Un\u0451 q\u0451 po ju shkruaj jam nj\u0451 grua rreth t\u00eb dyzetave. <\/p>\n\n\n\n
Kur isha n\u0451 mosh\u0451 m\u0451 t\u0451 re dhe bisedonim me shoqet, un\u0451 isha nga ato femra q\u0451 kisha mendimin se m\u00eb e mir\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u0451 familje e madhe. <\/p>\n\n\n\n
Shoqet nuk ishin me mendimin tim. Ato donin t\u0451 kishin 1 apo 2 f\u0451mij\u0451, n\u0451 m\u0451nyr\u0451 q\u0451 t\u0451 jetonin edhe jet\u0451n e tyre, nd\u0451rsa un\u0451 doja t\u0451 pakt\u0451n kat\u0451r f\u0451mij\u0451. Por, m\u0451 duket sikur jeta vet\u0451 ka vesh\u0451, d\u0451gjon d\u0451shirat q\u0451 ke dhe nuk t\u00eb realizon asnj\u0451r\u0451n. K\u0451t\u0451 e them sepse sa her\u0451 kam d\u0451shiruar di\u00e7ka dhe kam qen\u0451 af\u0451r realizimit t\u0451 d\u0451shir\u0451s, pun\u0451t m\u0451 jan\u0451 prishur. Nejse, un\u0451 po ju shkruaj p\u0451r jet\u0451n time, se ndoshta edhe ju mund t\u0451 nxirrni nj\u0451 m\u0451sim nga ajo…<\/p>\n\n\n\n
Si\u00e7 ju thash\u0451, kur isha vajz\u0451, mendoja p\u0451r nj\u0451 familje t\u0451 madhe dhe k\u0451to\nmendime i vura n\u0451 jet\u0451 shpejt sepse sapo mbarova shkoll\u0451n e mesme, u martova me\nnj\u0451 djal\u0451 dy vjet m\u0451 t\u0451 madh se vetja. Ai m\u0451 donte shum\u0451 dhe un\u0451 e doja shum\u0451\nat\u0451. Un\u0451 u futa n\u0451 pun\u0451 n\u0451 nj\u0451 pasti\u00e7eri. Ai ishte murator. Nuk b\u0451m\u0451 asnj\u0451ri\nshkoll\u0451n e lart\u0451 e duhej t\u0451 b\u00ebnim \u00e7`pun\u0451 t\u0451 na dilte p\u0451rpara, por nuk kishim\npse t\u0451 qaheshim sepse ia kalonim mir\u0451. Pas dy viteve martes\u0451, mua m\u0451 lindi f\u0451mija\ni par\u0451, q\u0451 ishte vajz\u0451. U g\u0451zuam t\u0451 dy shum\u0451. E donim dhe ndjeheshim t\u0451 bekuar\nnga Per\u0451ndia. Edhe pse jo shum\u0451 t\u0451 pasur, prap\u0451 ishim t\u0451 lumtur. Punonim t\u0451 dy\ndhe vajz\u0451n e \u00e7onim n\u0451 \u00e7erdhe. Pasditeve dilnim dhe ishim tamam nj\u0451 familje e\nv\u0451rtet\u0451, ashtu si\u00e7 e kisha \u0451nd\u0451rruar. Kur vajza u b\u0451 tre vje\u00e7e, e \u00e7ova n\u0451\n\u00e7erdhe, si zakonisht. Kur e mora pasdite, vajza nuk m\u0451 dukej mir\u0451. E pyeta edukatoren\nse si kishte qen\u0451 ajo tha se ishte shum\u0451 mir\u0451 sot, shum\u0451 e qet\u0451, nuk i ishte\nndier z\u0451ri fare. <\/p>\n\n\n\n
