{"id":6634,"date":"2014-11-27T21:00:32","date_gmt":"2014-11-27T20:00:32","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=6634"},"modified":"2014-11-27T19:55:57","modified_gmt":"2014-11-27T18:55:57","slug":"nuk-jam-e-bukur-dhe-askush-nuk-me-do","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/11\/nuk-jam-e-bukur-dhe-askush-nuk-me-do\/","title":{"rendered":"Nuk jam e bukur dhe askush nuk m\u00eb do!"},"content":{"rendered":"<p>Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam nj\u00eb vajz\u00eb shum\u00eb e vetmuar dhe shkak i shkrimit tim n\u00eb gazet\u00ebn tuaj \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb pik\u00ebrisht nj\u00eb telenovel\u00eb me titull \u201cBidai\u201d. Thon\u00eb se filmat nuk jan\u00eb histori reale, por un\u00eb ju them se n\u00eb k\u00ebt\u00eb film, kam gjetur veten time. T\u00eb gjith\u00eb juve q\u00eb jeni duke e ndjekur k\u00ebt\u00eb telenovel\u00eb, un\u00eb po ju them se e kam lar\u00eb me lot \u00e7do pjes\u00eb t\u00eb saj. M\u00eb duket sikur jeta ime \u00ebsht\u00eb n\u00eb at\u00eb film. Ne jemi pes\u00eb motra dhe jetojm\u00eb n\u00eb nj\u00eb fshat, emrin e t\u00eb cilit nuk po e them. Un\u00eb jam vajza e madhe e familjes. Asnj\u00eb njeri nuk do t\u00eb donte t\u00eb shkruante p\u00ebr veten e vet gj\u00ebrat q\u00eb do t\u00eb shkruaj un\u00eb sot, por ky \u00ebsht\u00eb realiteti dhe un\u00eb duhet t\u00eb p\u00ebrballem me t\u00eb.<\/p>\n<p>Un\u00eb jam vajz\u00eb dhe si \u00e7do fem\u00ebr tjet\u00ebr d\u00ebshiroj q\u00eb edhe un\u00eb t\u00eb jem e paraqitshme dhe e bukur si shum\u00eb t\u00eb tjera. M\u00eb p\u00eblqen t\u00eb admirohem n\u00eb syt\u00eb e burrave apo t\u00eb djemve t\u00eb rinj, por p\u00ebr fatin tim t\u00eb keq, shikimet e tyre ndaj meje nuk jan\u00eb p\u00ebr bukurin\u00eb time, por ndoshta p\u00ebr keqardhje ndaj meje. Q\u00eb n\u00eb f\u00ebmij\u00ebrin\u00eb time kam patur probleme me anemin\u00eb dhe gjat\u00eb gjith\u00eb koh\u00ebs kam qen\u00eb shum\u00eb e dob\u00ebt, jam aq e dob\u00ebt sa nuk do t&#8217;ju g\u00ebnjeja sikur t&#8217;ju thoja se duket sikur brenda rrobave q\u00eb vesh \u00ebsht\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb shkop i holl\u00eb. N\u00eb fytyr\u00eb kam tipare shum\u00eb t\u00eb rregullta dhe flok\u00eb t\u00eb gjat\u00eb e t\u00eb drejt\u00eb, por anemia ka b\u00ebr\u00eb pun\u00ebn e saj tek un\u00eb; gjithmon\u00eb rri e verdh\u00eb n\u00eb fytyr\u00eb. Kur nuk ka paraqitje, njeriu \u00ebsht\u00eb gjithmon\u00eb i n\u00ebnvler\u00ebsuar nga shoq\u00ebria; vesh\u00ebt e mi \u00e7far\u00eb nuk kan\u00eb d\u00ebgjuar t\u00eb thuhet, sidomos nga \u00e7unat.<br \/>\nN\u00eb nj\u00eb rast e d\u00ebgjova shokun tim t\u00eb klas\u00ebs kur un\u00eb isha n\u00eb vitin e kat\u00ebrt t\u00eb gjimnazit, teksa i thoshte shokut t\u00eb vet: \u201cAjo i ka k\u00ebmb\u00ebt si makarona\u201d. Ju nuk e besoni dot \u00e7far\u00eb ndjesie u krijua n\u00eb shpirtin tim. At\u00ebhere, p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb, kam dashur t\u00eb helmoj veten time, por nuk e b\u00ebra nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb pasi mendoja