{"id":21965,"date":"2019-04-06T17:00:23","date_gmt":"2019-04-06T15:00:23","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=21965"},"modified":"2019-04-06T12:33:08","modified_gmt":"2019-04-06T10:33:08","slug":"nje-gabim-me-kushtoi-gjithe-jeten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/04\/nje-gabim-me-kushtoi-gjithe-jeten\/","title":{"rendered":"Nj\u00eb gabim, m\u00eb kushtoi gjith\u00eb jet\u00ebn"},"content":{"rendered":"\n<p>Na ndodh q\u00eb, kur plakemi, b\u00ebjm\u00eb bilancin e jet\u00ebs son\u00eb dhe shikojm\u00eb, jemi me humbje apo me fitore. <\/p>\n\n\n\n<p>Me t\u00eb th\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, shumic\u00ebn e rasteve, peshorja nuk anon n\u00eb asnj\u00ebr\u00ebn an\u00eb, duke treguar q\u00eb humbjet tona jan\u00eb po aq sa fitoret. <\/p>\n\n\n\n<p>Jeta ime m\u00eb duket e gjat\u00eb nga vuajtjet q\u00eb kam hequr, por e shkurt\u00ebr, kur e shikoj veten n\u00eb pasqyr\u00eb me k\u00ebto flok\u00ebt e thinjura dhe n\u00eb mosh\u00ebn 67 vje\u00e7are.<\/p>\n\n\n\n<p>Duke qen\u00eb se jam plakur dhe koh\u00ebn time e shtyj duke par\u00eb televizor e duke lexuar, vendosa q\u00eb edhe un\u00eb t\u00eb shkruaj di\u00e7ka n\u00eb let\u00ebr p\u00ebr jet\u00ebn time. M\u00eb kujtohet ende rinia ime me bukurin\u00eb, \u00ebnd\u00ebrrimet, gabimet dhe pamund\u00ebsit\u00eb. Kam qen\u00eb vet\u00ebm 14 vje\u00e7e kur njoha dashurin\u00eb, ose m\u00eb mir\u00eb t\u00eb them, ndjenjat e para dhe paft\u00ebsin\u00eb time p\u00ebr t\u00eb qen\u00eb e zonja t\u00eb drejtoja jet\u00ebn, fatin tim. Ajo paaft\u00ebsi e nj\u00eb kohe, ndikoi n\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebn dhe vuajtjet e mia. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, jetoja n\u00eb nj\u00eb qytet t\u00eb madh n\u00eb mes t\u00eb Shqip\u00ebris\u00eb. N\u00eb familje ishim shum\u00eb. Babai kishte vite q\u00eb kishte ardhur n\u00eb qytet dhe asaj kohe, punonte n\u00eb post\u00eb. N\u00ebn\u00ebn e donte shum\u00eb, por me ne f\u00ebmij\u00ebt ishte shum\u00eb i ashp\u00ebr, madje kishte edhe mendime t\u00eb k\u00ebqija. Vajzat e veta i martonte n\u00eb fshat duke e ditur sa mundime kishte fshati, nd\u00ebrsa djemt\u00eb i martonte me vajza nga fshati. Un\u00eb, n\u00eb rendin e k\u00ebtyre gj\u00ebrave, u rebelova dhe e kund\u00ebrshtova duke mos pranuar t\u00eb b\u00ebhej ashtu si\u00e7 d\u00ebshironte ai, q\u00eb na shiste si mall dhe nuk na shihte si qenie njerzore. Shpesh, m\u00eb kishte rastisur t\u00eb d\u00ebgjoja edhe kund\u00ebrshimet e n\u00ebn\u00ebs p\u00ebr k\u00ebt\u00eb, por ai edhe me t\u00eb, q\u00eb e donte shum\u00eb, b\u00ebhej i eg\u00ebr n\u00eb k\u00ebt\u00eb pik\u00eb. Kur b\u00ebri martes\u00ebn e motr\u00ebs m\u00eb t\u00eb madhe, nuk di t\u2019ju them dhe shum\u00eb, sepse edhe un\u00eb isha e vog\u00ebl asaj kohe, por n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn m\u00ebnyr\u00eb, ai po organizonte edhe martes\u00ebn p\u00ebr mua. At\u00eb nat\u00eb, gjumi nuk m\u00eb zinte dhe pa dashje d\u00ebgjova nj\u00eb