{"id":2295,"date":"2014-08-18T15:50:18","date_gmt":"2014-08-18T15:50:18","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=2295"},"modified":"2014-08-18T15:50:18","modified_gmt":"2014-08-18T15:50:18","slug":"jeta-ime-e-dhimbshme-si-emigrante","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/08\/jeta-ime-e-dhimbshme-si-emigrante\/","title":{"rendered":"Jeta ime e dhimbshme si emigrante"},"content":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Amarda, studente n\u00eb vitin e dyt\u00eb n\u00eb Fakultetin e Historis\u00eb dhe Filologjis\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb. Vendosa t\u2019ju shkruaja sepse mes historive t\u00eb shumta q\u00eb gjenden n\u00eb faqet e gazet\u00ebs tuaj do t\u00eb doja t\u00eb ishte edhe e imja.<\/p>\n<p>Pasi mbarova vitin e par\u00eb n\u00eb nj\u00eb gjimnaz t\u00eb Tiran\u00ebs, me mb\u00ebshtetjen e disa t\u00eb af\u00ebrmve t\u00eb mi q\u00eb jetonin n\u00eb Franc\u00eb fillova p\u00ebrpjekjet p\u00ebr t\u00eb vazhduar vitin e dyt\u00eb dhe t\u00eb tret\u00eb t\u00eb gjimnazit atje. Ishte shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb sepse do t\u00eb udh\u00ebtoja vet\u00ebm dhe mbi t\u00eb gjitha, kur t\u00eb shkoja atje, m\u00eb duhej t\u00eb gjeja nj\u00eb familje q\u00eb do m\u00eb dilte garant p\u00ebr t\u00eb m\u00eb mbajtur dy vjet, sepse duke qen\u00eb se isha minorene (16 vje\u00e7e), nuk mund t\u00eb punoja dhe t\u00eb jetoja m\u00eb vete. Kush\u00ebrinjt\u00eb e mi nuk kishin mund\u00ebsi t\u00eb m\u00eb mbanin.<\/p>\n<p>P\u00ebr fatin tim t\u00eb mir\u00eb u gjend nj\u00eb familje q\u00eb m\u00eb mori p\u00ebrsip\u00ebr, por \u00e7do gj\u00eb ishte ende e pasigurt deri n\u00eb momentin e fundit, p\u00ebr shkak t\u00eb burokracive t\u00eb shumta q\u00eb ka n\u00eb ambasad\u00ebn ton\u00eb dhe zyr\u00ebs s\u00eb t\u00eb huajve atje.<\/p>\n<p>Fillimisht e pata pak t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb t\u00eb ndahesha nga prind\u00ebrit. Kisha nj\u00eb kujtim t\u00eb keq nga v\u00ebllai im, Olti q\u00eb u nis p\u00ebr studime t\u00eb larta n\u00eb Gjermani dhe u kthye brenda vitit, sepse nuk mundi ta duronte mallin p\u00ebr familjen. Q\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl ne kemi qen\u00eb shum\u00eb t\u00eb lidhur me nj\u00ebri-tjetrin dhe i kemi konsideruar prind\u00ebrit edhe si shok\u00eb. Me mamin kam qen\u00eb gjithnj\u00eb e hapur dhe shoqet ma kan\u00eb pasur zili marr\u00ebdh\u00ebnien q\u00eb kisha nd\u00ebrtuar me t\u00eb. Flisja p\u00ebr problemet e mia, p\u00ebr lidhjen time me nj\u00eb djal\u00eb q\u00eb e doja shum\u00eb dhe ajo m\u00eb k\u00ebshillonte pa at\u00eb mentalitet t\u00eb vjet\u00ebr q\u00eb sundon pothuajse te t\u00eb gjith\u00eb prind\u00ebrit e bashk\u00ebmoshatar\u00ebve t\u00eb mi. E dija q\u00eb diskutimet, debatet dhe k\u00ebshillat e saj do t\u00eb m\u00eb mungonin shum\u00eb. Edhe me tim