Urrejtja \u00ebsht\u00eb nj\u00eb fjal\u00eb e r\u00ebnd\u00eb p\u00ebr t\u2019u th\u00ebn\u00eb dhe p\u00ebr ta ndjer\u00eb. Njer\u00ebzit kalojn\u00eb momente t\u00eb v\u00ebshtira dhe \u00e7do njeri ka problemet e veta, por a \u00ebsht\u00eb kjo nj\u00eb arsye p\u00ebr t\u00eb urryer dik\u00eb? Kur d\u00ebgjoj fjal\u00ebn \u201currejtje\u201d, vet\u00ebm disa gj\u00ebra m\u00eb vijn\u00eb n\u00eb mendje dhe shkaku p\u00ebr k\u00ebt\u00eb \u00ebsht\u00eb babai im. Ka dy an\u00eb t\u00eb ndjenjave t\u00eb mia p\u00ebr t\u00eb\u2026 Nj\u00ebra \u00ebsht\u00eb q\u00eb e dua me gjith\u00eb zem\u00ebr dhe tjetra, q\u00eb e urrej p\u00ebr vdekje. Kemi patur gjithmon\u00eb nj\u00eb marr\u00ebdh\u00ebnie shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb bashk\u00eb, nuk ziheshim asnj\u00ebher\u00eb pasi un\u00eb do t\u00eb mbetesha gjithmon\u00eb “vajza e tij e vog\u00ebl”. Ai ishte nj\u00eb njeri i dashur dhe gazmor, ishte gjithmon\u00eb i gatsh\u00ebm t\u00eb ishte aty p\u00ebr mua kur un\u00eb kisha nevoj\u00eb p\u00ebr t\u00eb, por pasi ai filloi pijen, marr\u00ebdh\u00ebnia jon\u00eb ndryshoi plot\u00ebsisht. Thon\u00eb se \u00e7do gj\u00eb lahet n\u00eb k\u00ebt\u00eb jet\u00eb sepse nuk ka nj\u00eb jet\u00eb tjet\u00ebr ku mund t\u00eb vuajm\u00eb pasojat e gabimeve me t\u00eb cilat l\u00ebndojm\u00eb t\u00eb tjer\u00ebt. Ishim nj\u00eb familje normale q\u00eb p\u00ebrb\u00ebhej nga pes\u00eb persona, ku mbizot\u00ebronte lumturia dhe harmonia q\u00eb \u00e7dokush do ta d\u00ebshironte. Isha un\u00eb, im at\u00eb, ime m\u00eb dhe dy v\u00ebllez\u00ebrit e mi, nj\u00ebri dhjet\u00eb vjet m\u00eb i madh dhe v\u00ebllai tjet\u00ebr, pes\u00eb vjet m\u00eb i vog\u00ebl. Jetoja e dashuruar me familjen time. Fjala \u201ce lumtur\u201d \u00ebsht\u00eb pak p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrshkruar at\u00eb q\u00eb ndjeja dhe qet\u00ebsin\u00eb q\u00eb m\u00eb jepte familja n\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb vog\u00ebl ku mblidheshim s\u00eb bashku dhe jetonim n\u00eb qet\u00ebsin\u00eb ton\u00eb.
