{"id":22383,"date":"2019-05-11T13:30:49","date_gmt":"2019-05-11T11:30:49","guid":{"rendered":"https:\/\/intervista.al\/web\/?p=22383"},"modified":"2019-05-11T13:14:42","modified_gmt":"2019-05-11T11:14:42","slug":"u-martova-ne-burg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/05\/u-martova-ne-burg\/","title":{"rendered":"U martova n\u00eb burg!"},"content":{"rendered":"\n<p>Un\u00eb u martova n\u00eb vitin 1999, pas nj\u00eb viti fejes\u00eb me A.T. <\/p>\n\n\n\n<p>Ne u njoh\u00ebm n\u00eb nj\u00eb das\u00ebm, n\u00eb nj\u00eb koh\u00eb q\u00eb un\u00eb isha thjesht f\u00ebmij\u00eb, <\/p>\n\n\n\n<p>sapo isha b\u00ebr\u00eb 16 vje\u00e7e, nd\u00ebrsa A.T ishte 28 vje\u00e7. <\/p>\n\n\n\n<p>Meqen\u00ebse kisha rezultate t\u00eb shk\u00eblqyera n\u00eb m\u00ebsime, un\u00eb isha e sigurt\u00eb se do t\u00eb arrija t\u00eb ndiqja universitetin q\u00eb d\u00ebshiroja. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb \u00ebnd\u00ebrroja t\u00eb b\u00ebhesha mjeke; ishte d\u00ebshira m\u00eb e madhe q\u00eb kisha. A.T, q\u00eb n\u00eb momentin e par\u00eb q\u00eb i ran\u00eb syt\u00eb mbi mua n\u00eb at\u00eb das\u00ebm ku t\u00eb dy ishim t\u00eb ftuar, nuk humbi koh\u00eb dhe filloi t\u00eb m\u00eb ngacmonte n\u00eb nj\u00eb m\u00ebnyr\u00eb krejt t\u00eb hapur, q\u00eb t\u00eb gjith\u00eb e vun\u00eb re, edhe prind\u00ebrit e mi, t\u00eb cil\u00ebve nuk u p\u00eblqeu fare. Nj\u00eb kush\u00ebrir\u00eb e imja q\u00eb e njihte A.T m\u00eb tha se un\u00eb i kisha p\u00eblqyer pa mas\u00eb, megjith\u00ebse n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb nuk po b\u00ebja asgj\u00eb p\u00ebr t\u2019i r\u00ebn\u00eb n\u00eb sy dhe sa her\u00eb ndjeja shikimin e tij drejt meje, i shmangesha. Kush\u00ebrir\u00ebs i thash\u00eb q\u00eb s`m\u00eb interesonte dhe se nuk doja asnj\u00eb kontakt me t\u00eb. Dasma mbaroi dhe un\u00eb mendova q\u00eb s\u2019do ta shikoja m\u00eb, por ishte e shkruar q\u00eb ne t\u00eb takoheshim s\u00ebrish, ndaj t\u00eb nes\u00ebrmen, kush\u00ebrira erdhi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time gjoja p\u00ebr vizit\u00eb dhe m\u00eb tha q\u00eb A d\u00ebshironte t\u00eb takoheshim ose t\u00eb shk\u00ebmbenim numrat e telefonit. Un\u00eb iu p\u00ebrgjigja negativisht sepse nuk doja t\u00eb filloja nj\u00eb lidhje, aq m\u00eb pak me t\u00eb. T\u00eb nes\u00ebrmen, kur po shkoja n\u00eb shkoll\u00eb, p\u00ebr \u00e7udi, e pash\u00eb A.