{"id":5835,"date":"2014-11-09T23:00:54","date_gmt":"2014-11-09T22:00:54","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=5835"},"modified":"2014-11-09T14:37:43","modified_gmt":"2014-11-09T13:37:43","slug":"burri-me-perdhunoi-vajzen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/11\/burri-me-perdhunoi-vajzen\/","title":{"rendered":"Burri m\u00eb p\u00ebrdhunoi vajz\u00ebn"},"content":{"rendered":"<p>T\u00eb nderuar lexues, e di q\u00eb do t\u00eb m\u00eb paragjykoni q\u00eb kam qen\u00eb e dob\u00ebt, apo q\u00eb kam qen\u00eb n\u00ebn\u00eb e keqe, por nuk kisha zgjidhje tjet\u00ebr&#8230;<br \/>\nFatkeq\u00ebsia ime filloi kur bashk\u00ebshorti im p\u00ebsoi nj\u00eb aksident dhe un\u00eb mbeta vet\u00ebm me vajz\u00ebn 4 vje\u00e7e. Isha shum\u00eb e re kur mbeta e ve, pastaj edhe jeta nuk kalohet vet\u00ebm, sepse do vinte nj\u00eb dit\u00eb q\u00eb vajza do t\u00eb shkonte n\u00eb shkoll\u00eb, do martohej dhe un\u00eb nuk doja t\u2019i b\u00ebhesha barr\u00eb.<br \/>\nKur vajza u b\u00eb 9 vje\u00e7e, vendosa t\u00eb martohesha s\u00ebrish dhe bashk\u00ebshorti im i dyt\u00eb ishte nj\u00eb i zgjedhur i familjes sime. Me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb dukej djal\u00eb i mir\u00eb, kishim dymb\u00ebdhjet\u00eb vite diferenc\u00eb, por nga pamja nuk e tregonte mosh\u00ebn. Ishte natyr\u00eb e rregullt, shkonte n\u00eb pun\u00eb, n\u00eb sht\u00ebpi m\u00eb ndihmonte me ndonj\u00eb pun\u00eb t\u00eb vog\u00ebl, merrej goxha edhe me vajz\u00ebn p\u00ebr m\u00ebsimet. Pas dy vitesh martes\u00eb, ne u b\u00ebm\u00eb me nj\u00eb djal\u00eb. \u201cEdhe vajz\u00ebn e kemi, tha ia, edhe djalin na e dhuroi Zoti..\u201d. U lumturova nga kjo q\u00eb d\u00ebgjova, q\u00eb vajz\u00ebn po e quante si t\u00eb vet\u00ebn. Edhe pse e shikoja q\u00eb merrej vazhdimisht me t\u00eb, gjithmon\u00eb kisha pak frik\u00eb se sot, \u00e7far\u00eb s\u2019po na d\u00ebgjojn\u00eb vesh\u00ebt. Vajza po rritej e v\u00ebllai i vog\u00ebl e donte. Djali ishte kopja e t\u00eb atit dhe t\u00eb dy f\u00ebmilj\u00ebt dilnin e loznin posht\u00eb pallatit bashk\u00eb, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb im shoq pinte kafe p\u00ebrball\u00eb. Por, si\u00e7 jan\u00eb f\u00ebmij\u00ebt e sotsh\u00ebm, q\u00eb kan\u00eb zhvillim tjet\u00ebr, jo si ne, vajza kishte hedhur shtat, ishte shum\u00eb m\u00eb e lirshme sesa un\u00eb n\u00eb rinin\u00eb time t\u00eb hershme. Kur kishte mbledhje prind\u00ebrish n\u00eb shkoll\u00eb, te vajza shkonim her\u00eb un\u00eb e her\u00eb bashk\u00ebshorti im dhe ai thoshte gjithmon\u00eb q\u00eb \u201c\u00ebsht\u00eb vajza ime\u201d dhe e thoshte me plot goj\u00ebn, aq sa edhe ato frik\u00ebrat e mia t\u00eb pashprehura shuheshin.