\nErdhi koha kur v\u00ebllai im u fejua dhe shum\u00eb shpejt, do martohej. Im at\u00eb nuk e priti edhe aq mir\u00eb ndarjen q\u00eb do t\u00eb p\u00ebsonte familja jon\u00eb, p\u00ebr shkak se v\u00ebllai im do t\u00eb shp\u00ebrngulej t\u00eb jetonte jasht\u00eb shtetit dhe jo n\u00eb Shqip\u00ebri. Filloi t\u00eb ngush\u00ebllohej te disa gota alkooli p\u00ebr t\u00eb harruar munges\u00ebn e tij. N\u00eb fillim, asnj\u00eb nuk e mori seriozisht pijen e tij dhe menduam se kjo situat\u00eb do t\u00eb ishte kalimtare, por kaluan muaj dhe gjendja e tij vazhdonte po nj\u00ebsoj. Dit\u00ebt kalonin dhe gjendja po v\u00ebshtir\u00ebsohej akoma m\u00eb shum\u00eb. Kjo situat\u00eb ndikonte shum\u00eb keq n\u00eb gjendjen ton\u00eb psikologjike. Un\u00eb u b\u00ebra nj\u00eb mb\u00ebshtetje shum\u00eb e madhe p\u00ebr v\u00ebllain tim t\u00eb vog\u00ebl, i cili nuk ishte akoma n\u00eb gjendje t\u00eb kuptonte se \u00e7far\u00eb po ndodhte. Ai tashm\u00eb ishte n\u00ebn kujdesin tim dhe t\u00eb mamas\u00eb sime, pasi im at\u00eb nuk ishte m\u00eb n\u00eb gjendje t\u00eb kujdesej p\u00ebr ne. Mundoheshim t\u00eb flisnim me babin dhe ta mbanim af\u00ebr, por kjo ishte e pamundur. Oraret e tij ndryshuan, filloi t\u00eb kthehej von\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi, n\u00eb pun\u00eb nuk shkonte m\u00eb dhe ato pak raste q\u00eb shkonte, shkonte i pir\u00eb dhe p\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye e pushuan nga puna. Ky ishte nj\u00eb problem m\u00eb tep\u00ebr p\u00ebr ne. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb vazhdoja shkoll\u00ebn, por u detyrova q\u00eb paralelisht t\u00eb filloja edhe pun\u00eb, pasi ishte e pamundur t\u00eb jetonim vet\u00ebm me nj\u00eb rrog\u00eb. Tani po jetonim nj\u00eb jet\u00eb komplet ndryshe nga ajo q\u00eb ishim m\u00ebsuar t\u00eb b\u00ebnim dikur. Ndonj\u00ebher\u00eb, m\u00eb duhej t\u00eb lija shkoll\u00ebn p\u00ebr t\u00eb punuar me koh\u00eb t\u00eb zgjatur, \u00e7do dit\u00eb filluam t\u00eb kishim debate p\u00ebr gj\u00ebn\u00eb m\u00eb t\u00eb vog\u00ebl. Ai nuk e pranonte q\u00eb ishte kthyer n\u00eb nj\u00eb vart\u00ebs t\u00eb alkoolit, madje refuzonte t\u00eb vizitohej p\u00ebr t\u00eb par\u00eb deri ku kishte arritur gjendja e tij. Nuk ishim m\u00eb t\u00eb qet\u00eb dhe, nga momenti n\u00eb moment, prisnim q\u00eb ai t\u00eb vinte e t\u00eb na e nxirrte neve pijen. Shpeshher\u00eb, g\u00ebnjente duke na th\u00ebn\u00eb se nisej p\u00ebr t\u00eb k\u00ebrkuar pun\u00eb, por ne e dinim q\u00eb kjo nuk ishte e v\u00ebrtet\u00eb, ai nuk ishte m\u00eb n\u00eb gjendje t\u00eb punonte, madje as t\u00eb kontrollonte veprimet e veta, q\u00eb shpeshher\u00eb ishin t\u00eb dhunshme. Tashm\u00eb, ai njeri kishte ndryshuar plot\u00ebsisht, nuk m\u00eb q\u00ebndronte m\u00eb pran\u00eb, nuk flisja m\u00eb me t\u00eb p\u00ebr problemet e mia sepse vet\u00eb ai u kthye n\u00eb nj\u00eb problem p\u00ebr mua, gj\u00eb q\u00eb m\u00eb par\u00eb nuk e kisha menduar kurr\u00eb. Pak nga pak, ai po humbiste respektin ton\u00eb si