{"id":8090,"date":"2015-03-03T11:54:20","date_gmt":"2015-03-03T10:54:20","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=8090"},"modified":"2015-03-03T11:54:20","modified_gmt":"2015-03-03T10:54:20","slug":"biresova-nje-femije-me-sindromen-daun","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2015\/03\/biresova-nje-femije-me-sindromen-daun\/","title":{"rendered":"Bir\u00ebsova nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb me sindrom\u00ebn Daun"},"content":{"rendered":"<p>Historia ime mund t&#8217;ju duket pak e \u00e7uditshme, por n\u00eb fund, do kuptoni se nuk \u00ebsht\u00eb e th\u00ebn\u00eb q\u00eb lumturia t\u00eb t\u00eb vij\u00eb nga gj\u00ebra t\u00eb p\u00ebrsosura, t\u00eb cilat presim me vite t\u00eb na vijn\u00eb n\u00eb shteg e ndoshta asnj\u00ebher\u00eb nuk i arrijm\u00eb dot. Mua m\u00eb trokiti lumturia n\u00eb der\u00eb tamam at\u00ebher\u00eb kur nuk e prisja.<br \/>\nUn\u00eb tani jam 40 vje\u00e7e dhe jam e divorcuar. U martova n\u00eb nj\u00eb mosh\u00eb q\u00eb mund t\u00eb quhet nga disa jo fort e p\u00ebrshtatshme p\u00ebr martes\u00eb. Isha 35 vje\u00e7e. Ia kisha kushtuar t\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn karrier\u00ebs e pun\u00ebs e nuk i kisha l\u00ebn\u00eb koh\u00eb familjes, pra, krijimit t\u00eb saj.<br \/>\nN\u00eb gjimnaz isha e dashururar me nj\u00eb shokun e klas\u00ebs dhe p\u00ebr disa vite ne q\u00ebndruam t\u00eb lidhur s\u00eb bashku, deri n\u00eb universitet. Na rastisi t\u00eb dyve t\u00eb shkonim n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin universitet, edhe pse kishim deg\u00eb t\u00eb ndryshme. Ishim nj\u00eb \u00e7ift, si\u00e7 na thoshin edhe t\u00eb tjer\u00ebt, q\u00eb shkonim shum\u00eb me nj\u00ebri-tjetrin, mir\u00ebpo difekti i k\u00ebsaj lidhje ishte se ai ishte mjaft xheloz dhe k\u00ebshtu, sa her\u00eb dilnim, ktheheshim t\u00eb z\u00ebn\u00eb me nj\u00ebri-tjetrin, sepse edhe njer\u00ebzit e rrug\u00ebs i dukej sikur m\u00eb shikonin mua. Prandaj u k\u00ebnaqa shum\u00eb kur ai u largua jasht\u00eb shtetit. I mbajta lidhjet p\u00ebr pak koh\u00eb, por m\u00eb pas nuk m\u00eb mori p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb t\u00eb gjat\u00eb. Mendova se ndoshta di\u00e7ka nuk kishte shkuar mir\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e tij, prandaj e mora un\u00eb. Ai m\u00eb tha se kishte probleme me letrat e duhet t\u00eb martohej me nj\u00eb t\u00eb huaj, q\u00eb t\u00eb mund t\u00eb merrte n\u00ebnshtet\u00ebsin\u00eb. Edhe un\u00eb nuk doja t\u00eb p\u00ebrfundoja me t\u00eb, prandaj edhe nuk u m\u00ebrzita shum\u00eb.