P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Sanija. Dua t’ju tregoj historin\u00eb e vajz\u00ebs sime t\u00eb vog\u00ebl dhe problemet q\u00eb ajo na solli n\u00eb familje. Ne kishim dy vajza n\u00eb diferenc\u00eb prej pes\u00eb vitesh nga nj\u00ebra \u2013 tjetra. Kur u zhvillua lufta me Kosov\u00ebn, s\u00eb bashku me bashk\u00ebshortin tim, vendos\u00ebm q\u00eb t\u00eb emigronim n\u00eb Angli. Me th\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, si fillim, rruga na eci mir\u00eb edhe kur shkuam n\u00eb Lond\u00ebr pat\u00ebm shum\u00eb fat, pasi u prezantuam si kosovar\u00eb dhe detyrimisht q\u00eb shteti anglez, na priti dhe na akomodoi fillimisht n\u00eb kampe. Vajzat i kishim akoma t\u00eb vogla, e madhja 10 vje\u00e7e dhe e vogla pes\u00eb vje\u00e7e. Pas dy vitesh, ne kishim sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb, kuptohet q\u00eb na e kishte gjetur dhe na e paguante shteti derisa im shoq u sistemua n\u00eb nj\u00eb pun\u00eb. Un\u00eb mundohesha t\u00eb gjeja ndonj\u00eb pun\u00eb t\u00eb vog\u00ebl n\u00eb t\u00eb zez\u00eb, po m\u00eb shum\u00eb kujdesesha p\u00ebr vajzat, t\u00eb cilat n\u00eb at\u00eb koh\u00eb kishin shum\u00eb nevoj\u00eb p\u00ebr mua. Ato filluan shkoll\u00ebn dhe mbylleshin secila n\u00eb dhomat e tyre dhe vet\u00ebm studion, d\u00ebshironin q\u00eb edhe gjuh\u00ebn ta m\u00ebsonin mir\u00eb, n\u00eb m\u00ebnyre q\u00eb t\u00eb kishin mund\u00ebsi p\u00ebr t\u00eb vazhduar m\u00eb tutje. Un\u00eb vet\u00eb, me th\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, edhe sot e k\u00ebsaj dite nuk \u00ebsht\u00eb se e kam m\u00ebsuar anglishten, vet\u00ebm shprehjet e p\u00ebrditshme. Dit\u00ebt, muajt edhe vitet iknin ashtu si pa u ndier\u00eb. Kishin kaluar shtat\u00eb vite q\u00eb ne ishim n\u00eb Angli dhe n\u00eb vitin e shtat\u00eb, ne arrit\u00ebm t\u00eb merrnim nacionalitetin, pra, me nj\u00eb fjal\u00eb, quheshim shtetas t\u00eb atij vendi me pasaportat tona, me ta cilat na pajisi shteti vet\u00eb. Lumturia jon\u00eb n\u00eb at\u00eb vit ishte v\u00ebrtet e papap\u00ebrshkrueshme. Mbas shtat\u00eb vitesh ne do t\u00eb ktheheshim n\u00eb vendin ton\u00eb q\u00eb t\u00eb takonim njer\u00ebzit m\u00eb t\u00eb dashur, p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebt kishim shum\u00eb mall. Pa u g\u00ebzuar mir\u00eb p\u00ebr fitoren ton\u00eb, na erdhi nj\u00eb e papritur tjet\u00ebr, q\u00eb filloi dhe po na e ndryshonte jet\u00ebn, duke na krijuar probleme. Ishte pik\u00ebrisht vajza jon\u00eb e vog\u00ebl, e cila sapo kishte mbushur 13 vje\u00e7e. Ajo na kishte r\u00ebn\u00eb n\u00eb dashuri me nj\u00eb djal\u00eb nga Tunizia, edhe ai emigrant n\u00eb Angli, q\u00eb ishte vet\u00ebm 15 vje\u00e7. K\u00ebt\u00eb