{"id":6210,"date":"2014-11-15T21:00:59","date_gmt":"2014-11-15T20:00:59","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=6210"},"modified":"2014-11-15T18:54:57","modified_gmt":"2014-11-15T17:54:57","slug":"ai-me-mashtroi-keq","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/11\/ai-me-mashtroi-keq\/","title":{"rendered":"Ai m\u00eb mashtroi keq&#8230;"},"content":{"rendered":"<p>Thon\u00eb se dashuria \u00ebsht\u00eb e verb\u00ebr, ajo t\u00eb b\u00ebn t\u00eb harrosh gjith\u00e7ka dhe t\u2019i p\u00ebrkushtohesh njeriut q\u00eb ti do. Dikur, kur isha adoleshente, nj\u00eb djal\u00eb m\u00eb tha se, edhe e verb\u00ebr po t\u00eb isha, p\u00ebrs\u00ebri do t\u00eb m\u00eb dashuronte, por un\u00eb nuk i besoja asnj\u00ebher\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra. Gjithmon\u00eb kam menduar se dashuria e v\u00ebrtet\u00eb n\u00eb dit\u00ebt e sotme nuk ekziston. Si fillim po ju prezantohem. Jam Flora, lindur dhe rritur n\u00eb Tiran\u00eb, tashm\u00eb jam 33 vje\u00e7e dhe jetoj n\u00eb Milano. Mbas mbarimit t\u00eb shkoll\u00ebs s\u00eb mesme, bashk\u00eb me familjen time u zhvendos\u00ebm n\u00eb Itali. Gjithmon\u00eb kam qen\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb e ndrojtur dhe duke qen\u00eb n\u00eb dh\u00e9 t\u00eb huaj, kjo ndrojtje sikur m\u2019u shtua akoma m\u00eb shum\u00eb. N\u00eb Itali kisha p\u00ebrjetuar dy histori dashurie. Nuk e di n\u00ebse mund t\u2019i quaj t\u00eb tilla, por p\u00ebr koh\u00ebn kur u p\u00ebrjetuan, t\u00eb tilla ishin. P\u00ebr fat t\u00eb keq, asnj\u00ebra prej tyre nuk u kuror\u00ebzua me martes\u00eb. Mosha po m\u00eb kalonte dhe prind\u00ebrit gjithnj\u00eb e m\u00eb shum\u00eb po b\u00ebheshin merak p\u00ebr mua. Para tre-kat\u00ebr vitesh, fillova pun\u00eb n\u00eb nj\u00eb dyqan lulesh, nj\u00eb pun\u00eb q\u00eb e b\u00ebja me shum\u00eb pasion. Gjith\u00e7ka filloi n\u00eb nj\u00eb dit\u00eb kur isha von\u00eb p\u00ebr t\u00eb hapur dyqanin. Ka qen\u00eb pik\u00ebrisht data 22 maj, kur p\u00ebrball\u00eb der\u00ebs s\u00eb dyqanit u p\u00ebrplasa me nj\u00eb djal\u00eb rreth t\u00eb tridhjetave. I k\u00ebrkova ndjes\u00eb pasi isha me vones\u00eb dhe menj\u00ebher\u00eb hapa der\u00ebn p\u00ebr t\u2019ia filluar nga puna. Mbas asaj dite, t\u00eb nj\u00ebjtin djal\u00eb e shikoja gjithmon\u00eb t\u00eb kalonte aty, por n\u00eb krahun matan\u00eb t\u00eb rrug\u00ebs. Sa her\u00eb e shikoja, aq her\u00eb m\u00eb p\u00eblqente. Vishej v\u00ebrtet shum\u00eb mir\u00eb, kishte nj\u00eb trup t\u00eb gjat\u00eb e t\u00eb drejt\u00eb, flok\u00ebt biond\u00eb dhe syt\u00eb shum\u00eb t\u00eb zinj. Pa e ekzagjeruar, ngjante tamam si nj\u00eb aktor filmi dhe un\u00eb, sa her\u00eb q\u00eb e shikoja, mendoja: \u201cPo ai, a m\u00eb ka v\u00ebn\u00eb re mua?