Shkova n\u0451 sht\u0451pi dhe i vura termomentrin. \u00c7\u2019t\u0451 shihja? Ajo kishte\ntemperatur\u0451 shum\u0451 t\u0451 lart\u0451. E mora menj\u00ebher\u0451 n\u0451 krah\u00eb dhe e \u00e7ova te doktori. Atje\nm\u0451 than\u0451 se vajz\u0451n e kisha \u00e7uar shum\u0451 von\u0451, ajo ishte n\u0451 rrezik p\u0451r jet\u0451n. Doktor\u0451t\nu mor\u0451n me vajz\u0451n dhe pas nj\u0451 pritjeje t\u0451 gjat\u0451 n\u0451 korridor, nj\u0451 doktor doli\ndhe tha se vajza e kishte kaluar rrezikun p\u0451r jet\u0451n, por shpresonin t\u0451 mos\nkishte ndonj\u0451 pasoj\u0451 nga q\u0451ndrimi i gjat\u0451 me temperatur\u0451. U futa n\u0451 dhom\u0451 dhe\najo ishte n\u0451 gjum\u0451. I ndenj\u0451m n\u0451 kok\u0451 gjith\u0451 nat\u0451n. T\u0451 nes\u0451rmen, kur u zgjua,\najo nuk ishte si m\u0451 par\u0451. Kishte kaluar nj\u0451 paraliz\u0451. Isha e g\u0451zuar q\u0451 kishte\nshp\u0451tuar, por kur e shikoja vajz\u0451n time t\u0451 bukur e t\u0451 sh\u0451ndetshme ashtu, nuk\ndoja t\u00eb jetoja m\u0451. Dol\u0451m nga spitali dhe e mor\u0451m vajz\u0451n n\u0451 sht\u0451pi. Ishte nj\u0451 gj\u0451\nshum\u0451 e v\u0451shtir\u0451 t\u0451 shikoje f\u0451mij\u0451n t\u0451nd ashtu. Ashtu si un\u0451, ishte edhe burri\nim. Ishte shum\u0451 i trishtuar. Ai kishte vajtur te \u00e7erdhja dhe kishte debatuar\nfort me edukatoren t\u0451 cil\u0451n e akuzonte p\u0451r at\u0451 q\u0451 i ndodhi vajz\u0451s son\u0451, por tashm\u0451,\nasgj\u0451 nuk mund t\u0451 kthehej prapa. Ajo q\u0451 ndodhi ndodhi dhe tani duhet ta\npranonim. E lash\u0451 pun\u0451n dhe tani merresha me vajz\u0451n. Ajo ishte e paralizuar, por\nsyt\u0451 e saj ishin po ata sy t\u0451 bukur e shpreh\u0451s, nd\u0451rsa syt\u0451 e mi tani nuk\narrinin t\u0451 thaheshin. <\/p>\n\n\n\n
Koha kalonte dhe te vajza, nuk ndryshonte asgj\u0451. Paraliza e saj ishte n\u0451 t\u0451\nnj\u0451jt\u0451n shkall\u0451. Familja jon\u0451 tashm\u0451 kishte ndryshuar. Un\u0451 nuk punoja, por\nshteti m\u0451 jepte nj\u0451 pag\u0451 p\u0451r sh\u0451rbimin ndaj t\u0451 s\u0451murit. Burri punonte, por nuk\nishte m\u0451 i nj\u00ebjti. Pas dy vjet\u0451sh, kur vajza ishte 5 vje\u00e7e, burri im shkoi n\u0451\nGreqi. N\u0451 fillim sillte para me t\u0451 cilat un\u0451 bashk\u0451 me vajz\u0451n jetonim mir\u0451, por\npasi kaloi nj\u0451 koh\u0451 jo shum\u0451 e gjat\u0451, ai ankohej n\u0451 telefon se nuk kishte\ngjetur pun\u0451 dhe nuk mund t\u0451 na sillte shum\u0451 para. Un\u0451 p\u0451rs\u0451ri nuk m\u0451rzitesha\ndhe i thoja se ne ia kalonim mir\u0451 edhe me pak para. <\/p>\n\n\n\n
