{"id":22063,"date":"2019-04-12T18:30:59","date_gmt":"2019-04-12T16:30:59","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=22063"},"modified":"2019-04-12T18:19:08","modified_gmt":"2019-04-12T16:19:08","slug":"%ef%bb%bfrashe-viktime-e-binjakeve","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/04\/%ef%bb%bfrashe-viktime-e-binjakeve\/","title":{"rendered":"\ufeffRash\u00eb viktim\u00eb e binjakeve"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\">N\u00eb gazet\u00ebn tuaj kam lexuar histori p\u00ebr humbjen e nj\u00eb dashurie t\u00eb madhe, por ajo q\u00eb do t\u2019ju tregoj un\u00eb \u00ebsht\u00eb humbja e dy dashurive n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ka qen\u00eb pik\u00ebrisht vera e vitit 1989 kur un\u00eb kisha shkuar p\u00ebr disa dit\u00eb te xhaxhai im, n\u00eb nj\u00eb fshat t\u00eb Beratit. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Un\u00eb kisha lindur dhe isha rritur n\u00eb qytetin e Tiran\u00ebs, por nuk e di, jeta e fshatit n\u00eb at\u00eb koh\u00eb m\u00eb p\u00eblqente shum\u00eb, sidomos gjat\u00eb ver\u00ebs. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">B\u00ebheshin organizime t\u00eb ndryshme, pun\u00eb vullnetare, mbledhje, mbr\u00ebmje me t\u00eb rinjt\u00eb; si t\u00eb thuash, ishte nj\u00eb jet\u00eb aktive, madje m\u00eb mir\u00eb se n\u00eb qytet. Nj\u00eb vit m\u00eb par\u00eb kisha kaluar pushimet te halla tjet\u00ebr q\u00eb jetonte gjithashtu n\u00eb fshat dhe u k\u00ebnaqa shum\u00eb. Doja t\u00eb kaloja t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn eksperienc\u00eb, por k\u00ebt\u00eb her\u00eb, te xhaxhi. At\u00eb ver\u00eb sapo kisha marr\u00eb pushimet nga puna. Nusja e xhaxhait punonte n\u00eb nj\u00eb dyqan ku shiste mallra ushqimore dhe un\u00eb, gjith\u00eb dit\u00ebn e kaloja aty. Mbasdite, shum\u00eb djem, pasi kishin mbaruar pun\u00ebn, rrinin n\u00eb qendr\u00ebn e fshatit, ose n\u00eb lokalet p\u00ebrreth. Ishte gati ora tet\u00eb e mbr\u00ebmjes kur pash\u00eb q\u00eb po afrohej drejt dyqanit ku shiste halla ime, nj\u00eb vajz\u00eb me flok\u00eb t\u00eb gjata, q\u00eb i derdheshin deri n\u00eb fund t\u00eb kurrizit. Ajo kishte veshur nj\u00eb fustan t\u00eb bardh\u00eb me topa t\u00eb zinj. N\u00eb bel kishte v\u00ebn\u00eb nj\u00eb rrip t\u00eb bardh\u00eb, q\u00eb ia tregonte edhe m\u00eb shum\u00eb linjat e trupit. Ashtu si shum\u00eb djem t\u00eb fshatit, edhe un\u00eb nuk mund ta ndalja shikimin p\u00ebrball\u00eb nj\u00eb bukurie t\u00eb till\u00eb. Ajo dukej sikur e kishte pikturuar Zoti; e gjat\u00eb me flok\u00eb t\u00eb zinj, sy dhe vetulla t\u00eb zeza&#8230; Si t\u00eb thuash, dukej si Bor\u00ebbardha e p\u00ebrrall\u00ebs. N\u00eb momentin q\u00eb do t\u00eb hynte n\u00eb dyqan, un\u00eb m\u00ebrm\u00ebrita n\u00ebp\u00ebr dh\u00ebmb\u00eb: \u201c\u00c7\u2019krijes\u00eb q\u00eb ka b\u00ebr\u00eb Zoti!