<br \/>\nN\u00eb pushimet verore, f\u00ebmij\u00ebt i \u00e7onim n\u00eb plazh, nj\u00eb her\u00eb me motr\u00ebn time dhe kur ishte radha p\u00ebr t\u00eb shkuar un\u00eb me burrin, merrnim edhe f\u00ebmij\u00ebt e saj. Kur vajza ishte gjasht\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, sigurisht ishte plot hire, njom\u00ebshti dhe bukuri. Nj\u00eb djal\u00eb q\u00eb ishte n\u00eb plazh sikur filloi t\u2019i vardisej dhe bashk\u00ebshorti im nd\u00ebrhyri. N\u00eb fakt, nd\u00ebrhyrja ishte shum\u00eb e patakt dhe p\u00ebrfundoi e dhunshme sepse ia dha ca shpulla t\u00eb mira atij djalit. Sapo u kthyem n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb q\u00eb kishim marr\u00eb me qira, iu hak\u00ebrrye vajz\u00ebs dhe un nuk isha e zonja ta mbroja sepse pozicioni ishte i tmerrsh\u00ebm.<br \/>\n&#8211; T\u00eb kam dashur si vajz\u00ebn time, &#8211; i tha, &#8211; dhe ti m\u00eb hargalisesh me djemt\u00eb e tjer\u00eb n\u00eb syt\u00eb e mi?!<br \/>\n&#8211; Edhe un\u00eb t\u00eb dua si babain q\u00eb nuk e pata kurr\u00eb, por nuk zgjidhen gj\u00ebrat as me t\u00eb b\u00ebrtitura, as me shpulla e grushta, &#8211; i tha ajo. &#8211; Un\u00eb jam n\u00eb lule t\u00eb mosh\u00ebs, baba i dashur&#8230; &#8211; tha ajo, por u thartua n\u00eb fytyr\u00eb, kur tha fjal\u00ebn \u201cbaba\u201d.<br \/>\nU p\u00ebrpoqa t\u00eb nd\u00ebrroja muhabet, sa p\u00ebr t\u2019i qet\u00ebsuar, u thash\u00eb se \u201clat\u00eb nam e po ju d\u00ebgjojn\u00eb t\u00eb gjith\u00eb\u201d, por kjo do t\u00eb ishte dita ime e fundit e lumtur. Ato pushime mbaruan ashtu, pa ndonj\u00eb sherr apo incident tjet\u00ebr. Erdhi shtatori e vajza shkoi n\u00eb shkoll\u00eb, kurse djali filloi klas\u00ebn e par\u00eb. Me djalin merreshim me radh\u00eb, her\u00eb vajza e her\u00eb i ati, q\u00eb ta ndihmonin me detyrat.<br \/>\nSapo filloi dimri i ftoht\u00eb, mamaja ime p\u00ebsoi nj\u00eb hemorragji cerebrale dhe mbeti e shtruar n\u00eb spital n\u00eb Tiran\u00eb, p\u00ebr tre jav\u00eb. Nusja e v\u00ebllait ndenji jav\u00ebn e par\u00eb, por barra kryesore m\u00eb ra mua. N\u00eb fakt, ishte e drejt\u00eb; ajo i kishte f\u00ebmij\u00ebt m\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl, pastaj ishte n\u00ebna ime, jo e saja.<br \/>\nNdenja n\u00eb spital me maman\u00eb p\u00ebr 13 dit\u00eb rresht, sigurisht, pa e ditur q\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time ishte b\u00ebr\u00eb gj\u00ebma. T\u00eb diel\u00ebn e par\u00eb q\u00eb un\u00eb isha n\u00eb spital, djali i kunatit tim kishte patur dit\u00eblindjen dhe kishin ftuar djalin ton\u00eb, sepse f\u00ebmij\u00ebt i kishim moshatar\u00eb. N\u00eb sht\u00ebpi kishte mbetur vet\u00ebm im shoq dhe vajza. Ajo kishte qen\u00eb nata e tmerrit p\u00ebr vajz\u00ebn time dhe nata e turpit, p\u00ebr tim shoq. Ai e kishte p\u00ebrdhunuar, nuk e kishte l\u00ebn\u00eb as t\u00eb b\u00ebrtiste q\u00eb t\u00eb k\u00ebrkonte ndihm\u00eb dhe ajo nuk kishte mundur t\u00eb dilte.