{"id":4193,"date":"2014-10-14T20:30:27","date_gmt":"2014-10-14T18:30:27","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=4193"},"modified":"2014-10-14T14:19:22","modified_gmt":"2014-10-14T12:19:22","slug":"mesazhe-dedikime-5","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/10\/mesazhe-dedikime-5\/","title":{"rendered":"Mesazhe, dedikime…"},"content":{"rendered":"

P\u00ebrkujtimore Benit…<\/strong><\/p>\n

T\u00eb gjith\u00eb e njihnin Arben Kulollin, ose Benin si\u00e7 i th\u00ebrrisnin shkurt, me em\u00ebr t\u00eb thjesht\u00eb. Pak muaj m\u00eb par\u00eb ai do t\u00eb ndahej nga rrethi i familjes shok\u00ebve e miqve t\u00eb dashur, duke l\u00ebn\u00eb nj\u00eb pik\u00ebllim t\u00eb thell\u00eb. Nj\u00eb ikje e shpejt\u00eb, ndoshta pa fjal\u00eb, pa shenja q\u00eb su kuptua. Zemra e Benit, ndali n\u00eb nj\u00eb mosh\u00eb gjysm\u00eb shekullore p\u00ebr t\u00eb krijuar nj\u00eb zbraz\u00ebti n\u00eb rrethin e gjer\u00eb miq\u00ebsor, e familjen e tij, q\u00eb duhet ta kishte gjithnj\u00eb pran\u00eb, si prind e baba t\u00eb mir\u00eb. P\u00ebr n\u00ebn\u00ebn e dashur, q\u00eb i hapi padashur nj\u00eb plag\u00eb t\u00eb madhe. Sepse, jeta \u00ebsht\u00eb kaq e bukur, e n\u00eb at\u00eb vend do t\u00eb shkojm\u00eb q\u00eb t\u00eb gjith\u00eb, si\u00e7 thoshte edhe Beni. Beni e krijoi vet\u00eb dashurin\u00eb e simpatin\u00eb e t\u00eb gjith\u00ebve me zjarrin e zemr\u00ebs s\u00eb vet, me aq thjesht\u00ebsi, sa t\u00eb mrekullonte n\u00eb shpirt, i gatsh\u00ebm gjithnj\u00eb p\u00ebr t\u00eb ndihmuar, i kudo gjendur, me nj\u00eb z\u00eb t\u00eb \u00ebmb\u00ebl, me fytyren e qeshur ishte portreti moral i nj\u00eb sh\u00ebmb\u00eblltyre t\u00eb past\u00ebr njer\u00ebzore, q\u00eb smund t\u00eb harrohet leht\u00eb nga kujtesa e past\u00ebr e individ\u00ebve, e shoq\u00ebris\u00eb. I past\u00ebr n\u00eb shpirt, n\u00eb ndjenja, n\u00eb karakter, sjelje e veprime Beni u kthye n\u00eb nj\u00eb figur\u00eb me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb t\u00eb dashur. Mungea e tij do t\u00eb ndihet, ashtu sikurse edhe z\u00ebri i tij nuk harrohet. Sepse, ai mbeti Beni i t\u00eb gjith\u00ebve n\u00eb \u00e7do zem\u00ebr t\u00eb madhe e vog\u00ebl, i paharruar, si Lulja e bukur e jet\u00ebs ton\u00eb. Do t\u00eb kemi p\u00ebrher\u00eb mall p\u00ebr buz\u00ebqeshjen e tij, fjal\u00ebn e ngroht\u00eb, gjith\u00e7ka t\u00eb mir\u00eb e t\u00eb bukur q\u00eb g\u00ebzonte n\u00eb vetvete. Mungesa e Benit do t\u00eb ndihet n\u00eb \u00e7do dit\u00eb e vit, si z\u00ebri i past\u00ebr i jet\u00ebs t\u00eb re, i asaj jete q\u00eb ai e deshi aq shum\u00eb. Sepse, edhe vet\u00eb jeta e Benit ishte nj\u00eb shembull i ve\u00e7ant\u00eb i dashuris\u00eb, p\u00ebrkushtimit dhe mir\u00ebsis\u00eb q\u00eb buronte nga nj\u00eb zem\u00ebr e dlir\u00eb. Respekte, Beni, qofshi t\u00eb paharruar. Alban Arapi.<\/p>\n