Nj\u0451 dit\u0451, kur shkova t\u0451 kryeja vizitat e p\u0451rhershme t\u0451 vajz\u0451s, kishte\nardhur nj\u0451 ekip mjek\u0451sor nga jasht\u0451. Ata ma kontrolluan vajz\u0451n dhe dol\u0451n n\u0451 p\u0451rfundimin\nse me an\u0451 t\u0451 nj\u0451 mjekimi n\u0451 Itali, mund ta zbusnin pak paraliz\u0451n e vajz\u0451s, ajo do\nt\u0451 kishte t\u0451 paralizuara vet\u0451m k\u0451mb\u0451t e k\u0451shtu, do t\u0451 jetonte n\u0451 nj\u0451 karroc\u0451 me\nrrota. P\u0451r t\u0451 tjer\u0451t, edhe kjo nuk \u0451sht\u0451 nj\u0451 gj\u0451 e leht\u0451, por p\u0451r mua do t\u00eb ishte\narritje shum\u0451 e madhe. Tashm\u0451, t\u0451 pakt\u0451n do ta nxirrja sh\u0451titje e ndoshta ajo\narrinte t\u0451 fliste ndonj\u0451 fjal\u0451, por ky mjekim ishte shum\u0451 i shtrenjt\u0451. I \u00e7ova\nfjal\u0451 burrit menj\u0451her\u0451, sepse doja ta k\u0451naqja ashtu si\u00e7 u k\u0451naqa un\u0451, por ai\nnuk u tregua aspak entuziast, madje m\u0451 tha se kjo ishte nj\u0451 m\u0451nyr\u0451 q\u0451 mjek\u0451t t\u0451\npasuroheshin. Edhe pse ai nuk m\u0451 \u00e7oi lek\u0451, un\u0451 shita sht\u0451pin\u0451 dhe u nisa bashk\u0451\nme vajz\u0451n n\u0451 Itali.<\/p>\n\n\n\n
Atje, me ndihm\u0451n e mjek\u0451ve, vajza ime arriti t\u0451 l\u0451vizte pjes\u0451n e sip\u0451rme t\u0451\ntrupit dhe kur u kthyem pas nj\u0451 viti, ajo ishte n\u0451 nj\u0451 karroc\u0451 me rrota dhe\nkishte filluar t\u0451 fliste pak. Ishte nj\u0451 arritje e madhe, por problemi tani\nishte se ku do t\u0451 rrija un\u0451 sepse sht\u0451pin\u0451 e kisha shitur. Shkova t\u0451 jetoja me\nn\u0451n\u0451n dhe v\u0451llain. Burri, q\u0451kur i k\u0451rkova lek\u0451t p\u0451r vajz\u0451n, e zbehu komunikimin\nme ne. E njoftova p\u0451r ecurin\u0451 e sh\u0451ndetit t\u0451 vajz\u0451s, por dukej shum\u0451 i heshtur.\nNuk i b\u0451ri aspak p\u0451shtypje gjith\u0451 ai mund dhe q\u0451 vajza pas pak koh\u0451sh do t\u0451\nfliste normalisht. <\/p>\n\n\n\n
Nj\u0451 shok i tij q\u0451 erdhi me pushime, i kishte th\u0451n\u0451 gruas s\u0451 tij se im shoq\nbashk\u00ebjetonte m\u0451 nj\u0451 greke. Kur e mora vesh, u m\u0451rzita shum\u0451, sepse e doja dhe\nsidomos n\u0451 k\u0451t\u0451 koh\u0451 kisha shum\u0451 nevoj\u0451 p\u0451r nj\u0451 njeri n\u0451 krah. N\u0451 Itali kisha\nkaluar shum\u0451 dit\u0451 t\u0451 v\u0451shtira… Teksa shikoja se si mjekohej vajza, si vuante\najo kur kurat ishin t\u0451 forta, zemra ime ishte gati t\u0451 shp\u0451rthente, por Zoti m\u0451\ndha forc\u0451 q\u0451 t\u0451 p\u0451rballoja gjith\u00e7ka dhe t`i rrija af\u0451r njeriut tim m\u0451 t\u0451 \u00e7muar\ndhe t\u0451 paz\u0451vend\u0451suesh\u00ebm n\u0451 bot\u0451. Ai nuk dinte asgj\u0451 nga k\u0451to dhe as nuk merrte\nmundimin t\u0451 pyeste e jo m\u0451 t\u0451 na ndihmonte financiarisht ose thjesht duke u\ninteresuar p\u00ebr ne. N\u0451 fakt, nj\u0451 njeri p\u0451r s\u0451 mbari duhej t\u0451 ishte aty me ne, por\nai nuk b\u0451ri asgj\u0451 nga k\u0451to, k\u0451shtu q\u0451 vendosa t\u00eb mos e merrja m\u0451 n\u0451 telefon, por\nt\u0451 prisja q\u0451 t\u0451 m\u0451 merrte ai mua. Ai nuk mori p\u0451r nj\u0451 koh\u0451 t\u0451 gjat\u0451. M\u00eb pas, m\u00ebsova\nse u martua. Un\u0451 tashm\u0451 jetoja me n\u0451n\u0451n dhe v\u0451llain. <\/p>\n\n\n\n
