Ju ka ndodhur ndonj\u00ebher\u00eb q\u00eb t\u00eb gjitha t\u00eb k\u00ebqijat t\u00eb mblidhen n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin vend? Ndoshta jo dhe ndoshta po\u2026 Ja, kjo m\u00eb ka ndodhur mua. Un\u00eb jam nj\u00eb 30 vje\u00e7are nga nj\u00eb fshat i Elbasanit, kam mbaruar ciklin e par\u00eb t\u00eb studimeve p\u00ebr cik\u00ebl t\u00eb ul\u00ebt dhe nuk e vazhdova m\u00eb tej, sepse prind\u00ebrit e mi vendos\u00ebn q\u00eb kishin b\u00ebr\u00eb shum\u00eb p\u00ebr mua, krahasuar me f\u00ebmij\u00ebt e tjer\u00eb t\u00eb familjes. Ajo q\u00eb ishte e r\u00ebnd\u00ebsishme p\u00ebr ta m\u00eb pas, \u00ebsht\u00eb se un\u00eb duhet t\u00eb krijoja familje, pra, duhet t\u00eb gjeja nj\u00eb burr\u00eb dhe t\u00eb martohesha. K\u00ebtu fillon edhe historia ime…<\/p>\n
Ne, n\u00eb fshat, kemi nj\u00eb koncept disi ndryshe p\u00ebr jet\u00ebn: N\u00ebse nuk martohesh deri n\u00eb 25 vje\u00e7e, zor se gjen burr\u00eb. Un\u00eb e kisha kaluar k\u00ebt\u00eb mosh\u00eb dhe meq\u00eb nuk kisha gjetur dik\u00eb me dashuri, duhet t\u00eb martohesha me mbles\u00ebri. Nj\u00eb kush\u00ebrira ime nd\u00ebrhyri p\u00ebr nj\u00eb djal\u00eb nga qyteti, i cili jetonte n\u00eb Greqi bashk\u00eb me familjen. Pranova, e takova dhe si fillim, m\u2019u duk normal. Nuk fliste shum\u00eb dhe e \u00ebma lavd\u00ebrohej: \u201cSi do t\u00eb jetosh ti, si mbret\u00ebresh\u00eb!\u201d. Ata m\u00eb b\u00ebn\u00eb gjith\u00eb ato dhurata. Si fillim, kontaktet nuk ishin aq t\u00eb shumta, pasi ata u kthyen p\u00ebrs\u00ebri atje. Flisnim shpesh n\u00eb telefon dhe ndihesha mir\u00eb. Mendoja q\u00eb edhe un\u00eb s\u00eb shpejti do shkoja atje, krijoja ato \u00ebndrrat e mia p\u00ebr jet\u00ebn. \u00cbsht\u00eb normale p\u00ebr nj\u00eb vajz\u00eb nga fshati t\u00eb ndihet e lumtur q\u00eb largohet. Megjith\u00ebse fshati ka ndryshuar, puna atje vazhdon t\u00eb jet\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb. Prind\u00ebrit e mi merreshin me blegtori, ndaj duhet t\u00eb \u00e7oheshe shpejt dhe t\u2019i ndihmoje. Kur mendoja p\u00ebr motr\u00ebn time q\u00eb ishte martuar n\u00eb qytet, ndjeja pak zili. Gjithashtu, edhe p\u00ebr ato vite kur studioja. Mendoja gjithmon\u00eb t\u00eb b\u00ebhesha m\u00ebsuese dhe babi ishte p\u00ebrpjekur shum\u00eb t\u00eb m\u00eb rregullonte nj\u00eb pun\u00eb t\u00eb till\u00eb, madje edhe para kishte ofruar, por ishte shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb sepse edhe paraja sot nuk ka vler\u00eb, po nuk pate mikun e duhur. K\u00ebshtu, ndjenja q\u00eb do jetoja n\u00eb Greqi, m\u00eb p\u00eblqente. Kaluan 6 muaj dhe u vendos q\u00eb duhet t\u00eb b\u00ebnim celebrimin. K\u00ebshtu b\u00ebm\u00eb dhe burri im, bashk\u00eb me prind\u00ebrit, erdh\u00ebn p\u00ebr nj\u00eb jav\u00eb, k\u00ebshtu q\u00eb at\u00eb jav\u00eb un\u00eb vajta t\u00eb jetoja bashk\u00eb me ata. At\u00eb jav\u00eb, kur zgjoheshim n\u00eb m\u00ebngjes, vjehrri bashk\u00eb me burrin vishnin rrobat e pun\u00ebs dhe shkonin t\u00eb punonin te sht\u00ebpia tjet\u00ebr q\u00eb kishin n\u00eb pron\u00ebsi aty af\u00ebr. U \u00e7udita sepse mendova se, si nuse e re, a nuk duhet t\u00eb g\u00ebzoja pak dhe nuk duhet t\u00eb dilja t\u00eb shijoja jav\u00ebn e par\u00eb t\u00eb martes\u00ebs? \u201cHajt, thash\u00eb, kur t\u00eb vij\u00eb mbasdite, do t\u00eb dalim\u201d.
