{"id":8170,"date":"2015-03-05T21:45:13","date_gmt":"2015-03-05T20:45:13","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=8170"},"modified":"2015-03-05T21:45:13","modified_gmt":"2015-03-05T20:45:13","slug":"kurthi-i-tij-me-beri-te-lumtur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2015\/03\/kurthi-i-tij-me-beri-te-lumtur\/","title":{"rendered":"Kurthi i tij m\u00eb b\u00ebri t\u00eb lumtur"},"content":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Sara nga Tirana. Doja ta ndaja historin\u00eb time me ju sepse \u00ebsht\u00eb sa e trisht\u00eb, aq edhe e bukur. Duke qen\u00eb se kam karakter t\u00eb fort\u00eb dhe m\u00eb p\u00eblqen q\u00eb sukseset n\u00eb jet\u00eb t\u2019i arrij me forcat e mia, mora vendimin t\u00eb jem e pavarur nga familja ime dhe kjo ndodhi q\u00ebkur isha 25 vje\u00e7e. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, sapo kisha mbaruar shkoll\u00ebn e mjek\u00ebsis\u00eb dhe punoja si mjeke n\u00eb nj\u00eb spital privat. Kisha nj\u00eb familje t\u00eb lumtur, shoq\u00ebri t\u00eb ngusht\u00eb, nj\u00eb sht\u00ebpi timen dhe nj\u00eb qenush q\u00eb nuk m\u00eb linte kurr\u00eb vet\u00ebm. Me pak fjal\u00eb, kisha t\u00eb gjitha gj\u00ebrat e nevojshme p\u00ebr t\u00eb cilat nj\u00eb fem\u00ebr ka nevoj\u00eb. Punoja shum\u00eb, madje edhe me orare t\u00eb zgjatura, e dashuroja pun\u00ebn time dhe fal\u00eb saj jam kjo q\u00eb jam sot. M\u00eb ndodhte t\u00eb kaloja dit\u00eb t\u00eb ngarkuara nga puna e tep\u00ebrt, gj\u00eb q\u00eb m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb mos kisha koh\u00eb p\u00ebr gj\u00ebra t\u00eb tjera dhe n\u00eb jet\u00ebn time, nuk kishte akoma nj\u00eb histori dashurie. M\u00eb p\u00eblqente jeta q\u00eb b\u00ebja, isha e lir\u00eb t\u00eb b\u00ebja \u00e7\u2019t\u00eb doja e n\u00eb k\u00ebto kushte, shpesh mendoja q\u00eb nj\u00eb mashkull n\u00eb jet\u00ebn time do t\u00eb m\u00eb sillte ve\u00e7 zhg\u00ebnjim. Duke par\u00eb e d\u00ebgjuar probleme t\u00eb ndryshme, mendoja se isha nj\u00eb njeri me fat q\u00eb nuk isha e dashuruar. Muajt kalonin dhe kjo gj\u00eb nuk m\u00eb pengonte aspak. M\u00eb frym\u00ebzonte gjithmon\u00eb nj\u00eb shprehje: &#8220;Dashuria nuk k\u00ebrkohet, ajo vjen vet\u00eb me koh\u00ebn, momentin dhe personin e duhur&#8221; dhe un\u00eb pik\u00ebrisht at\u00eb po prisja, &#8220;princin tim&#8221;. Familja dhe t\u00eb af\u00ebrmit m\u00eb flisnin shpesh p\u00ebr k\u00ebt\u00eb \u00e7\u00ebshtje, m\u00eb thonin se dit\u00ebt ikin, koha kalon dhe nuk kthehet, prandaj duhet t\u00eb mendoja seriozisht p\u00ebr t\u00eb ardhmen time, por kryesorja p\u00ebr mua ishte t\u00eb shijoja jet\u00ebn, pa e vrar\u00eb mendjen p\u00ebr asgj\u00eb. Mbr\u00ebmjeve m\u00eb mjaftonte t\u00eb q\u00ebndroja