-n\u00eb t\u00eb m\u00eb buz\u00ebqeshte nga makina e tij dhe m\u00eb shoq\u00ebroi deri n\u00eb shkoll\u00eb, duke ecur me makin\u00eb paralel me mua, pa th\u00ebn\u00eb asnj\u00eb fjal\u00eb, thjesht m\u00eb shikonte dhe vinte n\u00eb kasetofon k\u00ebng\u00eb romantike. P\u00ebr momentin, nuk u ndjeva aspak mir\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Kjo situat\u00eb vazhdoi p\u00ebr tre muaj, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb kur un\u00eb me shoqet e klas\u00ebs\nulesha n\u00eb kafene, ai ishte gjithmon\u00eb aty. Mir\u00eb q\u00eb vinte, po na paguate shpesh \u00e7far\u00eb\nkonsumonim. Shoqet e mia zun\u00eb shoq\u00ebri dhe m\u00eb thonin se ne do t\u00eb ishim \u00e7ifti m\u00eb\ni bukur n\u00eb qytet. Duke kaluar muajt, edhe mua vazhdoi t\u00eb m\u00eb p\u00eblqente k\u00ebmb\u00ebngulja\ne tij dhe m\u00eb hyri n\u00eb zem\u00ebr, pasi n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb ishte shum\u00eb t\u00ebrheq\u00ebs. Kishte\nflok\u00eb t\u00eb zinj, ishte i gjat\u00eb dhe nuk e dija pse parat\u00eb i kishte gjithmon\u00eb me\nshumic\u00eb. K\u00ebshtu, un\u00eb u dashurova me A.-n\u00eb dhe filluam t\u00eb dilnim. Ndoshta\npasuria e tij m\u00eb kishte t\u00ebrhequr m\u00eb shum\u00eb se \u00e7do gj\u00eb tjet\u00ebr. \u00c7do dit\u00eb ishte edhe\nm\u00eb e bukur duke shkuar n\u00eb dreka, diskoteka, vende turistike etj. Dhuratat sa\nvinin e shtoheshin edhe \u00e7mimi i tyre ishte p\u00ebrdit\u00eb e m\u00eb i lart\u00eb. Pas tre muajsh\nq\u00eb dilnim bashk\u00eb, ne vendos\u00ebm t\u00eb fejoheshim. Prind\u00ebrit e mi nuk ishin dakord me\nk\u00ebt\u00eb fejes\u00eb, se d\u00ebshironin q\u00eb un\u00eb t\u00eb vazhdoja studimet, por ne ishim shum\u00eb t\u00eb\ndashuruar dhe ua b\u00ebm\u00eb t\u00eb qart\u00eb se nuk do pyesnim asnjeri. B\u00ebnim plane p\u00ebrdit\u00eb p\u00ebr\nmartes\u00ebn ton\u00eb dhe u martuam.<\/p>\n\n\n\n<p>Ajo dit\u00eb ishte si nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr. Meqen\u00ebse A. ishte \u00e7un i vet\u00ebm, kishte n\u00eb das\u00ebm\nrreth 400 t\u00eb ftuar dhe gjith\u00e7ka u duk aq e bukur! At\u00eb nat\u00eb mbaj mend q\u00eb u lodha\nshum\u00eb, por gjithsesi, zemra m\u00eb rrihte fort dhe ndihesha femra m\u00eb e bukur n\u00eb\nunivers. I shikoj fotot dhe nuk m\u00eb besohet sa t\u00eb lumtur ishim, por si pa e\nkuptuar, dashuria jon\u00eb mbaroi me fillimin e martes\u00ebs. Ai rrinte gjithmon\u00eb e m\u00eb\npak n\u00eb sht\u00ebpi, me pretekstin q\u00eb punonte dhe un\u00eb ndihesha krejt e vetme n\u00eb at\u00eb\nsht\u00ebpi t\u00eb madhe. E dija q\u00eb merrej me pun\u00eb t\u00eb pis\u00ebta, ndaj nervozohesha, por\nvazhdoja ta doja sepse n\u00eb jet\u00eb, vet\u00ebm at\u00eb kisha. Kishim nj\u00eb vit q\u00eb ishim t\u00eb\nmartuar dhe \u00e7do nat\u00eb i lutesha Zotit q\u00eb ai t\u00eb rikthehej p\u00ebrs\u00ebri personi q\u00eb\nkisha njohur para martes\u00ebs. Sikur t\u00eb