bised\u00eb, d\u00ebgjoja lutjet e n\u00ebn\u00ebs q\u00eb i thoshte \u201cjo\u201d dhe d\u00ebgjoja dhe inatin e tij q\u00eb nuk p\u00ebrmbahej. T\u00eb nes\u00ebrmen m\u00eb tha t\u00eb b\u00ebhesha gati, se do t\u00eb shkonim te nj\u00eb kush\u00ebri n\u00eb nj\u00eb fshat dhe d\u00ebgjoja gjith\u00eb rrug\u00ebs z\u00ebrin e tij q\u00eb m\u00eb thoshte t\u00eb sillesha mir\u00eb. At\u00eb nat\u00eb, h\u00ebngr\u00ebm dhe fjet\u00ebm pik\u00ebrisht aty. T\u00eb zot\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb ther\u00ebn nj\u00eb kec p\u00ebr ne. Ne fjet\u00ebm p\u00ebrdhe, si dyshek kishim l\u00ebkura deleje e po ashtu edhe si mbules\u00eb, nd\u00ebrsa p\u00ebr jast\u00ebk, nj\u00eb trug peme. T\u00eb zot\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb kishin vet\u00ebm dy djem. Kur u larguam, e pyeta babain se \u00e7far\u00eb i kishim ata njer\u00ebz dhe ai m\u00eb tha: \u201cKush\u00ebrinj, t\u00eb keqen baba\u201d. Nd\u00ebrsa po largoheshim, shikoja vendin. Aty kishte vet\u00ebm pyll dhe nj\u00eb sht\u00ebpi e vetme n\u00eb t\u00eb gjith\u00eb at\u00eb vend. Mendimet e mia f\u00ebminore pyesnin se si mund t\u00eb jetonin vet\u00ebm n\u00eb at\u00eb vend, ku ujku nat\u00ebn ul\u00ebrin dhe hedh valle. Nj\u00ebri nga ata djemt\u00eb e asaj sht\u00ebpie filloi t\u00eb vinte shpesh p\u00ebr vizit\u00eb te ne dhe shpesh d\u00ebgjoja diskutimet e n\u00ebn\u00ebs e babait p\u00ebr k\u00ebt\u00eb djal\u00eb, q\u00eb babai e kishte zgjedhur p\u00ebr mua dhe kishte vendosur q\u00eb ai t\u00eb hynte dh\u00ebnd\u00ebrr brenda n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb at\u00eb periudh\u00eb t\u00eb jet\u00ebs sime, shpesh te ne vinte edhe nj\u00eb shok i v\u00ebllait\ntim, q\u00eb ishte oficer, q\u00eb n\u00eb disa raste pati mund\u00ebsin\u00eb t\u00eb m\u00eb shprehte ndjenjat e\ntij, ndjenja q\u00eb edhe p\u00ebr mua, kishin filluar t\u00eb lul\u00ebzonin. N\u00eb nj\u00eb nga rastet\nkur pata mund\u00ebsi ta takoja, i tregova p\u00ebr q\u00ebllimet e babait. Ai m\u00eb mori dor\u00ebn\ndhe m\u00eb premtoi se do t\u00eb m\u00eb merrte ai, se do fliste me t\u00eb motr\u00ebn dhe se brenda\njav\u00ebs do vinte t\u00eb m\u00eb merrte. Mezi prisja q\u00eb t\u00eb vinte ajo dit\u00eb, megjith\u00ebse nuk e\ndija \u00e7\u2019do t\u00eb thoshte t\u00eb arratiseshe me dik\u00eb. Baban\u00eb, megjith\u00ebse kisha marr\u00ebdh\u00ebnie\nt\u00eb mira me t\u00eb, fillova ta urreja p\u00ebr k\u00ebto intriga q\u00eb thurte mbrapa krah\u00ebve t\u00eb\nmi dhe un\u00eb, ashtu d\u00ebshiroja t\u2019ia punoja atij. U arratisa, t\u00eb them t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn,\npor jo me njeriun q\u00eb d\u00ebshiroja, jo me at\u00eb djalin e bukur zeshkan dhe t\u00eb\nshkolluar, por me motr\u00ebn time, q\u00eb erdhi nj\u00eb nat\u00eb m\u00eb par\u00eb dhe m\u00eb mbushi mendjen\nt\u00eb shkoja me t\u00eb. Un\u00eb i tregova at\u00eb nat\u00eb p\u00ebr planet e babait dhe p\u00ebr djalin me t\u00eb\ncilin kisha r\u00ebn\u00eb dashuri, i thash\u00eb se t\u00eb