<br \/>\nM\u00eb pas u martova me nj\u00eb burr\u00eb me shkuesi. Ai nuk ishte i keq, por nuk ishte edhe aq i shkath\u00ebt e kishte mbetur vet\u00ebm me at\u00eb q\u00eb kishte trash\u00ebguar nga i ati, se nuk arriti t\u00eb b\u00ebnte gj\u00eb vet\u00eb. Por kjo nuk ishte asgj\u00eb para asaj mungese q\u00eb kisha un\u00eb: Nuk mund t\u00eb b\u00ebja f\u00ebmij\u00eb! Mendova t&#8217;i jepja leje t\u00eb merrte nj\u00eb grua tjet\u00ebr, por problemi ishte sht\u00ebpia sepse un\u00eb do t\u00eb mbetesha n\u00eb rrug\u00eb. Ai m\u00eb tha se n\u00eb fillim do t\u00eb rrinim n\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi. Meqen\u00ebse ishte sht\u00ebpi private, hap\u00ebm nj\u00eb der\u00eb nga ana e kund\u00ebt e der\u00ebs q\u00eb kishim e k\u00ebshtu, ai u martua, mir\u00ebpo un\u00eb e ndjeja vet\u00ebn jo shum\u00eb rehat n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi. Doja t\u00eb isha sa m\u00eb larg, sepse se si m\u00eb dukej kur ai t\u00eb b\u00ebnte f\u00ebmij\u00eb e m\u00eb pas, k\u00ebshtu q\u00eb prenotova nj\u00eb sht\u00ebpi e p\u00ebr fat, gjeta edhe nj\u00eb pun\u00eb me pag\u00eb t\u00eb lart\u00eb e pas saj, meq\u00eb nuk kisha okupime t\u00eb tjera, fillova edhe nj\u00eb pun\u00eb t\u00eb dyt\u00eb.<br \/>\nPata disa flirtime, por asgj\u00eb serioze. Kur prisja n\u00eb stacionin e urbanit, n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn or\u00eb \u00e7do dit\u00eb kalonte nj\u00eb autobus me f\u00ebmij\u00eb q\u00eb mua ma t\u00ebrhiqte gjithmon\u00eb v\u00ebmendjen. Te xhami i p\u00ebrparm\u00eb i autobusit kishte t\u00eb shkruar n\u00eb nj\u00eb let\u00ebr emrin e shkoll\u00ebs s\u00eb tyre. Ishin f\u00ebmij\u00eb me Sindrom\u00ebn Daun. T\u00eb gjith\u00eb mund t&#8217;i shohin pak ndryshe k\u00ebta f\u00ebmij\u00eb, por un\u00eb nuk e kisha k\u00ebt\u00eb problem. Mua gjithmon\u00eb m\u00eb shkonin syt\u00eb te nj\u00ebri nga f\u00ebmij\u00ebt i cili rrinte gjithmon\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin vend n\u00eb autobus dhe mb\u00ebshteste kok\u00ebn n\u00eb dritare. Asnj\u00eb dit\u00eb nuk rastiste t\u00eb mos e shihja autobusin dhe f\u00ebmij\u00ebn q\u00eb p\u00ebrshkrova m\u00eb lart.<br \/>\nNj\u00eb dit\u00eb, ai ma b\u00ebri me dor\u00eb. U ktheva prapa t\u00eb shikoja se mos ishte ndonj\u00eb njeri pas meje dhe ai po e p\u00ebrsh\u00ebndeste. Pash\u00eb q\u00eb isha vet\u00ebm un\u00eb. Pra, ai ma b\u00ebnte me dor\u00eb mua. Ia ktheva p\u00ebrsh\u00ebndetjen. Deri n\u00eb fund, ku nuk shihej m\u00eb, ai nuk e uli dor\u00ebn. Shkova n\u00eb sht\u00ebpi dhe mendja m\u00eb rrinte aty. P\u00ebrse vall\u00eb po m\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndeste? T\u00eb nes\u00ebrmen u vonova pak m\u00eb shum\u00eb n\u00eb pun\u00eb se kisha disa shkresa urgjente dhe n\u00eb stacion, u gjenda nj\u00eb or\u00eb m\u00eb von\u00eb se her\u00ebt e tjera. N\u00eb fakt, kisha shum\u00eb pun\u00eb dhe nuk mendova ndonj\u00eb gj\u00eb tjet\u00ebr. Pastaj n\u00eb dark\u00eb dola me disa shoqe, k\u00ebshtu q\u00eb vet\u00ebm pas tri dit\u00ebsh, kur mbaroi uikendi dhe dita e h\u00ebn\u00eb e pun\u00ebs, m\u00eb rastisi ta shoh prap\u00eb autobusin e shkoll\u00ebs.