\u201d. N\u00eb fakt, at\u00eb dit\u00eb q\u00eb u p\u00ebrplas\u00ebm, un\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb moment e pash\u00eb dhe ndjeva dor\u00ebn e tij q\u00eb m\u00eb kapi te krahu p\u00ebr t\u00eb m\u00eb mbajtur q\u00eb t\u00eb mos bija, por nga nxitimi nuk e kisha par\u00eb se ai ishte aq i bukur. Ai kalonte \u00e7do dit\u00eb n\u00eb at\u00eb rrug\u00eb, mund ta b\u00ebnte pes\u00eb-gjasht\u00eb her\u00eb rrug\u00ebn p\u00ebrball\u00eb meje, por un\u00eb nuk mund t\u2019i flisja, pasi ishte larg. Mendoja me vete \u201cA mund t\u00eb jet\u00eb i martuar? A ka t\u00eb dashur?\u201d. Asnj\u00ebher\u00eb nuk e kisha par\u00eb t\u00eb shoq\u00ebruar me ndonj\u00eb vajz\u00eb, vet\u00ebm n\u00eb disa raste e kisha par\u00eb q\u00eb shoq\u00ebrohej me nj\u00eb grua rreth t\u00eb pes\u00ebdhjetave, p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn mendoja se ishte e \u00ebma. Nuk e di pse, po sa her\u00eb q\u00eb kalonin dit\u00ebt dhe ai shfaqej para meje, aq m\u00eb shum\u00eb m\u00eb fiksohej ai djal\u00eb. Ishte si ndjesia q\u00eb t\u00eb lind p\u00ebr t\u00eb patur nj\u00eb send, apo di\u00e7ka tjet\u00ebr dhe nuk ke mund\u00ebsi ta blesh. Doja q\u00eb vet\u00ebm nj\u00ebher\u00eb ai t\u00eb kalonte pran\u00eb dyqanit tim dhe nuk do t\u00eb ngurroja q\u00eb t\u2019i flisja un\u00eb e para. Por, me sa duket, lutjet e mia i kish d\u00ebgjuar Zoti dhe nj\u00eb dit\u00eb kur un\u00eb isha duke rregulluar nj\u00eb tuf\u00eb me lule, pash\u00eb te dera q\u00eb hyri ai. Mua, q\u00eb isha n\u00eb k\u00ebmb\u00eb, sa nuk m\u00eb ra t\u00eb fik\u00ebt. Ai m\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndeti dhe un\u00eb, q\u00eb dridhesha e gjitha, gati sa nuk u meka. Nj\u00ebmij\u00eb fjali kisha krijuar n\u00eb mendje p\u00ebr t\u2019i th\u00ebn\u00eb atij njeriu n\u00eb momentin q\u00eb do t\u00eb kisha mund\u00ebsi ta takoja dhe ja, tani q\u00eb u krijua mund\u00ebsia, as q\u00eb m\u00eb dilte z\u00ebri. E p\u00ebrsh\u00ebndeta dhe e pyeta se \u00e7far\u00eb d\u00ebshironte. Ai m\u2019u p\u00ebrgjigj: \u201cDua nj\u00eb tuf\u00eb me lule shum\u00eb t\u00eb madhe dhe, nd\u00ebr m\u00eb t\u00eb bukurat!\u201d. Kur tha k\u00ebshtu, mua m\u2019u mbush\u00ebn syt\u00eb me lot, m\u2019u b\u00eb sikur nj\u00eb dor\u00eb e fort\u00eb m\u00eb mb\u00ebrtheu n\u00eb gryk\u00eb e nuk m\u00eb linte t\u00eb nxirrja asnj\u00eb fjal\u00eb nga goja. Mendoja se nj\u00eb tuf\u00eb e till\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb dashur\u00ebn apo nusen mund t\u00eb b\u00ebhej. Nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb po p\u00ebrgatisja lulet, e mblodha veten dhe i thash\u00eb se ishte m\u00eb fat personi q\u00eb do t\u2019i merrte dhurat\u00eb k\u00ebto lule dhe ai ma ktheu: \u201cAi person i meriton; \u00ebsht\u00eb njeriu m\u00eb i shtrenjt\u00eb i jet\u00ebs sime\u201d. P\u00ebrs\u00ebri nj\u00eb det lot\u00ebsh m\u2019u afruan n\u00eb sy, por nuk doja t\u00eb lija nam n\u00eb syt\u00eb e tij, jo p\u00ebr gj\u00eb, por nuk dija \u00e7far\u00eb p\u00ebrgjigjeje t\u2019i jepja. Gjat\u00eb koh\u00ebs q\u00eb p\u00ebrgatisja tuf\u00ebn me lule, vura re se ai i kishte fiksuar syt\u00eb vet\u00ebm n\u00eb nj\u00eb vend. \u201c\u00c7\u2019t\u00eb ket\u00eb vall\u00eb, mendova, mos ndoshta ka probleme me shikimin?