gj\u00eb e zbulova un\u00eb rast\u00ebsisht. Ajo gjithmon\u00eb rrinte e mbyllur n\u00eb dhom\u00ebn e saj, me pretekstin se kishte shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb m\u00ebsuar dhe un\u00eb e lija t\u00eb qet\u00eb, kur nj\u00eb dit\u00eb rast\u00ebsisht po kaloja pran\u00eb der\u00ebs s\u00eb saj dhe po e d\u00ebgjoja tek fliste n\u00eb telefon. Ajo i shprehej dikujt se e donte shum\u00eb dhe nuk mund t\u00eb jetonte pa t\u00eb. N\u00eb fillim nuk kuptova mir\u00eb, po kisha dyshimet e mia. Nuk i thash\u00eb gj\u00eb vajz\u00ebs sepse me vinte edhe turp, se ajo sapo kishte mbushur 13 vje\u00e7e. Plus k\u00ebsaj, ne i kishim edukuar me nj\u00eb mentalitet tjet\u00ebr. Nj\u00eb dit\u00eb vendosa dhe i thash\u00eb:
\n– Ela, ma jep pak telefonin t\u00eb b\u00ebj nj\u00eb telefonat\u00eb…
\nAjo n\u00eb fillim po ngurronte dhe mua aty m\u2019u p\u00ebrforcuan dyshimet e mia. E mora telefonin, shkova n\u00eb dhom\u00ebn time t\u00eb gjumit dhe i hapa mesazhet pafund q\u00eb i vinin nga nj\u00eb num\u00ebr, i cili nuk ishte regjistruar me em\u00ebr. Sa nuk m\u00eb iku mendja. E pyeta se kush ishte, por ajo as q\u00eb guxonte ta hapte goj\u00ebn. I mora telefonin dhe ia theva. I tregova bashk\u00ebshortit tim p\u00ebr at\u00eb q\u00eb na kishte ndodhur me vajz\u00ebn e vog\u00ebl dhe ai n\u00eb fillim nuk po u besonte fjal\u00ebve t\u00eb mia. E mor\u00ebm vajz\u00ebn ta pyesnim, por ajo prap\u00eb nuk tregonte. Im shoq e gjuajti me p\u00ebll\u00ebmb\u00eb, ajo filloi t\u00eb qante po prap\u00eb nuk pranonte asnj\u00eb gj\u00eb, nuk donte t\u00eb na tregonte p\u00ebr lidhjen e saj dhe p\u00ebr djalin q\u00eb dashuronte. Ai ka qen\u00eb momenti m\u00eb i keq i jet\u00ebs ton\u00eb, nuk dinim si t\u00eb silleshim me t\u00eb, ta hiqnim nga shkolla, kjo ishte e pamundur. At\u00ebhere im shoq u detyrua ta linte pun\u00ebn dhe t\u00eb ndiqte vajz\u00ebn p\u00ebr t\u00eb kuptuar se me k\u00eb ishte lidhur ajo. Ai arriti t\u00eb zbulonte se ajo ishte lidhur me nj\u00eb djal\u00eb nga Tunizia, q\u00eb ishte dy vjet m\u00eb i madh se ajo. Im shoq e k\u00ebrc\u00ebnoi vajz\u00ebn se n\u00ebse do ta takonte p\u00ebrs\u00ebri at\u00eb djal\u00eb, do ta kishte pun\u00ebn keq, madje ai i tha se do ta d\u00ebrgonte n\u00eb Shqip\u00ebri, por ajo nuk pyeste as nga kjo gj\u00eb, ajo e pranonte se e donte dhe se asgj\u00eb n\u00eb bot\u00eb nuk do t’i ndante. At\u00ebhere im shoq nuk pyeti m\u00eb dhe filloi ta rrihte. E rrahu aq shum\u00eb saq\u00eb ajo nuk donte t\u00eb shkonte n\u00eb shkoll\u00eb se ishte me shenja t\u00eb zeza n\u00eb fytyr\u00eb. Vet\u00ebm shpirti im e di se \u00e7far\u00eb kam hequr un\u00eb ato dit\u00eb teksa d\u00ebgjoja vajz\u00ebn e cila b\u00ebrtiste nga dhembjet.