\nAt\u00eb dit\u00eb t\u00eb par\u00eb me vjehrr\u00ebn n\u00eb sht\u00ebpi, ajo mburrej p\u00ebr burrin e saj q\u00eb ishte i zoti t\u2019i b\u00ebnte t\u00eb gjitha zanatet. \u201cNuk kemi se pse t\u00eb marrim pun\u00ebtor\u201d, thoshte. U b\u00eb dreka gati, vajti ora 2 dhe ata nuk po vinin asnj\u00ebri, vajti vjehrra t\u2019i th\u00ebrriste dhe kur erdh\u00ebn, \u00e7\u2019t\u00eb shikoje?! Ishin b\u00ebr\u00eb pis nga k\u00ebmb\u00ebt te koka. H\u00ebngr\u00ebn drek\u00eb dhe mendova se burri im do lahej dhe do shtrihej, por i ati i tha t\u00eb birit: \u201cHajt, t\u00eb mbarojm\u00eb p\u00ebr sot\u201d. Un\u00eb ngela. Nuk mund t\u2019i thoja asgj\u00eb, se do dilja si nuse e keqe. Ata ik\u00ebn p\u00ebrs\u00ebri dhe erdh\u00ebn n\u00eb t\u00eb err\u00ebt. Ajo dit\u00eb iku ashtu, me fjal\u00ebt e vjehrr\u00ebs q\u00eb m\u00eb tregonte p\u00ebr djalin tjet\u00ebr, q\u00eb jetonte n\u00eb Holland\u00eb. N\u00eb dark\u00eb, kur isha vet\u00ebm me tim shoq, iu ankova q\u00eb gjith\u00eb dit\u00ebn ai iku dhe as q\u00eb dol\u00ebm, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb edhe pak dit\u00eb dhe ai do largohej p\u00ebrs\u00ebri. T\u00eb nes\u00ebrmen, po ai avaz dhe vet\u00ebm dit\u00ebt e fundit, ndryshoi di\u00e7ka. Ata u larguan dhe mund t\u00eb them se mua m\u00eb mbeti nj\u00eb shije e keqe, por \u00e7far\u00eb t\u00eb thoja? Q\u00eb ata e kan\u00eb gabim q\u00eb punojn\u00eb? Ata me k\u00ebt\u00eb gj\u00eb lavd\u00ebroheshin, se kishin tre sht\u00ebpi. Megjith\u00ebse nga nj\u00ebra an\u00eb m\u00eb p\u00eblqente q\u00eb kisha marr\u00eb nj\u00eb njeri pun\u00ebtor, nga ana tjet\u00ebr ndihesha pak keq, se njeriu e b\u00ebn nj\u00eb jav\u00eb pushim p\u00ebr t\u00eb shijuar k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb e martes\u00ebs! Nga ajo jav\u00eb, jo vet\u00ebm nga im shoq, por edhe nga vjehrra, nuk ndihesha edhe aq mir\u00eb. Gjith\u00eb koh\u00ebn ajo k\u00ebrkonte vet\u00ebm pun\u00eb dhe lavd\u00ebrohej se e kishte dor\u00ebn plot me lek\u00eb.
