{"id":22101,"date":"2019-04-15T15:00:36","date_gmt":"2019-04-15T13:00:36","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=22101"},"modified":"2019-04-15T14:49:35","modified_gmt":"2019-04-15T12:49:35","slug":"%ef%bb%bfma-moren-me-dhune-femijen-tim","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/04\/%ef%bb%bfma-moren-me-dhune-femijen-tim\/","title":{"rendered":"\ufeffMa mor\u00ebn me dhun\u00eb f\u00ebmij\u00ebn tim!"},"content":{"rendered":"\n<p>Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Nadireja. <\/p>\n\n\n\n<p>Tashm\u00eb i kam mbushur t\u00eb pes\u00ebdhjetat, por edhe pse kan\u00eb kaluar vite, dhembja e n\u00ebn\u00ebs p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebn nuk shuhet kurr\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Para tridhjet\u00eb vjet\u00ebsh, kur isha vajz\u00eb e re, familja m\u00eb martoi me nj\u00eb djal\u00eb nga nj\u00eb fshat ku binim rreth miq\u00ebsie. <\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb at\u00eb koh\u00eb nuk mund t\u00eb kishe pretendime, do t\u00eb merrje at\u00eb q\u00eb t\u00eb jepin prind\u00ebrit. P\u00ebr fatin tim, burri m\u00eb ra njeri shum\u00eb i mir\u00eb. Edhe un\u00eb kisha filluar ta doja \u00e7do dit\u00eb e m\u00eb shum\u00eb. Brenda pes\u00eb vjet\u00ebsh ne kishim lindur tre f\u00ebmij\u00eb, nj\u00eb djal\u00eb dhe dy vajza t\u00eb mrekullueshme, por Zoti nuk deshi q\u00eb ta shijonim deri n\u00eb fund lumturin\u00eb ton\u00eb sepse kunata ime, motra e burrit, nuk kishte f\u00ebmij\u00eb dhe vjehrri me vjehrr\u00ebn e kishin diskutuar q\u00eb t\u2019i jepnin vajz\u00ebn time t\u00eb vog\u00ebl, Lilin, q\u00eb sapo kishte mbushur dy vje\u00e7e. Kur ma than\u00eb, mua sa nuk m\u00eb iku mendja, fillova t\u00eb qaja me t\u00eb madhe, e mbaja vajz\u00ebn gjithmon\u00eb mbas vetes dhe nuk doja q\u00eb t\u00eb ma prekte njeri, madje lash\u00eb dhe pun\u00ebn, sepse kisha frik\u00eb se do t\u00eb ma merrnin fshehtas. Kadriu, bashk\u00ebshorti im, ishte prekur, por jo sa un\u00eb, pasi ai e kishte mot\u00ebr dhe donte q\u00eb edhe ajo t\u00eb g\u00ebzonte me nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Motra e tij jetonte n\u00eb Tiran\u00eb dhe ishin familje shum\u00eb e ngritur, burrin e kishte doktor dhe vet\u00eb punonte m\u00ebsuese. T\u00eb gjitha t\u00eb mirat i kishte e vet\u00ebm f\u00ebmija u mungonte. Mbas shum\u00eb diskutimesh n\u00eb familjen ton\u00eb, vjehrr\u00ebt vendos\u00ebn t\u2019ia jepnin Lilin vajz\u00ebs s\u00eb tyre. Edhe pse un\u00eb qaja me t\u00eb madhe, ata nuk pyesnin p\u00ebr lot\u00ebt e mi. Vjehrra thoshte: \u201cNuk na e ke sjell\u00eb me vete vajz\u00ebn ti, e kam t\u00eb djalit un\u00eb!\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Dit\u00ebn q\u00eb kunata ime erdhi me burrin e saj p\u00ebr t\u00eb\nmarr\u00eb vajz\u00ebn, lot\u00ebt e mi nuk kishin t\u00eb sosur. Ajo ka qen\u00eb dita m\u00eb e dhimbshme e\njet\u00ebs sime dhe pas saj, un\u00eb nuk ndjeja m\u00eb dashuri as p\u00ebr burrin tim. Dy f\u00ebmij\u00ebt,\ndjali thuajse pes\u00eb vje\u00e7 dhe goca tre vje\u00e7e, pyesnin p\u00ebr motr\u00ebn e tyre t\u00eb vog\u00ebl\ndhe kjo ishte shum\u00eb e dhimbshme. Vajz\u00ebn ma rr\u00ebmbyen nga krah\u00ebt duke qar\u00eb edhe\nun\u00eb, edhe ajo. Nuk kishte dit\u00eb q\u00eb t\u00eb mos i mallkoja vjehrrin dhe vjehrr\u00ebn time.