{"id":6943,"date":"2014-12-08T21:24:15","date_gmt":"2014-12-08T20:24:15","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=6943"},"modified":"2014-12-08T21:24:15","modified_gmt":"2014-12-08T20:24:15","slug":"si-e-rrenova-te-ardhmen-time","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/12\/si-e-rrenova-te-ardhmen-time\/","title":{"rendered":"Si e rr\u00ebnova t\u00eb ardhmen time?"},"content":{"rendered":"<p>Jam nj\u00eb vajz\u00eb nga Tirana. Ashtu si shoqet e mia, d\u00ebshira ime ishte q\u00eb t\u00eb vazhdoja shkoll\u00ebn e lart\u00eb dhe \u00ebnd\u00ebrr kam patur gjithmon\u00eb t\u00eb b\u00ebhesha nj\u00eb gazetare e zonja. Shkoll\u00ebn e lart\u00eb e fitova me shum\u00eb sakrifica dhe nj\u00eb ndihmes\u00eb t\u00eb madhe m\u00eb dhan\u00eb prind\u00ebrit e mi, duke m\u00eb q\u00ebndruar n\u00eb kok\u00eb p\u00ebr \u00e7do problem q\u00eb kisha. P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj, ata jan\u00eb kujdesur gjithmon\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb m\u00ebsoj gjuh\u00eb t\u00eb huaja. Me ato pak t\u00eb ardhura q\u00eb babi im merrte, ata mundoheshin q\u00eb mua t\u00eb mos m\u00eb mungonte asnj\u00eb gj\u00eb. Sakrifica e prind\u00ebrve t\u00eb mi ishte n\u00eb nj\u00ebfar\u00eb m\u00ebnyre nj\u00eb lloj detyrimi p\u00ebr mua q\u00eb t\u00eb m\u00ebsoja dhe t\u00eb b\u00ebhesha dikushi n\u00eb jet\u00eb. P\u00ebr t\u00eb mos u zgjatur m\u00eb shum\u00eb me t\u00eb tilla detaje, po ju tregoj se n\u00eb fund t\u00eb shkoll\u00ebs, dhash\u00eb provimet e matur\u00ebs dhe si p\u00ebrfundim, e fitova shkoll\u00ebn aty ku un\u00eb d\u00ebshiroja. Nuk m\u00eb besohej, isha v\u00ebrtet shum\u00eb e lumtur. Dega e gazetaris\u00eb \u00ebsht\u00eb v\u00ebrtet nj\u00eb deg\u00eb e bukur, po edhe shum\u00eb e lodhshme, pasi n\u00eb at\u00eb shkoll\u00eb, m\u00ebsohet pothuajse p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb, politik\u00ebn, ekonomin\u00eb, psikologjin\u00eb, filozofin\u00eb e shum\u00eb e shum\u00eb gj\u00ebra t\u00eb tjera q\u00eb nuk po i p\u00ebrmend. N\u00eb nj\u00ebfar\u00eb m\u00ebnyre, njeriu, n\u00eb shkoll\u00ebn e gazetaris\u00eb, kupton se sa i aft\u00eb \u00ebsht\u00eb p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb ball\u00eb sfidave me t\u00eb cilat ndeshemi n\u00eb jet\u00eb. Kur fillova shkoll\u00ebn, mendova me vete: \u201cA do ta p\u00ebrfundoj dot k\u00ebt\u00eb deg\u00eb?\u201d. Megjithat\u00eb, njeriu, kur ka ambicie, arrin t\u2019i sfidoj\u00eb v\u00ebshtir\u00ebsit\u00eb. N\u00eb vitin e par\u00eb, un\u00eb dola me rezultate shum\u00eb t\u00eb mira n\u00eb m\u00ebsime, sepse lexoja dhe punoja shum\u00eb. Leksionet i ndiqja n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb vazhdueshme pa marr\u00eb asnj\u00eb munges\u00eb dhe si t\u00eb thuash, kisha mbetur akoma ajo gjimnaziste e dalluar q\u00eb doja t\u00eb rrija n\u00eb tavolin\u00ebn e par\u00eb, p\u00ebr t\u00eb d\u00ebgjuar \u00e7do fjal\u00eb q\u00eb nxirrte pedagogu nga goja. Isha shembull p\u00ebr gjith\u00eb student\u00ebt e grupit tim; ata q\u00eb nuk ishin t\u00eb rregullt n\u00eb shkoll\u00eb, gjithmon\u00eb m\u00eb k\u00ebrkonin detyrat dhe