\nKur u ktheva n\u00eb sht\u00ebpi, nuk dija si t\u2019u thosha prind\u00ebrve, se e dija q\u00eb nuk do t\u00eb m\u00eb kuptonin. Fola me motr\u00ebn p\u00ebr k\u00ebt\u00eb gj\u00eb dhe ajo m\u00eb tha se mund ta gjeja nj\u00eb zgjidhje dhe se, me kalimin e koh\u00ebs, mund t\u00eb ndahesha ve\u00e7 nga vjehrra dhe vjehrri, si \u00e7do \u00e7ift i ri. Periudha kaloi dhe erdhi koha kur un\u00eb do t\u00eb nisesha p\u00ebr n\u00eb Greqi. Erdh\u00ebn t\u00eb m\u00eb merrnin dhe ndihesha e lumtur. Mendoja p\u00ebr jet\u00ebn time t\u00eb re, ndon\u00ebse im shoq ishte i heshtur dhe rrall\u00eb, i ekzaltuar.
\nAta kishin v\u00ebrtet sht\u00ebpin\u00eb e tyre dhe nuk mund t\u00eb them se ishte keq, por i shikoje shum\u00eb rrangulla n\u00ebp\u00ebr oborr, dushe, dyer e hekura, sikur ishte pik\u00eb grumbullimi e jo sht\u00ebpi. Megjithat\u00eb, ato dit\u00ebt e para dola t\u00eb shikoja vendin. Ishte v\u00ebrtet i bukur, nuk kishte t\u00eb krahasur me k\u00ebtu, por kjo faz\u00eb kaloi shpejt dhe brenda dy jav\u00ebve, filluan grindjet. M\u00eb ngjante vetja si skllave e jo si njeri. Gjith\u00eb dit\u00ebn duhet t\u00eb b\u00ebje pun\u00eb dhe as q\u00eb b\u00ebhej fjal\u00eb p\u00ebr ndonj\u00eb k\u00ebnaq\u00ebsi. Edhe pse i thoja burrit, ishte sikur flisja me nj\u00eb mur q\u00eb ngrinte supet, m\u00eb merrte me t\u00eb mir\u00eb e m\u00eb blinte di\u00e7ka, sikur t\u00eb isha f\u00ebmij\u00eb. Pas nj\u00eb muaji debatesh u ndam\u00eb nga prind\u00ebrit e tij, mor\u00ebm nj\u00eb sht\u00ebpi aty af\u00ebr dhe i zoti i sht\u00ebpis\u00eb na dha t\u00eb gjitha orendit\u00eb. Burri punonte, por vjehrra nuk ndahej q\u00eb nuk ndahej, vinte o n\u00eb drek\u00eb, o n\u00eb dark\u00eb. N\u00eb nj\u00eb moment vura re q\u00eb i dha di\u00e7ka t\u00eb pinte tim shoqi. Kur e pyeta, \u201ci dhash\u00eb vitamin\u00eb\u201d m\u00eb tha, por un\u00eb nuk e besova dhe po k\u00ebmb\u00ebngulja. Nga gjith\u00eb ajo k\u00ebmb\u00ebngulje, im shoq u nxeh dhe m\u00eb tha: \u201cK\u00ebta mi japin se mendojn\u00eb se un\u00eb jam budalla\u201d.
\nUn\u00eb shtanga n\u00eb vend, vjehrra kund\u00ebrshtoi e k\u00ebshtu p\u00ebrfunduam n\u00eb debat. K\u00ebto gj\u00ebra k\u00ebshtu ndodhin, fjala nxjerr fjal\u00ebn dhe sekretet dalin n\u00eb shesh. K\u00ebshtu mora vesh se isha martuar me nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb kishte probleme psikike. M\u2019u duk sikur m\u2019u hap nj\u00eb humner\u00eb e thell\u00eb p\u00ebrpara. Kaluan gati tre muaj dhe duke k\u00ebmb\u00ebngulur q\u00eb t\u00eb ktheheshim n\u00eb Shqip\u00ebri, edhe sepse puna n\u00eb Greqi kishte r\u00ebn\u00eb fare, e binda burrin tim. Doja t\u00eb ktheheshim, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb flisja edhe me familjen time. Vjehrra nuk donte dhe b\u00ebri t\u00eb pamundur\u00ebn q\u00eb t\u00eb mos ktheheshim, por un\u00eb dola m\u00eb e fort\u00eb. U kthyem dhe nj\u00ebr\u00ebn nga sht\u00ebpit\u00eb vjehrra vendosi t\u2019ia jepte djalit t\u00eb madh dhe cil\u00ebn? At\u00eb m\u00eb t\u00eb keqen, nd\u00ebrsa at\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00ebn q\u00eb e nd\u00ebrtonin sa her\u00eb q\u00eb vinin nga nj\u00eb jav\u00eb, me krah\u00ebt e burrit tim, ia dha djalit tjet\u00ebr, q\u00eb nuk kishte v\u00ebn\u00eb asnj\u00eb tull\u00eb. Megjithat\u00eb, ne erdh\u00ebm dhe un\u00eb u tregova t\u00eb mive p\u00ebr at\u00eb q\u00eb kisha marr\u00eb vesh. \u201c\u00cbsht\u00eb turp, m\u00eb than\u00eb, si mund t\u00eb ndahesh prej tij? \u00c7far\u00eb do t\u00eb mendojn\u00eb njer\u00ebzit k\u00ebtu n\u00eb fshat?\u201d.