\u201d, megjithat\u00eb nuk u b\u00ebra kurioze p\u00ebr k\u00ebt\u00eb fakt, pasi nuk do kisha shanse asnj\u00ebher\u00eb q\u00eb t\u00eb kisha nj\u00eb lidhje me t\u00eb. I b\u00ebra gati tuf\u00ebn me lule dhe i thash\u00eb se ishte i mir\u00ebpritur n\u00eb dyqanin ku un\u00eb punoja. Ai iku me tuf\u00ebn e luleve n\u00eb duar&#8230;<\/p>\n<p>Nuk ishte ky takimi q\u00eb kisha menduar dhe u zhg\u00ebnjeva shum\u00eb, por prap\u00eb e \u00ebnd\u00ebrroja \u00e7do nat\u00eb. Ai ishte kaq i bukur, kaq i pafajsh\u00ebm! Dukej si nj\u00eb djal\u00eb i mir\u00eb, i edukuar e fjal\u00ebpak e kjo gj\u00eb e b\u00ebnte at\u00eb shum\u00eb enigmatik. Nj\u00eb dit\u00eb aty pash\u00eb gruan e cila shoq\u00ebronte djalin, t\u00eb cilit as emrin nuk ia dija. E p\u00ebrsh\u00ebndeta dhe e ftova t\u00eb hynte n\u00eb dyqan. Ajo u habit nga m\u00ebnyra se si i fola. I tregova hapur p\u00ebr problemin q\u00eb m\u00eb shqet\u00ebsonte. E pyeta se mos ndoshta ajo ishte n\u00ebna e tij dhe ajo, duke qeshur, m\u00eb tha: \u201cJo, nuk jam, por n\u00eb nj\u00ebfar\u00eb m\u00ebnyre ai m\u00eb ka si n\u00ebn\u00eb\u201d. Fjal\u00ebt e saj m\u00eb qet\u00ebsuan shum\u00eb. K\u00ebshtu do ta kisha m\u00eb t\u00eb leht\u00eb ta pyesja p\u00ebr t\u00eb djalin q\u00eb doja. I tregova \u00e7do gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb, p\u00ebr momentin q\u00eb u p\u00ebrplas\u00ebm dhe p\u00ebr ndjenjat e mia ndaj tij dhe ajo, duke p\u00ebshp\u00ebritur, m\u2019u p\u00ebrgjigj: \u201cA, moj vajz\u00eb, sikur t\u00eb dije t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn p\u00ebr t\u00eb&#8230;\u201d. Fjal\u00ebt e saj m\u00eb b\u00ebn\u00eb edhe m\u00eb kurioze. \u201cT\u00eb lutem, m\u00eb thuaj vet\u00ebm a ka t\u00eb dashur, apo \u00ebsht\u00eb i martuar?\u201d. Ajo filloi t\u00eb qeshte dhe m\u00eb tha: \u201cMoj vajz\u00eb, po ti qenke \u00e7mendur? E kush mund t\u00eb martohet me nj\u00eb t\u00eb verb\u00ebr?!\u201d. Nuk e di se \u00e7far\u00eb m\u00eb ndodhi n\u00eb ato momente, por veten e gjeta t\u00eb ulur n\u00eb karrige dhe n\u00eb trupin tim kisha pika uji; m\u00eb kishte r\u00ebn\u00eb t\u00eb fik\u00ebt. Isha dashuruar me nj\u00eb djal\u00eb t\u00eb verb\u00ebr! Shum\u00eb pyetje i b\u00ebra vetes sime dhe gruas gjithashtu&#8230; Po si nuk e kuptova m\u00eb par\u00eb? Po si mund t\u00eb ecte ai aq mir\u00eb n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb, pa nj\u00eb shkop apo nj\u00eb njeri q\u00eb mund ta orientonte? Si mund t\u00eb dashurohet nj\u00eb njeri me nj\u00eb t\u00eb verb\u00ebr? T\u00eb gjitha k\u00ebto pyetje m\u00eb