prind\u00ebrit e mi e sidomos, n\u00ebn\u00ebn time. Ajo m\u00eb rrinte gjithmon\u00eb pran\u00eb, dukej sikur ishte i vetmi njeri q\u00eb e ndjente dhembjen time. Gjithmon\u00eb m\u00eb m\u00ebsonte se Zoti, kur na krijoi, na dha me vete edhe fatin ton\u00eb. Ajo m\u00eb m\u00ebsonte se n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb ka njer\u00ebz q\u00eb vuajn\u00eb nga s\u00ebmundje t\u00eb pash\u00ebrueshme, ka njer\u00ebz q\u00eb jan\u00eb t\u00eb destinuar t\u00eb q\u00ebndrojn\u00eb gjithmon\u00eb n\u00eb karrige me rrota dhe prap\u00eb kan\u00eb kurajon t\u00eb jetojn\u00eb, sepse jet\u00ebn na e ka dh\u00ebn\u00eb Zoti dhe vet\u00ebm ai e di kur na e merr. Ajo m\u00eb inkurajonte gjithmon\u00eb duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb: \u201cPo njer\u00ebzit q\u00eb jan\u00eb t\u00eb verb\u00ebr, si duhet t\u00eb veprojn\u00eb, sipas teje?\u201d.<br \/>\nVitet kalonin, motra ime e dyt\u00eb kishte dy vjet q\u00eb ishte e lidhur me nj\u00eb djal\u00eb dhe nuk guxonte t\u2019ua thoshte prind\u00ebrve p\u00ebr faktin se ata nuk do t\u00eb pranonin, ngaq\u00eb isha un\u00eb motra e madhe dhe duhet t\u00eb fejohesha un\u00eb para saj, por isha 25 vje\u00e7e dhe n\u00eb familjen ton\u00eb nuk erdhi asnj\u00eb k\u00ebrkes\u00eb p\u00ebr fejes\u00eb p\u00ebr mua. Kjo gj\u00eb m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb ndjeja shum\u00eb dhembje n\u00eb shpirt. Edhe prind\u00ebrit kishin filluar t\u00eb b\u00ebheshin merak, derisa un\u00eb e mora iniciativ\u00ebn dhe u thash\u00eb se duhet t\u00eb fejonin motr\u00ebn e dyt\u00eb pasi ajo tashm\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00ebzet e tre vje\u00e7e, kishte vite e lidhur me at\u00eb djalin aty n\u00eb fshat dhe nuk kishte m\u00eb lezet q\u00eb t\u00eb rrinin akoma n\u00eb at\u00eb gjendje. Babi nuk e pranonte k\u00ebt\u00eb fejes\u00eb sepse e dinte q\u00eb do t\u00eb l\u00ebndohesha un\u00eb, po kjo b\u00ebri q\u00eb motra t\u00eb mos pyeste prind\u00ebrit tan\u00eb dhe t\u00eb bashkohej me djalin, ose si\u00e7 thuhet ndryshe, iku me rr\u00ebmbim. Kur e mora vesh k\u00ebt\u00eb gj\u00eb, lot\u00ebt nuk m\u00eb pushonin; gjith\u00e7ka ndodhi vet\u00ebm p\u00ebr fajin tim. P\u00ebr t&#8217;u ndjer\u00eb un\u00eb mir\u00eb, prind\u00ebrit e mi ishin duke sakrifikuar jet\u00ebn e motrave dhe un\u00eb nuk e doja nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb. Ato kishin jet\u00ebn e tyre dhe duhet t\u00eb fejoheshin e te martoheshin sipas rregullave, ashtu si\u00e7 b\u00ebjn\u00eb gjith\u00eb vajzat n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb. Edhe tre motrat e tjera ishin duke u rritur dhe un\u00eb nuk doja q\u00eb me to t\u00eb ndodhte e nj\u00ebjta gj\u00eb si me motr\u00ebn e dyt\u00eb. I thash\u00eb babit se n\u00ebse nuk i linte motrat t\u00eb martoheshin ashtu si\u00e7 e donte zakoni, at\u00ebhere un\u00eb do t\u00eb ikja nga sht\u00ebpia. E dija se p\u00ebr ta un\u00eb isha dhembja m\u00eb e madhe dhe e vetme, p\u00ebr ta, un\u00eb isha nj\u00eb plag\u00eb q\u00eb nuk do t\u00eb gjente sh\u00ebrim kurr\u00eb, derisa t\u00eb m\u00eb shikonin edhe mua t\u00eb martuar si shoqet e mia.