\nNuk e di se kush i kishte lajm\u00ebruar, po at\u00eb dit\u00eb na trokiti dera dhe brenda hyn\u00eb dy burra dhe nj\u00eb grua. Ata na than\u00eb se nj\u00eb komshiu yn\u00eb i kishte marr\u00eb n\u00eb telefon dhe iu kishte th\u00ebn\u00eb se kishte d\u00ebgjuar z\u00ebrin e vajz\u00ebs q\u00eb e rrihnin. Ata vinin nga nj\u00eb shoqat\u00eb p\u00ebr t\u00eb drejtat e f\u00ebmij\u00ebve. N\u00ebse keqtrajtohen nga prind\u00ebrit, ata t\u00eb b\u00ebjn\u00eb nj\u00eb paralajm\u00ebrim dhe n\u00ebse nuk e ndiqje k\u00ebshill\u00ebn e tyre, at\u00ebhere ata ishin t\u00eb detyruar q\u00eb ta merrnin f\u00ebmij\u00ebn. Ata at\u00eb dit\u00eb, vet\u00ebm sa na paralajm\u00ebruan, por kjo pun\u00eb nuk ngeli me aq. Sherri n\u00eb familjen ton\u00eb ishte i p\u00ebrditsh\u00ebm. Ne b\u00ebm\u00eb t\u00eb pamundur\u00ebn q\u00eb El\u00ebs t’ia hiqnim nga mendja dhe nga zemra at\u00eb djal\u00eb, po kjo ishte e pamundur. Madje ajo kishte arritur deri aty saq\u00eb vazhdonte t\u00eb komunikonte p\u00ebrs\u00ebri me at\u00eb djalin me an\u00ebn e nj\u00eb telefoni shum\u00eb t\u00eb vog\u00ebl q\u00eb ishte sa nj\u00eb kuti shkrep\u00ebseje. Ajo fliste m\u00eb t\u00eb kur shkonte n\u00eb banj\u00eb, ose i d\u00ebrgonte sms sepse n\u00eb dhom\u00ebn e saj ajo nuk kishte m\u00eb mund\u00ebsi t\u00eb fliste, pasi kishim l\u00ebn\u00eb vajz\u00ebn e madhe q\u00eb t\u00eb ishte si t\u00eb thuash nj\u00eb lloj roje p\u00ebr t\u00eb, q\u00eb do ta ndiqte hap pas hapi. Im shoq ishte b\u00ebr\u00eb shum\u00eb keq dhe gjithmon\u00eb i thoshte q\u00eb t\u00eb hiqte dor\u00eb prej tij, por ajo vazhdonte t\u00eb k\u00ebmb\u00ebngulte n\u00eb t\u00eb saj\u00ebn. Kur trokiti prap\u00eb dera dhe p\u00ebrs\u00ebri erdh\u00ebn nga e nj\u00ebjta shoqat\u00eb. Na than\u00eb: \u201cKemi nj\u00eb rast denoncimi t\u00eb p\u00ebrs\u00ebritur p\u00ebr ju dhe jemi t\u00eb detyruar t’jua marrim vajz\u00ebn\u201d.
\nUn\u00eb b\u00ebrtita me t\u00eb madhe dhe fillova t\u00eb qaja. Vajza e madhe po ashtu. Tim shoqi sa nuk i iku mendja, por p\u00ebr momentin ishte i detyruar q\u00eb t\u00eb mos b\u00ebnte asnj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr ta shmangur k\u00ebt\u00eb q\u00eb po ndodhte. T\u00eb gjith\u00eb ne po qanim kur ata na e mor\u00ebn vajz\u00ebn, madje dhe Ela vet\u00eb i mbushi syt\u00eb me lot. M\u00eb pas, im shoq, ngarkoi nj\u00eb avokat, t\u00eb cilit i shpjegoi se \u00e7far\u00eb po ndodhte me vajz\u00ebn ton\u00eb dhe me lidhjen q\u00eb ajo kishte n\u00eb nj\u00eb mosh\u00eb minorene me nj\u00eb djal\u00eb. P\u00ebr t\u00eb mos u zgjatur, avokati p\u00ebrgatiti nj\u00eb dosje shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb dhe k\u00ebshtu b\u00ebri q\u00eb ne ta rifitonim p\u00ebrs\u00ebri vajz\u00ebn ton\u00eb, por kjo nuk b\u00ebri q\u00eb t\u00eb qet\u00ebsohej familja jon\u00eb, sepse Ela vazhdonte ta kishte lidhjen me at\u00eb djal\u00eb. Im shoq, duke mos ditur si t\u00eb sillej me vajz\u00ebn ton\u00eb, shkoi dhe takoi djalin me t\u00eb cilin shoq\u00ebrohej vajza. Nga nervat dhe nga stresi q\u00eb ne po kalonim, ai kishte k\u00ebrc\u00ebnuar djalin dhe kjo kishte b\u00ebr\u00eb q\u00eb ai ta denonconte tim shoq n\u00eb polici. Im shoq b\u00ebri nj\u00eb vit burg dhe ai doli p\u00ebrs\u00ebri fal\u00eb avokatit t\u00eb tij, por