\nE kap\u00ebrdiva dhe filluam t\u00eb k\u00ebrkonim pun\u00eb. T\u00eb mit\u00eb na ndihmonin me ndonj\u00eb ushqim, por \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shprehje q\u00eb thot\u00eb: \u201ca mbahet sht\u00ebpia me l\u00ebmosh\u00eb?\u201d. Megjith\u00ebse p\u00ebrpiqeshim t\u00eb gjenim pun\u00eb, ishte aq e v\u00ebshtir\u00eb sa nuk di ta p\u00ebrshkruaj. Ajo periudh\u00eb u pasua nga stresi dhe burri im po p\u00ebrkeq\u00ebsohej sepse nuk pinte as ila\u00e7et. Un\u00eb, duke mos ditur asgj\u00eb edhe rreth s\u00ebmundjes, nuk dija edhe si t\u00eb veproja me t\u00eb. Pas atyre dit\u00ebve t\u00eb v\u00ebshtira, sikur t\u00eb mos mjaftonte, erdhi edhe vjehrra me vjehrrin. Ata erdh\u00ebn pik\u00ebrisht ashtu si\u00e7 vjen shiu, pas diellit t\u00eb nxeht\u00eb e acarues. U gjend\u00ebn n\u00eb der\u00eb me pretekstin se donin t\u00eb kujdeseshin p\u00ebr djalin dhe me vete kishin sjell\u00eb nj\u00eb mal me rrangullina, madje edhe gjysma pllakash. Ata erdh\u00ebn n\u00eb dark\u00eb dhe t\u00eb nes\u00ebrmen i ati e mori t\u00eb birin q\u00eb t\u00eb vazhdonin punimet te sht\u00ebpia tjet\u00ebr. U acarova dhe debatova me burrin tim, por as q\u00eb m\u00eb d\u00ebgjoi. Debatova edhe me vjehrr\u00ebn dhe aty p\u00ebr aty, vendosa t\u00eb ikja. Shkova te motra, s\u00eb cil\u00ebs i qava hallin dhe m\u00eb pranoi. Madje i shoqi filloi t\u00eb k\u00ebrkonte edhe p\u00ebr ndonj\u00eb pun\u00eb p\u00ebr mua. Burri im vinte \u00e7do dark\u00eb e m\u00eb k\u00ebrkonte t\u00eb kthehesha, por un\u00eb i thoja: \u201cTani i mbarove pun\u00ebt me babain? Nuk vij, po qen\u00eb ata aty!\u201d.