<br \/>\nQ\u00eb un\u00eb t\u00eb mos vuaja n\u00eb vetmin\u00eb time si nj\u00eb njeri i pashpres\u00eb, im at\u00eb vendosi t\u00eb m\u00eb d\u00ebrgonte n\u00eb Tiran\u00eb n\u00eb nj\u00eb kurs p\u00ebr kuzhiniere. Kursi ishte dy vje\u00e7ar. Nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb babi ma tha dit\u00ebn e dit\u00eblindjes time. M&#8217;u duk sikur u hap nj\u00eb drit\u00eb edhe p\u00ebr mua. At\u00eb dit\u00eb nuk po m\u00eb zinte gjumi, p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb jet\u00ebn time isha shum\u00eb e lumtur dhe e emocionuar. N\u00eb Tiran\u00eb jetoja me pes\u00eb shoqe n\u00eb dhom\u00eb. Ato ishin n\u00eb mosha t\u00eb ndryshme, nj\u00ebra ishte e martuar e me f\u00ebmij\u00eb, nj\u00ebra ishte pes\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, pasi aty ishim t\u00eb moshave, qyteteve apo fshatrave t\u00eb ndryshme. Fjetja jon\u00eb ishte brenda pages\u00ebs q\u00eb kishim b\u00ebr\u00eb p\u00ebr kursin. Atyre, q\u00eb n\u00eb momentin q\u00eb m\u00eb pan\u00eb, u b\u00ebri p\u00ebrshtypje fiziku im dhe filluan t\u00eb m\u00eb jepnin k\u00ebshilla se si duhet t\u00eb kujdesesha m\u00eb shum\u00eb p\u00ebr veten q\u00eb t\u00eb mos isha aq e dob\u00ebt. N\u00eb nj\u00ebfar\u00eb m\u00ebnyre, ato po kujdeseshin p\u00ebr mua q\u00eb edhe un\u00eb t\u00eb isha nj\u00eb vajz\u00eb me nj\u00eb fizik normal si gjith\u00eb vajzat e tjera, por un\u00eb e kuptoja n\u00eb syt\u00eb e tyre se ndjenin keqardhje p\u00ebr mua. Ato kishin arritur deri aty sa ishin interesuar n\u00eb doktor\u00eb t\u00eb ndrysh\u00ebm n\u00eb lidhje me rastin tim. Sipas tyre, duhet t\u00eb ndiqja nj\u00eb diet\u00eb ku baza t\u00eb ishte mjalti, qum\u00ebshti, vaji i ullirit dhe fruta-perimet. Ato gra m&#8217;u b\u00ebn\u00eb si njer\u00ebzit e familjes, madje shpeshher\u00eb m\u00eb blinin edhe banane me lek\u00ebt e tyre sepse d\u00ebshironin q\u00eb un\u00eb t\u00eb filloja t\u00eb b\u00ebja ndryshime. Edhe n\u00eb m\u00ebsim kur b\u00ebnim praktik\u00ebn, koleg\u00ebt atje m\u00eb thoshin: \u201cMundohu t\u00eb ushqehesh mir\u00eb\u201d dhe m\u00eb linin pjes\u00ebn nga ajo q\u00eb kishim gatuar gjat\u00eb or\u00ebs s\u00eb m\u00ebsimit. Si t\u00eb thuash, n\u00eb at\u00eb ambient gjeta nj\u00eb pjes\u00eb lumturie q\u00eb nuk e kisha ndjer\u00eb m\u00eb par\u00eb. Sa bukur \u00ebsht\u00eb kur t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb respektojn\u00eb dhe t\u00eb shohin me dashuri e me ndjenj\u00ebn e p\u00ebrkujdesjes! Nj\u00eb shoqja ime e dhom\u00ebs, m\u00eb tha se n\u00ebse do t\u00eb isha martuar, trupi im do t\u00eb kishte ndryshuar, por me k\u00eb t\u00eb martohesha? Asnj\u00eb djal\u00eb nuk m\u00eb shikonte me ndjenj\u00ebn e dashuris\u00eb, por vet\u00ebm me ndjenj\u00ebn e keqardhjes p\u00ebr mua. Nj\u00eb dit\u00eb, nj\u00eb nga shoqet e dhom\u00ebs m\u00eb pyeti: \u201cA do ta merrje nj\u00eb burr\u00eb me f\u00ebmij\u00eb?\u201d. Ia ktheva: \u201cPse jo? Ka shum\u00eb burra q\u00eb kan\u00eb patur fatkeq\u00ebsi n\u00eb jet\u00eb, kjo nuk do t\u00eb thot\u00eb se ata do t\u00eb jetojn\u00eb vet\u00ebm\u201d.