 <\/p>\n

 <\/p>\n

Dedikim…<\/strong><\/p>\n

Ndonj\u00ebher\u00eb d\u00ebshiroj q\u00eb t\u00eb mos t\u00eb kisha takuar kurr\u00eb, sepse kur t\u00eb shkoja p\u00ebr t\u00eb fjetur n\u00eb mbr\u00ebmje, mos ta dija se \u00ebsht\u00eb dikush si ty atje jasht\u00eb. Ata q\u00eb t\u00eb duan nuk “mashtrohen” nga gabimet q\u00eb ke b\u00ebr\u00eb ose nga imazhet e err\u00ebta q\u00eb ke ti p\u00ebr veten. Ata t\u00eb kujtojn\u00eb q\u00eb je e bukur, kur ndihesh e sh\u00ebmtuar; t\u00eb kujtojn\u00eb q\u00eb je e plot\u00ebsuar, kur ndihesh e thyer; t\u00eb thon\u00eb se je e pafajshme, kur ndihesh fajtore; t\u00eb tregojn\u00eb se cili \u00ebsht\u00eb q\u00ebllimi yt, kur je konfuze. Ka heshtje qe jane dhurate, te tjera qe vrasin e nuk kane kuptim. Ka fjale te drejta, fjale te gabuara, fjale te thena apo te heshtura. Per te mos bere keq. Fjale te pritura, te peshperitura. Ka fjal\u00eb, ka heshtje. Nje ‘jam’ e munguar. Nje ‘me vjen keq’ e pa thene. Nje ‘pezullim’ i pambushur. Ka heshtje qe presin mberritjen e nje shpjegimi, per te shuar mundimin e atyre perseve pa kuptim. Jeta s’\u00ebsht\u00eb e drejt\u00eb. \u00cbsht\u00eb vet\u00ebm m\u00eb e drejt\u00eb se vdekja. L.<\/p>\n

Do doja q\u00eb te mos ishim njohur kurr\u00eb sepse ti ke goditur tek un\u00eb, ke goditur n\u00eb zemren time me nje shigjet helmuese e cila na ka mallkuar te dyve e m\u00eb vjen inat me veten qe nuk t\u00eb heq nga trut\u00eb e kokes e emrin tend kudo e shkruaj. Edhe kur vjen fundi se marr guximin te te them te dua por rri e qaj si nje femij i vogel kur te shoh pran nje vajze tjeter. Un\u00eb jam thjesht\u00eb nj\u00eb hajvane qe se ka shoqen perderisa nuk te mbaj pran\u00eb vetes perderisa nuk te afroj edhe te te mbaj pran\u00eb vetes te mos t\u00eb t\u00eb lej t\u00eb me arratisesh me sikur ben zakonisht. E di cfare \u00ebsht\u00eb me mir\u00eb qe njeri nga ne te dy te ik\u00eb nga qyteti sepse hija jote pavarsisht se ti sje me ndjek kudo. Kujtimi yt m\u00eb b\u00ebn te trishte me ben qe te urrrej edhe veten kur te shoh ty. Xhina.<\/p>\n