leksionet. Vitet kaluan dhe un\u00eb erdha n\u00eb fund t\u00eb vitit t\u00eb tret\u00eb. K\u00ebto tre vjet ishin vite shum\u00eb t\u00eb v\u00ebshtira p\u00ebr mua, kisha qeshur, kisha qar\u00eb p\u00ebr ndonj\u00eb provim ku kisha mbetur dhe kisha luftuar p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00ebn nga kjo lloj shkolle. Ndryshe ndodhte me shoq\u00ebrin\u00eb time&#8230; Kishte edhe nga ata q\u00eb kishin filluar pun\u00ebn q\u00eb n\u00eb vitin e par\u00eb dhe i p\u00ebrkushtoheshin m\u00eb shum\u00eb pun\u00ebs sesa m\u00ebsimeve.<br \/>\nDiku aty nga gjysma e vitit t\u00eb tret\u00eb, kompanit\u00eb e ndryshme telefonike filluar t\u00eb ofronin ndaj klient\u00ebve te tyre minuta falas dhe kjo ishte nj\u00eb fitore e madhe p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb ata student\u00eb q\u00eb ishin mjesht\u00ebr t\u00eb kopjes. Shum\u00eb shoqe t\u00eb miat kishin arritur q\u00eb jo vet\u00ebm t\u00eb kalonin n\u00eb provim, por edhe t\u00eb merrnin nota shum\u00eb t\u00eb mira, madje kishin arritur deri aty sa na tallnin ne, student\u00ebeve q\u00eb ishim t\u00eb rregullt n\u00eb studimet tona. \u201cLodhni trut\u00eb kot ju\u201d, kjo ishte shprehja e tyre. N\u00eb fakt, ata kishin t\u00eb drejt\u00eb, sepse ata punonin gjith\u00eb dit\u00ebn dhe n\u00eb provime merrnin nota m\u00eb t\u00eb mira se ne, fal\u00eb kufjeve dhe telefonit me ofert\u00eb, q\u00eb e p\u00ebrdornin p\u00ebr t\u00eb kopjuar. Mua nuk m\u00eb kishte shkuar n\u00eb mendje nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb, e dija q\u00eb nuk isha e zonja p\u00ebr t\u00eb tilla gj\u00ebra, prandaj mblodha forcat dhe vet\u00ebm studioja. Puna k\u00ebmb\u00ebngul\u00ebse n\u00eb m\u00ebsime, m\u00eb dha shum\u00eb rezultate, k\u00ebshtu q\u00eb n\u00eb korrik t\u00eb vitit t\u00eb tret\u00eb e gjeta veten tek ata pak student\u00eb q\u00eb do ta vinin kapel\u00ebn e diplomimit pik\u00ebrisht n\u00eb koh\u00ebn e duhur. Nga 100 student\u00eb q\u00eb kishte grupi im, do t\u00eb diplomoheshim vet\u00ebm 12 e nj\u00eb nd\u00ebr ta, isha edhe un\u00eb. Kjo gj\u00eb m\u00eb b\u00ebnte shum\u00eb krenare. Tema q\u00eb zgjodha p\u00ebr tem\u00ebn e diplom\u00ebs kishte t\u00eb b\u00ebnte me median dhe politik\u00ebn, se si lidhen dhe sa t\u00eb varura jan\u00eb ato nga nj\u00ebra-tjetra. Punova shum\u00eb p\u00ebr k\u00ebt\u00eb tem\u00eb dhe v\u00ebrtet realizova di\u00e7ka shum\u00eb t\u00eb bukur. Kjo u duk edhe nga vler\u00ebsimi q\u00eb m\u00eb b\u00ebn\u00eb pedagog\u00ebt, me not\u00ebn maksimale. Nuk kishte lumturi m\u00eb t\u00eb madhe p\u00ebr mua dhe p\u00ebr prind\u00ebrit e mi gjithashtu. Surpriza m\u00eb e bukur ishte kur n\u00eb dit\u00ebn e diplomimit u vler\u00ebsova me nj\u00eb certifikat\u00eb si studente e dalluar. Kjo gj\u00eb m\u00eb g\u00ebzoi akoma m\u00eb shum\u00eb dhe m\u00eb b\u00ebnte q\u00eb t\u00eb ndjehesha krenare q\u00eb mundi dhe djersa ime p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb e shk\u00eblqyer n\u00eb m\u00ebsime, dha rezultatin e duhur. Fakti q\u00eb un\u00eb dola e dalluar n\u00eb m\u00ebsime, m\u00eb b\u00ebri akoma m\u00eb ambicioze p\u00ebr jet\u00ebn time, doja t\u00eb vazhdoja masterin shkencor dhe ta p\u00ebrfundoja shkoll\u00ebn p\u00ebrs\u00ebri me rezultate shum\u00eb m\u00eb t\u00eb mira se n\u00eb trevje\u00e7ar. D\u00ebshira ime tashm\u00eb ishte t\u00eb b\u00ebhesha pedagoge. Mund\u00ebsit\u00eb i kisha p\u00ebr ta arritur k\u00ebt\u00eb gj\u00eb dhe ia kisha v\u00ebn\u00eb detyr\u00eb vetes p\u00ebr ta realizuar.