{"id":3823,"date":"2014-10-04T20:35:45","date_gmt":"2014-10-04T20:35:45","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=3823"},"modified":"2014-10-04T20:35:45","modified_gmt":"2014-10-04T20:35:45","slug":"me-ka-hyre-ne-zemer-nje-i-panjohur","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/10\/me-ka-hyre-ne-zemer-nje-i-panjohur\/","title":{"rendered":"M\u00eb ka hyr\u00eb n\u00eb zem\u00ebr nj\u00eb i panjohur"},"content":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Blerina nga nj\u00eb qytet i Jugut, studente n\u00eb Tiran\u00eb. Ky \u00ebsht\u00eb viti i dyt\u00eb q\u00eb jetoj k\u00ebtu dhe t\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, mendoj se jam futur paksa n\u00eb rrjedh\u00ebn e kryeqytetit. Kam nj\u00eb familje n\u00eb gjendje jo shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb ekonomike, ndaj p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar shpenzimet e mia punoja pasdite n\u00eb nj\u00eb bar, nd\u00ebrsa paradite studioja dhe shkoja n\u00eb shkoll\u00eb. Qe shum\u00eb e lodhshme p\u00ebr mua, pasi nuk doja t\u00eb lija pas dore asgj\u00eb, por njeriu m\u00ebsohet me t\u00eb gjitha.<\/p>\n<p>Tani q\u00eb \u00ebsht\u00eb viti i dyt\u00eb, ndihem m\u00eb e m\u00ebsuar, por ka di\u00e7ka q\u00eb akoma m\u00eb tremb. Tani un\u00eb nuk jetoj m\u00eb n\u00eb konvikt, por kam marr\u00eb nj\u00eb sht\u00ebpi me qira me dy shoqe t\u00eb miat. Sa her\u00eb q\u00eb kthehem nga puna p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi kam shum\u00eb frik\u00eb. M\u00eb fut mornica Tirana nat\u00ebn. Gjithnj\u00eb kam iden\u00eb se do t\u00eb m\u00eb ndodh\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb. Dhe n\u00eb fakt ashtu ndodhi, megjith\u00ebse nuk ishte di\u00e7ka negative\u2026<br \/>\nAt\u00eb nat\u00eb po kthehesha si gjithnj\u00eb nga puna p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi. M\u00eb priste nj\u00eb mbr\u00ebmje e vetmuar, pasi ishte fundjav\u00eb dhe shoqet e mia kishin shkuar n\u00ebp\u00ebr sht\u00ebpit\u00eb e tyre. Un\u00eb mbeta n\u00eb Tiran\u00eb pasi nuk e lija dot pun\u00ebn. Po ecja rrug\u00ebs duke menduar se ndoshta do t\u00eb m\u00eb duhej t\u00eb blija ndonj\u00eb gj\u00eb, pasi nuk kishte shum\u00eb gj\u00ebra p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb n\u00eb frigorifer, por kur mb\u00ebrrita tek kioska e vog\u00ebl posht\u00eb pallatit tim, ndjeva disa hapa pas meje. Nxitova dhe ndjeva q\u00eb edhe hapat pas meje u shpejtuan. Si gjithnj\u00eb m\u00eb shkoi mendja p\u00ebr keq dhe u frik\u00ebsova, sidomos kur i d\u00ebgjova z\u00ebrin prej mashkulli q\u00eb m\u00eb k\u00ebrkoi t\u00eb ndaloja. Po mendoja q\u00eb duhet t\u2019ia fusja vrapit, por nuk e di pse ndalova dhe ktheva kok\u00ebn. Prisja nj\u00eb fytyr\u00eb krimineli, por n\u00eb fakt pash\u00eb nj\u00eb fytyr\u00eb shum\u00eb engj\u00ebllore, dy sy t\u00eb shndritsh\u00ebm, nj\u00eb buz\u00ebqeshje t\u00eb leht\u00eb. P\u00ebrpara meje q\u00ebndronte nj\u00eb djal\u00eb i ri shum\u00eb simpatik.<br \/>\n\u201cM\u00eb falni! Ju tremba?\u201d, m\u00eb tha me shum\u00eb mir\u00ebsjellje.<br \/>\nQ\u00eb t\u00eb mos dukesha si frikacake mohova me kok\u00eb.<br \/>\n\u201cNuk dua t\u2019ju shqet\u00ebsoj\u201d, m\u00eb tha ai, \u201cpor po k\u00ebrkoja sht\u00ebpin\u00eb e shokut tim. Duhet ta ket\u00eb diku k\u00ebtu, por un\u00eb humba. Ju, k\u00ebtu banoni?\u201d<br \/>\n\u201cPo!\u201d, i thash\u00eb, \u201ck\u00ebtu, por nuk kam shum\u00eb koh\u00eb q\u00eb kam ardhur. Si e quajn\u00eb shokun tuaj?\u201d<br \/>\nAi m\u00eb tha emrin dhe un\u00eb papritmas u kujtova p\u00ebr komshiun q\u00eb kishim p\u00ebrball\u00eb sht\u00ebpis\u00eb son\u00eb.<br \/>\n\u201cPo\u201d, i thash\u00eb me entuziaz\u00ebm sikur t\u00eb kisha zbuluar Amerik\u00ebn. \u201cE di un\u00eb se ku banon. E ka sht\u00ebpin\u00eb p\u00ebrball\u00eb apartamentit tim. Hajde me mua!\u201d.