T\u00eb kam l\u00ebn\u00eb t\u00eb lir\u00eb, n\u00ebse kjo gj\u00eb t\u00eb ngush\u00ebllon. P\u00ebr mua \u00ebsht\u00eb e rendesishme qe te heqesh dore nga disa gjera. T’i lesh ato te ikin. Te clirohesh. Njerezit duhet ta kuptojne qe askush nuk luan me karta te hapura; disa here ne fitojme, disa here humbim. Mos prit te te kthehen te mirat mbrapsht, mos prit vleresim per perpjekjet e tua, mos prit qe gjenialiteti yt te zbulohet apo dashuria jote te kuptohet. Mbylle ciklin. Jo nga krenaria, paaftesia apo arroganca, por sepse thjesht, nuk \u00ebsht\u00eb me pjese e jetes sende. Mbylle deren, ndrysho te dhenat, pastro shtepine, fshiji pluhurat. Lere ate qe ishe pas dhe behu ajo qe je. K\u00ebt\u00eb gj\u00eb b\u00ebra dhe me ty. Jam Ajo…<\/p>\n

E habitshme si jeta ndryshon.Thua te mbahet lumturia si n\u00eb fijen e nje peri te forte qe ndoshta nuk keputet lirisht me duar dhe ti je e lumtur, por mund te keputet shume lirisht me gersheren e fatkeqesise dhe jeta merr rrjedhe ndryshe. Po, sigurisht \u201cjeta\u201d, ajo q\u00eb vazhdon edhe pas stuhive me te veshtira te jetes! Gjepura! E si mund te vazhdoje jeta pa ata personat q\u00eb t\u00eb falen jeten dhe sot ti je pa ta. E si mund te vazhdoje jeta me kujtimin m\u00eb t\u00eb trishte qe je ndare prej tyre. Si mundet??? E pra, nuk qenka asgj\u00eb, sekondat ikin po njelloj, sendet mbeten po t\u00eb njejtat, vetem zemra, edhe ajo rreh perseri, por jo me te njejtin ritem dhe gezim si me par\u00eb!<\/p>\n

T\u00eb dashura vogelushe, nuk mund t\u2019ju them: \u201cmos qani\u201d, e di qe \u00ebsht\u00eb e pamundur. Nuk mund t\u2019ju them dot: \u201cbeni sikur asgje nuk ka ndodhur\u201d, edhe kjo \u00ebsht\u00eb e pamundur. Vetem do ju shpjegoj dicka\u2026Jemi pjese e nje bote t\u00eb eger, sepse vete e beme te tille. Jemi pjese e nje jete budallaqe e cila nuk shuhet edhe pas ketyre padrejtesive. Jemi pjes\u00eb e nje jete ku i miri dhe i ligu gjykohen njelloj, ose ky i fundit akoma me mire. Mos u shqetesoni, un\u00eb nuk mund te bej asgje dhe ju po ashtu. Vet\u00ebm do ju kerkoj te jeni te fort\u00eb! Bejini balle kesaj ndodhie, shkeleni te keqen me kembe! Jetoni sikur jeni me ata dhe punoni per t\u2019i bere ata krenare! Mos harroni, prinderit tuaj jane ne qiell dhe bashke me ata ka nje ZOT, i cili vonon, por nuk harron! Sepse mbi te gjitha\u2026ju nuk kishit faj per asgje. P\u00ebr vog\u00eblushet q\u00eb m\u00eb kan\u00eb ngelur n\u00eb mendje… Rexhina.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

P\u00ebrkujtimore Benit… T\u00eb gjith\u00eb e njihnin Arben Kulollin, ose Benin si\u00e7 i th\u00ebrrisnin shkurt, me em\u00ebr t\u00eb thjesht\u00eb. Pak muaj m\u00eb par\u00eb ai do t\u00eb ndahej nga rrethi i familjes shok\u00ebve e miqve t\u00eb dashur, duke l\u00ebn\u00eb nj\u00eb pik\u00ebllim t\u00eb thell\u00eb. Nj\u00eb ikje e shpejt\u00eb, ndoshta pa fjal\u00eb, pa shenja q\u00eb su kuptua. Zemra e […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[104],"tags":[],"class_list":["post-4193","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mesazhe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4193","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4193"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4193\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}