kishte zgjatur edhe gjith\u00eb jet\u00ebn kjo gjendje,\nun\u00eb do t\u00eb vazhdoja ta dashuroja e nuk do ndahesha kurr\u00eb prej tij, por erdhi nj\u00eb\nmoment q\u00eb un\u00eb s\u2019do ta besoja kurr\u00eb edhe q\u00eb ishte gj\u00ebja m\u00eb e fundit q\u00eb prisja\nnga ai&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb nat\u00eb n\u00ebntori, A. erdhi i dehur n\u00eb sht\u00ebpi dhe kur un\u00eb e pyeta se ku kishte\nq\u00ebndruar deri at\u00eb or\u00eb, ai m\u00eb tha q\u00eb ishte vet\u00eb mashkulli i sht\u00ebpis\u00eb dhe, n\u00eb\ndebat e sip\u00ebr, filloi t\u00eb m\u00eb rrihte. Edhe un\u00eb realisht ul\u00ebrija sepse isha shum\u00eb\ne nevrikosur, duke degraduar situat\u00ebn. Pas dy t\u00eb goditurash n\u00eb kok\u00eb, nuk mbaja\nmend asgj\u00eb se, me sa duket, m\u00eb kishte r\u00ebn\u00eb t\u00eb fik\u00ebt. Pas disa or\u00ebsh, u zgjova n\u00eb\ndysheme, plot shenja n\u00ebp\u00ebr trup. Ai nuk kishte marr\u00eb as mundimin t\u00eb m\u00eb ngrinte\nnga vendi, por m\u00eb kishte l\u00ebn\u00eb si nj\u00eb qen, p\u00ebrtok\u00eb. M\u00eb vinte turp t\u00eb dilja n\u00ebp\u00ebr\nlagje se do t\u00eb m\u00eb shikonte njeri. Pas disa koh\u00eb grindjesh dhe zhg\u00ebnjimi, un\u00eb zbulova\nq\u00eb isha shtatz\u00ebn\u00eb. Pasi i tregova n\u00eb telefon q\u00eb prinim f\u00ebmij\u00eb, dukej i lumtur, nd\u00ebrkoh\u00eb\nq\u00eb ndodhej n\u00eb Belgjik\u00eb dhe s`mund t\u00eb vinte ato dit\u00eb. Kur u kthye, prisja t\u00eb\nvinte me dhurata sepse disi e kisha harruar at\u00eb q\u00eb kishte ndodhur, por at\u00eb nat\u00eb\nm\u00eb tregoi q\u00eb kish humbur n\u00eb bixhoz \u00e7do gj\u00eb q\u00eb kishim dhe un\u00eb fillova ta shaja e\nta godisja. Nuk mund ta besoja q\u00eb f\u00ebmija jon\u00eb t\u00eb rritej n\u00eb mjerim e un\u00eb t\u00eb\nngelja duke k\u00ebrkuar l\u00ebmosh\u00eb te prind\u00ebrit e mi. Ishte di\u00e7ka p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn ata m\u00eb\nksihin paralajm\u00ebruar. Ai, nga nervat, u kthye duke m\u00eb goditur m\u00eb fort se radh\u00ebn\ne par\u00eb. Rash\u00eb p\u00ebrtok\u00eb e mbuluar n\u00eb gjak dhe pash\u00eb vet\u00ebm A. nj\u00eb moment duke m\u00eb\nqar\u00eb te koka. <\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb nes\u00ebrmen n\u00eb spital n\u00ebna m\u00eb tha se e kisha humbur f\u00ebmij\u00ebn. Ishte momenti\ni par\u00eb q\u00eb fillova ta urreja me gjith\u00eb shpirt at\u00eb p\u00ebrbind\u00ebsh q\u00eb m\u00eb mori rinin\u00eb dhe\npastaj, foshnj\u00ebn ton\u00eb. \u00cbndrrat e mia p\u00ebr nj\u00eb moment u cop\u00ebtuan t\u00eb gjitha edhe\nun\u00eb isha n\u00eb udh\u00ebkryq, duke mos ditur as \u00e7far\u00eb t\u00eb