nes\u00ebrmen do t\u00eb shkoja me t\u00eb, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb\ne motr\u00ebs s\u00eb tij. Ajo nat\u00eb qe si djalli, q\u00eb t\u00eb fryn n\u00eb vesh dhe t\u00eb mbush mendjen\nse ajo q\u00eb \u00ebsht\u00eb e bardh\u00eb, mund t\u00eb jet\u00eb e zez\u00eb. Motra m\u00eb thoshte se nuk duhet t\u2019i\nzija bes\u00eb dhe, n\u00ebse do t\u00eb tallej me mua e n\u00ebse do t\u00eb m\u00eb linte n\u00eb rrug\u00eb, ku do t\u00eb\nshkoja? Mora mendt\u00eb e saj dhe u nisa fshehtas t\u00eb nes\u00ebrmen me t\u00eb. Ajo m\u00eb\npremtonte gjith\u00eb rrug\u00ebs se do t\u00eb m\u00eb gjente ajo burr\u00eb n\u00eb qytet, ashtu si\u00e7 kishte\nb\u00ebr\u00eb edhe ajo. Mund t\u00eb them q\u00eb ajo qe shkat\u00ebrrimi im. Ndoshta po t\u00eb mos kishte\nardhur ajo at\u00eb dit\u00eb, jeta ime do t\u00eb kishte qen\u00eb ndryshe. Ajo premtimin e mbajti&#8230;\nSa vajta atje ku ajo ishte martuar p\u00ebr s\u00eb dyti, m\u00eb gjet\u00ebn nj\u00eb burr\u00eb. Un\u00eb isha\nende e vog\u00ebl dhe burri q\u00eb m\u00eb gjet\u00ebn nuk ishte njeri i keq, madje shum\u00eb i mir\u00eb.\nAi m\u00eb trajtonte sikur t\u00eb m\u00eb kishte mot\u00ebr dhe jo grua, por q\u00ebndresa tek ai nuk\nzgjati shum\u00eb, vet\u00ebm nj\u00eb muaj. Un\u00eb u b\u00ebra p\u00ebrs\u00ebri lod\u00ebr e sime motre. Ajo nj\u00eb\ndit\u00eb m\u00eb pyeti p\u00ebr marr\u00ebdh\u00ebniet q\u00eb kisha me t\u00eb dhe un\u00eb, me sinqeritetin tim, i\nthash\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn. At\u00ebhere ajo vendosi q\u00eb un\u00eb nuk duhet t\u00eb jetoja me t\u00eb sepse ai\nkishte di\u00e7ka mangut. N\u00eb vitet e m\u00ebvonshme, do ta kuptoja q\u00eb asgj\u00eb n\u00eb t\u00eb nuk\nishte e mangut, por ajo q\u00eb e shtynte t\u00eb mos sillej si burr\u00eb me mua ishte vet\u00ebm\ndhimbsuria e tij, ngaq\u00eb un\u00eb isha shum\u00eb e vog\u00ebl. M\u00eb njoh\u00ebn p\u00ebrs\u00ebri me nj\u00eb nj\u00eb\ntjet\u00ebr djal\u00eb, me t\u00eb cilin u martova dhe q\u00eb u b\u00eb babai i f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb mi. Burrin\nq\u00eb mora, m\u00eb shum\u00eb e kam dashur nga bukuria sesa nga dashuria. N\u00eb at\u00eb vit t\u00eb par\u00eb\nt\u00eb martes\u00ebs vuajta me t\u00eb sepse m\u00eb kujtonte shpesh martes\u00ebn e par\u00eb, q\u00eb nuk\nzgjati m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb muaj q\u00eb nuk qe as e ligjshme dhe as nuk qe trupore, por\nkjo nuk kishte r\u00ebnd\u00ebsi; p\u00ebr t\u00eb, isha fajtore p\u00ebr k\u00ebt\u00eb. As vjehrra nuk m\u00eb donte,\nsepse synimet e saj p\u00ebr djalin ishin t\u00eb merrte nj\u00eb grua me shkoll\u00eb t\u00eb lart\u00eb, q\u00eb\nas ai vet\u00eb nuk e donte, sepse nuk donte nj\u00eb grua q\u00eb t\u00eb ishte m\u00eb lart se ai. <\/p>\n\n\n\n<p>Megjithat\u00eb, n\u00eb k\u00ebt\u00eb rrjedh\u00eb, un\u00eb b\u00ebra t\u00eb mundur q\u00eb ajo t\u00eb m\u00eb donte, madje\narriti t\u00eb m\u00eb donte m\u00eb shum\u00eb se vajz\u00ebn e saj. Ajo m\u00eb thoshte gjithmon\u00eb: \u201cBurrit\ntregoji nga mesi e posht\u00eb. Nga mesi e lart, asnj\u00ebher\u00eb!