Vajza, pas nj\u0451 viti, q\u0451kur u kthyem nga Italia, filloi t\u0451 fliste shum\u0451 mir\u0451.\nTashm\u0451 ajo ishte nj\u0451 vajz\u0451 normale, pavar\u0451sisht karroc\u0451s. E \u00e7ova n\u0451 klas\u0451n e\npar\u0451. Ajo ishte shum\u0451 e k\u0451naqur. Shok\u0451t dhe shoqet e klas\u0451s e donin shum\u0451 dhe e\nndihmonin p\u0451r \u00e7do gj\u0451. Dhe jeta vazhdoi deri tani, q\u0451 ajo \u0451sht\u0451 20 vje\u00e7e, ka mbaruar\nshkoll\u0451n e mesme dhe po vazhdon t\u0451 lart\u0451n. Un\u0451 kam hapur nj\u00eb pasti\u00e7eri t\u0451 vog\u0451l\ndhe me ndihm\u0451n e v\u0451llait nga Italia dhe n\u0451n\u0451s n\u0451 p\u00ebrgatitjen e \u0451mb\u0451lsirave,\nbiznesi po ec\u0451n shum\u0451 mir\u0451. <\/p>\n\n\n\n
Nj\u0451 dit\u0451, vajza m\u0451 mori n\u0451 telefon dhe m\u0451 tha se nuk kisha nevoj\u0451 t\u0451 shkoja\nta merrja. Ishte e madhe tani dhe mund t\u0451 vinte me ndonj\u0451 shoqe. Kur m\u0451 erdhi\nte pasticeria, ishte e shoq\u0451ruar nga nj\u0451 burr\u0451 n\u0451 mosh\u0451, q\u00eb shtynte karroc\u0451n e\nsaj. Ishte ai, ish-burri im. Ai kishte pyetur p\u0451r ne dhe kishte shkuar te\nshkolla e ishte takuar me vajz\u0451n. Vajz\u0451s i shk\u0451lqenin syt\u0451. Ajo m\u0451 pyeste gjithmon\u0451\np\u0451r t\u0451 atin dhe ndjeja se i mungonte shum\u0451. Un\u0451 kisha shtangur. Ai e kuptoi\nk\u0451t\u0451 dhe tha:<\/p>\n\n\n\n
– Mir\u0451dita! Si je? – dhe m\u0451 zgjati dor\u0451n. P\u0451r nj\u0451 moment, nuk doja t\u2019ia\njepja dor\u0451n, por kur pash\u0451 fytyr\u0451n e pafajshme t\u0451 vajz\u0451s sime, ia dhash\u0451. <\/p>\n\n\n\n
– Mir\u0451, faleminderit! Po ti, si je?<\/p>\n\n\n\n
– Mir\u0451… – tha ai dhe uli syt\u0451. E kishte kuptuar edhe ai se po i flisja\nvet\u0451m nga vajza, sepse nuk e meritonte t`i flisja. Vajza e ftoi t\u0451 vinte brenda.\nAi u fut pa hezitim. N\u0451 sht\u0451pi ishte edhe mamaja. Ajo nuk u tregua si un\u0451, e\nftoht\u0451, por i foli p\u0451rzem\u0451rsisht. Ai nuk foli shum\u0451 at\u0451 dit\u0451, vet\u00ebm pyeti n\u0451 p\u0451rgjith\u0451si\ndhe iku shpejt. Kur iku, i tha vajz\u0451s se do t\u0451 shkonte edhe t\u00eb nes\u0451rmen te\nshkolla pas m\u0451simit q\u00eb ta merrte, n\u00ebse ajo ishte dakord. Ajo pranoi menj\u0451her\u0451 dhe\ndukej se kishte koh\u0451 q\u0451 e priste k\u0451t\u0451. Kur doli te dera, e ndalova dhe i thash\u0451\nse do t\u0451 doja t\u0451 flisja me t\u0451. Ai pranoi dhe caktuam nj\u0451 vend e or\u0451n p\u0451r takim.\nIshte i p\u0451rpikt\u0451. U takuam dhe minutat e para i kaluam pa folur. Pas pak, e theva\nheshtjen. <\/p>\n\n\n\n