b\u00ebja, as \u00e7far\u00eb doja. N\u00eb dit\u00ebt\nn\u00eb vazhdim, doja vet\u00ebm q\u00eb ai t\u00eb ma paguante at\u00eb q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb. Vendosa t\u00eb\nndaheshim p\u00ebr nj\u00eb koh\u00eb e un\u00eb shkova t\u00eb jetoja n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time. Nj\u00eb m\u00ebngjes\nmora arm\u00ebn e babait q\u00eb punonte polic dhe i k\u00ebrkova ta takoja. Ai m\u00eb tha se nuk kishte\nkoh\u00eb, por un\u00eb i thash\u00eb q\u00eb do t\u00eb shkoja un\u00eb kudo q\u00eb t\u00eb ishte dhe m\u00eb n\u00eb fund,\npranoi. Un\u00eb doja ta plagosja apo nuk e di \u00e7far\u00eb doja, thjesht, doja ta l\u00ebndoja\nshum\u00eb. Kur shkova, debati vazhdoi si n\u00eb sht\u00ebpi dhe ai, me arroganc\u00eb, m\u00eb tha q\u00eb\nun\u00eb isha fajtore p\u00ebr t\u00eb gjitha ato q\u00eb ndodh\u00ebn dhe m\u00eb ktheu shpin\u00ebn t\u00eb largohej.\nMua m\u2019u nxin\u00eb syt\u00eb, nxora arm\u00ebn nga \u00e7anta e dor\u00ebs dhe i q\u00ebllova 2 her\u00eb n\u00eb kok\u00eb,\npa m\u2019u dridhur syri. Shpirti im kishte vuajtur mjaftuesh\u00ebm e tashm\u00eb isha b\u00ebr\u00eb nj\u00eb\ndru q\u00eb nuk ndjente asgj\u00eb. Gjith\u00e7ka ndodhi shum\u00eb shpejt dhe di vet\u00ebm q\u00eb m\u00eb mori\npolicia e at\u00eb e pash\u00eb q\u00eb e fut\u00ebn n\u00eb ambulanc\u00eb me urgjenc\u00eb. Uroja me gjith\u00eb\nshpirt t\u00eb kishte vdekur sepse nj\u00eb monst\u00ebr e till\u00eb ishte vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb shkat\u00ebrruar\nfamilje dhe jet\u00eb njer\u00ebzish. U d\u00ebnova tet\u00eb vjet p\u00ebr vdekjen e babait t\u00eb f\u00ebmij\u00ebs\nsim, q\u00eb nuk lindi kurr\u00eb. E pabesueshme p\u00ebr t\u2019u th\u00ebn\u00eb! N\u00eb burg e mendova jet\u00ebn t\u00eb\np\u00ebrfunduar dhe nuk kisha m\u00eb asnj\u00eb stimul p\u00ebr t\u00eb jetuar, edhe pse n\u00eb qeli po\nsilleshin gjithnj\u00eb e m\u00eb mir\u00eb me mua t\u00eb gjitha shoqet q\u00eb gjeta aty. <\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, drejtori i burgut q\u00eb e kisha par\u00eb disa her\u00eb, por kurr\u00eb nuk i\nkisha folur, m\u00eb thirri n\u00eb zyr\u00ebn e tij. Prisja \u00e7do lloj sjelljeje nga ai, t\u00eb m\u00eb\nofendonte, t\u00eb m\u00eb p\u00ebrdhunonte, por jo q\u00eb ai t\u00eb sillej si njeri me mua. Ika duke\npasur nj\u00eb mij\u00eb mendime n\u00eb kok\u00eb. Ai m\u00eb pyeti p\u00ebr familjen, n\u00ebse kisha f\u00ebmij\u00eb jasht\u00eb\nq\u00eb m\u00eb prisnin e k\u00ebshtu me radh\u00eb. At\u00eb dit\u00eb m\u00eb ofroi nj\u00eb kafe dhe mbasi b\u00ebm\u00eb muhabet,\nm\u00eb p\u00ebrcolli n\u00eb qeli. Kaq! Gjith\u00eb nat\u00ebs nuk