\u201d. Nd\u00ebrkoh\u00eb, marr\u00ebdh\u00ebniet\ne mia me familjen ishin t\u00eb mbyllura; p\u00ebr ta nuk kisha asnj\u00eb lajm. Ata, as motr\u00ebn\nnuk e pranuan m\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi p\u00ebr at\u00eb q\u00eb u kishte b\u00ebr\u00eb. Nga nj\u00eb mik i babait mora\nvesh q\u00eb babai, pas ikjes sime, kishte ardhur n\u00eb qytet p\u00ebr t\u00eb m\u00eb therur me thik\u00eb,\npor fati p\u00ebr mua nuk kishte dashur k\u00ebt\u00eb fund dhe pik\u00ebrisht ky mik, duke e ftuar\nt\u00eb pinin di\u00e7ka bashk\u00eb, i kishte ndryshuar mendjen q\u00eb nuk theret evlati p\u00ebr kaq.\n<\/p>\n\n\n\n<p>Kaluan vite dhe, kur djali im u b\u00eb dy vje\u00e7, im at\u00eb m\u00eb pranoi n\u00eb sht\u00ebpi.\nShkova bashk\u00eb me burrin p\u00ebr nj\u00eb nat\u00eb. U \u00e7malla me n\u00ebn\u00ebn&#8230; Sigurisht, m\u2019u\ndhimbs q\u00eb kishte vuajtur p\u00ebr shkakun tim. P\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb jet\u00eb, babai e\nkishte rrahur, motr\u00ebn time n\u00ebna e mallkoi me gjith\u00eb shpirt dhe ajo v\u00ebrtet vuajti\nn\u00eb jet\u00ebn e saj. N\u00ebna at\u00eb nat\u00eb m\u00eb tregoi gjithashtu p\u00ebr shokun e v\u00ebllait, q\u00eb\nerdhi at\u00eb dit\u00eb q\u00eb ika un\u00eb, m\u00eb tregoi se, kur i kishte treguar p\u00ebr mua, ai ishte\nlarguar me lot n\u00eb sy\u2026 Lot\u00ebt e tij nuk do t\u2019i harroj gjith\u00eb jet\u00ebn time, ato lot\nq\u00eb un\u00eb i derdha p\u00ebr vite me radh\u00eb dhe sot, megjith\u00ebse jam plak\u00eb, mendoj: \u201cA do\nt\u00eb ishte ndryshe jeta ime, po t\u00eb kishte marr\u00eb tjet\u00ebr rrjedh\u00eb?\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>Babai m\u00eb priti mir\u00eb dhe mendova se m\u00eb kishte falur, por n\u00eb nj\u00eb moment, kur\nne t\u00eb dy u ndodh\u00ebm vet\u00ebm, ai m\u00eb tha: \u201cD\u00ebgjo bab\u00ebn, ai nuk \u00ebsht\u00eb p\u00ebr ty. L\u00ebre se\nt\u00eb gjen baba tjet\u00ebr, nd\u00ebrsa djalin e rrit n\u00ebna, bashk\u00eb me t\u00ebt v\u00eblla, q\u00eb \u00ebsht\u00eb\npo aq sa ai\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>\u201cO bab\u00eb, \u00e7far\u00eb thua?\u201d, i thash\u00eb gjith\u00eb habi. Nuk ia d\u00ebgjova fjal\u00ebn, por u\nngrita dhe ika, megjith\u00ebse kisha nd\u00ebrmend t\u00eb rrija dy dit\u00eb. Sot i kuptoj disa\nnga arsyet e tij, megjith\u00ebse nuk i aprovoja m\u00ebnyrat q\u00eb p\u00ebrdorte. Un\u00eb nuk doja t\u2019u\nb\u00ebhesha barr\u00eb v\u00ebllez\u00ebrve, t\u2019u hyja n\u00eb pjes\u00eb dhe nuk e kuptoja se pse, ai d\u00ebshironte\nq\u00eb pik\u00ebrisht un\u00eb t\u00eb rrija aty. Ai nuk rrojti shum\u00eb, por n\u00eb shum\u00eb vite, un\u00eb vuajta\nvetmin\u00eb, mallin q\u00eb kisha ve\u00e7an\u00ebrisht p\u00ebr n\u00ebn\u00ebn, q\u00eb e takoja me mall\u00eb dhe, kur e\nshihja, ndahesha prej saj me lot. N\u00eb gjith\u00eb ato vite, pata f\u00ebmij\u00eb t\u00eb tjr\u00eb. Vet\u00ebm\nvitet e para