para televizorit me qenin tim q\u00eb m\u00eb rrinte gjithmon\u00eb pran\u00eb. Isha m\u00ebsuar me k\u00ebt\u00eb lloj jetese dhe nuk m\u00eb b\u00ebhej t\u00eb ndryshoja asgj\u00eb nga jeta ime. N\u00eb shumic\u00ebn e rasteve, m\u00eb p\u00eblqente vetmia, por dhe librat. Gjeja qet\u00ebsin\u00eb tek ata dhe nj\u00eb mik t\u00eb ngusht\u00eb i cili isha e sigurt\u00eb q\u00eb nuk do m\u00eb tradhtonte kurr\u00eb. Thon\u00eb q\u00eb nj\u00eb mik shum\u00eb i mir\u00eb i njeriut \u00ebsht\u00eb libri e duket sikur kjo shprehje \u00ebsht\u00eb krijuar posa\u00e7\u00ebrisht p\u00ebr mua.<\/p>\n<p>P\u00ebr shkak t\u00eb or\u00ebve t\u00eb zgjatura n\u00eb pun\u00eb q\u00eb ishin shtuar ato muajt e fundit, zgjimi i m\u00ebngjesit sa vinte e b\u00ebhej m\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb. At\u00eb m\u00ebngjes isha von\u00eb, ora sh\u00ebnonte 9.00, u ngrita me nxitim, u rregullova shpejt e shpejt, mora di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb rrug\u00ebs dhe dola jasht\u00eb. Trafiku ishte i r\u00ebnduar si\u00e7 ndodh zakonisht n\u00eb dit\u00ebt me shi. Isha n\u00eb ankth dhe, nd\u00ebrsa p\u00ebrpiqesha t\u00eb ecja sa m\u00eb shpejt, papritur u p\u00ebrplasa me nj\u00eb makin\u00eb q\u00eb kisha p\u00ebrball\u00eb. Ngriva n\u00eb vend\u2026 Ende pa kuptuar \u00e7far\u00eb kishte ndodhur realisht, zbrita nga makina, kur \u00e7\u2019t\u00eb shoh\u2026 E kisha p\u00ebrplasur keq, madje keq fare! Nuk dija \u00e7\u2019t\u00eb b\u00ebja\u2026 \u201cNuk e shikon rrug\u00ebn kur ec\u00ebn?!\u201d, u d\u00ebgjua nj\u00eb z\u00eb, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb p\u00ebrplasi der\u00ebn dhe m\u2019u afrua af\u00ebr, shum\u00eb af\u00ebr\u2026 Po mundohesha t\u00eb shfaj\u00ebsohesha kur n\u00eb nerva e sip\u00ebr m\u00eb kapi nga krahu. \u201cE shikon \u00e7far\u00eb b\u00ebre, e di sa kushton kjo pakujdesi e jojta?!\u201d. Nuk po m\u00eb linte t\u00eb flisja, ishte aq i nervozuar saq\u00eb nga momenti n\u00eb moment po prisja ndonj\u00eb t\u00eb shar\u00eb. \u201cM\u00eb fal, nuk doja, nuk ju pash\u00eb&#8230;\u201d, d\u00ebgjova fjal\u00ebt e mia, por ishte e kot\u00eb. Ai s\u2019po d\u00ebgjonte. \u201cDo t\u00eb t\u00eb denoncoj!\u201d. Po acarohesha nga ai sulm i vazhduesh\u00ebm. Minutat kalonin, ai vazhdonte t\u00eb b\u00ebrtiste dhe njer\u00ebzit n\u00eb rrug\u00eb na shikonin. \u201cOk, b\u00ebj \u00e7far\u00eb t\u00eb duash, i thash\u00eb, por m\u00eb l\u00ebr t\u00eb iki. Jam shum\u00eb von\u00eb\u201d. M\u00eb k\u00ebrkoi numrin e telefonit t\u00eb cilin ia dhash\u00eb, pa u menduar dy her\u00eb. Nuk m\u00eb interesonte edhe n\u00ebse m\u00eb denonconte. Doja q\u00eb kjo pun\u00eb t\u00eb mbaronte sa m\u00eb par\u00eb, pa d\u00ebgjuar t\u00eb b\u00ebrtiturat e tij n\u00eb mes t\u00eb rrug\u00ebs. \u201c\u00c7far\u00eb dite!