{"id":22370,"date":"2019-05-09T14:00:32","date_gmt":"2019-05-09T12:00:32","guid":{"rendered":"https:\/\/intervista.al\/web\/?p=22370"},"modified":"2019-05-09T12:52:14","modified_gmt":"2019-05-09T10:52:14","slug":"%ef%bb%bfuroj-te-jesh-i-lumtur-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/05\/%ef%bb%bfuroj-te-jesh-i-lumtur-2\/","title":{"rendered":"\ufeffUroj t\u00eb jesh i lumtur&#8230;"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">P\u00ebrsh\u00ebndetje!<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"> Jam nj\u00eb vajz\u00eb nga qyteti i Elbasanit. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">N\u00eb koh\u00ebn kur nisi historia q\u00eb do t\u2019ju tregoj, studioja n\u00eb Tiran\u00eb, dega Gjeografi.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\"> Po e nis historin\u00eb time t\u00eb mrekullueshme, por nj\u00ebkoh\u00ebsisht, shum\u00eb t\u00eb dhimbshme. Kur isha n\u00eb gjimnaz, jeta m\u00eb dukej aq e nd\u00ebrlikuar n\u00eb pjes\u00ebzat e saj t\u00eb cilat nganj\u00ebher\u00eb as q\u00eb dija se si funksiononin. Shpeshher\u00eb, ndodhesha n\u00eb dilem\u00eb. Dilema m\u00eb e madhe ishte: T\u00eb dashurohesha, apo jo?! Kjo ndjenj\u00eb m\u00eb kishte mb\u00ebrthyer prej vitesh. Djalin me t\u00eb cilin isha dashuruar vet\u00ebm me shikim, e adhuroja pa mas\u00eb. Ai studionte n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn shkoll\u00eb me mua, por akoma nuk e kishte kuptuar ndjenj\u00ebn time. Gjithmon\u00eb m\u00eb shikonte me habi sepse un\u00eb se si kisha nj\u00eb shikim ndryshe. Nj\u00eb dit\u00eb, duke luajtur volejboll, q\u00ebllova me t\u00eb n\u00eb skuad\u00ebr. Ndihesha tep\u00ebr entuziaste dhe zemra m\u00eb rrihte shum\u00eb. Aty filluan edhe shk\u00ebndijat e para t\u00eb k\u00ebsaj ndjenje. Q\u00eb at\u00eb dit\u00eb filluam t\u00eb flisnim p\u00ebr shum\u00eb gj\u00ebra. Filluam ta njihnim nj\u00ebri-tjetrin m\u00eb shum\u00eb, edhe pse un\u00eb, aq sa kisha, m\u00eb mjaftonte; m\u00eb dukej sikur dija \u00e7do gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb. Nj\u00eb dit\u00eb vendos\u00ebm t\u00eb dilnim s\u00eb bashku dhe ashtu ndodhi. Kur po bisedonim, fillova t\u00eb qaja nga t\u00eb gjith\u00eb ato gj\u00ebra q\u00eb m\u00eb tha sepse ishte jasht\u00eb mase njeri i zgjuar dhe i dashur. Vet\u00ebm dashuria ngeli pa u diskutuar. Thash\u00eb me vete: \u201cPse k\u00ebshtu?\u201d. Ai po m\u00eb v\u00ebshtronte me sy kritik se pse po qaja. Ndenj\u00ebm pak dhe m\u00eb pyeti: \u201cPse po qan?