\nJeta nuk ishte m\u00eb e lumtur si m\u00eb par\u00eb p\u00ebr ne. Kadriu donte q\u00eb ne t\u00eb b\u00ebnim nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb\ntjet\u00ebr, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos e ndjeja munges\u00ebn e Lilit, por asnj\u00eb nuk mund t\u00eb\nma z\u00ebvend\u00ebsonte at\u00eb. Ajo ishte nj\u00eb vajz\u00eb e \u00ebmb\u00ebl me flok\u00eb t\u00eb gjat\u00eb ka\u00e7urrel\u00eb. \u00c7do\ndit\u00eb nga ndarja prej saj ajo m\u00eb shfaqej n\u00eb \u00ebnd\u00ebrr, sikur m\u00eb k\u00ebrkonte dhe m\u00eb th\u00ebrriste\n\u201cmaaami\u201d. Vitet kalonin dhe kunata nuk e solli asnj\u00ebher\u00eb vajz\u00ebn n\u00eb fshatin ton\u00eb,\npasi kishte frik\u00eb se mos ajo m\u00eb njihte dhe nuk donte t\u00eb shkonte m\u00eb me ta.\nKadriu shkonte ta shikonte vajz\u00ebn her\u00eb pas here, kurse mua nuk m\u00eb merrte, se\nkishte frik\u00eb se b\u00ebhesha keq. Mbas shtat\u00eb vjet\u00ebsh, kunata e solli vajz\u00ebn n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb\nton\u00eb n\u00eb fshat e un\u00eb vet\u00ebm qaja pa pushim, kur e pash\u00eb q\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb\naq e bukur dhe me aq kultur\u00eb. E shikoja teksa luante me motr\u00ebn e v\u00ebllain e saj\ndhe ndjehesha e lumtur kur i shikoja t\u00eb tre. Lili m\u00eb th\u00ebrriste \u201chall\u00eb\u201d, kurse\nKadriun e th\u00ebrriste \u201cdajo\u201d. Q\u00eb prej asaj here, Lili nuk erdhi m\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb\nton\u00eb. Ne kishim raste q\u00eb shkonim n\u00eb Tiran\u00eb dhe e takonim. Jeta e saj kishte\nndryshuar shum\u00eb, ajo studionte dhe vazhdoi studimet e larta p\u00ebr Mjek\u00ebsi, kurse specializimin\ne b\u00ebri n\u00eb Gjermani p\u00ebr doktoresh\u00eb zemre. Ndjehesha krenare p\u00ebr vajz\u00ebn time q\u00eb\nkishte ecur kaq shum\u00eb dhe nga nj\u00eb an\u00eb mendoja se bir\u00ebsimi i Lilit n\u00eb nj\u00eb\nfamilje t\u00eb till\u00eb b\u00ebri q\u00eb ajo q\u00eb \u00e7ante n\u00eb jet\u00eb, nd\u00ebrsa f\u00ebmij\u00ebt e mi mbet\u00ebn me nj\u00eb\nshkoll\u00eb t\u00eb mesme dhe djali u detyrua q\u00eb t\u00eb emigronte n\u00eb Gjermani.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb mosh\u00ebn 30 vje\u00e7are, Lili kishte vendosur ta lidhte\njet\u00ebn e saj me nj\u00eb djal\u00eb t\u00eb mosh\u00ebs s\u00eb saj, por nga Gjermania dhe n\u00eb familjen e\ntyre kishte filluar debati. Prind\u00ebrit q\u00eb e bir\u00ebsuan, nuk donin q\u00eb ajo t\u00eb\nmartohej me nj\u00eb t\u00eb huaj, pasi ata donin q\u00eb t\u00eb jetonin me Lilin dhe t\u00eb shikonin\nf\u00ebmij\u00ebt e saj teksa rriteshin. Un\u00eb dhe Kadriu tashm\u00eb jetonim vet\u00ebm, kishim pes\u00eb\nvjet q\u00eb ishim shp\u00ebrngulur n\u00eb Tiran\u00eb, pasi djali kishte emigruar dhe kishte bler\u00eb\nsht\u00ebpi aty, nd\u00ebrsa vajz\u00ebn e kishim martuar, edhe at\u00eb, n\u00eb Tiran\u00eb. T\u00eb dy f\u00ebmij\u00ebt,\nedhe pse nuk m\u00eb kishin pyetur asnj\u00ebher\u00eb p\u00ebr motr\u00ebn e tyre, Lilin, e dinin se\najo ishte motra e tyre dhe jo kush\u00ebrira. Djali ishte m\u00eb i lidhur me Lilin. Ai,\nshum\u00eb koh\u00eb m\u00eb pas, m\u00eb tregoi se i kishin mbetur n\u00eb mendje t\u00eb qarat e mia kur\nisha ndar\u00eb nga motra e tij. K\u00ebt\u00eb e kishte vuajtur shum\u00eb gjithmon\u00eb. Lili m\u00eb\nrrinte shum\u00eb e larg\u00ebt, edhe pse takimet me t\u00eb, pas shp\u00ebrnguljes