dilnin nga goja pa vet\u00ebdije. Gruaja e kuptoi gjendjen time shpirt\u00ebrore dhe m\u00eb tha: \u201cTi ke t\u00eb drejt\u00eb, Antonio \u00ebsht\u00eb nj\u00eb djal\u00eb p\u00ebr t\u2019u dashuruar\u201d. Ajo m\u00eb tregoi gjith\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb&#8230; Ai ishte rritur n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e f\u00ebmij\u00ebs dhe gruaja me t\u00eb cil\u00ebn po bisedoja kishte punuar atje. Ajo m\u00eb pas ishte lidhur shum\u00eb me k\u00ebt\u00eb f\u00ebmij\u00eb sepse ai kishte nj\u00eb inteligjenc\u00eb q\u00eb edhe nj\u00eb njeri q\u00eb shikon mir\u00eb nuk e ka. Ai m\u00ebsonte shum\u00eb n\u00eb shkoll\u00eb dhe, si t\u00eb thuash, kjo grua kishte sakrifikuar jet\u00ebn p\u00ebr t\u00eb, p\u00ebr t\u2019iu b\u00ebr\u00eb krah, madje nj\u00eb arsye e fort\u00eb q\u00eb ajo nuk ishte martuar ishte fakti se nuk donte ta braktiste djalin, i cili nuk kish njeri tjet\u00ebr n\u00eb jet\u00ebn e tij p\u00ebrve\u00e7 saj. Fakti q\u00eb un\u00eb e doja Antonion, e g\u00ebzoi pa mas\u00eb at\u00eb. \u201cN\u00ebse ti do t\u00eb martoheshe me t\u00eb, un\u00eb do t\u00eb isha e lir\u00eb p\u00ebr t\u00eb filluar jet\u00ebn time\u201d, m\u00eb tha. Fjal\u00ebt e saj sikur m\u00eb leht\u00ebsuan, mir\u00ebpo m\u00eb vriste nd\u00ebrgjegjja. A mundet njeriu t\u00eb rrij\u00eb i martuar me nj\u00eb t\u00eb verb\u00ebr? Si mund t\u00eb shkohet jeta deri n\u00eb fund me nj\u00eb njeri q\u00eb nuk \u00ebsht\u00eb n\u00eb gjendje t\u00eb shikoj\u00eb, edhe pse ai i kish m\u00ebsuar shuma mir\u00eb rrug\u00ebt pran\u00eb sht\u00ebpis\u00eb ku banonte dhe nuk ta krijonte p\u00ebrshtypjen se ishte i verb\u00ebr? Mbas shum\u00eb dit\u00ebsh e net\u00ebsh pa gjum\u00eb dhe pas shum\u00eb z\u00ebnkash me prind\u00ebrit e mi, vendosa t\u00eb jetoja me Antonion; dashuria ime p\u00ebr t\u00eb ishte shum\u00eb e fort\u00eb. N\u00eb fillim Antonio nuk donte t\u00eb lidhej me mua. \u201cNuk ke pse t\u00eb rrish pengu im p\u00ebr gjith\u00eb jet\u00ebn\u201d m\u00eb thosh ai, k\u00ebshtu q\u00eb vendos\u00ebm t\u00eb bashk\u00ebjetonim si fillim, p\u00ebr t\u00eb par\u00eb n\u00ebse do mund t\u2019i b\u00ebja ball\u00eb jet\u00ebs s\u00eb v\u00ebshtir\u00eb q\u00eb po m\u00eb priste apo ky ishte thjesht nj\u00eb fiksim i momentit.<br \/>\nKishin kaluar dy muaj dhe jeta me t\u00eb nuk ishte aq e v\u00ebshtir\u00eb sa e kisha menduar. Antonio e kishte bezdi ta trajtoja si t\u00eb verb\u00ebr, ai ishte m\u00ebsuar me at\u00eb lloj problemi dhe ishte ambientuar me mjedisin ku jetonte, madje i njihte shum\u00eb mir\u00eb edhe rrobat q\u00eb kishte n\u00eb garderob\u00eb dhe kjo, fal\u00eb pun\u00ebs s\u00eb asaj gruaje zem\u00ebrgjer\u00eb q\u00eb e kishte ndihmuar p\u00ebr gjith\u00eb k\u00ebto vite. Kaluan disa muaj edhe un\u00eb vazhdoja ta doja Antonion si dit\u00ebn e par\u00eb, ndaj i propozova t\u00eb