prind dhe si gjith\u00e7ka tjet\u00ebr, por dukej se kjo nuk i b\u00ebnte p\u00ebrshtypje. P\u00ebr t\u00eb, mjaftonte nj\u00eb shishe alkooli p\u00ebr t\u2019u dh\u00ebn\u00eb fund problemeve q\u00eb kishte. Afrimiteti q\u00eb nj\u00eb her\u00eb e nj\u00eb koh\u00eb na lidhte bashk\u00eb, tashm\u00eb ishte kthyer n\u00eb mllef dhe, n\u00eb syt\u00eb tan\u00eb, personaliteti i tij ishte zbehur. Vlerat q\u00eb e karakterizonin si njeri, ai i kishte hedhur posht\u00eb me iden\u00eb se alkooli e \u00e7onte n\u00eb nj\u00eb bot\u00eb tjet\u00ebr dhe kjo zgjidhte \u00e7do gj\u00eb n\u00eb kok\u00ebn e tij. Shembulli q\u00eb ne i kishim dh\u00ebn\u00eb nj\u00ebri-tjetrit, u nda pjes\u00eb-pjes\u00eb. Gjithsecili, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb t\u00eb shp\u00ebtonte nga ajo situat\u00eb q\u00eb ishte krijuar, mundohej t\u00eb humbiste diku. Pija e tij u kthye n\u00eb nj\u00eb problem edhe p\u00ebr ekonomin\u00eb ton\u00eb. Un\u00eb isha e detyruar t\u00eb mos paraqitesha n\u00eb shkoll\u00eb p\u00ebr t’iu p\u00ebrkushtuar pun\u00ebs. Si un\u00eb, ashtu edhe ime m\u00eb. Nga ana tjet\u00ebr, n\u00eb momentin q\u00eb ai ishte i sigurt\u00eb q\u00eb kishte dy burime t\u00eb ardhurash n\u00eb sht\u00ebpi, nuk e merrte mundimin t\u00eb k\u00ebrkonte nj\u00eb pun\u00eb, puna p\u00ebr t\u00eb ishte opsioni i fundit. P\u00ebr sa koh\u00eb ai merrte lek\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb, p\u00ebr t\u00eb nuk kishte m\u00eb asnj\u00eb problem. Dilte n\u00eb m\u00ebngjes dhe kthehej n\u00eb dark\u00eb, sht\u00ebpia p\u00ebr t\u00eb ishte kthyer n\u00eb nj\u00eb hotel. Dhe, kur s\u2019kishte m\u00eb para n\u00eb xhep, konfliktet dhe z\u00ebnkat nuk kishin t\u00eb mbaruar. Ai k\u00ebrkonte me \u00e7do kusht q\u00eb ne t\u00eb gjenim para p\u00ebr pijen e tij, edhe pse ne nuk kishim ku t\u2019i gjenim. Her\u00eb-her\u00eb dhuna nuk mungonte, detyroheshim t\u00eb hynim n\u00eb borxhe p\u00ebr t\u00eb sepse ndryshe ai b\u00ebhej shum\u00eb agresiv dhe nuk durohej. Gjendja psikologjike e tim v\u00ebllai q\u00eb ishte thjesht nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb, po p\u00ebrkeq\u00ebsohej dita-dit\u00ebs. Ai nuk donte t\u00eb ishte pjes\u00eb e gjith\u00eb k\u00ebsaj, kjo situat\u00eb r\u00ebndonte shum\u00eb mbi t\u00eb, p\u00ebr t\u00eb mos kaluar n\u00eb gjendjen time psikologjike, pasi n\u00eb at\u00eb koh\u00eb m\u00eb kishte r\u00ebn\u00eb nj\u00eb pesh\u00eb shum\u00eb e madhe mbi supe. Duhet t\u00eb punoja p\u00ebr t\u00eb mbajtur me alkool personin q\u00eb dikur m\u00eb rriti si princesh\u00eb, me kushtet m\u00eb t\u00eb mira q\u00eb nj\u00eb prind mund t’ia ofronte f\u00ebmij\u00ebs s\u00eb tij. Pagjum\u00ebsia ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb problem tjet\u00ebr shum\u00eb i madh. Ndoshta nga lodhja e tep\u00ebrt dhe stresi, po fillonte t\u00eb m\u00eb dhimbte \u00e7do pjes\u00eb e trupit. Nuk ndihesha m\u00eb e aft\u00eb p\u00ebr asgj\u00eb. Shum\u00eb gj\u00ebra silleshin v\u00ebrdall\u00eb n\u00eb kok\u00ebn time dhe nj\u00eb