at\u00eb kisha nd\u00ebrtuar nj\u00eb marr\u00ebdh\u00ebnie si shoqja me shokun dhe sigurisht q\u00eb do t\u00eb m\u00eb merrte malli shum\u00eb edhe p\u00ebr t\u00eb. Po ashtu, do ta kisha t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb ndarjen edhe me dy tezet e mia q\u00eb m\u00eb kan\u00eb rritur, me daj\u00ebn dhe vajz\u00ebn e daj\u00ebs, El\u00ebn. Kisha ndonj\u00ebher\u00eb frik\u00eb se mos m\u00eb ndodhte edhe mua si Oltit, por i jepja zem\u00ebr vetes se do t\u2019ia dilja mban\u00eb edhe vet\u00ebm.<\/p>\n<p>Do t\u00eb p\u00ebrpiqesha t\u2019i ruaja me fanatiz\u00ebm kujtimet e mia&#8230; Do kujtoja rrug\u00ebt e Tiran\u00ebs, q\u00eb edhe pse t\u00eb paasfaltuara e gropa-gropa do t\u00eb ishin t\u00eb vetmet rrug\u00eb mbi t\u00eb cilat do ecja lirsh\u00ebm. Do t\u00eb kujtoja pem\u00ebt, sh\u00ebtitjet nga liqeni me familjen q\u00ebkur kam qen\u00eb e vog\u00ebl. Do t\u00eb merrja me vete fotografit\u00eb me miqt\u00eb e mi t\u00eb ngusht\u00eb. Mundohesha t\u00eb gjeja nj\u00eb mrekulli dhe cop\u00ebz ndjenje te \u00e7do gj\u00eb. Edhe tek nj\u00eb gur i heshtur, edhe te nj\u00eb rrugic\u00eb me kalldr\u00ebm si ato t\u00eb qytetit tim t\u00eb lindjes, Kruj\u00ebs. K\u00ebshtu, duke mbartur me vete \u00e7do kujtim t\u00eb p\u00ebrshkruar dhe gdhendur holl\u00ebsish\u00ebm n\u00eb mendjen dhe zemr\u00ebn time, me nj\u00eb p\u00ebrqafim t\u00eb ngroht\u00eb me t\u00eb gjith\u00eb dhe ve\u00e7an\u00ebrisht me puthjen n\u00eb ball\u00eb t\u00eb mamas\u00eb time un\u00eb u nisa drejt nj\u00eb vendi jo dhe aq t\u00eb njohur p\u00ebr mua. Edhe pse kisha par\u00eb dhe lexuar shum\u00eb p\u00ebr t\u00eb, do t\u00eb ishte ndryshe kur t\u00eb shkelja n\u00eb t\u00eb me k\u00ebmb\u00ebt e mia.<\/p>\n<p>Mb\u00ebrrita atje dhe n\u00eb aeroport po m\u00eb priste familja tek e cila do t\u00eb q\u00ebndroja. E m\u00ebsuar me zakonet tona dhe e entuziazmuar nj\u00ebkoh\u00ebsisht, i putha dy her\u00eb te nj\u00ebra faqe e dy her\u00eb te tjetra, por ato ma zgjat\u00ebn dor\u00ebn shum\u00eb ftoht\u00eb. Dit\u00ebn tjet\u00ebr filloi shkolla dhe m\u00ebsuesit dukeshin shum\u00eb t\u00eb habitur q\u00eb shihnin nj\u00eb shqiptare normale pa shenja agresiviteti.<\/p>\n<p>N\u00eb shkoll\u00eb filloi ndarja&#8230; Femrat b\u00ebheshin xheloze p\u00ebr bukurin\u00eb time mesdhetare, kurse meshkujt ishin shum\u00eb dashamir\u00ebs me mua. Gjat\u00eb gjith\u00eb k\u00ebsaj kohe mbaja lidhje me nj\u00eb djal\u00eb q\u00eb kisha koh\u00eb q\u00eb e njihja k\u00ebtu n\u00eb Tiran\u00eb dhe me gjith\u00eb ofertat e djemve atje, i isha betuar vetes dhe atij p\u00ebr besnik\u00ebri t\u00eb p\u00ebrjetshme. N\u00eb p\u00ebrgjith\u00ebsi, ndonj\u00eb q\u00eb e njihte ndopak Shqip\u00ebrin\u00eb m\u00eb pyeste n\u00ebse k\u00ebtu zhvillohej akoma luft\u00eb civile. Ndonj\u00eb m\u00ebsuese e\u00a0 pap\u00ebrgjegjshme m\u00eb akuzonte p\u00ebr mbeturinat q\u00eb