{"id":7520,"date":"2015-01-25T22:56:48","date_gmt":"2015-01-25T21:56:48","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=7520"},"modified":"2015-01-25T22:56:48","modified_gmt":"2015-01-25T21:56:48","slug":"jetimi-i-pafat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2015\/01\/jetimi-i-pafat\/","title":{"rendered":"Jetimi i pafat!"},"content":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj quhem Violeta. Sot vendosa edhe un\u00eb t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e gazet\u00ebs me historin\u00eb, ose m\u00eb mir\u00eb ta quaj, fatin tim t\u00eb hidhur. Thon\u00eb se jetimi nuk ka kurr\u00eb fat n\u00eb jet\u00ebn e tij dhe po jua them un\u00eb q\u00eb qenka e v\u00ebrtet\u00eb. Prind\u00ebrit m\u00eb vdiq\u00ebn t\u00eb dy kur isha ende e vog\u00ebl, n\u00eb mosh\u00ebn shtat\u00eb vje\u00e7are. Ata t\u00eb dy u mbyt\u00ebn teksa kap\u00ebrcenin nj\u00eb lum\u00eb. Shirat e rr\u00ebmbyesh\u00ebm t\u00eb vjesht\u00ebs kishin b\u00ebr\u00eb q\u00eb lumi t\u00eb vinte me rr\u00ebmbim dhe ata nuk mund\u00ebn t\u00eb dilnin t\u00eb gjall\u00eb q\u00eb andej. M\u00eb mir\u00eb t\u00eb mos ju flas m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb tragjedi, pasi do t\u2019ju trishtoj q\u00eb n\u00eb fillim t\u00eb saj. Ajo q\u00eb dua t\u2019ju them \u00ebsht\u00eb fakti se jemi rritur me t\u00eb keq, ku hanim dhe ku jo, ishim pes\u00eb f\u00ebmij\u00eb dhe ngel\u00ebm n\u00eb mes t\u00eb rrug\u00ebs. V\u00ebllai me motr\u00ebn e madhe ishin ata q\u00eb punonin m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb na mbajtur gjall\u00eb. V\u00ebllai na martoi t\u00eb vogla, edhe mua, edhe motr\u00ebn tjet\u00ebr, me mendimin se te burri do t\u00eb gjenim nj\u00eb jet\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00eb, mir\u00ebpo ndodhi krejt e kund\u00ebrta; aq vuajtje sa kisha kaluar p\u00ebr vdekjen e prind\u00ebrve t\u00eb mi nuk ishin asgj\u00eb n\u00eb krahasim me ato q\u00eb kalova m\u00eb von\u00eb n\u00eb martes\u00eb. U martova n\u00eb nj\u00eb fshat shum\u00eb t\u00eb larg\u00ebt nga fshati im dhe ishte xhaxhai im ai q\u00eb m\u00eb bashkoi me bashk\u00ebshortin tim t\u00eb sot\u00ebm.<\/p>\n<p>Vet\u00eb Bujari, im shoq, m\u00eb tregoi se kishte kaluar nj\u00eb kriz\u00eb nervore pasi para nj\u00eb viti kishte dashur nj\u00eb vajz\u00eb nga i nj\u00ebjti fshat dhe prind\u00ebrit nuk e linin t\u00eb martohej me t\u00eb se kishin pretendime p\u00ebr vajz\u00ebn. Ta pakt\u00ebn, si\u00e7 m\u00eb kishte treguar Bujari, t\u00eb dy k\u00ebta duheshin shum\u00eb dhe ai e kishte rr\u00ebmbyer e kishin jetuar nj\u00eb muaj bashk\u00eb. M\u00eb pas, v\u00ebllez\u00ebrit e saj i kishin gjetur an\u00ebn dhe e kishin rr\u00ebmbyer motr\u00ebn e tyre e m\u00eb von\u00eb e kishin martuar n\u00eb nj\u00eb qytet. E gjith\u00eb kjo ngjarje kishte ndikuar shum\u00eb n\u00eb gjendjen psikologjike t\u00eb Bujarit. Q\u00eb prej asaj kohe, ai kishte filluar t\u00eb pinte. Kur ishte n\u00eb gjendje normale, ai ishte nj\u00eb njeri shum\u00eb i mir\u00eb, m\u00eb donte dhe m\u00eb p\u00ebrkrahte shum\u00eb. Mua me vinte keq