dit\u00eb u zgjova n\u00eb gjendje t\u00eb keqe sh\u00ebndet\u00ebsore. Pash\u00eb q\u00eb im at\u00eb kishte ardhur n\u00eb t\u00eb gdhir\u00eb, aq i dehur sa k\u00ebmb\u00ebt nuk e mbanin. Ndodhesha vet\u00ebm un\u00eb me t\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi dhe papritur nj\u00eb frik\u00eb m\u00eb kaloi n\u00eb gjith\u00eb trupin, por duhej t\u00eb mblidhja veten. P\u00ebr fat t\u00eb mir\u00eb, v\u00ebllai dhe ime m\u00eb nuk ishin aty p\u00ebr t\u00eb par\u00eb ato skena q\u00eb ai b\u00ebnte. P\u00ebrplasej me dyert dhe muret, fliste, por asgj\u00eb s\u2019i kuptohej dhe, edhe pse ishte n\u00eb gjendje t\u00eb till\u00eb, ai k\u00ebrkonte shishen e alkoolit, q\u00eb ta kishte gjithmon\u00eb me vete. Fillova ta ndihmoja q\u00eb t\u00eb merrte veten sepse alkooli e kishte kthyer n\u00eb nj\u00eb njeri t\u00eb dob\u00ebt shpirt\u00ebrisht dhe fizikisht, por kjo ishte e pamundur, nuk mund t’ia dilja e vetme me t\u00eb. M\u00eb shtynte e m\u00eb q\u00ebllonte sa her\u00eb i afrohesha dhe i flisja. Nga gjith\u00eb ai tension, i telefonova mamas\u00eb time q\u00eb t\u00eb kthehej sa m\u00eb shpejt n\u00eb sht\u00ebpi ose p\u00ebrndryshe, ai do t\u00eb m\u00eb vriste. Nuk durova dot m\u00eb dhe fillova t\u2019i b\u00ebrtisja e t\u2019i shfryhesha i p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb q\u00eb po na ndodhte, por ai nuk d\u00ebgjonte. U ngrita dhe lajm\u00ebrova policin\u00eb. Komshinjt\u00eb q\u00eb kishim af\u00ebr u mblodh\u00ebn para der\u00ebs p\u00ebr t\u00eb na ndihmuar, nd\u00ebrsa ai p\u00ebrfundoi n\u00eb rajon, duke u d\u00ebnuar p\u00ebr at\u00eb q\u00eb na kishte b\u00ebr\u00eb… Nuk mund ta duronim m\u00eb nj\u00eb situat\u00eb t\u00eb till\u00eb. Donim q\u00eb t\u00eb largohej nj\u00eb her\u00eb e mir\u00eb nga sht\u00ebpia dhe nga jeta jon\u00eb! Ai nuk meritonte faljen e asnj\u00ebrit prej nesh, nuk mund t\u00eb kishim m\u00eb besim te fjal\u00ebt e tij dhe te gj\u00ebrat q\u00eb ai b\u00ebnte. Donim q\u00eb t\u00eb na kthehej qet\u00ebsia dhe siguria, gj\u00ebra q\u00eb me at\u00eb nuk i kishim.
\nP\u00ebr k\u00ebt\u00eb arsye, ime m\u00eb mori nj\u00eb tjet\u00ebr vendim t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsish\u00ebm p\u00ebr ne dhe p\u00ebr veten e saj. Vendosi t\u00eb ndahej nga ai dhe t\u00eb jetonim t\u00eb tre, ashtu si\u00e7 e meritonim, pa patur frik\u00ebn se \u00e7do dit\u00eb ai do t\u00eb vinte i dehur. Duke par\u00eb se nuk do t\u00eb kthehej m\u00eb ashtu si\u00e7 ka qen\u00eb, nj\u00eb njeri i p\u00ebrgjegjsh\u00ebm p\u00ebr familjen dhe veten, m\u00eb dukej nj\u00eb vendim i drejt\u00eb, ai i marr\u00eb nga mamaja ime. Kishim koh\u00eb q\u00eb nuk ishim nj\u00eb familje e bashkuar dhe po filloja t\u00eb m\u00ebsohesha me k\u00ebt\u00eb fakt. D\u00ebnimi q\u00eb kishin vendosur p\u00ebr t\u00eb ishte gjasht\u00eb muaj dhe gjat\u00eb k\u00ebsaj kohe, asnj\u00ebri nga ne nuk e mori mundimin t\u00eb shkonte p\u00ebr ta par\u00eb, ishte kthyer n\u00eb nj\u00eb t\u00eb huaj q\u00eb nuk na interesonte edhe po t\u00eb ishte keq.