m\u00eb zuri gjumi. Nuk e kuptoja arsyen\ne asaj vizite. Sjellja e tij m\u00eb habiti akoma m\u00eb shum\u00eb kur m\u00eb thirri s\u00ebrish n\u00eb zyr\u00eb, por ai m\u00eb tregoi nj\u00eb\nalbum fotografish t\u00eb shkoll\u00ebs, kur un\u00eb isha me shok\u00ebt dhe shoqet e klas\u00ebs s\u00eb\ntret\u00eb. Shum\u00eb i qeshur, mes tyre, ndodhej edhe ai. Ishte e pabesueshme si nuk i\nkisha kushtuar v\u00ebmendje qoft\u00eb p\u00ebr nj\u00eb sekond\u00eb fytyr\u00ebs e as emrit t\u00eb tij; p\u00ebrkundrazi,\nkisha pritur t\u00eb m\u00eb b\u00ebnte keq. Lot\u00ebt m\u00eb shp\u00ebrthyen dhe po m\u00eb vinte zor nga vetja.\nAi m\u00eb kishte njohur si nj\u00eb nx\u00ebn\u00ebse t\u00eb shk\u00eblqyer, nd\u00ebrsa tani isha nj\u00eb fantaz\u00ebm nj\u00ebzet\ne dy vje\u00e7are, me shpirt t\u00eb trazuar dhe pamje jo t\u00eb mir\u00eb. Fol\u00ebm gjat\u00eb at\u00eb dit\u00eb\nduke kujtuar f\u00ebmij\u00ebrin\u00eb dhe ai m\u00eb kujtoi q\u00eb dikur kisha qen\u00eb goca m\u00eb e bukur e\nklas\u00ebs. Vazhdimisht i thoja atij se un\u00eb isha njeriu m\u00eb i pafat q\u00eb ekzistonte,\nnd\u00ebrsa ai m\u00eb jepte zem\u00ebr duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb se e kisha jet\u00ebn para dhe se shum\u00eb shoqe\nt\u00eb miat ende nuk e kishin mbaruar shkoll\u00ebn. <\/p>\n\n\n\n<p>E.D sillej gjithmon\u00eb me respekt me mua dhe m\u00eb\ntrajtonte si nj\u00eb mike, duke m\u00eb treguar p\u00ebr jet\u00ebn e tij jasht\u00eb burgut. M\u00eb jepte\nlajmet e dit\u00ebs e shum\u00eb shpesh, m\u00eb blinte libra q\u00eb t\u00eb lexoja. M\u00eb habiste se si\nnj\u00eb njeri aq i mir\u00eb dhe aq i pash\u00ebm, nuk e p\u00ebrmendte kurr\u00eb familjen. Ne\ntakoheshim her\u00eb pas here dhe, nd\u00ebrkoh\u00eb, kur takoheshim n\u00eb korridore, p\u00ebrsh\u00ebndeteshim\np\u00ebrzem\u00ebrsisht. Gardianet dhe personeli dal\u00ebngadal\u00eb m\u00ebsuan historin\u00eb time dhe\nfilluan t\u00eb ma leht\u00ebsonin q\u00ebndrimin n\u00eb burg. Ata, sa her\u00eb m\u00eb k\u00ebrkonin mendim dhe\nm\u00eb ftonin bashk\u00eb me disa vajza t\u00eb tjera t\u00eb luanim letra apo t\u00eb shikonim\ntelevizor. Her\u00eb\u2013her\u00eb m\u00eb dukej sikur brenda n\u00eb burg po jetoja m\u00eb e lumtur se aty\nn\u00eb at\u00eb vil\u00eb, e vetme, ku nuk kisha kujt t\u2019i thoja as \u201cmir\u00ebm\u00ebngjes\u201d, as \u201cnat\u00ebn e\nmir\u00eb\u201d. Si nuk e kisha kuptuar m\u00eb par\u00eb q\u00eb Zoti e kishte krijuar k\u00ebt\u00eb person enkas\np\u00ebr t\u00eb m\u00eb nxjerr\u00eb nga llumi ku isha zhytur?! M\u00eb kujtohet me lot n\u00eb sy kur pas 2\nvitesh q\u00ebndrim n\u00eb burg ai m\u00eb k\u00ebrkoi q\u00eb t\u00eb