martoheshim. Kishim ndar\u00eb edhe dit\u00ebn kur do t\u00eb b\u00ebnim celebrimet. Dy dit\u00eb m\u00eb par\u00eb i thash\u00eb Antonios se do shkoja t\u00eb zgjidhja fustanin q\u00eb do vishja p\u00ebr at\u00eb dit\u00eb t\u00eb sh\u00ebnuar e m\u00eb pas do u thoja prind\u00ebrve p\u00ebr vendimin q\u00eb kisha marr\u00eb. Nj\u00eb shoqja ime m\u00eb shoq\u00ebroi p\u00ebr t\u00eb bler\u00eb fustanin, por rrug\u00ebs vendosa t\u00eb kthehesha tek Antonio, sepse e dija q\u00eb prind\u00ebrit e mi nuk do m\u00eb linin t\u00eb merrja k\u00ebt\u00eb vendim, por m\u00eb mir\u00eb do kisha preferuar t\u00eb b\u00ebja ndonj\u00eb aksident rrug\u00ebs sesa t\u00eb shikoja at\u00eb sken\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time. Hapa der\u00ebn me \u00e7el\u00ebs dhe d\u00ebgjova Antonion q\u00eb fliste m\u00eb z\u00eb t\u00eb lart\u00eb: \u201cPse m\u00eb le? Ti nuk do ndaheshe kurr\u00eb nga un\u00eb, ma kishe premtuar k\u00ebt\u00eb gj\u00eb\u201d. Hapa der\u00ebn e dhom\u00ebs son\u00eb dhe pash\u00eb gruan q\u00eb ishte kujdesur p\u00ebr Antonion, t\u00eb dy t\u00eb zhveshur n\u00eb krevat, duke u puthur plot pasion. Aty e kuptova se p\u00ebr k\u00eb e bleu Antonio tuf\u00ebn e luleve. Mbaj mend q\u00eb dola me vrap nga sht\u00ebpia dhe m\u00eb pas, e gjeta veten n\u00eb spital. Nga tronditja e madhe m\u00eb kish r\u00ebn\u00eb t\u00eb fik\u00ebt. Ajo histori ka qen\u00eb nj\u00eb shkat\u00ebrrim total p\u00ebr mua. Mbas asaj dite, nuk e kam takuar m\u00eb as Antonion, as gruan mashtruese q\u00eb luajti me ndjenjat e mia. Tashm\u00eb kan\u00eb kaluar dy vjet nga ajo histori dhe Antonio as sot e k\u00ebsaj dite nuk e di se p\u00ebr \u00e7\u2019arsye e braktisa. Dua q\u00eb edhe ai ta vuaj\u00eb ndarjen ton\u00eb dhe jam e sigurt\u00eb q\u00eb po e vuan sepse si un\u00eb nuk ka p\u00ebr t\u00eb dashur askush n\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Thon\u00eb se dashuria \u00ebsht\u00eb e verb\u00ebr, ajo t\u00eb b\u00ebn t\u00eb harrosh gjith\u00e7ka dhe t\u2019i p\u00ebrkushtohesh njeriut q\u00eb ti do. Dikur, kur isha adoleshente, nj\u00eb djal\u00eb m\u00eb tha se, edhe e verb\u00ebr po t\u00eb isha, p\u00ebrs\u00ebri do t\u00eb m\u00eb dashuronte, por un\u00eb nuk i besoja asnj\u00ebher\u00eb k\u00ebto gj\u00ebra. Gjithmon\u00eb kam menduar se dashuria e v\u00ebrtet\u00eb n\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[254],"class_list":["post-6210","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori-personale"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6210","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6210"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6210\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6210"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6210"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6210"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}