\u201d. P\u00ebr disa minuta nuk i ktheva p\u00ebrgjigje. Heshtja na kishte mb\u00ebrthyer t\u00eb dyve dhe rrinim e shikonim nj\u00ebri-tjetrin. Pastaj, un\u00eb fillova t\u00eb qet\u00ebsohesha dhe i ktheva p\u00ebrgjigje se pse po qaja. I tregova q\u00eb vet\u00ebm ajo gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn \u00ebnd\u00ebrroja prej koh\u00ebsh m\u00eb rr\u00ebshqiti nga mendja dhe nuk e diskutova; dashuria. M\u00eb p\u00ebrqafoi fort dhe m\u00eb tha: \u201cDashuria m\u00eb e madhe, hap n\u00eb shpirt nj\u00eb dritare\u201d. Ai m\u00eb kuptoi nga mimika e futyr\u00ebs sime q\u00eb un\u00eb e doja. Filluam t\u00eb shtr\u00ebngonim duart dhe po ndjenim nj\u00eb dashuri shum\u00eb t\u00eb madhe sa e gjith\u00eb bota. \u00c7do dit\u00eb takoheshim, dilnim p\u00ebr kafe dhe ndjenja b\u00ebhej edhe m\u00eb e fort\u00eb nga ana e tij. \u00c7do dit\u00eb na dukej edhe m\u00eb e bukur. Gjat\u00eb atyre dit\u00ebve thurnim plane t\u00eb pafundme p\u00ebr t\u00eb ardhmen ton\u00eb, prandaj ndjehesha edhe me optimiste p\u00ebr dit\u00ebt n\u00eb vazhdim dhe nuk kishte nat\u00eb q\u00eb nuk e \u00ebnd\u00ebrroja fustanin e nus\u00ebris\u00eb. Isha e sigurt\u00eb nga sa shihja dhe kuptoja se tek ai q\u00ebndronte di\u00e7ka thelb\u00ebsore, m\u00eb lart sesa materia, di\u00e7ka pa fund q\u00eb na lidhte, edhe pse nuk kishim asnj\u00eb kontakt fizik. Prania te nj\u00ebri-tjetri na b\u00ebnte t\u00eb ishim gjithmon\u00eb t\u00eb lumtur e gjithmon\u00eb me buz\u00ebqeshje n\u00eb fytyr\u00eb. Kaluan gjasht\u00eb muaj dhe ai m\u00eb propozoi p\u00ebr fejes\u00eb. Nuk di si ta p\u00ebrshkruaj at\u00eb dit\u00eb kur ne ishim ulur n\u00eb lokal dhe ai u ul n\u00eb gjunj\u00eb para meje. Ka qen\u00eb dhe do t\u00eb mbetet dita m\u00eb e lumtur e jet\u00ebs sime! Pa e menduar dy her\u00eb, me sy t\u00eb p\u00ebrlotur dhe nj\u00ebkoh\u00ebsisht t\u00eb ndritsh\u00ebm, i thash\u00eb \u201cpo\u201d. E vendos\u00ebm q\u00eb pas nj\u00eb jave t\u2019u tregonim prind\u00ebrve. Gjat\u00eb gjith\u00eb jav\u00ebs kisha nj\u00eb ndenj\u00eb t\u00eb tmerrshme dhe t\u00eb frikshme faji q\u00eb ua kisha b\u00ebr\u00eb gj\u00ebrat pas shpine. Erdhi dita e diel\u00eb dhe asgj\u00eb. Ngrita telefonin dhe formova numrin e tij. Telefoni ishte i fikur. Fillova t\u00eb qaja pa pushim sepse mendova se e tradhtoi lidhjen ton\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Papritur m\u00eb\ntelefonuan dhe m\u00eb than\u00eb q\u00eb X kishte b\u00ebr\u00eb aksident me makin\u00eb. Fillova t\u00eb qaja\nedhe m\u00eb fort, kisha humbur t\u00eb gjith\u00eb kontrollin dhe nuk dija ku t\u00eb p\u00ebrplasesha.\nPrind\u00ebrit mundoheshin t\u00eb m\u00eb qet\u00ebsonin, por m\u00eb kot. U b\u00ebra gati, mora \u00e7ant\u00ebn dhe\ndola n\u00ebp\u00ebr rrug\u00eb. Nga pas m\u00eb ndoqi n\u00ebna e cila ishte \u00e7do sekond\u00eb mb\u00ebshtetje p\u00ebr\nmua. Vajta te spitali ku m\u00eb than\u00eb se ishte. U k\u00ebrkova doktor\u00ebve dhe njer\u00ebzve t\u00eb\nvet q\u00eb ta shihja dhe kur m\u00eb shikuan aq t\u00eb d\u00ebshp\u00ebruar, nuk hezituan. Hyra n\u00eb\ndhom\u00eb dhe vrapova drejt krevatit ku ishte shtrir\u00eb. Menj\u00ebher\u00eb fillova t\u2019i flisja\ndhe hapi syt\u00eb duke m\u00eb v\u00ebshtruar si at\u00eb dit\u00eb q\u00eb u njoh\u00ebm, vet\u00ebm se tani