\u201d mendova me vete. Nuk mjaftonte d\u00ebmi q\u00eb b\u00ebra, por duhet t\u00eb takoja dhe nj\u00eb t\u00eb paedukat\u00eb, q\u00eb nuk mori mundimin as t\u00eb m\u00eb tregonte si quhej&#8230;<br \/>\nT\u00eb nes\u00ebrmen u zgjova nga zilja e telefonit; ishte nj\u00eb num\u00ebr i panjohur. Nga ana tjet\u00ebr e telefonit d\u00ebgjova: \u201cP\u00ebrsh\u00ebndetje, m\u00eb duket se kemi p\u00ebr t\u00eb biseduar rreth di\u00e7kaje t\u00eb l\u00ebn\u00eb pezull. S\u2019besoj se mund t\u2019ia hidhni kaq leht\u00eb incidentit t\u00eb djesh\u00ebm!\u201d. U kujtova menj\u00ebher\u00eb\u2026 Nuk e kisha harruar at\u00eb q\u00eb ndodhi, por p\u00ebr disa or\u00eb shpresoja t\u00eb q\u00ebndroja e qet\u00eb, pa kok\u00eb\u00e7arje! Qe e pamundur! U nisa menj\u00ebher\u00eb p\u00ebr te vendi ku do takoheshim\u2026 Do t\u00eb g\u00ebnjeja po t\u00eb thoja q\u00eb nuk isha e tensionuar. Nuk dija \u00e7far\u00eb do t\u00eb ndodhte gjat\u00eb atij takimi, por ishte shum\u00eb ndryshe nga \u00e7\u2019e kisha menduar. Djali me t\u00eb cilin kisha patur nj\u00eb konfikt nj\u00eb dit\u00eb m\u00eb par\u00eb, dinte t\u00eb ishte i qet\u00eb. Surpriz\u00eb kjo p\u00ebr mua! Shum\u00eb surpriz\u00eb madje, duke marr\u00eb parasysh sjelljen e tij harbute aq m\u00eb tep\u00ebr, n\u00eb sy t\u00eb t\u00eb gjith\u00eb atyre q\u00eb kthenin kokat dhe na shikonin teksa kalonin rrug\u00ebs.<br \/>\n\u201cDje nuk pata mund\u00ebsi t\u00eb prezantohesha si\u00e7 duhej. Quhem Denis\u2026\u201d Quhej Denis dhe kishte nj\u00eb \u00ebmb\u00eblsi n\u00eb fytyr\u00eb dhe n\u00eb t\u00eb folur. \u201cUn\u00eb jam Sara, meq\u00eb nuk e kishit mendjen t\u00eb m\u00eb d\u00ebgjonit dje\u201d. Qeshi, por bashk\u00eb me t\u00eb, &#8220;qesh\u00ebn&#8221; dhe syt\u00eb e tij. Or\u00ebt kaluan shum\u00eb shpejt, m\u00ebsuam m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr nj\u00ebri-tjetrin dhe kjo na ndihmoi t\u00eb b\u00ebheshim miq t\u00eb mir\u00eb. \u00c7do dit\u00eb e m\u00eb shum\u00eb m\u00ebsoja gj\u00ebra t\u00eb reja p\u00ebr t\u00eb dhe p\u00ebr jet\u00ebn e tij. Denisi kishte nj\u00eb sens t\u00eb mir\u00eb humori, ishte nj\u00eb person i hapur, pa komplekse, shum\u00eb energjik dhe shoq\u00ebria e tij m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb ndjehesha shum\u00eb mir\u00eb. \u00c7far\u00eb po ndodhte me mua?! Ndoshta n\u00eb jet\u00ebn time po futej ai dikushi q\u00eb un\u00eb kisha pritur! Mbase ishte e th\u00ebn\u00eb t\u00eb ndodhte ajo q\u00eb ndodhi q\u00eb ne t\u00eb dy t\u00eb takoheshim. Filluam t\u00eb dilnim m\u00eb shpesh, ai m\u00eb ftonte q\u00eb fundjavat t\u2019i kalonim bashk\u00eb dhe pak nga pak, ne po