<br \/>\nKur u ktheva nga spitali pas 8 dit\u00ebsh, gjendja m\u2019u duk si e nder\u00eb. Vajza nuk fliste, ishte dob\u00ebsuar e tretur&#8230; E pyeta si ishte e m\u00eb tha \u201cmir\u00eb\u201d, por ajo \u201cmira\u201d e saj, sikur m\u00eb vrau. Nuk m\u00eb shkoi mendja aq larg, se nuk mund ta mendoja se njeriu mund ta b\u00ebj\u00eb nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb. Djali ishte mir\u00eb, vet\u00ebm pak i acaruar sepse i ati dhe e motra i flisnin dhe e ndihmonin shum\u00eb pak.<br \/>\nErdhi Viti i Ri dhe vajza m\u00eb tha q\u00eb donte t\u00eb shkonte t\u00eb festonte t\u00eb halla e vet, sepse nuk kishte shkuar asnj\u00ebher\u00eb p\u00ebr fest\u00eb. Nuk e kuptova k\u00ebt\u00eb d\u00ebshir\u00eb t\u00eb saj, sepse ajo asnj\u00ebher\u00eb nuk ishte b\u00ebr\u00eb me hallat e saj, por gjithsesi fola n\u00eb telefon me ish-kunat\u00ebn time. M\u00eb tha q\u00eb do t\u00eb vinte ta merrte vet\u00eb vajz\u00ebn n\u00eb sht\u00ebpi dhe se do t\u00eb kujdesej p\u00ebr e t\u00eb mos kisha merak.<br \/>\nIm shoq nuk b\u00ebri asnj\u00eb koment, si\u00e7 e kishte zakon t\u00eb ankohej se \u201cpo del shum\u00eb, po vonohet shum\u00eb\u201d dhe un\u00eb mendoja \u201cs\u2019ka faj, se ai do q\u00eb ta ruaj\u00eb\u201d sepse ishte n\u00eb mosh\u00eb delikate adoleshente.<br \/>\nAi Vit i Ri m\u2019u duk m\u00eb i ftoht\u00eb pa t\u00eb dy f\u00ebmij\u00ebt aty, pa hargalisjen e \u00ebmb\u00ebl t\u00eb sime bije dhe akoma nuk dija asgj\u00eb p\u00ebr at\u00eb q\u00eb kishte ndodhur. Im shoq ishte b\u00ebr\u00eb shum\u00eb i zymt\u00eb, por nuk sillej keq as me mua, as me f\u00ebmij\u00ebt. Thjesht, nuk fliste shum\u00eb. Kaloi festa dhe vajza erdhi m\u00eb e ngrysur n\u00eb sht\u00ebpi. U shqet\u00ebsova dhe u p\u00ebrpoqa t\u00eb flisja me t\u00eb.<br \/>\n&#8211; Se mos ke r\u00ebn\u00eb n\u00eb dashuri&#8230; &#8211; i thash\u00eb. &#8211; Ne duhet t\u00eb flasim me nj\u00ebra-tjetr\u00ebn. Duhet ta dish q\u00eb mua m\u00eb ke krah, do t\u00eb p\u00ebrpiqem t\u2019i mendoj gj\u00ebrat me kok\u00ebn t\u00ebnde. Nuk dua q\u00eb t\u00eb b\u00ebsh gabime, nuk dua q\u00eb t\u00eb vuash&#8230; je shum\u00eb e re.<br \/>\n&#8211; Do q\u00eb t\u00eb mos vuaj? &#8211; m\u00eb tha, por ai shikimi i saj m\u00eb trembi. &#8211; At\u00ebhere, m\u00eb l\u00ebr t\u00eb m\u00ebsoj.