n\u00eb Tiran\u00eb,\nishin m\u00eb t\u00eb shpeshta. Nj\u00eb dit\u00eb, n\u00eb or\u00ebn dhjet\u00eb t\u00eb nat\u00ebs, trokiti dera dhe e\nhapi Kadriu. Pash\u00eb q\u00eb Lili iu hodh n\u00eb krah\u00eb duke qar\u00eb dhe i tha: \u201cKam nevoj\u00eb p\u00ebr\nndihm\u00ebn t\u00ebnde. Dua t\u2019ua mbush\u00ebsh mendjen prind\u00ebrve q\u00eb t\u00eb martohem me t\u00eb\ndashurin tim nga Gjermania! Ne kemi pes\u00eb vjet q\u00eb bashk\u00ebjetojm\u00eb dhe duam t\u00eb\nmartohemi&#8230;\u201d. Lot\u00ebt e Lilit rridhnin pa pushim e po k\u00ebshtu, fillova t\u00eb qaja edhe\nun\u00eb, m\u2019u mblodh nj\u00eb l\u00ebmsh n\u00eb stomak, q\u00eb po ta kisha kunat\u00ebn n\u00eb ato momente, nuk\ne di \u00e7\u2019do t\u2019i kisha punuar. T\u00eb nes\u00ebrmen, q\u00eb n\u00eb m\u00ebngjes, shkova bashk\u00eb me\nbashk\u00ebshortin tim n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e kunat\u00ebs dhe filluam t\u00eb debatonim me t\u00eb. I thash\u00eb:\n\u201cNuk ke t\u00eb drejt\u00eb ti q\u00eb t\u00eb vendos\u00ebsh p\u00ebr fatin e Lilit. Boll luajte me jet\u00ebn\ntime, nuk t\u00eb lejoj q\u00eb t\u00eb luashedhe me jet\u00ebn e saj!\u201d, por ajo, n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb vulgare,\nm\u2019u p\u00ebrgjigj: \u201cIk, moj fshatare, do t\u00eb m\u00eb m\u00ebsosh mua se \u00e7far\u00eb b\u00ebj me vajz\u00ebn\ntime!\u201d. N\u00eb at\u00eb moment m\u2019u err\u00ebsuan syt\u00eb, e kapa nga krahu dhe i thash\u00eb: \u201cKu e\ngjete vajz\u00ebn ti, moj grua shterp\u00eb?! Kjo fshatare t\u00eb b\u00ebri me f\u00ebmij\u00eb ty!\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb ato momente, hyri Lili dhe, duke qar\u00eb, i ra t\u00eb\nfik\u00ebt n\u00eb krah\u00ebt e Kadriut. E nj\u00ebjta gj\u00eb i ndodhi edhe kunat\u00ebs e ne nuk dinim k\u00eb\nt\u00eb p\u00ebrmendnim m\u00eb par\u00eb. Mbas nj\u00eb ore, kur t\u00eb dyja ato erdh\u00ebn n\u00eb vete, nuk dinim \u00e7far\u00eb\nshpjegimi t\u2019i jepnim Lilit. Ajo vet\u00ebm qante dhe m\u00eb lutej q\u00eb t\u2019i tregoja t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn.\nNga ana tjet\u00ebr, kunata, duke qar\u00eb, b\u00ebrtiste: \u201cTi je vet\u00ebm vajza ime dhe e\naskujt tjet\u00ebr!\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Ajo sken\u00eb ishte e tmerrshme! M\u00eb dukej vetja si n\u00ebp\u00ebr\nfilma. Q\u00eb prej asaj dite, Lili nuk donte t\u00eb m\u00eb takonte m\u00eb. Ajo kishte filluar t\u00eb\nkrijonte p\u00ebr mua nj\u00eb urrejtje q\u00eb e shprehu hapur: \u201cUn\u00eb nuk mund t\u00eb jem vajza e\nasaj fshatares\u201d. Kjo ishte goditja e dyt\u00eb e dhimbshme q\u00eb mora nga vajza ime, t\u00eb\ncil\u00ebn nuk mund ta p\u00ebrballoj dot dhe q\u00eb at\u00ebhere, fillova t\u00eb kisha probleme me\nzemr\u00ebn. Lili nuk i pyeti prind\u00ebrit e saj bir\u00ebsues, por u martua me djalin q\u00eb\ndonte. Dasma e saj, m\u00eb tregoi Kadriu, ishte madh\u00ebshtore dhe ajo kishte dal\u00eb nj\u00eb\nnuse shum\u00eb e bukur. Un\u00eb nuk munda ta shikoja, pasi nuk flisja me kunat\u00ebn q\u00eb pas\nsherrit q\u00eb b\u00ebm\u00eb. P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj, nuk mund t\u00eb p\u00ebrballoja emocione t\u00eb forta p\u00ebr shkak\nt\u00eb s\u00ebmundjes sime n\u00eb zem\u00ebr. Ajo jetonte n\u00eb Gjermani dhe b\u00ebnte jet\u00ebn e saj\nnormale, duke punuar n\u00eb profesionin e saj. Djali