<br \/>\nDhe u ngjita p\u00ebr tek shkall\u00ebt e pallatit. Kur arrit\u00ebm n\u00eb katin e tret\u00eb, i tregova der\u00ebn e shokut t\u00eb tij, i buz\u00ebqesha dhe u futa n\u00eb sht\u00ebpi. Ishte nj\u00eb rr\u00ebmuj\u00eb e tmerrshme. Kur hapa frigoriferin e kuptova q\u00eb kisha harruar t\u00eb blija ndonj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb ngr\u00ebn\u00eb. Vendosa t\u00eb b\u00ebja nja dy pun\u00eb t\u00eb vogla dhe pastaj t\u00eb shkoja p\u00ebr t\u00eb fjetur. S\u2019kisha nerva t\u00eb zbrisja s\u00ebrish posht\u00eb. K\u00ebshtu b\u00ebra, por kur po nxirrja qesen e plehrave tek shkall\u00ebt, hapa der\u00ebn dhe pash\u00eb t\u00eb ulur aty djalin q\u00eb sapo kisha takuar. Ai m\u00eb qeshi.<br \/>\n\u201cNuk ishte Arbeni aty?\u201d, e pyeta.<br \/>\n\u201cJo, po e mora n\u00eb telefon dhe m\u00eb tha q\u00eb do t\u00eb vij\u00eb!\u201d.<br \/>\n\u201cAha\u201d, thash\u00eb un\u00eb dhe u futa s\u00ebrish n\u00eb sht\u00ebpi. Q\u00ebndrova pak pas dere duke menduar n\u00ebse duhet ta fusja brenda apo jo. N\u00eb fund t\u00eb fundit, ai nuk ishte njeri i keq. Ishte shoku i komshiut tim. Nuk kishte kuptim q\u00eb ta lija tek shkall\u00ebt, por nga ana tjet\u00ebr ishte edhe i panjohur. Q\u00ebndrova disa minuta n\u00eb dyshim dhe pastaj hapa der\u00ebn. Ai qeshi.<br \/>\n\u201cDo vish ta pres\u00ebsh k\u00ebtu brenda? \u00cbsht\u00eb m\u00eb ngroht\u00eb!\u201d, i thash\u00eb un\u00eb.<br \/>\nAi u fut. I thash\u00eb q\u00eb s\u2019kisha ndonj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr t\u2019i ofruar pasi kisha harruar t\u00eb b\u00ebja pazarin, por ai propozoi q\u00eb t\u00eb porosisnim pica. Pranova.<br \/>\nBiseduam, qesh\u00ebm, ia kaluam shum\u00eb mir\u00eb! Ishte nj\u00eb djal\u00eb shum\u00eb i k\u00ebndsh\u00ebm dhe m\u00eb dukej se sa m\u00eb shum\u00eb q\u00eb q\u00ebndroja me t\u00eb, aq m\u00eb shum\u00eb m\u00eb p\u00eblqente. Kishte humor. M\u00eb tha q\u00eb kishte nisur studimet, por i kishte nd\u00ebrprer\u00eb p\u00ebr momentin, pasi kishte zbuluar nj\u00eb pasion t\u00eb ri n\u00eb jet\u00ebn e tij; donte q\u00eb t\u00eb hapte nj\u00eb biznes privat.<br \/>\nNd\u00ebrsa po flisnim, atij i ra zilja e celularit. Ishte komshiu im, q\u00eb m\u00eb nd\u00ebrpreu nj\u00eb mbr\u00ebmje shum\u00eb t\u00eb bukur.<br \/>\n\u201cM\u00eb duhet t\u00eb shkoj\u201d, m\u00eb tha ai. \u201cFaleminderit p\u00ebr mikpritjen! Ia kalova shum\u00eb mir\u00eb!\u201d.<br \/>\nDhe pastaj u largua.<br \/>\nNat\u00ebn e kalova duke menduar p\u00ebr t\u00eb. M\u00eb kishte l\u00ebn\u00eb aq mbresa ajo mbr\u00ebmje sa vendosa ta takoja, por pastaj e kuptova se nuk kisha asnj\u00eb kontakt t\u00eb tijin. Sigurisht q\u00eb komshiut tim nuk mund t\u2019i k\u00ebrkoja adres\u00ebn apo numrin e tij. Do t\u00eb dukesha si budallaqe.<br \/>\nTani kan\u00eb kaluar disa muaj dhe un\u00eb akoma nuk e kam takuar. Mendoj shpesh p\u00ebr t\u00eb, p\u00ebr at\u00eb q\u00eb ndjeva at\u00eb nat\u00eb. Vazhdoj t\u00eb kem t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn d\u00ebshir\u00eb p\u00ebr ta takuar, ndaj edhe vendosa t\u00eb shkruaja k\u00ebt\u00eb ngjarje, me shpres\u00ebn se n\u00ebse ai e lexon dhe ka qejf, t\u00eb m\u00eb kontaktoj\u00eb. Pas gjith\u00eb k\u00ebsaj kohe, megjith\u00ebse nuk e kam par\u00eb, ndiej se kam r\u00ebn\u00eb n\u00eb dashuri me t\u00eb. E di q\u00eb duket e \u00e7uditshme, por k\u00ebshtu \u00ebsht\u00eb dhe un\u00eb po pres q\u00eb ai t\u00eb vij\u00eb. Nj\u00eb dit\u00eb do t\u00eb ndodh\u00eb, e ndiej!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Blerina nga nj\u00eb qytet i Jugut, studente n\u00eb Tiran\u00eb. Ky \u00ebsht\u00eb viti i dyt\u00eb q\u00eb jetoj k\u00ebtu dhe t\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, mendoj se jam futur paksa n\u00eb rrjedh\u00ebn e kryeqytetit. Kam nj\u00eb familje n\u00eb gjendje jo shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb ekonomike, ndaj p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrballuar shpenzimet e mia [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-3823","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3823","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3823"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3823\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3823"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3823"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3823"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}