ishte\nshum\u00eb i vrar\u00eb n\u00eb shpirt. U g\u00ebzova jasht\u00eb mase. Nuk doja gj\u00eb tjet\u00ebr vet\u00ebm t\u00eb\ndilte nj\u00eb sekond\u00eb e m\u00eb par\u00eb nga spitali. Babai m\u00eb telefononte her\u00eb pas here p\u00ebr\nt\u00eb m\u00eb pyetur se ku isha. Bisedova me v\u00ebllain e tij dhe i thash\u00eb t\u00eb m\u00eb njoftonte\np\u00ebr \u00e7do gj\u00eb q\u00eb do t\u00eb ndodhte. Isha e tronditur dhe qaja vazhdimisht. \u00c7do cep i\nsht\u00ebpis\u00eb m\u00eb dukej i err\u00ebt. P\u00ebr mua, asgj\u00eb nuk kishte vler\u00eb tashm\u00eb. \u00c7do gj\u00eb\nkishte marr\u00eb drejtim tjet\u00ebr edhe \u00ebndrrat m\u2019u thyen n\u00eb mes. Shkoll\u00ebn po e\nbraktisja dhe t\u00eb gjith\u00eb m\u00eb qortonin sepse isha studente shembullore. P\u00ebr mua,\nishte e v\u00ebshtir\u00eb t\u00eb studioja e t\u00eb rrija gjasht\u00eb or\u00eb n\u00eb m\u00ebsim. Prind\u00ebrit akoma\nnuk e dinin krejt\u00ebsisht k\u00ebt\u00eb histori, sepse un\u00eb hezitova t`u jepja shpjegime.\nPas tre dit\u00ebsh ankthi, u tregova gjer\u00eb e gjat\u00eb dhe ata nuk reaguan negativisht,\npasi me familjen e t\u00eb dashurit tim njiheshin m\u00eb par\u00eb, kishin shum\u00eb respekt p\u00ebr\nt\u00eb dhe kjo m\u00eb ndihmoi shum\u00eb. Pas pak dit\u00ebsh, vajta p\u00ebr ta vizituar p\u00ebrs\u00ebri.\nTakova t\u00eb v\u00ebllan\u00eb, por ai m\u00eb dha nj\u00eb lajm aq trondit\u00ebs saq\u00eb u rr\u00ebzova n\u00eb mes t\u00eb\nspitalit: X do t\u00eb ngelte i paralizuar sepse kishte d\u00ebmtim n\u00eb shtyll\u00ebn kurrizore.\nP\u00ebr mua ishte nj\u00eb shok aq i madh q\u00eb nuk dija ta p\u00ebrballoja. U tregova p\u00ebr k\u00ebt\u00eb\nprind\u00ebrve dhe v\u00ebllait tim t\u00eb madh q\u00eb jetonte n\u00eb SHBA. Kur ai e mori vesh, vendosi\nmenj\u00ebher\u00eb t\u00eb kthehej n\u00eb sht\u00ebpi. Kur arriti k\u00ebtu, u g\u00ebzova shum\u00eb pasi m\u00eb\nmb\u00ebshteste gjithmon\u00eb dhe shpresa ime ishte ta merrte jasht\u00eb p\u00ebr ndonj\u00eb\noperacion m\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Me t\u00eb arritur n\u00eb sht\u00ebpi, ai u ngrit n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe m\u00eb\nqortoi p\u00ebr t\u00eb gjitha gj\u00ebrat q\u00eb i kisha b\u00ebr\u00eb pas shpine. Ai m\u00eb tha: \u201cT\u00eb kisha\npremtuar q\u00eb do t\u00eb t\u00eb merrja me vete\u201d dhe m\u00eb flak\u00ebroi nj\u00eb shuplak\u00eb t\u00eb fort\u00eb.\nDoli nga dhoma, nd\u00ebrsa un\u00eb vazhdova t\u00eb qaja dhe t\u00eb b\u00ebja debat me n\u00ebn\u00ebn. U\nndjeva midis dy zjarresh. Zemra m\u00eb thoshte se pse nuk ia tregova v\u00ebllait. Ai u\nkthye p\u00ebrs\u00ebri n\u00eb dhom\u00eb dhe me t\u00eb gjith\u00eb zem\u00ebrimin q\u00eb kishte, m\u00eb tha: \u201cNuk ke\np\u00ebr ta takuar m\u00eb at\u00eb person! Do t\u00eb q\u00ebndroj k\u00ebtu derisa t\u00eb t\u00eb marr me vete. Kjo\ngj\u00eb p\u00ebr mua ishte e pamundur