im, Endri, i cili jetonte atje\nq\u00eb prej 10 vjet\u00ebsh, ishte n\u00eb dijeni t\u00eb sherrit q\u00eb kishim b\u00ebr\u00eb ne dhe, p\u00ebr\nhatrin tim e t\u00eb s\u00ebmundjes q\u00eb kisha un\u00eb, e kishte takuar motr\u00ebn e tij dhe i\nishte lutur q\u00eb t\u00eb m\u00eb falte p\u00ebr gabimin q\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb. Ai ia kishte shpjeguar me\ndetaje t\u00eb gjith\u00eb historin\u00eb, q\u00eb nuk ishte faji im q\u00eb ajo u bir\u00ebsua nga kunata\nime, por i gjysh\u00ebrve t\u00eb saj, por Lili prap\u00eb nuk kishte dashur q\u00eb ta d\u00ebgjonte v\u00ebllain\ne saj. Edhe pse ajo e dinte shum\u00eb mir\u00eb tashm\u00eb historin\u00eb, nuk kishte zem\u00ebr t\u00eb m\u00eb\nfalte mua. <\/p>\n\n\n\n<p>Edhe pse ajo tashm\u00eb ishte rritur dhe i p\u00ebrkiste\ndikujt tjet\u00ebr, dashuria ime p\u00ebr t\u00eb ishte akoma m\u00eb e madhe. \u00c7do dit\u00eb i lutesha Zotit\nq\u00eb ajo t\u00eb m\u00eb falte dhe ta pranonte q\u00eb un\u00eb isha n\u00ebna e v\u00ebrtet\u00eb e saj. Dhimbjen m\u00eb\nt\u00eb madhe e ndjeva kur ajo u b\u00eb me djal\u00eb dhe un\u00eb nuk kisha mund\u00ebsi ta shikoja.\nMbas nj\u00eb viti q\u00eb kishte lindur djalin, ajo erdhi n\u00eb Shqip\u00ebri te familja e saj.\nKadriu, si gjithmon\u00eb, shkoi e takoi dhe i kishte marr\u00eb nj\u00eb foto t\u00eb nipit tim. Un\u00eb\ne shikoja dhe e adhuroja vet\u00ebm nga fotoja; m\u00eb dukej sikur e kisha aty&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, teksa isha vet\u00ebm n\u00eb sht\u00ebpi, ra zilja e der\u00ebs\ndhe un\u00eb shkova ta hapja. N\u00eb der\u00eb pash\u00eb Lilin me djalin n\u00eb krah\u00eb; ajo qante dhe\nun\u00eb qaja. Mes lot\u00ebve, m\u00eb tha: <\/p>\n\n\n\n<p>\u201cVet\u00ebm tani q\u00eb u b\u00ebra n\u00ebn\u00eb, e kuptova se \u00e7\u2019do t\u00eb\nthot\u00eb t\u00eb humbas\u00ebsh nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb!\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Mbas shum\u00eb koh\u00ebsh, Zoti m\u2019i d\u00ebgjoi lutjet! Lilin nuk\ne pash\u00eb teksa rritej, por t\u00eb pakt\u00ebn f\u00ebmij\u00ebt e saj, dua t\u2019i shoh dhe t\u2019i p\u00ebrk\u00ebdhel.\nKy \u00ebsht\u00eb ngush\u00ebllimi im i vet\u00ebm kur mendoj p\u00ebr vajz\u00ebn q\u00eb nuk munda dot ta rrisja\nme duart e mia.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam Nadireja. Tashm\u00eb i kam mbushur t\u00eb pes\u00ebdhjetat, por edhe pse kan\u00eb kaluar vite, dhembja e n\u00ebn\u00ebs p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebn nuk shuhet kurr\u00eb. Para tridhjet\u00eb vjet\u00ebsh, kur isha vajz\u00eb e re, familja m\u00eb martoi me nj\u00eb djal\u00eb nga nj\u00eb fshat ku binim rreth miq\u00ebsie. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb nuk mund t\u00eb kishe [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21711,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-22101","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22101","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22101"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22101\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21711"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22101"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22101"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22101"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}