qen\u00eb t\u00eb qeta dhe disi t\u00eb lumtura. Pastaj filluan vitet e mjerimit\nekonomik, vitet e tradhtis\u00eb, vitet e sherrit t\u00eb p\u00ebrhersh\u00ebm. Nj\u00ebher\u00eb kam dashur\nedhe t\u00eb vet\u00ebvritem bashk\u00eb me vajzat e mia t\u00eb vogla q\u00eb nuk arrinin t\u00eb kuptonin\nat\u00eb q\u00eb un\u00eb kisha nd\u00ebrmend. Vendosa t\u00eb mbytesha n\u00eb lum\u00eb bashk\u00eb me to. Nuk m\u00eb\nduhej jeta. Pse t\u00eb vuanin edhe ato? Nuk isha e kthjell\u00ebt n\u00eb mendimet asaj kohe,\npor deshi Zoti dhe e ndryshoi rrjedh\u00ebn, q\u00eblloi q\u00eb kur un\u00eb isha n\u00eb ato mendime e\nsip\u00ebr, q\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb fije peri m\u00eb ndalonte ta b\u00ebja k\u00ebt\u00eb veprim, nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb nuk\ne njihja, q\u00eblloi aty dhe m\u00eb tha q\u00eb stacioni ishte k\u00ebtej. Ne nuk shk\u00ebmbyem shum\u00eb\nfjal\u00eb, por ai m\u00eb bleu bilet\u00ebn e trenit dhe di\u00e7ka f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb mi. Nuk di \u00e7\u2019t\u00eb\nthem. At\u00eb njeri nuk e kam ndeshur kurr\u00eb m\u00eb n\u00eb jet\u00ebn time&#8230; Ndonj\u00ebher\u00eb them q\u00eb\nai ishte nj\u00eb engj\u00ebll q\u00eb ma kishte d\u00ebrguar Zoti at\u00eb dit\u00eb, q\u00eb t\u00eb mos b\u00ebja at\u00eb\nveprim q\u00eb kisha nd\u00ebrmend, duke marr\u00eb m\u00eb qaf\u00eb edhe tre vajzat q\u00eb ishin aq t\u00eb\nvogla. At\u00eb dit\u00eb shkova te n\u00ebna ime, ku gjeta streh\u00eb dhe paqe p\u00ebr dy dit\u00eb. Nuk i\nrr\u00ebfeva asnj\u00eb nga hallet e mia dhe, t\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, nuk iu rr\u00ebfeva kurr\u00eb n\u00eb\ngjith\u00eb ato vite, derisa ajo u nda nga jeta. Mundohesha q\u00eb hallet e mia t\u00eb mos\nia shkarkoja asaj, edhe q\u00eb ajo t\u00eb mos ma p\u00ebrplaste n\u00eb fytyr\u00eb gabimin q\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb.\nU gjenda vet\u00ebm n\u00eb vendin ku isha martuar. Motra q\u00eb u b\u00eb shkaktare e zgjedhjeve\nt\u00eb mia u internua n\u00eb nj\u00eb fshat, pasi nj\u00eb nga familjar\u00ebt e burrit t\u00eb saj u arratis\njasht\u00eb vendit. Kaluan vitet dhe un\u00eb u b\u00ebra me 6 f\u00ebmij\u00eb. Varf\u00ebria shtohej dhe\ngrindjet gjithashtu, puna ishte e v\u00ebshtir\u00eb, lodhesha dhe nuk gjeja as koh\u00ebn p\u00ebr\nt\u00eb menduar e jo m\u00eb t\u00eb kujdesesha p\u00ebr veten. K\u00ebshtu, p\u00ebrve\u00e7 problemeve t\u00eb jetes\u00ebs,\nshtoheshin edhe t\u00eb tjera. Vitet kaluan m\u00eb shum\u00eb me shi sesa me diell, derisa f\u00ebmij\u00ebt\nu rrit\u00ebn dhe u b\u00ebn\u00eb krah p\u00ebr mua e p\u00ebr nj\u00ebri-tjetrin, nd\u00ebrsa im shoq po ulej,\nnuk ishte m\u00eb ai q\u00eb ngrinte z\u00ebrin, se ishte djali burr\u00eb dhe ai luante rolin e\nvet n\u00eb familje.