\u201d. Ajo ndaloi, m\u00eb pa nj\u00ebher\u00eb n\u00eb sy dhe me nj\u00ebr\u00ebn dor\u00eb hodhi mbrapa flok\u00ebt q\u00eb i kishin r\u00ebn\u00eb mbi kraharor. Syt\u00eb e saj sikur l\u00ebshuan drit\u00eb dhe m\u00eb q\u00eblluan direkt e n\u00eb zem\u00ebr. Nga l\u00ebvizjet dhe shikimet, vajza dukej shum\u00eb \u00e7apk\u00ebne, aq sa nuk i b\u00ebhej von\u00eb nga ato q\u00eb thoshin djemt\u00eb. Kur doli, s\u00ebrish i thash\u00eb di\u00e7ka: \u201cUroj q\u00eb t\u00eb vish prap\u00eb\u201d. Ajo m\u00eb buz\u00ebqeshi dhe u largua. Shikimi im e ndoqi deri larg. Kur u ktheva n\u00eb dyqan, pash\u00eb se e nj\u00ebjta vajz\u00eb po blinte di\u00e7ka brenda. Nuk po u besoja syve, po mendoja se mos isha \u00e7mendur, por jo, ishte e nj\u00ebjta, me t\u00eb nj\u00ebjtin fustan, flok\u00eb, sy e vetulla, pa asnj\u00eb lloj ndryshimi. Kur doli, i thash\u00eb: \u201cUn\u00eb v\u00ebrtet t\u00eb thash\u00eb q\u00eb t\u00eb vije prap\u00eb, por jo kaq shpejt\u201d. Ajo s\u2019e ktheu kok\u00ebn fare. Po mendoja me vete: \u201cSa shpejt ndryshon njeriu! Pak m\u00eb par\u00eb m\u00eb buz\u00ebqeshi e tani nuk m\u00eb foli\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">T\u00eb gjith\u00eb at\u00eb nat\u00eb e kalova vet\u00ebm duke menduar p\u00ebr t\u00eb.\nSi ka mund\u00ebsi q\u00eb ajo erdhi aq shpejt n\u00eb dyqan? Po t\u00eb pyesja hall\u00ebn, kisha frik\u00eb\nse do m\u00eb thoshte se isha \u00e7mendur. Kjo pyetje m\u00eb ngeli n\u00eb mendje derisa n\u00eb nj\u00eb\ndit\u00eb pash\u00eb dy vajza me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn veshje, me t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn paraqitje&#8230; Ato ishin\nmotra binjake dhe ngjanin si dy pika uji. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, tani nuk dija se cil\u00ebn\np\u00eblqeja, se t\u00eb dyja m\u00eb dukeshin shum\u00eb t\u00eb bukura. Ishin shum\u00eb \u00e7apk\u00ebne dhe sa her\u00eb\nkalonin aty, m\u00eb flisnin e buz\u00ebqeshnin si nj\u00ebra, dhe tjetra. Un\u00eb kisha njohur edhe\nvajza t\u00eb tjera, por si ato nuk m\u00eb ishte dukur asnj\u00ebra. Ato kishin nj\u00eb lloj lirie\nt\u00eb ndryshme n\u00eb komunikimin me djemt\u00eb. Pyeta nj\u00eb nga kush\u00ebrinjt\u00eb e mi se k\u00eb\nduhet t\u00eb zgjidhja prej tyre. Ai qeshi dhe m\u00eb tha: \u201cMos luaj me zjarrin se do t\u00eb\nbiesh brenda\u201d. Gjithashtu, m\u00eb tha se ato t\u00eb dyja i ndiqnin djemt\u00eb q\u00eb vinin nga\nqyteti, sepse ishin shum\u00eb materialiste. \u201cEdhe familjen nuk e kan\u00eb t\u00eb mir\u00eb, jan\u00eb\nshum\u00eb t\u00eb shthurur\u201d, m\u00eb tha ai, por un\u00eb nuk doja t\u00eb dija p\u00ebr k\u00ebto. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Un\u00eb nuk dija se k\u00eb doja nga t\u00eb dyja, e kisha t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb\nt\u2019i ndaja nga nj\u00ebra-tjetra. Nj\u00ebra e kishte emrin Lili dhe tjetra, Lela. I vetmi\ndallim midis tyre ishte se nj\u00ebra ishte pak fare me e shkurt\u00ebr se tjetra. Nj\u00eb\ndit\u00eb n\u00eb mbr\u00ebmje, nj\u00ebra prej tyre, kur erdhi p\u00ebr n\u00eb dyqan, m\u00eb la nj\u00eb let\u00ebr n\u00eb\ndor\u00eb. Un\u00eb u habita e u g\u00ebzova nj\u00ebkoh\u00ebsisht. N\u00eb let\u00ebr shkruhej: \u201cT\u00eb pres te\nrruga mbi sht\u00ebpi, n\u00eb or\u00ebn 9 t\u00eb dark\u00ebs. Lili\u201d. U g\u00ebzova pa mas\u00eb. Po mendoja me\nvete: \u201cKur ajo do vet\u00eb, pse t\u00eb mos shkoj?\u201d. Kishte filluar t\u00eb err\u00ebsohej kur pa\nshkuar ora 9, ndjeva dy duar q\u00eb m\u00eb mbyll\u00ebn syt\u00eb. Ndjeva nj\u00eb ngroht\u00ebsi dhe nj\u00eb g\u00ebzim\nt\u00eb madh q\u00eb m\u00eb p\u00ebrshkroi t\u00eb gjith\u00eb trupin. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cTi je Lili?\u201d, e pyeta un\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ajo ma ktheu: \u201cJo, jam Lela, por letr\u00ebn ta shkroi\nLili\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Po m\u00eb dukej si nj\u00eb loj\u00eb, por \u00e7\u2019r\u00ebnd\u00ebsi kishte?! Un\u00eb\ne doja nj\u00ebr\u00ebn prej tyre, edhe pse nuk e dija se cil\u00ebn nga ato. Ajo m\u2019i hapi syt\u00eb\ndhe, duke m\u00eb p\u00ebrk\u00ebdhelur n\u00eb faqe, m\u00eb tha: \u201cLili \u00ebsht\u00eb e z\u00ebn\u00eb, zemra ime. Ajo ka\nnj\u00eb t\u00eb dashur t\u00eb pasur\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">U ndjeva shum\u00eb keq nga fjal\u00ebt q\u00eb m\u00eb tha. Kush\u00ebriri\nim kishte t\u00eb drejt\u00eb. Ato e donin nj\u00eb djal\u00eb vet\u00ebm p\u00ebr interes dhe, duke e ditur\nq\u00eb un\u00eb isha nga Tirana, Lela kishte filluar t\u00eb m\u00eb vardisej, por tashm\u00eb ishte\nshum\u00eb von\u00eb dhe un\u00eb nuk mund ta shmangia dot at\u00eb; m\u00eb p\u00eblqente shum\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cDi un\u00eb nj\u00eb vend ku ta kalojm\u00eb nat\u00ebn!\u201d, tha ajo dhe\nm\u00eb mori p\u00ebrdore. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Un\u00eb u habita nga sjellja e saj. T\u00eb shkonte deri k\u00ebtu\nnj\u00eb vajz\u00eb? I emocionuar pa mas\u00eb, fillova ta ndiqja. H\u00ebna ishte e plot\u00eb dhe na\nndri\u00e7onte t\u00eb gjith\u00eb rrug\u00ebn. Pasi b\u00ebm\u00eb nj\u00eb cop\u00eb rrug\u00eb bashk\u00eb, ndaluam n\u00eb nj\u00eb\nshesh ku disa f\u00ebmij\u00eb kishin ngritur nj\u00eb si sht\u00ebpi t\u00eb vog\u00ebl prej druri, t\u00eb\nmbuluar me gjethe lajthie. Lela m\u00eb kapi prej dore dhe m\u00eb t\u00ebrhoqi brenda. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">\u201cKjo do t\u00eb jet\u00eb foleja jon\u00eb e dashuris\u00eb\u201d, m\u00eb tha ajo\nduke qeshur. Un\u00eb n\u00eb fillim e mora si loj\u00eb. Nuk i dija pasojat e asaj aventure.\nEdhe pse Lela ishte 17 vje\u00e7e, dukej q\u00eb kishte eksperienca n\u00eb fush\u00ebn e dashuris\u00eb.