<br \/>\nMe fillimin e masterit shkencor, kuptova se p\u00ebrgjegj\u00ebsit\u00eb ishin akoma m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha, shkolla nuk ishte edhe aq e leht\u00eb sa e kisha menduar. Kishte shum\u00eb ngarkesa n\u00eb m\u00ebsime, n\u00eb detyra, n\u00eb pun\u00eb praktike n\u00eb terren dhe p\u00ebr t\u2019i realizuar t\u00eb gjitha k\u00ebto, duhej shum\u00eb pun\u00eb e shum\u00eb njohje. P\u00ebr t\u00eb mos e zgjatur m\u00eb shum\u00eb duke ju treguar v\u00ebshtir\u00ebsit\u00eb q\u00eb m\u2019u desh t\u00eb kaloja derisa erdha n\u00eb fundin e vit t\u00eb dyt\u00eb t\u00eb masterit, po ju tregoj direkt at\u00eb q\u00eb m\u00eb ndodhi e q\u00eb un\u00eb e quaj fatkeq\u00ebsin\u00eb time, p\u00ebr t\u00eb realizuar \u00ebndrr\u00ebn e shum\u00ebpritur.<br \/>\nNd\u00ebr l\u00ebnd\u00ebt e tjera, n\u00eb master na u desh t\u00eb b\u00ebnim edhe historin\u00eb bot\u00ebrore dhe me th\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, l\u00ebnd\u00ebn e historis\u00eb e kam pasur gjithmon\u00eb inat, q\u00eb nga gjimnazi, sepse q\u00eb aty nuk kemi pasur nj\u00eb m\u00ebsuese t\u00eb mir\u00eb, ose ndosha s\u2019kam qen\u00eb un\u00eb e mir\u00eb n\u00eb mbajtjen mend t\u00eb datave historike. Edhe n\u00eb trevje\u00e7ar b\u00ebra historin\u00eb e Shqip\u00ebris\u00eb dhe me t\u00eb keq arrita t\u00eb merrja shtat\u00eb, por n\u00eb master kisha historin\u00eb bot\u00ebrore ku, vet\u00ebm president\u00ebt e Amerik\u00ebs nuk kishin t\u00eb mbaruar e jo vendet e tjera dhe dy luft\u00ebrat boterore, e shum\u00eb e shum\u00eb gj\u00ebra t\u00eb tjera; duhet t\u00eb ishe gjeni p\u00ebr t\u2019i m\u00ebsuar t\u00eb gjitha k\u00ebto. E dhash\u00eb provimin p\u00ebr her\u00ebn e par\u00eb dhe nuk e mora dot, ashtu si dhe gjysma e klas\u00ebs. T\u00eb fituar kishin dal\u00eb vet\u00ebm ata q\u00eb kishin p\u00ebrdorur telefonin me kufje. Ata jo vet\u00ebm q\u00eb e kishin marr\u00eb provimin, por edhe na mburreshin me notat e mira. N\u00eb fund t\u00eb qershorit kisha dhe nj\u00eb shans t\u00eb fundit p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb provimin. Mund ta merrja edhe n\u00eb shtator, por egoja nuk m\u00eb linte, doja ta merrja n\u00eb koh\u00ebn e duhur, at\u00ebhere kur t\u00eb gjith\u00eb diplomohen dhe shijojn\u00eb frutet e suksesit t\u00eb tyre. Provimin e historis\u00eb e kisha me shum\u00eb frik\u00eb e doja q\u00eb ta merrja patjet\u00ebr. Edhe pes\u00ebn do ta pranoja, vet\u00ebm t\u00eb futesha dhe t\u00eb mbroja tem\u00ebn e diplom\u00ebs. Nj\u00eb shoqja ime m\u00eb k\u00ebshilloi q\u00eb t\u00eb futesha n\u00eb provim me kufje dhe aq keq e kisha par\u00eb veten nga frika se mos e humbisja p\u00ebrs\u00ebri provimin saq\u00eb pranova q\u00eb edhe un\u00eb, nj\u00eb her\u00eb t\u00eb