<br \/>\nAt\u00ebhere ajo m\u00eb tregoi p\u00ebr nj\u00eb kush\u00ebririn e saj, t\u00eb cilit i kishte vdekur gruaja nga kanceri i gjirit. Q\u00eb n\u00eb momentin q\u00eb m\u00eb tregoi p\u00ebr k\u00ebt\u00eb rast, fillova t\u00eb emocionohesha shum\u00eb. Edhe pse personi p\u00ebr t\u00eb cilin m\u00eb foli shoqja kishte dy f\u00ebmij\u00eb, un\u00eb prap\u00eb e doja k\u00ebt\u00eb lidhje. Mendoja se do t\u00eb ishte njeriu i duhur p\u00ebr mua, mendoja se ai po k\u00ebrkonte nj\u00eb njeri t\u00eb mir\u00eb p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e tij dhe jo nj\u00eb fem\u00ebr t\u00eb bukur, q\u00eb t\u00eb mos e kishte mendjen te familja. Deri n\u00eb momentin q\u00eb do t\u00eb takoja at\u00eb person, un\u00eb pa e njohur fillova t\u00eb thurja \u00ebndrra p\u00ebr t\u00eb, p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e tij dhe f\u00ebmij\u00ebn ton\u00eb, n\u00ebse do t\u00eb na jepte Zoti. Isha shum\u00eb e emocionuar! Ishte hera e par\u00eb q\u00eb do t\u00eb takohesha me nj\u00eb burr\u00eb p\u00ebr nj\u00eb q\u00ebllim si\u00e7 ishte martesa dhe asnj\u00ebher\u00eb nuk e kisha patur nj\u00eb ndjesi t\u00eb till\u00eb; m\u00eb dukej sikur at\u00eb person kisha filluar ta dashuroja pa e njohur fare. Ndonj\u00ebher\u00eb trembesha edhe nga mendimet e mia, nuk doja t\u00eb krijoja iluzione n\u00eb mendjen time p\u00ebr nj\u00eb njeri, t\u00eb cilin nuk e kisha njohur akoma. Nj\u00eb jav\u00eb rresht nuk m\u00eb zinte gjumi, vet\u00ebm mendoja se si do t\u00eb ishte jeta ime me t\u00eb. Edhe ai ishte nga fshati, por kjo nuk m\u00eb interesonte. E r\u00ebnd\u00ebsishme ishte t\u00eb qe nj\u00eb njeri i mir\u00eb dhe t\u00eb m\u00eb trajtonte me respekt e me dashuri, ashtu si\u00e7 do t\u00eb b\u00ebja edhe un\u00eb me f\u00ebmij\u00ebt e tij.<br \/>\nM\u00eb n\u00eb fund, erdhi edhe dita kur un\u00eb me T u takuam n\u00eb nj\u00eb lokal n\u00eb pranin\u00eb e shoqes, e cila na prezantoi. Un\u00eb isha ulur n\u00eb tavolin\u00eb me shoqen dhe isha duke pritur at\u00eb. Minutat po m\u00eb dukeshin shekuj. Kur hyri te dera e lokalit, shoqja m\u00eb tha: \u201cKy \u00ebsht\u00eb!\u201d. Nj\u00eb e dridhur sikur ma p\u00ebrshkoi gjith\u00eb trupin dhe m\u00eb kap\u00ebn emocione shum\u00eb t\u00eb forta. P\u00ebr momentin, m&#8217;u duk sikur trupi po m\u00eb ftohej dhe m\u00eb dukej sikur nuk isha n\u00eb at\u00eb lokal, por n\u00eb nj\u00eb bot\u00eb tjet\u00ebr. Ai u afrua drejt nesh, shoqen e p\u00ebrqafoi, nd\u00ebrsa mua m\u00eb dha dor\u00ebn, madje m&#8217;u duk sikur as syt\u00eb nuk m&#8217;i hodhi. N\u00eb at\u00eb moment mendova se ai nuk m\u00eb p\u00eblqeu dhe fillova t\u00eb ndjehesha shum\u00eb keq. Ata t\u00eb dy nis\u00ebn t\u00eb bisedonin me njeri-tjetrin, nd\u00ebrsa mua po m\u00eb dukej vetja e tep\u00ebrt aty. E ndjeja se syt\u00eb po m\u00eb mbusheshin me lot dhe nj\u00eb inat i brendsh\u00ebm m\u00eb kishte mb\u00ebrthyer t\u00eb gjith\u00ebn, po shp\u00ebrtheja. U ngrita n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe duke u k\u00ebrkuar t\u00eb falur, u drejtova drejt tualetit. Me t\u00eb kthyer kurrizin un\u00eb, fjal\u00ebt e tij m\u00eb ting\u00eblluan n\u00eb vesh: \u201cUn\u00eb t\u00eb thash\u00eb t\u00eb m\u00eb gjeje grua dhe jo burr\u00eb\u201d.