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb vitet kur vajzat e mia ishin t\u00eb m\u00ebdha dhe po lul\u00ebzonin, i k\u00ebshilloja gjithmon\u00eb\nq\u00eb t\u00eb prisnin, t\u00eb mos martoheshin t\u00eb vogla si un\u00eb sepse jeta ka vet\u00ebm vuajtje\ndhe jam munduar q\u00eb t\u00eb pranoja zgjedhjet e tyre pa i detyruar, ashtu si\u00e7 m\u00eb\ndetyruan mua. <\/p>\n\n\n\n<p>Pas shum\u00eb vitesh, n\u00eb k\u00ebt\u00eb periudh\u00eb kur f\u00ebmij\u00ebt e mi e kan\u00eb l\u00ebn\u00eb sht\u00ebpin\u00eb\ndhe kan\u00eb shkuar n\u00eb jet\u00ebn e tyre e jan\u00eb b\u00ebr\u00eb me f\u00ebmij\u00eb, g\u00ebzimi im m\u00eb i madh \u00ebsht\u00eb\nkur ata m\u00eb vijn\u00eb shpesh. Vuajtjeve t\u00eb pleq\u00ebris\u00eb, s\u00ebmundjeve q\u00eb na kan\u00eb\nshkaktuar vuajtjet e shumta fizike, u shtohen edhe hallet e tyre&#8230; \u00c7far\u00eb jete!\nM\u00eb shum\u00eb vuajtje sesa paqe. Ndonj\u00ebher\u00eb mendoj kur shtrihem n\u00eb dark\u00eb: A do t\u00eb\nkishte qen\u00eb ndryshe jeta ime? Ndoshta po, nuk do t\u00eb kisha patur kaq shum\u00eb f\u00ebmij\u00eb&#8230;\nJe jam pishman, aspak,. Mmegjith\u00ebse m\u00eb mbushin me halle, ata, gjithashtu, ma\nmbushin edhe zemr\u00ebn me g\u00ebzim.<\/p>\n\n\n\n<p>Ka raste kur mendoj p\u00ebr dashurin\u00eb time t\u00eb par\u00eb&#8230; Besoj se m\u00eb mallkoi dhe\nlot\u00ebt e tij m\u00eb p\u00ebrshkuan gjith\u00eb jet\u00ebn. Zoti na jep zgjedhjen dhe un\u00eb gabova. Ndoshta\nisha shum\u00eb e vog\u00ebl dhe nuk qesh\u00eb n\u00eb gjendje t\u00eb b\u00ebja t\u00eb duhur\u00ebn, por ajo zgjedhje\nm\u00eb kushtoi nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb t\u00ebr\u00eb. D\u00ebshira ime n\u00eb k\u00ebt\u00eb pjes\u00eb t\u00eb jet\u00ebs, kur m\u00eb shum\u00eb l\u00ebngoj\nnga dhimbjet trupore q\u00eb t\u00eb kem pak paqe, \u00ebsht\u00eb q\u00eb kur t\u00eb vijn\u00eb momentet e\nfundit t\u00eb jet\u00ebs, vdekja t\u00eb m\u00eb vij\u00eb n\u00eb gjum\u00eb, pa vuajtje dhe me shpres\u00ebn e nj\u00eb\nfaljeje p\u00ebr at\u00eb q\u00eb nuk qesh\u00eb n\u00eb gjendje ta b\u00ebja&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na ndodh q\u00eb, kur plakemi, b\u00ebjm\u00eb bilancin e jet\u00ebs son\u00eb dhe shikojm\u00eb, jemi me humbje apo me fitore. Me t\u00eb th\u00ebn\u00eb t\u00eb drejt\u00ebn, shumic\u00ebn e rasteve, peshorja nuk anon n\u00eb asnj\u00ebr\u00ebn an\u00eb, duke treguar q\u00eb humbjet tona jan\u00eb po aq sa fitoret. Jeta ime m\u00eb duket e gjat\u00eb nga vuajtjet q\u00eb kam hequr, por e [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":20678,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[95],"tags":[245],"class_list":["post-21965","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-rrefime-mekatesh","tag-mekat"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21965","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21965"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21965\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20678"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21965"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21965"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21965"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}