p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb at\u00eb histori q\u00eb i kish ndodhur dhe i jepja t\u00eb drejt\u00eb, se t\u00eb ta rr\u00ebmbejn\u00eb njeriun q\u00eb do nga krevati, nuk \u00ebsht\u00eb gj\u00eb e leht\u00eb. Bujari, p\u00ebrve\u00e7se kishte shpirt t\u00eb mir\u00eb, ishte edhe shum\u00eb simpatik dhe un\u00eb kisha filluar ta doja shum\u00eb, edhe pse e kisha kuptuar se ai \u00ebnd\u00ebrronte akoma gruan e par\u00eb. K\u00ebt\u00eb gj\u00eb ai ma shprehte kur ishte i dehur: \u201cTy t\u00eb kam marr\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb m\u00eb b\u00ebr\u00eb f\u00ebmij\u00eb dhe t\u00eb m\u00eb lash e t\u00eb m\u00eb shp\u00eblash\u201d, m\u00eb thoshte, por kur i dilte pija, m\u00eb k\u00ebrkonte t\u00eb falur dhe gj\u00ebrat qet\u00ebsoheshin. Ai p\u00ebrpiqej ta harronte at\u00eb fem\u00ebr vet\u00ebm duke gjetur ngush\u00ebllim tek alkooli. Megjithat\u00eb, m\u00eb mbante gjall\u00eb shpresa se ai do ta harronte at\u00eb vet\u00ebm kur ne t\u00eb kishim nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. K\u00ebshtu, ai do t\u00eb ishte m\u00eb i lumtur me mua.<br \/>\nPas dy vitesh, erdhi n\u00eb jet\u00eb f\u00ebmija yn\u00eb i par\u00eb, q\u00eb ishte djal\u00eb dhe emrin ia vum\u00eb Kreshnik. Ai ishte arsyeja e vetme p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn un\u00eb jetoja, asgj\u00eb tjet\u00ebr p\u00ebrve\u00e7 tij nuk m\u00eb ngrohte n\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb. Punoja gjith\u00eb dit\u00ebn n\u00eb kooperativ\u00eb q\u00eb t\u2019i krijoja nj\u00eb jet\u00eb sa m\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Edhe Bujari e donte shum\u00eb, por prap\u00eb lindja e djalit nuk ndikoi q\u00eb ai t\u00eb hiqte dor\u00eb prej alkoolit, madje, sa m\u00eb shum\u00eb kalonin vitet, aq m\u00eb shum\u00eb kishte filluar ta shtonte doz\u00ebn e pijes. Gjithashtu, kishte filluar t\u00eb b\u00ebhej edhe i dhunsh\u00ebm. P\u00ebr hatrin e djalit, kisha filluar t\u00eb duroja shum\u00eb prej tij, sharje, ofendime, t\u00eb b\u00ebrtitura, madje kish arritur deri aty sa edhe n\u00eb sy t\u00eb f\u00ebmij\u00ebs m\u00eb kishte gjuajtur me p\u00ebll\u00ebmb\u00eb, por nuk kisha \u00e7\u2019t\u00eb b\u00ebja tjet\u00ebr, m\u00eb duhej t\u2019i n\u00ebnshtrohesha fatit se nuk kisha ku t\u00eb shkoja. N\u00eb der\u00ebn e prind\u00ebrve kisha vet\u00ebm v\u00ebllan\u00eb, i cili ishte martuar dhe nuk mund t\u2019u b\u00ebhesha barr\u00eb atyre. Im v\u00eblla kishte marr\u00eb vesh p\u00ebr jet\u00ebn e keqe q\u00eb po b\u00ebja un\u00eb, por ishte i pafuqish\u00ebm p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb. Ai erdhi nj\u00eb her\u00eb dhe m\u00eb mori bashk\u00eb me djalin, p\u00ebr t\u00eb mos m\u00eb kthyer m\u00eb n\u00eb familjen e burrit, por im shoq erdhi me lot n\u00eb sy dhe m\u00eb mori gjoja sikur ishte penduar. Kur ishte i papir\u00eb, i gjith\u00eb fshati e mbante n\u00eb goj\u00eb p\u00ebr njeri t\u00eb mir\u00eb, t\u00eb ndersh\u00ebm dhe pun\u00ebtor, por kur pinte ama&#8230;<br \/>\nK\u00ebshtu i ngrysja dhe i gdhija dit\u00ebt, her\u00eb