hidheshin n\u00eb klas\u00eb n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb paedukuar (asnj\u00ebher\u00eb nga un\u00eb). Un\u00eb p\u00ebrve\u00e7se vajta atje p\u00ebr t\u00eb vazhduar gjimnazin, kisha edhe nj\u00eb detyr\u00eb t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb: Duhet t\u00eb prezantoja vendin tim! U mundova ta b\u00ebja sa m\u00eb mir\u00eb k\u00ebt\u00eb. Atje, p\u00ebrve\u00e7 bukurive t\u00eb pamohueshme t\u00eb natyr\u00ebs u p\u00ebrballa edhe me nj\u00eb raciz\u00ebm ekstremist dhe arrita t\u00eb kuptoja se n\u00eb k\u00ebt\u00eb rast, popull me probleme nuk ishte i imi. Dy bashk\u00ebshort\u00ebt q\u00eb m\u00eb prit\u00ebn u munduan t\u00eb silleshin mir\u00eb me mua, por nd\u00ebrkoh\u00eb atyre u duhej t\u00eb p\u00ebrballeshin me shum\u00eb probleme t\u00eb tjera personale. Me tre vajzat e tyre q\u00eb jetonin n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn sht\u00ebpi nuk munda t\u00eb krijoja asnj\u00eb lloj marr\u00ebdh\u00ebnieje dhe kjo jo p\u00ebr fajin tim.<\/p>\n<p>Q\u00eb n\u00eb momentin e par\u00eb q\u00eb un\u00eb b\u00ebja prezantimin tim si shqiptare, ndieja nj\u00eb lloj indiferentizmi edhe p\u00ebr\u00e7mimi nga francez\u00ebt, gj\u00eb q\u00eb nuk b\u00ebri gj\u00eb tjet\u00ebr, ve\u00e7se t\u00eb forconte karakterin tim.<\/p>\n<p>Kur erdhi koha p\u00ebr t\u2019u kthyer isha akoma m\u00eb e entuziazmuar se kur ika. Do t\u00eb lija pas nj\u00eb vend q\u00eb ka qen\u00eb \u00ebnd\u00ebrr p\u00ebr mua, por q\u00eb m\u00eb la nj\u00eb shije shum\u00eb t\u00eb keqe. Do t\u00eb shkoja tashm\u00eb te vendi ku \u00ebndrrat e mia do t\u00eb b\u00ebheshin realitet. Do t\u00eb kthehesha n\u00eb Shqip\u00ebri te t\u00eb af\u00ebrmit dhe miqt\u00eb e mi me nj\u00eb mall t\u00eb paprovuar m\u00eb par\u00eb.<\/p>\n<p>Ja pra, kjo ishte shum\u00eb pak nga ajo \u00e7ka un\u00eb p\u00ebrjetova n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb huaj, n\u00eb rolin e nj\u00eb emigranteje t\u00eb vog\u00ebl!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Amarda, studente n\u00eb vitin e dyt\u00eb n\u00eb Fakultetin e Historis\u00eb dhe Filologjis\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb. Vendosa t\u2019ju shkruaja sepse mes historive t\u00eb shumta q\u00eb gjenden n\u00eb faqet e gazet\u00ebs tuaj do t\u00eb doja t\u00eb ishte edhe e imja. Pasi mbarova vitin e par\u00eb n\u00eb nj\u00eb gjimnaz t\u00eb Tiran\u00ebs, me [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-2295","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2295","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2295"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2295\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2295"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2295"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2295"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}