<br \/>\nDjaloshi ma b\u00ebri p\u00ebrs\u00ebri me dor\u00eb. U b\u00ebra shum\u00eb kurioze dhe vendosa t\u00eb shkoja ta takoja n\u00eb shkoll\u00ebn e tij djaloshin q\u00eb m\u00eb kishte t\u00ebrhequr kaq shum\u00eb. Shkova me nj\u00eb shoqen time e cila ka nj\u00eb shoqat\u00eb humanitare. Drejtoresha na priti mir\u00eb. Pas nj\u00eb bisede t\u00eb ngroht\u00eb, e pyeta p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt dhe prind\u00ebrit e tyre. M\u00eb pas, ajo na \u00e7oi t\u00eb shihnim f\u00ebmj\u00ebt e t\u00eb flisnim me ta. Menj\u00ebher\u00eb m\u00eb shkuan syt\u00eb te djali q\u00eb m\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndeste nga autobusi. Ai, sa m\u00eb pa, m\u2019u hodh n\u00eb qaf\u00eb, thua se m\u00eb kishte takuar dhe m\u00eb par\u00eb. Mendona se, ose i ngjaja me nj\u00eb t\u00eb af\u00ebrt t\u00eb vetin, ose mendoi se kisha ardhur p\u00ebr t\u00eb. Drejtoresha u habit e m\u00eb pyeti:<br \/>\n&#8211; E njeh? &#8211; Pastaj pyeti djalin: &#8211; Alan, e njeh zonj\u00ebn?<br \/>\nPa m\u00eb l\u00ebn\u00eb koh\u00eb t\u00eb flisja, ai tha: &#8211; Po un\u00eb e shoh p\u00ebrdit\u00eb!<br \/>\nMbeta pa fjal\u00eb, sepse nuk prisja asgj\u00eb nga k\u00ebto po ndodhnin, prandaj ia lash\u00eb shoqes sime fjal\u00ebn.<br \/>\n&#8211; Pik\u00ebrisht ky \u00ebsht\u00eb f\u00ebmija q\u00eb na ngjalli kureshtjen t\u00eb vinim k\u00ebtu&#8230;<br \/>\n&#8211; \u00c7do dit\u00eb m\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndet nga autobusi. M\u00eb ka ngjallur shum\u00eb kureshtje dhe mendoj se mos i ngjaj me t\u00eb \u00ebm\u00ebn. &#8211; thash\u00eb.<br \/>\n&#8211; Po edhe n\u00ebse i ngjan, nga do ta dij\u00eb ai? Ai nuk e ka njohur kurr\u00eb t\u00eb \u00ebm\u00ebn. Ai jeton te Sht\u00ebpia e F\u00ebmij\u00ebs, q\u00eb nga lindja.<br \/>\nAt\u00ebhere mendova se kjo ishte nj\u00eb shenj\u00eb p\u00ebr mua. Mendova se Zoti m\u00eb kishte sjell\u00eb k\u00ebt\u00eb rast\u00ebsi q\u00eb un\u00eb ta ndihmoja k\u00ebt\u00eb f\u00ebmij\u00eb. E mora af\u00ebr dhe ndjeva se duhej ta ndihmoja urgjentisht. M\u00eb pas, i k\u00ebrkova drejtoresh\u00ebs t\u00eb shkoja p\u00ebrs\u00ebri kur t\u00eb kisha koh\u00eb dhe k\u00ebshtu b\u00ebra. Kaloja andej sa her\u00eb kisha mund\u00ebsi, madje disa her\u00eb mora disa prej nx\u00ebn\u00ebsve dhe i \u00e7ova n\u00eb nj\u00eb park lojrash. V\u00ebreja se sa f\u00ebmij\u00eb t\u00eb mbar\u00eb ishin! Sa mir\u00eb silleshin dhe sa dashuri m\u00eb falnin!