dhe refuzova t\u00eb shkoja qoft\u00eb edhe me forc\u00eb. Prej\ndit\u00ebsh s&#8217;kisha marr\u00eb asnj\u00eb lajm. Q\u00ebkur v\u00ebllai erdhi te ne, nuk m\u00eb lan\u00eb m\u00eb as\ntelefonin. P\u00ebr dit\u00eb t\u00eb t\u00ebra q\u00ebndrova e mbyllur n\u00eb sht\u00ebpi. \u00cbndrrat e mia kishin\nmarr\u00eb fund tani dhe m\u00eb keq m\u00eb vinte q\u00eb nuk i rrija dot pran\u00eb. Iluzionet e mia\npo shteroheshin dita-dit\u00ebs. Askush nuk m\u00eb mb\u00ebshteste. Dashuria q\u00eb un\u00eb mendova\nse nj\u00eb dit\u00eb do t\u00eb realizohej, tashm\u00eb kishte marr\u00eb fund dhe un\u00eb isha shkaktarja\ne \u00e7do gj\u00ebje. Q\u00eb nga ajo dit\u00eb ndjej nj\u00eb mllef ndaj t\u00eb gjith\u00ebve, sidomos ndaj v\u00ebllait\ntim i cili duke menduar d\u00ebshir\u00ebn time t\u00eb madhe p\u00ebr t\u00eb ikur atje kishte b\u00ebr\u00eb\ngjith\u00eb at\u00eb udh\u00ebtim p\u00ebr mua, pa ditur q\u00eb gj\u00ebrat kishin ndryshuar. Nuk kam marr\u00eb\nasnj\u00eb lajm q\u00eb at\u00eb dit\u00eb q\u00eb p\u00ebsoi aksident. Shpresoj q\u00eb nj\u00eb dit\u00eb do t\u00eb takohemi; edhe\nn\u00ebse ai nuk jeton, takohemi n\u00eb bot\u00ebn tjet\u00ebr. Tani un\u00eb jetoj n\u00eb SHBA dhe e kam\nshum\u00eb t\u00eb limitur koh\u00ebn e mund\u00ebsin\u00eb p\u00ebr t\u00eb pyetur p\u00ebr t\u00eb sepse v\u00ebllai me nusen e\ntij m\u00eb mbajn\u00eb n\u00ebn kontroll 24 or\u00eb n\u00eb 24. N\u00ebse jeton, i uroj gjith\u00eb t\u00eb mirat e\nk\u00ebsaj bote dhe dua me zem\u00ebr q\u00eb t\u00eb jet\u00eb i lumtur, edhe pse pa mua. T\u00eb uroj\ndashurin\u00eb m\u00eb t\u00eb madhe dhe m\u00eb t\u00eb sinqert\u00eb n\u00eb jet\u00eb, dashuria ime e par\u00eb! P\u00ebr t\u00eb\ngjith\u00eb adhuruesit e \u201cIntervist\u00ebs\u201d, nj\u00eb k\u00ebshill\u00eb: Dashuroni me zem\u00ebr dhe jo me\nmendje! Mirupafshim.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje! Jam nj\u00eb vajz\u00eb nga qyteti i Elbasanit. N\u00eb koh\u00ebn kur nisi historia q\u00eb do t\u2019ju tregoj, studioja n\u00eb Tiran\u00eb, dega Gjeografi. Po e nis historin\u00eb time t\u00eb mrekullueshme, por nj\u00ebkoh\u00ebsisht, shum\u00eb t\u00eb dhimbshme. Kur isha n\u00eb gjimnaz, jeta m\u00eb dukej aq e nd\u00ebrlikuar n\u00eb pjes\u00ebzat e saj t\u00eb cilat nganj\u00ebher\u00eb as q\u00eb dija se [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21093,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-22370","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22370","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22370"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22370\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21093"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22370"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22370"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22370"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}