<br \/>\nQ\u00eb n\u00eb ato momente, lot\u00ebt e mi nuk mbaheshin m\u00eb. Mund t&#8217;ju them se ndenja n\u00eb tualet gati nj\u00eb \u00e7erek ore duke qar\u00eb. Doja t\u00eb mblidhja forcat dhe t\u00eb shkoja n\u00eb tavolin\u00eb, por e kisha t\u00eb pamundur. Mbasi e\u00a0mblodha pak veten, iu drejtova p\u00ebrs\u00ebri tavolin\u00ebs. Shoqja u ngrit n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe deshi t\u00eb na linte vet\u00ebm, por un\u00eb e kapa nga dora dhe i thash\u00eb se m\u00eb duhej t\u00eb largohesha sepse m\u00eb kishin telefonuar njer\u00ebzit e mi dhe duhet t\u00eb shkoja atje. Ata t\u00eb dy e kuptuan q\u00eb kjo ishte nj\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr, sepse syt\u00eb e mi ishin t\u00eb p\u00ebrlotur, madje n\u00eb nj\u00eb moment kuptova se q\u00eb t\u00eb dy ndjen\u00eb nj\u00eb lloj keqardhje p\u00ebr mua, por un\u00eb nuk isha b\u00ebr\u00eb aq sa ata t\u00eb m\u00eb m\u00ebshironin. Shpirti im ishte i vrar\u00eb, por mbas atij takimi, u ndjeva akoma m\u00eb e d\u00ebrrmuar. E vetmja shpres\u00eb e imja u shua pa filluar mir\u00eb, nd\u00ebrsa nga ana tjet\u00ebr, m\u00eb kapi nj\u00eb inat i madh dhe mendova se nuk do t\u00eb lejoja m\u00eb ask\u00ebnd tjet\u00ebr q\u00eb t\u00eb tallej me mua!<br \/>\nDhe n\u00eb fakt, Zoti t\u00eb mbyll nj\u00eb der\u00eb, por t\u00eb hap nj\u00eb dritare. Edhe me mua k\u00ebshtu ndodhi. Mbas mbarimit t\u00eb kursit, u vler\u00ebsova si nj\u00eb nga studentet m\u00eb t\u00eb mira dhe m\u00eb propozuan t\u00eb punoja n\u00eb nj\u00eb hotel-restorant shum\u00eb t\u00eb d\u00ebgjuar k\u00ebtu n\u00eb Tiran\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb dhurata ime m\u00eb e bukur q\u00eb m\u00eb kan\u00eb b\u00ebr\u00eb prind\u00ebrit, por edhe Zoti q\u00eb \u00e7do dit\u00eb e m\u00eb shum\u00eb m\u00eb jep forc\u00eb q\u00eb un\u00eb ta p\u00ebrballoj jet\u00ebn time me forcat e mia, duke mos iu b\u00ebr\u00eb barr\u00eb askujt.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam nj\u00eb vajz\u00eb shum\u00eb e vetmuar dhe shkak i shkrimit tim n\u00eb gazet\u00ebn tuaj \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb pik\u00ebrisht nj\u00eb telenovel\u00eb me titull \u201cBidai\u201d. Thon\u00eb se filmat nuk jan\u00eb histori reale, por un\u00eb ju them se n\u00eb k\u00ebt\u00eb film, kam gjetur veten time. T\u00eb gjith\u00eb juve q\u00eb jeni duke e ndjekur k\u00ebt\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":5298,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[254],"class_list":["post-6634","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori-personale"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6634","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6634"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6634\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5298"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6634"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6634"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}