<br \/>\n Aty, nj\u00eb grua, m\u00eb pyeti:<br \/>\n&#8211; Sa vje\u00e7 e ke f\u00ebmij\u00ebn?<br \/>\nKur desha t&#8217;i ktheja p\u00ebrgjigje se nuk kisha f\u00ebmij\u00eb, pash\u00eb q\u00eb ajo po shikonte nga Alani.<br \/>\n&#8211; Si? Oh, po nuk \u00ebsht\u00eb f\u00ebmija im. Un\u00eb kujdesem p\u00ebr t\u00eb.<br \/>\n&#8211; M\u00eb falni, por nuk e dija, fola para se t\u00eb t\u00eb pyesja, por ai kur afrohet af\u00ebr teje i ndrijn\u00eb syt\u00eb dhe dukeni si n\u00ebn\u00eb e djal\u00eb.<br \/>\n&#8211; Ashtu duket? &#8211; pyeta q\u00eb t\u00eb v\u00ebrtetoja at\u00eb q\u00eb kisha koh\u00eb q\u00eb e dija, se mes nesh ishte nj\u00eb t\u00ebrheqje e madhe.<br \/>\n&#8211; Po, ashtu! Un\u00eb kam qen\u00eb m\u00ebsuese dhe me t\u00eb gjith\u00eb f\u00ebmij\u00ebt, sidomos me f\u00ebmij\u00ebt me sindrom\u00ebn Daun i mbaj ende lidhjet. Edhe po t\u00eb mos dua un\u00eb, ata m\u00eb kujtojn\u00eb shpesh e madje kur i shoh n\u00eb rrug\u00eb, ka raste q\u00eb m\u00eb puthin duart. Kan\u00eb zem\u00ebr t\u00eb madhe.<br \/>\nT\u00eb gjitha k\u00ebto fjal\u00eb m\u00eb shtyn\u00eb t\u00eb merrja n\u00eb vendim t\u00eb cilin pothuajse e kisha marr\u00eb me mendjen time. K\u00ebshtu, un\u00eb vendosa t\u00eb bir\u00ebsoja Alanin. Ai f\u00ebmij\u00eb m\u00eb kishte ndryshuar jet\u00ebn, q\u00eb n\u00eb \u00e7astin e par\u00eb kur m\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndeti nga autobusi. I kreva t\u00eb gjitha procedurat dhe m\u00eb pas, e mora n\u00eb sht\u00ebpi. I kisha rregulluar dhom\u00ebn e tij, ashtu si ai ma kishte p\u00ebrshkruar kur un\u00eb e pyeta, para se t\u00eb vinte t\u00eb jetonte me mua.<br \/>\nTani kam tre vite q\u00eb e kam bir\u00ebsuar. Kur un\u00eb u njoha me t\u00eb, ai ishte 7 vje\u00e7, tani \u00ebsht\u00eb 10, madje sapo i ka mbushur dhjet\u00eb. Ia festova dit\u00eblindjen te Sht\u00ebpia e F\u00ebmij\u00ebs. Atje ai ka t\u00eb gjith\u00eb shok\u00ebt me t\u00eb cil\u00ebt \u00ebsht\u00eb rritur, prandaj nuk i kemi humbur lidhjet me ta. I kam ndryshuar edhe shkoll\u00ebn, q\u00eb ai t\u00eb m\u00ebsohet edhe me f\u00ebmij\u00eb q\u00eb nuk jan\u00eb me sindrom\u00ebn Daun. K\u00ebt\u00eb e b\u00ebra q\u00eb t\u00eb integrohet n\u00eb shoq\u00ebri, por e shoh se m\u00eb mir\u00eb do t\u00eb ishte q\u00eb ai t\u00eb vazhdonte shkoll\u00ebn atje ku edhe u njoh\u00ebm, sepse atje ka shok\u00ebt e tij. Ndoshta k\u00ebt\u00eb vendim mund ta marr vitin tjet\u00ebr.