me gjum\u00eb, her\u00eb pa gjum\u00eb. Vitet kalonin dhe Bujari, kur pinte, b\u00ebhej akoma m\u00eb i dhunsh\u00ebm me mua. Kishim arritur deri n\u00eb at\u00eb pik\u00eb saq\u00eb, kur ai pinte, un\u00eb detyrohesha bashk\u00eb me djalin t\u00eb flija ose te komshinjt\u00eb, ose p\u00ebrjashta, vet\u00ebm q\u00eb t\u2019i shp\u00ebtoja dhun\u00ebs s\u00eb tij. T\u00eb gjith\u00eb dram\u00ebn time e p\u00ebrjetoi edhe djali. Ai tmerrohej nga skenat q\u00eb shikonte, madje qante e ul\u00ebrinte kur i ati m\u00eb dhunonte pa t\u00eb drejt\u00eb. Eh, vet\u00ebm shpirti im e di se \u00e7far\u00eb ka hequr, kur shikoja tim bir q\u00eb frik\u00ebsohej e qante p\u00ebr mua! Doja ta mb\u00ebshtillja n\u00eb gji dhe t\u00eb largoheshim prej asaj sht\u00ebpie ku jeta m\u2019u kthye n\u00eb ferr. Kur djali u b\u00eb pes\u00eb vje\u00e7, un\u00eb kisha lindur edhe nj\u00eb vajz\u00eb. Pas shum\u00eb tentativash p\u00ebr ta hequr f\u00ebmij\u00ebn, nuk munda, se n\u00eb at\u00eb koh\u00eb nuk lejoheshin t\u00eb tilla gj\u00ebra. Fatkeq\u00ebsia ime n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi arriti kulmin, kur djalit filloi t\u2019i dilte gjak nga hunda. I dilte aq shum\u00eb saq\u00eb t\u00eb tmerruar si\u00e7 ishim, nuk dinim \u00e7\u2019t\u00eb b\u00ebnim. Shkuam n\u00eb Tiran\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb analizat dhe na than\u00eb se djali kishte anemi. Na dhan\u00eb ila\u00e7e p\u00ebr ta kuruar, por nuk kishte asnj\u00eb lloj p\u00ebrmir\u00ebsimi. N\u00eb vizit\u00ebn e dyt\u00eb, na than\u00eb se kishte leu\u00e7emi dhe do t\u00eb sh\u00ebrohej, por prap\u00eb ai nuk kishte asnj\u00eb lloj p\u00ebrmir\u00ebsimi. N\u00eb vizit\u00ebn e tret\u00eb q\u00eb b\u00ebm\u00eb po n\u00eb Tiran\u00eb, doktori na tha se djali kish nj\u00eb s\u00ebmundje t\u00eb pash\u00ebrueshme n\u00eb gjak dhe nuk e shp\u00ebtonin dot. Kur e mora vesh k\u00ebt\u00eb, iu luta me gjith\u00eb shpirt Zotit q\u00eb t\u00eb ma linte djalin t\u00eb jetonte. Ai ishte gj\u00ebja m\u00eb e bukur dhe m\u00eb e shtrenjt\u00eb q\u00eb kisha n\u00eb jet\u00ebn time, por Zoti nuk m\u00eb d\u00ebgjoi dhe, m\u00eb nj\u00eb shtator, pik\u00ebrisht dit\u00ebn kur do t\u00eb shkonte n\u00eb klas\u00ebn e par\u00eb, djali im iku nga kjo jet\u00eb. Nuk dija \u00e7far\u00eb t\u2019i qaja m\u00eb par\u00eb atij djali q\u00eb nuk i qeshi kurr\u00eb buza, q\u00eb nuk iu g\u00ebzua asnj\u00ebher\u00eb babait t\u00eb tij, q\u00eb nuk u vesh dhe nuk u ushqye asnj\u00ebher\u00eb si f\u00ebmij\u00ebt e tjer\u00eb&#8230;<br \/>\nMe ikjen e tij nga kjo jet\u00eb, pushova edhe un\u00eb s\u00eb jetuari, lot\u00ebt m\u2019u than\u00eb, nuk kisha m\u00eb ndjenja; edhe dhuna q\u00eb vazhdonte t\u00eb ushtronte Bujari tek un\u00eb nuk kishte efektin e dikursh\u00ebm. E vetmja gj\u00eb q\u00eb m\u00eb mbante n\u00eb jet\u00eb ishte vajza. Mundohesha t\u00eb mos qaja n\u00eb syt\u00eb e saj. Doja ta largoja nga dhembja ime. Vet\u00ebm komshinjt\u00eb ishin ata q\u00eb m\u00eb p\u00ebrkrahnin dhe m\u00eb mbanin mendjen q\u00eb t\u00eb b\u00ebhesha e fort\u00eb