\nPas daljes nga burgu, ai filloi t\u00eb na k\u00ebrkonte, donte t\u00eb rregullonte gj\u00ebrat q\u00eb ishte ai vet\u00eb q\u00eb i kishte shkat\u00ebrruar dhe p\u00ebr k\u00ebt\u00eb, ishte i vet\u00ebdijsh\u00ebm, por edhe ai e dinte q\u00eb tashm\u00eb ishte tep\u00ebr von\u00eb. V\u00ebllai im dhe un\u00eb refuzonim ta takonim qoft\u00eb edhe p\u00ebr pak. Na duhej koh\u00eb e gjat\u00eb q\u00eb t\u00eb mernim p\u00ebrs\u00ebri veten nga gjith\u00eb ato skena dhe situata t\u00eb tensionuara. Divorci ishte nj\u00eb tjet\u00ebr \u00e7\u00ebshtje e papritur p\u00ebr t\u00eb. Ai nuk donte q\u00eb kjo t\u00eb ndodhte, k\u00ebrkonte me ngulm q\u00eb t\u00eb kthehej p\u00ebrs\u00ebri, por kjo nuk ndodhi. Prind\u00ebrit e mi nuk ishin m\u00eb ai \u00e7ifti i lumtur dhe shembulli i dashuris\u00eb p\u00ebr ne, nuk doja ta shikoja m\u00eb kurr\u00eb time m\u00eb duke qar\u00eb p\u00ebr shkak t\u00eb sjelljeve t\u00eb dhunshme nga ana e tij. Divorci p\u00ebrfundoi brenda pak muajve, edhe pse kund\u00ebr d\u00ebshir\u00ebs s\u00eb tij. Asgj\u00eb nuk na lidhte m\u00eb me t\u00eb. Kishte ardhur koha q\u00eb t\u00eb ngriheshim p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb k\u00ebmb\u00eb nga gjith\u00eb kjo situat\u00eb. P\u00ebrpjekjet e tij p\u00ebr t\u00eb na par\u00eb dhe interesi q\u00eb tregoi p\u00ebr ne, ndodhi shum\u00eb von\u00eb. E r\u00ebnd\u00ebsishmja e gjith\u00eb k\u00ebsaj, ishte se pa at\u00eb, jeta jon\u00eb filloi t\u00eb rind\u00ebrtohej s\u00ebrish, un\u00eb p\u00ebrfundova shkoll\u00ebn, nj\u00eb gj\u00eb shum\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme p\u00ebr mua, nd\u00ebrsa ai, duke par\u00eb se \u00e7far\u00eb humbi nga e gjith\u00eb kjo, vendosi t\u00eb vizitohej dhe nisi nj\u00eb trajtim.
\nSot, mamaja ime jeton e lumtur duke m\u00eb patur mua dhe tim v\u00eblla pran\u00eb n\u00eb \u00e7do moment. Tani q\u00eb e kujtoj, mes gjith\u00eb skenave jo t\u00eb k\u00ebndshme q\u00eb kemi p\u00ebrjetuar, dita q\u00eb godit\u00ebm nj\u00ebri-tjetrin do t\u00eb jetoj\u00eb me mua p\u00ebrgjithmon\u00eb. Un\u00eb e di q\u00eb edhe ai pendohet sot p\u00ebr gabimet e tij q\u00eb nuk kan\u00eb falje dhe \u00e7far\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishmja, p\u00ebrpiqet t\u00eb fitoj\u00eb s\u00ebrish respektin ton\u00eb, por kjo p\u00ebrpjekje do shum\u00eb koh\u00eb. Nd\u00ebrkoh\u00eb, ndjenj\u00ebn e urrejtjes q\u00eb kam p\u00ebr t\u00eb, vazhdoj ta ndjej akoma…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Urrejtja \u00ebsht\u00eb nj\u00eb fjal\u00eb e r\u00ebnd\u00eb p\u00ebr t\u2019u th\u00ebn\u00eb dhe p\u00ebr ta ndjer\u00eb. Njer\u00ebzit kalojn\u00eb momente t\u00eb v\u00ebshtira dhe \u00e7do njeri ka problemet e veta, por a \u00ebsht\u00eb kjo nj\u00eb arsye p\u00ebr t\u00eb urryer dik\u00eb? Kur d\u00ebgjoj fjal\u00ebn \u201currejtje\u201d, vet\u00ebm disa gj\u00ebra m\u00eb vijn\u00eb n\u00eb mendje dhe shkaku p\u00ebr k\u00ebt\u00eb \u00ebsht\u00eb babai im. Ka dy […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-3033","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3033","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3033"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3033\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3033"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3033"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3033"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}