb q\u00eb t\u00eb kam par\u00eb, nuk m\u00eb je hequr nga mendja…
\nUn\u00eb, e revoltuar, u ngrita n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe m\u2019u mbush\u00ebn syt\u00eb me lot. Po mendoja se si munda t\u00eb bija n\u00eb grack\u00ebn e k\u00ebtij njeriu, q\u00eb e pask\u00ebsh b\u00ebr\u00eb gjith\u00e7ka vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrfituar nga un\u00eb. Iu afrova der\u00ebs, por ajo ishte e ky\u00e7ur. Me lot n\u00eb sy, i thash\u00eb:
\n– T\u00eb lutem, mos ia b\u00ebj k\u00ebt\u00eb Artanit, ai \u00ebsht\u00eb v\u00ebllai yt…
\nMe paturp\u00ebsin\u00eb m\u00eb t\u00eb madhe, ai m\u00eb tha: – Tani \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr von\u00eb, nuk mund ta kthej koh\u00ebn mbrapa!
\nNuk e di se \u00e7far\u00eb e kishte fajin, ajo pak ver\u00eb q\u00eb kisha pir\u00eb, fjal\u00ebt e tij q\u00eb m\u00eb dukeshin si magjike, apo malli q\u00eb m\u00eb kishte mb\u00ebrthyer p\u00ebr Artanin, apo t\u00eb gjitha k\u00ebto bashk\u00eb, ama un\u00eb rash\u00eb si nj\u00eb pup\u00ebl n\u00eb krah\u00ebt e tij. Mbas asaj puthjeje t\u00eb zjarrt\u00eb q\u00eb i dham\u00eb nj\u00ebri\u2013tjetrit, ishte tep\u00ebr von\u00eb p\u00ebr t\u2019u kthyer mbrapa. Luani i kishte p\u00ebrgatitur gj\u00ebrat n\u00eb at\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb ne t\u00eb ishim bashk\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebn. Ajo dit\u00eb ishte e paharrueshme p\u00ebr mua, jo vet\u00ebm se kalova momente t\u00eb k\u00ebndshme me Luanin, por edhe sepse e gjitha kjo la gjurm\u00eb n\u00eb nd\u00ebrgjegjen time. Shum\u00eb gj\u00ebra ndryshuan p\u00ebr mua. Me Luanin nuk u takova p\u00ebr shum\u00eb koh\u00eb, por m\u00eb brente nd\u00ebrgjegjja, mendoja Artanin dhe pyesja veten se si munda t\u2019ia b\u00ebja k\u00ebt\u00eb gj\u00eb njeriut q\u00eb doja m\u00eb shum\u00eb. Kulmin e gjith\u00eb kjo histori e arriti kur mora vesh se kisha mbetur shtatz\u00ebn\u00eb. Pa menduar fare p\u00ebr pasojat q\u00eb mund t\u00eb kisha, lash\u00eb takim me gjinekologun tim p\u00ebr ta hequr f\u00ebmij\u00ebn. Luani as sot e k\u00ebsaj dite nuk e ka marr\u00eb vesh se at\u00eb dit\u00eb, un\u00eb ngela shtatz\u00ebn\u00eb.
\nMbas nj\u00eb viti, Artani u kthye n\u00eb Shqip\u00ebri dhe ne u martuam. Kishim gati dy vjet martes\u00eb dhe un\u00eb akoma nuk po ngelesha shtatz\u00ebn\u00eb, gj\u00eb q\u00eb po m\u00eb trembte shum\u00eb. Artani e kishte m\u00eb shum\u00eb problem k\u00ebt\u00eb fakt. Edhe prind\u00ebrit e tij, po ashtu. Ata nuk kishte dit\u00eb q\u00eb t\u00eb mos m\u00eb thonin:
\n– Kur do t\u00eb na e b\u00ebsh djalin, moj nuse?!
\nVendosem q\u00eb un\u00eb t\u00eb b\u00ebja nj\u00eb kontroll dhe n\u00eb klinik\u00eb, gjinekologu m\u00eb pyeti:
\n– Mos ke b\u00ebr\u00eb abort m\u00eb par\u00eb?
\nAty n\u00eb k\u00ebmb\u00eb ishte edhe Artani dhe un\u00eb u b\u00ebra flak\u00eb e kuqe. M\u00eb pas, doktori deshi t\u00eb fliste vet\u00ebm me mua. N\u00eb at\u00eb bised\u00eb, ai m\u00eb tha:
\n– Problemi q\u00eb ke ti, ndodh vet\u00ebm kur b\u00ebn pastrimin, pas nj\u00eb aborti dhe me keqardhje po t\u00eb them se do ta kesh shum\u00eb t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb p\u00ebr t\u00eb mbetur p\u00ebrs\u00ebri shtatz\u00ebn\u00eb…
\nAi filloi t\u00eb m\u00eb fliste me gjuh\u00eb mjek\u00ebsore, duke p\u00ebrmendur detaje dhe shifra q\u00eb ndodhnin edhe n\u00eb shum\u00eb raste t\u00eb tjera, por nga t\u00eb gjitha k\u00ebto, un\u00eb nuk mbaj mend asgj\u00eb. Ajo q\u00eb mendoja ishte se si do t\u2019ia thoja Artanit, i cili mezi priste q\u00eb ne t\u00eb kishim f\u00ebmij\u00ebn ton\u00eb. Fillova t\u00eb qaja dhe doktori mundohej t\u00eb m\u00eb qet\u00ebsonte, duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb:
\n– Ndoshta Zoti do t\u00eb b\u00ebj\u00eb ndonj\u00eb mrekulli me ty!
\nMbas asaj vizite kam b\u00ebr\u00eb shum\u00eb t\u00eb tjera, edhe n\u00eb Itali, por akoma nuk kam pasur rezultat. Tashm\u00eb, kam dhjet\u00eb vjet martuar me Artanin dhe m\u00eb duket sikur ai, nga dita n\u00eb dit\u00eb, do t\u00eb m\u00eb thot\u00eb: \u201cStop, deri k\u00ebtu zgjati martesa jon\u00eb\u201d.
\nKjo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb tortur\u00eb q\u00eb po e vuaj p\u00ebrdit\u00eb e m\u00eb shum\u00eb. E kuptoj edhe vet\u00eb se martesa me njeriun e zemr\u00ebs mori fund. Disa momente k\u00ebnaq\u00ebsie, po i paguaj p\u00ebr gjith\u00eb jet\u00ebn time…<\/p>\n