<br \/>\nUli syt\u00eb mbi lib\u00ebr dhe nuk m\u00eb foli m\u00eb gjat\u00eb. U largova p\u00ebr t\u00eb mos e acaruar, po m\u00eb s\u00ebmboi n\u00eb zem\u00ebr. K\u00ebshtu vazhdoi gjith\u00eb koh\u00ebn, nuk fliste, nuk hante n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin orar me ne. Mbaroi shkolla dhe me notat ishte po aq mir\u00eb sa vitet e tjera. Kjo m\u00eb qet\u00ebsoi disi. N\u00ebse do t\u00eb kishte patur t\u00eb dashur apo probleme t\u00eb tilla, do t\u00eb kishte r\u00ebn\u00eb n\u00eb m\u00ebsime. N\u00eb pushimet e ver\u00ebs, nuk pranoi t\u00eb vinte me ne.<br \/>\n&#8211; Dua t\u00eb shkoj me hall\u00ebn me pushime, nuk kam shkuar asnj\u00ebher\u00eb me ta! &#8211; m\u00eb tha dhe u largua menj\u00ebher\u00eb. Nuk na la koh\u00eb as mua e as tim shoqi q\u00eb t\u00eb reagonim, t\u00eb miratonim apo kund\u00ebrshtonim. N\u00eb fakt, im shoq, pothuaj nuk i fliste m\u00eb fare, por n\u00eb at\u00eb moment i b\u00ebn\u00eb syt\u00eb xixa nga nervi.<br \/>\nEdhe n\u00eb ver\u00eb, ime bij\u00eb nuk fliste, rrinte e mbyllur n\u00eb vetvete, ishte dob\u00ebsuar dhe nj\u00eb dit\u00eb, nd\u00ebrsa po lexonte nj\u00eb roman, m\u00eb tha:<br \/>\n&#8211; Mezi pres t\u00eb mbaroj gjimnazin e t\u00eb iki n\u00eb shkoll\u00eb t\u00eb lart\u00eb, t\u00eb iki n\u00eb konvikt dhe t\u00eb mos ia shoh m\u00eb surratin asnj\u00ebrit.<br \/>\n&#8211; \u00c7\u2019\u00ebsht\u00eb kjo q\u00eb po thua? \u00c7far\u00eb t\u00eb kam b\u00ebr\u00eb q\u00eb t\u00eb m\u00eb thuash k\u00ebto fjal\u00eb? Edhe un\u00eb, edhe babi t\u00eb duam e kujdesemi p\u00ebr ty q\u00eb mos t\u00eb t\u00eb mungoj\u00eb asgj\u00eb.<br \/>\n&#8211; Po ti m\u00eb do se t\u00eb b\u00ebj pun\u00ebt, ai m\u00eb do se shfryn testosteronin mbi mua se ti nuk i p\u00eblqen m\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb dashuria juaj!<br \/>\n&#8211; \u00c7far\u00eb? \u2013 Mua m\u2019u duk sikur m\u00eb iku ajri, nuk po gjeja m\u00eb oksigjen p\u00ebr mushk\u00ebrit\u00eb, o Zot \u00e7far\u00eb i ishte ndodhur vajz\u00ebs! Nisa t\u00eb qaja, por nga ana tjet\u00ebr, lutesha me vete se ajo q\u00eb po mendoja nuk ishte e v\u00ebrtet\u00eb&#8230;<br \/>\n&#8211; T\u00eb lutem m\u00eb thuaj \u00e7far\u00eb ka ndodhur, &#8211; i thash\u00eb \u2013 un\u00eb nuk di asgj\u00eb. Prandaj nuk flisni ju me nj\u00ebri-tjetrin? Kur ka ndodhur? Si ka ndodhur? Ku dreqin isha un\u00eb? Oooo, hapu tok\u00eb e m\u00eb p\u00ebrpi, me \u00e7\u2019most\u00ebr paskam jetuar!<br \/>\nPas pes\u00eb minutash q\u00eb m\u00eb shihte si e shastisur nga reagimi im, vajza m\u00eb tha:<br \/>\n&#8211; Po ti, nuk e di, nuk t\u00eb tha ai?<br \/>\n&#8211; Si e ditkam dhe paskam ndenjur kaq qet\u00eb?! &#8211; i thash\u00eb.