\nAjo dinte t\u00eb hidhej n\u00eb sulm menj\u00ebher\u00eb. Mund t\u00eb them se ajo nat\u00eb ishte v\u00ebrtet\nmagjike. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, nuk t\u00eb binte rasti t\u00eb kaloje momente t\u00eb tilla me nj\u00eb fem\u00ebr,\npa qen\u00eb i fejuar me t\u00eb. Edhe familja e Lel\u00ebs, edhe te xhaxhai im, e kishin\nkuptuar q\u00eb ne takoheshim fshehurazi. Ata m\u00eb kishin k\u00ebshilluar ta lija me aq, se\najo nuk ishte familje e denj\u00eb p\u00ebr ne, por un\u00eb e doja dhe tani, ishte tep\u00ebr von\u00eb\np\u00ebr t\u2019u t\u00ebrhequr. Kishte kaluar nj\u00eb vit dhe, me prishjen e sistemit, un\u00eb e\nkisha takuar p\u00ebrs\u00ebri Lel\u00ebn, duke i th\u00ebn\u00eb se do t\u00eb shkoja n\u00eb emigrim p\u00ebr t\u2019ia b\u00ebr\u00eb\njet\u00ebn asaj akoma m\u00eb t\u00eb bukur. I isha betuar se do t\u00eb b\u00ebhesha shum\u00eb i pasur, vet\u00ebm\np\u00ebr t\u00eb. Ajo m\u00eb premtoi se do t\u00eb m\u00eb priste gjith\u00eb jet\u00ebn, po t\u00eb ishte nevoja. Me\nt\u00eb shkuar n\u00eb Greqi, fillova t\u00eb punoja si i \u00e7mendur vet\u00ebm p\u00ebr t\u00eb, se un\u00eb e kisha\nt\u00eb qart\u00eb q\u00eb, n\u00eb qoft\u00eb se nuk do t\u2019ia siguroja t\u00eb mirat materiale, ajo, me siguri\ndo t\u00eb m\u00eb linte p\u00ebr nj\u00eb m\u00eb t\u00eb pasur se un\u00eb. Nuk doja t\u00eb ndahesha prej saj. Edhe\npse ishte ndryshe nga vajzat e tjera, ajo m\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb shum\u00eb p\u00ebr vete. N\u00eb Greqi\nm\u00eb mbante gjall\u00eb vet\u00ebm mendimi se do t\u00eb kthehesha tek ajo, asgj\u00eb tjet\u00ebr. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Un\u00eb u ktheva n\u00eb Shqip\u00ebri pas dy vjet\u00ebsh. Me Lel\u00ebn\nkisha komunikuar vet\u00ebm disa her\u00eb n\u00ebp\u00ebrmjet letrave, pasi at\u00ebhere nuk kishte\ntelefona n\u00eb fshat. Me t\u00eb mb\u00ebrritur n\u00eb Shqip\u00ebri, dit\u00ebn tjet\u00ebr shkova n\u00eb fshat p\u00ebr\nta takuar, por zhg\u00ebnjimi ishte shum\u00eb i madh. Kush\u00ebriri m\u00eb tha se at\u00eb e kishte\nrr\u00ebmbyer nj\u00eb person q\u00eb jetonte n\u00eb Tiran\u00eb, por q\u00eb ishte gati 20 vjet m\u00eb i madh\nse ajo. Ata ishin njohur n\u00eb nj\u00eb dasm\u00eb para nj\u00eb muaji dhe menj\u00ebher\u00eb pas dasm\u00ebs,\nai e kishte rr\u00ebmbyer e nuk dinin m\u00eb asgj\u00eb p\u00ebr t\u00eb. Asnj\u00ebher\u00eb nuk kisha qar\u00eb n\u00eb\njet\u00ebn time deri n\u00eb ato momente. Ishin lot\u00ebt e par\u00eb q\u00eb m\u00eb ran\u00eb mbi faqe. Ishte\nshum\u00eb e dhimbshme t\u00eb krijoje gjith\u00eb ato \u00ebndrra dhe t\u00eb prisheshin n\u00eb nj\u00eb \u00e7ast t\u00eb\nvet\u00ebm. Menj\u00ebher\u00eb e mblodha veten dhe e pyeta si budalla: \u201cPo Lili? Un\u00eb edhe at\u00eb\ne dua. Nuk ka r\u00ebnd\u00ebsi se \u00ebsht\u00eb motra e saj&#8230; Un\u00eb