fejoheshim, n\u00eb nj\u00eb m\u00ebnyr\u00eb aq t\u00eb thjesht\u00eb\ndhe t\u00eb \u00ebmb\u00ebl sa s`mund ta refuzoja. Ishte \u00e7menduri! Edhe familjar\u00ebt e mi m\u00eb k\u00ebrkuan\nt\u00eb b\u00ebja hapa m\u00eb t\u00eb ngadalt\u00eb sepse ai ishte i ri e plot jet\u00eb dhe un\u00eb, nj\u00eb e d\u00ebnuar\np\u00ebr vrasje. Mund ta imagjinoni vet\u00eb se sa e keqe ishte situata ime, pavar\u00ebsisht\nse isha t\u00ebr\u00ebsisht e dashuruar. M\u00eb dukej e pabesueshme se si ai mund t\u00eb ishte i\ninteresuar p\u00ebr mua, por gjithashtu, kisha shum\u00eb frik\u00eb q\u00eb \u00e7do premtim dhe \u00e7do\ngjest i tiji mund t\u00eb ishte thjesht nj\u00eb g\u00ebnjesht\u00ebr, por ai, me p\u00ebrkushtimin e\ntij, m\u00eb b\u00ebri t\u00eb nd\u00ebrroja mendje. <\/p>\n\n\n\n<p>Ne u martuam pasi un\u00eb kisha mbaruar gjysm\u00ebn e d\u00ebnimit,\nn\u00eb nj\u00eb ceremoni t\u00eb thjesht\u00eb q\u00eb nuk i ngjante aspak dasm\u00ebs sime t\u00eb par\u00eb. M\u00eb pas\nun\u00eb mora nj\u00eb shkurtim d\u00ebnimi p\u00ebr sjellje t\u00eb mir\u00eb dhe amnistin\u00eb q\u00eb dha zoti\nAlfred Moisiu. E. ishte nj\u00eb bekim p\u00ebr mua dhe k\u00ebt\u00eb ma v\u00ebrteton \u00e7do dit\u00eb. Tani,\nne kemi dy f\u00ebmij\u00eb t\u00eb mrekulluesh\u00ebm t\u00eb cil\u00ebt i dua dhe i edukoj m\u00eb s\u00eb miri. Jeta\nm\u00eb dha nj\u00eb leksion shum\u00eb t\u00eb vefsh\u00ebm: Bota \u00ebsht\u00eb e mbushur me njer\u00ebz t\u00eb mir\u00eb, mjafton\nt\u00eb zgjedh\u00ebsh dhe t\u00eb mos i jap\u00ebsh r\u00ebnd\u00ebsi parave t\u00eb tep\u00ebrta dhe jet\u00ebs\nsip\u00ebrfaq\u00ebsore&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Un\u00eb u martova n\u00eb vitin 1999, pas nj\u00eb viti fejes\u00eb me A.T. Ne u njoh\u00ebm n\u00eb nj\u00eb das\u00ebm, n\u00eb nj\u00eb koh\u00eb q\u00eb un\u00eb isha thjesht f\u00ebmij\u00eb, sapo isha b\u00ebr\u00eb 16 vje\u00e7e, nd\u00ebrsa A.T ishte 28 vje\u00e7. Meqen\u00ebse kisha rezultate t\u00eb shk\u00eblqyera n\u00eb m\u00ebsime, un\u00eb isha e sigurt\u00eb se do t\u00eb arrija t\u00eb ndiqja universitetin q\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":22309,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-22383","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22383","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22383"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22383\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/22309"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22383"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22383"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22383"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}