p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar jet\u00ebn. Bujari, kur ishte n\u00eb gjendje normale, qante shum\u00eb p\u00ebr ikjen e djalit. Edhe pse ai m\u00eb rrihte, kur e shikoja n\u00eb at\u00eb gjendje, un\u00eb mundohesha ta ngush\u00eblloja. Ai e kuptonte dhe thoshte \u201cp\u00ebr fajin tim iku nga kjo jet\u00eb\u201d. Me vajz\u00ebn ishte shum\u00eb i lidhur dhe, at\u00eb dashuri q\u00eb nuk mund\u00ebm t\u2019ia jepnim djalit, ne ia drejtuam vajz\u00ebs. Bujari mori nj\u00eb kur\u00eb p\u00ebr alkoolin dhe me kalimin e viteve e la pijen, por jeta e tij u b\u00eb m\u00eb e trishtueshme se e imja. At\u00eb e brente shum\u00eb nd\u00ebrgjegjja duke menduar se Kreshniku iku nga kjo jet\u00eb p\u00ebr fajin e tij. T\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, edhe pse me vones\u00eb, Bujari u nd\u00ebrgjegj\u00ebsua p\u00ebr at\u00eb \u00e7far\u00eb m\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb mua e djalit dhe, p\u00ebr ta shlyer sadopak at\u00eb gabim, si i thon\u00eb, u b\u00eb \u201cqeni i pun\u00ebs\u201d. Punonte gjith\u00eb dit\u00ebn n\u00eb kooperativ\u00eb dhe n\u00eb koh\u00ebn kur kishte pushim, mblidhte lule medicinale. M\u00eb pas, ai emigroi n\u00eb Greqi dhe ana jon\u00eb ekonomike e ajo sentimentale u p\u00ebrmir\u00ebsua, por kur t\u00eb vin\u00eb gj\u00ebrat e k\u00ebqija, apo t\u00eb mira, populli thot\u00eb \u201chapu der\u00ebn t\u00eb hyjn\u00eb\u201d. Edhe mua k\u00ebshtu m\u00eb ndodhi. Para pes\u00eb vjet\u00ebsh, n\u00eb mosh\u00ebn 50 vje\u00e7are, m\u00eb vdiq v\u00ebllai i madh nga nj\u00eb tumor n\u00eb kok\u00eb. Doja t\u00eb qaja, por nuk qaja dot, lot\u00ebt m\u00eb ishin thar\u00eb gjat\u00eb gjith\u00eb k\u00ebtyre viteve p\u00ebr djalin tim&#8230;<br \/>\nPrandaj ju thash\u00eb q\u00eb n\u00eb fillim t\u00eb historis\u00eb se jetimi \u00ebsht\u00eb njeriu m\u00eb pa fat n\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb. Jeta ime u mbush me vuajtje dhe lot e i vetmi ngush\u00ebllim \u00ebsht\u00eb vajza ime e cila, sot \u00ebsht\u00eb martuar dhe ka nj\u00eb djal\u00eb, emrin e t\u00eb cilit edhe me d\u00ebshir\u00ebn e t\u00eb shoqit, ia vendos\u00ebn Kreshnik&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj quhem Violeta. Sot vendosa edhe un\u00eb t\u00eb b\u00ebhem pjes\u00eb e gazet\u00ebs me historin\u00eb, ose m\u00eb mir\u00eb ta quaj, fatin tim t\u00eb hidhur. Thon\u00eb se jetimi nuk ka kurr\u00eb fat n\u00eb jet\u00ebn e tij dhe po jua them un\u00eb q\u00eb qenka e v\u00ebrtet\u00eb. Prind\u00ebrit m\u00eb vdiq\u00ebn t\u00eb dy kur isha [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[254],"class_list":["post-7520","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori-personale"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7520","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7520"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7520\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7520"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7520"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7520"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}