b\u00ebheshim t\u00eb pandar\u00eb. E kujtonim gjithmon\u00eb se si ishim takuar her\u00ebn e par\u00eb dhe tani na dukej shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb qeshur. \u201cNe jemi b\u00ebr\u00eb p\u00ebr nj\u00ebri\u2013tjetrin, m\u00eb thoshte, ndryshe nuk do t\u00eb ishim bashk\u00eb tani. Shoq\u00ebria jon\u00eb \u00ebsht\u00eb shum\u00eb e bukur dhe nuk dua ta prishim\u201d&#8230;<br \/>\nPor ndodhi m\u00eb shum\u00eb se kaq, shoq\u00ebria jon\u00eb u kthye n\u00eb dashuri. Tashm\u00eb isha e sigurt\u00eb se ai ishte gjysma q\u00eb m\u00eb plot\u00ebsonte. Edhe ai kishte t\u00eb nj\u00ebjtat ndjenja dhe k\u00ebt\u00eb ma tregonte \u00e7do dit\u00eb. E kuptonim shum\u00eb mir\u00eb nj\u00ebri-tjetrin, k\u00ebshtu q\u00eb vendos\u00ebm t\u00eb jetonim bashk\u00eb. Mendimi se do jetoja me t\u00eb, m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb ndihesha e sigurt\u00eb, komode. Njohja me familjet tona e b\u00ebri edhe m\u00eb serioze lidhjen ton\u00eb, duke e kuror\u00ebzuar at\u00eb me fejes\u00eb. T\u00eb dy donim nj\u00eb fest\u00eb t\u00eb vog\u00ebl ku t\u00eb merrnin pjes\u00eb familjar\u00ebt dhe shoq\u00ebria m\u00eb e ngusht\u00eb. Doja q\u00eb kjo t\u00eb ishte nj\u00eb fest\u00eb e ve\u00e7ant\u00eb, k\u00ebshtu q\u00eb u kujdesa p\u00ebr \u00e7do detaj. Fejesa do t\u00eb b\u00ebhej n\u00eb ver\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb mezi e prisnin. Ishin t\u00eb lumtur q\u00eb kisha zgjedhur q\u00eb pjes\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb jet\u00ebs time do ta kaloja me nj\u00eb person si Denisi. Po m\u00eb \u00e7udiste rrjedha q\u00eb po merrte jeta ime, por n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb edhe po m\u00eb p\u00eblqente shum\u00eb, sepse isha e lumtur. Ai shkonte mir\u00eb me t\u00eb gjith\u00eb, prind\u00ebrit e mi e donin dhe e respektonin shum\u00eb. Ata ishin t\u00eb k\u00ebnaqur q\u00eb vajza e tyre do t\u00eb kishte nj\u00eb shok q\u00eb e plot\u00ebsonte shpirt\u00ebrisht. Mbas asaj dite t\u00eb mrekullueshme, na prisnin dit\u00eb t\u00eb bukura&#8230;<br \/>\nJeta jon\u00eb vazhdoi normalisht, un\u00eb me pun\u00ebn time t\u00eb ngarkuar, nd\u00ebrsa ai me profesionin si inxhinier. Kaluan afro dy vjet dhe n\u00eb nj\u00eb dit\u00eb t\u00eb ngarkuar po aq sa t\u00eb tjerat, papritur Denisi m\u00eb telefonoi\u2026 Nga z\u00ebri dukej i shqet\u00ebsuar. D\u00ebgjova fjal\u00ebn \u201caksident\u201d. U nisa menj\u00ebher\u00eb p\u00ebr aty ku m\u00eb tha. Ishte aksidentuar shum\u00eb keq te vendi ku ishim takuar p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb. Nuk mund ta besoja! Sapo arrita, pash\u00eb shum\u00eb njer\u00ebz t\u00eb mbledhur n\u00eb rrug\u00eb, por ai nuk ishte. Nuk po kuptoja