<br \/>\nAjo m\u00eb liroi pak vend anash saj dhe m\u00eb tregoi fill e p\u00ebr pe \u00e7\u2019kishte ndodhur. Me siguri e reflektoja alarmin, tmerrin, p\u00ebr\u00e7mimin p\u00ebr t\u00eb, sepse im shoq, sapo erdhi, ngriu n\u00eb vend.<br \/>\n&#8211; O Zot, &#8211; i ul\u00ebrita sapo e pash\u00eb n\u00eb der\u00eb, &#8211; P\u00ebrse vdesin njer\u00ebz t\u00eb pafajsh\u00ebm dhe jeton ti q\u00eb je nj\u00eb ndyr\u00ebsir\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb?<br \/>\nI kuq si speci, ai erdhi e u ul n\u00eb gjunj\u00eb para meje. Pa i ngritur syt\u00eb, m\u00eb tha: &#8211; Nuk kam guxim ta vras veten, po ja ku m\u00eb ke. B\u00ebje t\u00eb lutem dhe t\u00eb shp\u00ebtoj edhe un\u00eb. Do t\u00eb l\u00eb nj\u00eb let\u00ebr p\u00ebr policin\u00eb q\u00eb e ke b\u00ebr\u00eb me d\u00ebshir\u00ebn dhe k\u00ebmb\u00ebnguljen time, q\u00eb as ti t\u00eb mos kesh pasoja, vet\u00ebm t\u00eb lutem, b\u00ebje!<br \/>\nVajza u ngrit menj\u00ebher\u00eb e iku, kurse ai u ngash\u00ebrye n\u00eb lot para meje. Lot\u00ebt e tij p\u00ebr mua nuk kishin asnj\u00eb vler\u00eb, por ishin nj\u00eb premtim q\u00eb, t\u00eb pakt\u00ebn, nuk do t\u00eb ndodhte m\u00eb. Nuk dija \u00e7\u2019t\u00eb b\u00ebja, t\u00eb ikja nga sht\u00ebpia me f\u00ebmij\u00ebt, s\u2019kisha ku t\u00eb ikja, t\u00eb rrija, ishte e tmerrshme ta shihja me sy me at\u00eb q\u00eb mora vesh.<br \/>\nAt\u00eb nat\u00eb fjeta n\u00eb kuzhin\u00eb me vajz\u00ebn, m\u00eb sakt\u00eb, u shtriva, se nuk mund t\u00eb flija. E nes\u00ebrmja n\u00eb pun\u00eb po zvarritej, nuk m\u00eb rrihej, nuk m\u00eb shkohej gj\u00ebkundi, isha n\u00eb nj\u00eb gjendje t\u00eb tmerrshme. Sado q\u00eb t\u00eb mundohem ta them me fjal\u00eb, nuk do t\u00eb arrij.<br \/>\nKur arrita n\u00eb sht\u00ebpi, vajza m\u00eb tha krejt qet\u00ebsisht:<br \/>\n&#8211; Ma, e kuptoj q\u00eb ti nuk mund t\u00eb ndryshosh asgj\u00eb n\u00eb k\u00ebto momente, por t\u00eb lutem, mos ma shto m\u00ebrzin\u00eb me k\u00ebt\u00eb ankthin t\u00ebnd. Nuk t\u00eb duroj dot q\u00eb vet\u00ebm shfryn n\u00ebp\u00ebr sht\u00ebpi. E kuptoj q\u00eb s\u2019ke ku t\u00eb shkosh as ti e as un\u00eb, prandaj mblidh mendjen.<br \/>\nDhimbja ime sa vinte e rritej, burrin nuk doja ta shihja m\u00eb me sy, vajza nuk donte t\u00eb na shihte asnj\u00ebrin me sy. Djali k\u00ebrkonte p\u00ebrkujdesjen e p\u00ebrhershme, por tashm\u00eb, gjith\u00e7ka ishte krisur n\u00eb k\u00ebt\u00eb familje. Ai ishte i vog\u00ebl, nuk kishte faj p\u00ebr maskarall\u00ebkun e t\u00eb atit, por edhe vajza ishte krejt e pafajshme q\u00eb t\u00eb p\u00ebrballonte krejt e vetme at\u00eb q\u00eb i kishte ndodhur. Me k\u00ebt\u00eb gjendje n\u00eb sht\u00ebpi ku asnj\u00eb nuk fliste, vet\u00ebm plot\u00ebsonim detyrimin ton\u00eb si prind\u00ebr p\u00ebr djalin, kurse vajza mbaroi edhe vitin e fundit t\u00eb gjimnazit. M\u00eb e lumtura n\u00eb k\u00ebt\u00eb mes dukej t\u00eb ishte vajza dhe na e shprehte shum\u00eb hapur t\u00eb dyve q\u00eb do t\u00eb largohej nga sht\u00ebpia.