vetme t\u00eb provoja shijen e kopjes. Kisha hyr\u00eb n\u00eb provim me kufjet n\u00eb vesh, me flok\u00ebt l\u00ebshuar dhe nuk kuptohesha fare. Kulmin, budallall\u00ebku q\u00eb b\u00ebra e arriti n\u00eb nj\u00eb moment kur un\u00eb teksa po i jepja pyetjet me z\u00eb shoqes, fola me z\u00eb t\u00eb lart\u00eb. Pedagogu m\u00eb kuptoi dhe u afrua drejt meje. Nuk isha ndjer\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb m\u00eb e turp\u00ebruar sesa aq n\u00eb jet\u00ebn time. Ai m\u00eb k\u00ebrkoi telefonin dhe kufjet. Un\u00eb menj\u00ebher\u00eb e \u00e7ova telefonin te k\u00ebng\u00ebt, q\u00eb t\u00eb dukej sikur isha duke d\u00ebgjuar k\u00ebng\u00eb, po nuk mbulohet dielli me shosh\u00eb, themi ne nga an\u00ebt tona. N\u00eb momentin kur do t\u2019i jepja telefonin pedagogut, padashje hoqa kufjet nga telefoni dhe muzika pushtoi gjith\u00eb auditorin. Klasa shp\u00ebrtheu n\u00eb t\u00eb qeshura, kurse un\u00eb, e turp\u00ebruar, e fika telefonin dhe d\u00ebgjova fjal\u00ebt e pedagogut: \u201cK\u00ebt\u00eb provim nuk ke p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb kurr\u00eb!\u201d&#8230;<br \/>\nM\u00eb mir\u00eb po e mbyll k\u00ebtu historin\u00eb time q\u00eb t\u00eb mos ju tregoj ato q\u00eb kam p\u00ebrjetuar mbas asaj dite. Me at\u00eb veprim t\u00eb nxituar q\u00eb b\u00ebra, zhg\u00ebnjeva veten time dhe prind\u00ebrit. Sot kan\u00eb kaluar dy vjet nga ajo dit\u00eb dhe un\u00eb as q\u00eb e kam marr\u00eb mundimin t\u00eb shkoj ta takoj at\u00eb pedagog dhe t\u2019i k\u00ebrkoj t\u00eb falur. Kjo t\u00eb gjen kur njeriu k\u00ebrkon t\u2019i ngjis\u00eb shkall\u00ebt dy e nga dy, aq m\u00eb tep\u00ebr kur b\u00ebn di\u00e7ka q\u00eb \u00ebsht\u00eb jasht\u00eb natyr\u00ebs s\u00eb tij. Ndonj\u00ebher\u00eb ambicia e tepruar t\u00eb \u00e7on edhe n\u00eb shkat\u00ebrrim t\u00eb asaj q\u00eb ke nd\u00ebrtuar. K\u00ebshtu ndodhi edhe me mua. Uroj t\u00eb mos ju ndodh\u00eb edhe juve q\u00eb po lexoni hisorin\u00eb time.<\/p>\n<p>Blerta<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Jam nj\u00eb vajz\u00eb nga Tirana. Ashtu si shoqet e mia, d\u00ebshira ime ishte q\u00eb t\u00eb vazhdoja shkoll\u00ebn e lart\u00eb dhe \u00ebnd\u00ebrr kam patur gjithmon\u00eb t\u00eb b\u00ebhesha nj\u00eb gazetare e zonja. Shkoll\u00ebn e lart\u00eb e fitova me shum\u00eb sakrifica dhe nj\u00eb ndihmes\u00eb t\u00eb madhe m\u00eb dhan\u00eb prind\u00ebrit e mi, duke m\u00eb q\u00ebndruar n\u00eb kok\u00eb p\u00ebr \u00e7do [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":5967,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[254],"class_list":["post-6943","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori-personale"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6943","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6943"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6943\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5967"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6943"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6943"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6943"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}