\nNj\u00eb dit\u00eb, ai erdhi m\u00eb tha q\u00eb kishin ikur dhe se kishte filluar pun\u00eb, madje erdhi edhe me rrobat e pun\u00ebs, p\u00ebr t\u00eb m\u00eb mbushur mendjen. \u201cKam nevoj\u00eb p\u00ebr ty\u201d, m\u00eb thoshte. Motra tha: \u201cShko, jepi edhe nj\u00eb shans\u201d dhe un\u00eb vajta fjeta at\u00eb nat\u00eb aty. N\u00eb m\u00ebngjes, ra dera. Kur e hapa, \u00e7\u2019t\u00eb shikoja? Vjehrra me vjehrrin! Mua sikur m\u00eb ra rrufeja. Nuk zgjati as 10 minuta, fluturuan kunjat dhe plasi sherri. I biri filloi t\u2019i b\u00ebrtiste pse erdh\u00ebn dhe ajo nga inati mu kanos mua q\u00eb nuk i jepja ila\u00e7et dhe se po i shkat\u00ebrroja jet\u00ebn, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb ishin ata q\u00eb m\u00eb shkat\u00ebrruan jet\u00ebn me sekretet dhe djalin e tyre t\u00eb s\u00ebmur\u00eb. Nuk doja t\u2019i d\u00ebgjoja m\u00eb, ndaj u mbylla n\u00eb dhom\u00eb. Burri iku me t\u00eb atin, un\u00eb aty n\u00eb dhom\u00eb po mendohesha dhe i thash\u00eb vetes: \u201cMjaft m\u00eb!\u201d, fillova t\u00eb b\u00ebja rrobat gati dhe po nisesha. Kur po dilja, vjehrra m\u00eb tha: \u201cMos ik, se do iki un\u00eb\u201d. As denjova t\u2019i p\u00ebrgjigjesha, por ika. Para se t\u00eb ikja, shkova te sht\u00ebpia tjet\u00ebr dhe pash\u00eb tim shoq duke punuar lla\u00e7. \u201cE tmerrshme, mendova, \u00e7far\u00ebdo q\u00eb t\u2019i them, ai as q\u00eb m\u00eb d\u00ebgjon\u201d. I thash\u00eb q\u00eb po ikja dhe ai as q\u00eb b\u00ebri z\u00eb. M\u00eb pa dhe vazhdoi me lopat\u00ebn e vet. Gjat\u00eb rrug\u00ebs, mendova: \u201cNuk kthehem m\u00eb, n\u00eb djall t\u00eb vej\u00eb bota e \u00e7far\u00eb thon\u00eb!\u201d, jeta ime po shkat\u00ebrrohej dhe p\u00ebr \u00e7far\u00eb, p\u00ebr nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb burr\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb, nga nj\u00eb familje q\u00eb kishin m\u00eb shum\u00eb probleme sesa djali i tyre q\u00eb ishte i s\u00ebmur\u00eb. Ua tregova prind\u00ebrve vendimin tim dhe vendosm\u00ebrin\u00eb time, se pranoja t\u00eb dilja n\u00eb rrug\u00eb, m\u00eb mir\u00eb sesa t\u00eb kthehesha atje. Prind\u00ebrit hesht\u00ebn dhe p\u00ebrgjigjja e tyre qe: \u201cSa t\u00eb jemi gjall\u00eb, e ke nj\u00eb sht\u00ebpi\u201d. Aty zemra filloi t\u00eb rrah\u00eb p\u00ebrs\u00ebri.
\nKaluan disa dit\u00eb dhe n\u00eb dark\u00eb, n\u00eb der\u00ebn e motr\u00ebs sime, erdhi p\u00ebrs\u00ebri im shoq. Der\u00ebn e hapi motra. Ai kishte ardhur si mos m\u00eb keq, aq pis sa nuk mund ta krahasoj me njeri normal, por si nj\u00eb barbon rrug\u00ebsh, q\u00eb nuk lahet kurr\u00eb. At\u00ebhere, motra m\u00eb kuptoi v\u00ebrtet… Atij i tha q\u00eb nuk isha aty dhe t\u00eb nes\u00ebrmen m\u00eb shoq\u00ebroi p\u00ebr n\u00eb gjykat\u00eb, p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb praktikat e ndarjes. At\u00eb dit\u00eb m\u2019u duk sikur rilinda, sikur u zgjova nga nj\u00eb ankth q\u00eb zgjati dy vjet. Un\u00eb fillova pun\u00eb dhe aktualisht, vazhdoj studimet e l\u00ebna p\u00ebrgjys\u00ebm n\u00eb master dhe jeta ime po merr nj\u00eb tjet\u00ebr form\u00eb dhe shpres\u00eb p\u00ebr t\u00eb krijuar nj\u00eb familje t\u00eb re dhe p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb n\u00ebn\u00eb. Kudo ka shpres\u00eb, mjafton t\u00eb guxosh\u2026<\/p>\n