<br \/>\n&#8211; Do mbetem ndonj\u00eb dit\u00eb pa ngr\u00ebn\u00eb, se pensioni i babait tim \u00ebsht\u00eb shum\u00eb i vog\u00ebl, por do t\u00eb jem m\u00eb mir\u00eb&#8230; &#8211; thoshte dhe plaga ime rritej e thellohej.<br \/>\nNj\u00eb nat\u00eb, im shoq erdhi n\u00eb sht\u00ebpi shend e ver\u00eb, kishte bler\u00eb nj\u00eb tort\u00eb dhe na th\u00ebrriste e b\u00ebrtiste nga koridori t\u00eb treve me emra.<br \/>\n&#8211; Duhet t\u00eb festojm\u00eb, duhet t\u00eb festojm\u00eb&#8230; &#8211; thoshte ai, po a kishte vend p\u00ebr fest\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb sht\u00ebpi ku \u00e7do gj\u00eb kishte marr\u00eb rrokopuj\u00ebn?<br \/>\n&#8211; Vajza ime e dashur, surpriza \u00ebsht\u00eb p\u00ebr ty, por t\u00eb lutem m\u00eb jep edhe nj\u00eb buz\u00ebqeshja e pastaj le t\u00eb vdes! &#8211; tha ai me nj\u00eb frym\u00eb.<br \/>\nDjali u hodh menj\u00ebher\u00eb nga g\u00ebzimi, kurse ne t\u00eb dyja e shikonim krejt ftoht\u00eb sepse nuk ishim t\u00eb interesuara p\u00ebr surprizat e tij. Nd\u00ebrsa hoqi k\u00ebpuc\u00ebt, ai erdhi e ul n\u00eb divan dhe k\u00ebmb\u00ebnguli q\u00eb t\u00eb tre t\u2019i afroheshim. Sigurisht q\u00eb u ula n\u00eb mes t\u00eb vajz\u00ebs dhe atij.<br \/>\n&#8211; Jo, dua vajz\u00ebn time k\u00ebtu, t\u2019ia them t\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb kam p\u00ebr t\u00eb. Nj\u00eb shoku im, &#8211; filloi t\u00eb tregonte, &#8211; punon n\u00eb nj\u00eb ambasad\u00eb (nuk po e them n\u00eb cil\u00ebn, p\u00ebr efekt anonimiteti) n\u00eb Tiran\u00eb. Para kat\u00ebr vitesh i kam b\u00ebr\u00eb nj\u00eb nder dhe nj\u00eb dit\u00eb ma kujtoi e m\u00eb tha q\u00eb n\u00ebse do t\u00eb kisha nevoj\u00eb p\u00ebr t\u00eb, t\u2019i telefonoja. Sigurisht, m\u00eb erdhi n\u00eb koh\u00ebn e duhur dhe ia k\u00ebrkova n\u00eb vend nderin q\u00eb duhet t\u00eb m\u00eb b\u00ebnte. I kam k\u00ebrkuar t\u00eb m\u00eb rregulloj\u00eb nj\u00eb burs\u00eb p\u00ebr shkoll\u00eb t\u00eb lart\u00eb p\u00ebr vajz\u00ebn ton\u00eb n\u00eb Europ\u00eb.<br \/>\nT\u00eb dyja, n\u00ebn\u00eb e bij\u00eb, ngrim\u00eb. Ishte e pabesueshme q\u00eb, ai q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb maskarall\u00ebkun m\u00eb t\u00eb madh, tani po p\u00ebrpiqej t\u00eb k\u00ebrkonte falje n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb.<br \/>\n&#8211; Dhe meq\u00eb vajza ime \u00ebsht\u00eb m\u00eb e mira, m\u00eb e zgjuara e shkoll\u00eb dhe ka mesatare t\u00eb lart\u00eb, ka fituar t\u00eb drejt\u00ebn e studimit n\u00eb shkoll\u00ebn m\u00eb t\u00eb mir\u00eb t\u00eb Europ\u00ebs. Gjysm\u00ebn e burs\u00ebs e paguan ambasada dhe gjysm\u00ebn, familja.<br \/>\n&#8211; Po si do ia b\u00ebni? Bursat jan\u00eb t\u00eb shtrenjta andej dhe ju nuk jeni biznesmen\u00eb q\u00eb t\u00eb paguani, &#8211; u p\u00ebrgjigj menj\u00ebher\u00eb vajza.<br \/>\n&#8211; Do b\u00ebjm\u00eb di\u00e7ka, &#8211; tha ai, &#8211; e r\u00ebnd\u00ebsishme \u00ebsht\u00eb q\u00eb ti do t\u00eb shkollohesh n\u00eb universitetin m\u00eb t\u00eb mir\u00eb t\u00eb Europ\u00ebs, do b\u00ebhesh vajza m\u00eb e aft\u00eb dhe m\u00eb e mira, si\u00e7 ke qen\u00eb qysh dit\u00ebn e par\u00eb q\u00eb t\u00eb kam njohur, pavar\u00ebsisht makabritetit tim&#8230; &#8211; tha ai dhe i rrodh\u00ebn lot\u00ebt&#8230;<br \/>\nFatmir\u00ebsisht, djali nuk kuptoi asgj\u00eb, se ishte i vog\u00ebl. Pas nj\u00eb muaji e gjys\u00ebm, vajza u nis p\u00ebr n\u00eb shkoll\u00eb. I dham\u00eb gjith\u00eb parat\u00eb q\u00eb i duheshin p\u00ebr t\u2019u sistemuar dhe i tham\u00eb q\u00eb shum\u00eb shpejt do t\u2019i nisnim edhe t\u00eb tjera. Tashm\u00eb, bashk\u00ebshorti im punon n\u00eb dy pun\u00eb sepse paguajm\u00eb shkoll\u00ebn e vajz\u00ebs dhe ai nuk ankohet asnj\u00ebher\u00eb. Ajo ka edhe nj\u00eb vit p\u00ebr ta mbaruar, por kam frik\u00eb se gjendja nuk do t\u00eb kthehet kurr\u00eb si\u00e7 ishte n\u00eb fillim. Nuk di a do t\u00eb jemi aq t\u00eb forta sa ta falim un\u00eb dhe ime bij\u00eb, q\u00eb e kaloi n\u00eb kurriz&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>T\u00eb nderuar lexues, e di q\u00eb do t\u00eb m\u00eb paragjykoni q\u00eb kam qen\u00eb e dob\u00ebt, apo q\u00eb kam qen\u00eb n\u00ebn\u00eb e keqe, por nuk kisha zgjidhje tjet\u00ebr&#8230; Fatkeq\u00ebsia ime filloi kur bashk\u00ebshorti im p\u00ebsoi nj\u00eb aksident dhe un\u00eb mbeta vet\u00ebm me vajz\u00ebn 4 vje\u00e7e. Isha shum\u00eb e re kur mbeta e ve, pastaj edhe jeta [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":5836,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[282],"class_list":["post-5835","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori-nga-jeta-2"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5835","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5835"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5835\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5836"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5835"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5835"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5835"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}