n\u00eb fillim at\u00eb kam dashur,\npavar\u00ebsisht se rrodh\u00ebn ngjarjet k\u00ebshtu\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ai, duke qeshur, m\u00eb tha: \u201cPo ti dashke gjith\u00eb vajzat\ne fshatit! Mos krijo iluzione t\u00eb kota&#8230;\u201d<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Kur k\u00ebmb\u00ebngula p\u00ebr t\u00eb m\u00ebsuar se ku mund ta gjeja\nLilin, ai m\u00eb tha: \u201cAjo ka shkuar n\u00eb Itali me gomone dhe t\u00eb af\u00ebrmit nuk kan\u00eb\nmarr\u00eb prej saj asnj\u00eb lajm\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nuk dija \u00e7\u2019t\u00eb b\u00ebja. Kush\u00ebriri im, q\u00eb ishte pes\u00eb vjet\nm\u00eb i madh se un\u00eb, m\u00eb tha q\u00eb t\u00eb mos m\u00ebrzitesha se ato mor\u00ebn at\u00eb q\u00eb meritonin, sepse\nshikonin parat\u00eb e jo njeriun. \u201cN\u00ebse nuk do t\u00eb kishte ndodhur sot nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb,\nme siguri do t\u00eb ndodhte kur t\u00eb ishe i martuar. M\u00eb beso, \u00ebsht\u00eb m\u00eb mir\u00eb k\u00ebshtu\u201d,\nmundohej t\u00eb m\u00eb ngush\u00ebllonte ai, por un\u00eb e doja at\u00eb vajz\u00eb, madje mund t\u00eb them se\ni doja t\u00eb dyja; asnj\u00ebher\u00eb nuk i ndaja dot nga nj\u00ebra-tjetra. Me kalimin e koh\u00ebs\nfillova t\u00eb nd\u00ebrgjegj\u00ebsohesha se un\u00eb nuk isha viktima e tyre e vetme. Kishte pasur\nedhe t\u00eb tjer\u00eb q\u00eb kishin vuajtur k\u00ebshtu si un\u00eb, por me plot goj\u00ebn un\u00eb them se\nnuk humba nj\u00eb, por dy dashuri, t\u00eb cilat ma mbushnin zemr\u00ebn. Asnj\u00eb fem\u00ebr tjet\u00ebr\ns\u2019m\u00eb ka b\u00ebr\u00eb t\u00eb ndihem ashtu. Sot un\u00eb jam i martuar, kam dhe f\u00ebmij\u00eb, por ato dy\nvajza t\u00eb adoleshenc\u00ebs i kam akoma pik\u00eb n\u00eb zem\u00ebr. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>N\u00eb gazet\u00ebn tuaj kam lexuar histori p\u00ebr humbjen e nj\u00eb dashurie t\u00eb madhe, por ajo q\u00eb do t\u2019ju tregoj un\u00eb \u00ebsht\u00eb humbja e dy dashurive n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn koh\u00eb. Ka qen\u00eb pik\u00ebrisht vera e vitit 1989 kur un\u00eb kisha shkuar p\u00ebr disa dit\u00eb te xhaxhai im, n\u00eb nj\u00eb fshat t\u00eb Beratit. Un\u00eb kisha lindur dhe [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21711,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-22063","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22063","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=22063"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/22063\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21711"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=22063"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=22063"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=22063"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}