<br \/>\nPra, si\u00e7 ju thash\u00eb, jeta ime ndryshoi t\u00ebr\u00ebsisht. Alani \u00ebsht\u00eb nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb shum\u00eb i dashur dhe me shum\u00eb bot\u00eb. E kuptojm\u00eb nj\u00ebri-tjetrin dhe un\u00eb tashm\u00eb ndjehem shum\u00eb mir\u00eb. Edhe n\u00eb lidhjet sentimentale mund t\u00eb them se m\u00eb ka ndihmuar shum\u00eb. Ja, arsyeja: Kur nuk e kisha bir\u00ebsuar Alanin, nuk e kuptoja se kush m\u00eb donte me interes e kush pa interes. Sapo bir\u00ebsova Alanin, njoha nj\u00eb burr\u00eb t\u00eb cilit nuk kishe se \u00e7far\u00eb defekti t&#8217;i gjeje. Edhe pse kishim dal\u00eb disa her\u00eb bashk\u00eb e dukej se \u00e7do gj\u00eb po funksiononte, aq m\u00eb shum\u00eb se ai e dinte se un\u00eb djalin e kisha t\u00eb bir\u00ebsuar, sapo u njoh me djalin tim, ai nuk e honepsi dot se ishte me sindrom\u00ebn Daun. M\u00eb erdhi keq p\u00ebr k\u00ebt\u00eb njeri. Dukej se ishte intelektual e pa komplekse, por nuk mundi ta tregonte \u201cqytet\u00ebrimin e tij\u201d.<br \/>\nNdryshe ndodhi me burrin q\u00eb kam tani. Ai e do shum\u00eb Alanin dhe t\u00eb tre jetojm\u00eb bashk\u00eb e ndjehemi shum\u00eb t\u00eb lumtur. P\u00ebrve\u00e7 t\u00eb tjerave, ai m\u00eb do edhe m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr faktin q\u00eb un\u00eb kam bir\u00ebsuar Alanin, k\u00ebt\u00eb djal\u00eb t\u00eb mrekulluesh\u00ebm, q\u00eb t\u00eb b\u00ebn ta jetosh jet\u00ebn me t\u00eb gjith\u00eb kuptimin e saj.<br \/>\nTani jetoj e lumtur dhe mendoj se jeta ka surprizat e saj. \u00cbsht\u00eb pak e v\u00ebshtir\u00eb t&#8217;i gjesh, por kjo nuk \u00ebsht\u00eb m\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishmja. M\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishmja \u00ebsht\u00eb t\u00eb dish t&#8217;i shijosh k\u00ebto surpriza dhe un\u00eb po i shijoj n\u00eb maksimum. Familja ime tani u kompletua. Tani dua q\u00eb t\u00eb tre t\u00eb kemi sh\u00ebndet e jet\u00eb t\u00eb gjat\u00eb, q\u00eb t\u00eb \u00e7ojm\u00eb p\u00ebrpara lumturin\u00eb e gjetur. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Historia ime mund t&#8217;ju duket pak e \u00e7uditshme, por n\u00eb fund, do kuptoni se nuk \u00ebsht\u00eb e th\u00ebn\u00eb q\u00eb lumturia t\u00eb t\u00eb vij\u00eb nga gj\u00ebra t\u00eb p\u00ebrsosura, t\u00eb cilat presim me vite t\u00eb na vijn\u00eb n\u00eb shteg e ndoshta asnj\u00ebher\u00eb nuk i arrijm\u00eb dot. Mua m\u00eb trokiti lumturia n\u00eb der\u00eb tamam at\u00ebher\u00eb kur nuk e [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":8091,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-8090","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8090"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8090\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/8091"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8090"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8090"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}