asgj\u00eb! Njer\u00ebzit nuk po m\u00eb linin q\u00eb t\u00eb kaloja, kur papritur pash\u00eb q\u00eb aty ndodheshin edhe njer\u00ebz q\u00eb njihja, shoq\u00ebria jon\u00eb dhe t\u00eb af\u00ebrm. U mundova t\u00eb futesha mes turm\u00ebs, iu afrova makin\u00ebs, por \u00e7do gj\u00eb ishte n\u00eb rregull. Nd\u00ebrkoh\u00eb, Denisi ndodhej mbrapa meje me nj\u00eb tuf\u00eb tr\u00ebndafilash n\u00eb duar dhe nj\u00eb kuti t\u00eb vog\u00ebl. U afrua drejt meje dhe nj\u00eb qet\u00ebsi e madhe u vendos p\u00ebrreth. \u201cKy ishte plani perfekt p\u00ebr nj\u00eb propozim martese, apo jo?\u201d, m\u00eb tha. \u201cDometh\u00ebn\u00eb, ti qenke mir\u00eb, nuk ke p\u00ebsuar aksident!\u201d, shqiptova dhe nj\u00eb ndjenj\u00eb qet\u00ebsie m\u00eb p\u00ebrshkoi t\u00eb gjith\u00ebn. \u201cUn\u00eb jam shum\u00eb mir\u00eb, madje shum\u00eb i lumtur nuk m\u00eb shikon?\u201d. Ai b\u00ebri edhe nj\u00eb hap drejt meje dhe nga kutia q\u00eb mbante n\u00eb dor\u00eb, nxori nj\u00eb unaz\u00eb. \u201cErdhi koha t\u00eb martohemi, bukuroshe, pranon?\u201d. \u201cSigurisht q\u00eb pranoj!\u201d, i thash\u00eb e lumtur, nd\u00ebrsa t\u00eb tjer\u00ebt duartrokit\u00ebn.<br \/>\nKjo ishte dita q\u00eb prisnim t\u00eb dy. Dasma u caktua dy jav\u00eb m\u00eb von\u00eb dhe me p\u00ebrgatitjen e saj, u angazhuam t\u00eb dy. Pas nj\u00eb viti, familjes ton\u00eb iu shtua edhe nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Tani ai \u00ebsht\u00eb dy vje\u00e7 dhe martesa jon\u00eb \u00ebsht\u00eb e lumtur. N\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb, kemi k\u00ebt\u00eb shprehje: \u201cRast\u00ebsia \u00ebsht\u00eb mbret i bot\u00ebs\u201d dhe un\u00eb tashm\u00eb e kam bot\u00ebn time.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Sara nga Tirana. Doja ta ndaja historin\u00eb time me ju sepse \u00ebsht\u00eb sa e trisht\u00eb, aq edhe e bukur. Duke qen\u00eb se kam karakter t\u00eb fort\u00eb dhe m\u00eb p\u00eblqen q\u00eb sukseset n\u00eb jet\u00eb t\u2019i arrij me forcat e mia, mora vendimin t\u00eb jem e pavarur nga familja ime [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":8172,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[744],"class_list":["post-8170","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-gazeta-intervista"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8170","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8170"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8170\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8172"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8170"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8170"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8170"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}