kur ai doli nga burgu, \u00e7do gj\u00eb kishte marr\u00eb fund. Un\u00eb nuk munda q\u00eb ta mbaja El\u00ebn, ajo p\u00ebrfitoi nga rasti q\u00eb i ati i saj ishte n\u00eb burg dhe vendosi t\u00eb bashkohej me djalin q\u00eb dashuronte. K\u00ebt\u00eb gj\u00eb, e b\u00ebri edhe n\u00eb bashk\u00ebpunim me prind\u00ebrit e djalit, t\u00eb cil\u00ebt i ndihmuan q\u00eb ata t\u00eb realizonin dashurin\u00eb e tyre, edhe pse ishin n\u00eb nj\u00eb mosh\u00eb minorene. Organet kompetente p\u00ebr k\u00ebt\u00eb pun\u00eb, duke par\u00eb tensionin e madh q\u00eb ishte n\u00eb familjen ton\u00eb, nj\u00ebkoh\u00ebsisht duke d\u00ebgjuar edhe provat q\u00eb i kishte grumbulluar vajza jon\u00eb me an\u00eb t\u00eb telefonit q\u00eb ajo e mbante t\u00eb fshehur n\u00eb pjes\u00ebt intime t\u00eb saj (me t\u00eb ajo kishte regjistruar gati t\u00eb gjitha debatet me z\u00eb, jo me figur\u00eb q\u00eb b\u00ebheshin n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb), nuk na dhan\u00eb m\u00eb t\u00eb drejt\u00eb…
\nK\u00ebshtu pra ne e humb\u00ebn vajz\u00ebn ton\u00eb, kurse ajo arriti ta fitonte betej\u00ebn p\u00ebr dashurin\u00eb e saj. Ne tashm\u00eb hoq\u00ebm dor\u00eb nga sherret dhe debatet sepse me to, nuk nxor\u00ebm asgj\u00eb n\u00eb drit\u00eb, p\u00ebrkundrazi, vet\u00ebm sa i p\u00ebrkeq\u00ebsuam gj\u00ebrat. Po \u00e7’t\u00eb b\u00ebsh, ne shqiptar\u00ebt i shohim gj\u00ebrat vet\u00ebm bardh\u00eb e zi, ne mendojm\u00eb se duke ushtruar dhun\u00eb do realizojm\u00eb at\u00eb q\u00eb d\u00ebshirojm\u00eb, por nuk thon\u00eb kot, me dru vet\u00ebm kafsha merr vesh, njeriu kuptohet me fjal\u00eb. Vajza sot ka lindur nj\u00eb vajz\u00eb. Ajo vet\u00eb i b\u00ebri d\u00ebm vetes s\u00eb saj. N\u00eb mosh\u00ebn m\u00eb t\u00eb bukur, q\u00eb duhet ta jetonte si gjith\u00eb shoqet, ajo sot po rrit f\u00ebmij\u00ebn, megjithat\u00eb, ata t\u00eb dy jan\u00eb t\u00eb lumtur dhe shpeshher\u00eb vijn\u00eb edhe te ne, nd\u00ebrsa ne vazhdojm\u00eb jet\u00ebn ton\u00eb bashk\u00eb me vajz\u00ebn e madhe, e cila sot po studion p\u00ebr arkitektur\u00eb. Doja ta b\u00ebja publike historin\u00eb e vajz\u00ebs sime, p\u00ebr t’u b\u00ebr\u00eb nj\u00eb apel t\u00eb gjith\u00eb prind\u00ebrve, t\u00eb cil\u00ebt kan\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin problem q\u00eb kaluam edhe ne, se n\u00ebse dy t\u00eb rinj duhen, nuk ka gj\u00eb n\u00eb bot\u00eb q\u00eb t’i ndaj\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Sanija. Dua t’ju tregoj historin\u00eb e vajz\u00ebs sime t\u00eb vog\u00ebl dhe problemet q\u00eb ajo na solli n\u00eb familje. Ne kishim dy vajza n\u00eb diferenc\u00eb prej pes\u00eb vitesh nga nj\u00ebra \u2013 tjetra. Kur u zhvillua lufta me Kosov\u00ebn, s\u00eb bashku me bashk\u00ebshortin tim, vendos\u00ebm q\u00eb t\u00eb emigronim n\u00eb Angli. […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-2903","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2903","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2903"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2903\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2903"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2903"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2903"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}