– Si ka mund\u0451si q\u0451 shfaqesh tani? Ku ke qen\u0451 kur ne kishim nevoj\u0451 p\u0451r ty?<\/p>\n\n\n\n
– Nuk \u0451sht\u0451 ashtu si mendon ti… \u2013 tha i qet\u0451. <\/p>\n\n\n\n
– Po si \u0451sht\u0451? Ma trego, q\u00eb ta di edhe un\u0451…<\/p>\n\n\n\n
Dhe filloi t\u0451 tregonte. Ai, n\u0451 fillim, kishte punuar n\u0451 Greqi dhe kishte\nplanifikuar t\u0451 na merrte mua dhe vajz\u0451n e ta kuronim atje. Pastaj pronarja nuk\nia jepte lek\u0451t sepse kishte r\u0451n\u0451 n\u0451 dashuri me t\u0451. Ajo i thoshte se vet\u0451m n\u0451se\nmartohej me t\u0451, do t`i jepte lek\u0451t q\u0451 t\u0451 na i sillte ne. Ajo e mbajti k\u0451shtu\np\u0451r nj\u0451 koh\u0451 t\u0451 gjat\u0451 duke e g\u0451njyer, k\u0451shtu q\u0451 ai, as nuk mund t\u0451 vinte n\u0451\nShqip\u0451ri, as t\u0451 sillte lek\u0451. E dija se ishte nj\u0451 justifikim ky, por \u00e7`r\u0451nd\u0451si\nkishte tani p\u0451r mua kjo?! \u00c7do gj\u0451 kishte kaluar. Ai, me greken, kishte tre\nf\u0451mij\u0451. N\u00ebse nuk do ta kishte dashur e do t\u00eb kishte ndenjur i detyruar nga ajo,\nnuk do t\u0451 kishte b\u0451r\u0451 f\u0451mij\u0451. Ia b\u0451ra t\u0451 qart\u0451 q\u0451 nuk m\u0451 interesonte asgj\u0451. Ai\nm\u0451 k\u0451rkoi t\u0451 kalonte pak koh\u0451 me vajz\u0451n dhe un\u0451 k\u0451t\u0451 gj\u0451 nuk kisha si t\u2019ia\nmohoja. Ishte vajza ajo q\u0451 e vendoste. <\/p>\n\n\n\n
Ai shkonte \u00e7do dit\u0451 te shkolla e vajz\u0451s, e merrte dhe pasdite, dilnin s\u0451 bashku.\nAta filluan t\u0451 lidheshin dhe dukej se po i kalonin vitet me shpejt\u0451si e po\narrinin ta forconin lidhjen at\u0451 e bij\u0451. Un\u0451 ndenja jasht\u0451 k\u0451saj dhe k\u0451naqesha q\u0451\nvajza ndjehej mir\u0451. Ajo m\u0451 tha se babai i saj donte ta merrte n\u0451 Greqi q\u0451 t\u0451\ntakonte dy v\u0451llez\u0451rit dhe motr\u0451n q\u0451 kishte me gruan greke. I thash\u0451 se ishte e\nlir\u0451 t\u0451 b\u0451nte si donte vet\u0451. Ajo ishte e madhe tani, un\u0451 e kisha sjell\u00eb deri k\u0451tu\ne tani nuk kishte shum\u0451 nevoj\u0451 p\u0451r mua. Ia kushtova jet\u0451n vajz\u0451s sime dhe nuk\npendohem aspak. \u00c7do gj\u0451 e b\u0451ra me k\u0451naq\u0451si dhe jam e k\u0451naqur q\u0451 ajo tashm\u0451 \u0451sht\u0451\ngati p\u0451r jet\u0451n. Ndoshta me metodat e reja t\u0451 teknologjis\u0451, nj\u0451 dit\u0451, ajo mund\nta l\u0451r\u0451 edhe karroc\u0451n me rrota, q\u00eb nuk e pengon t\u00eb jet\u00eb nj\u00eb njeri i\nmrekulluesh\u00ebm dhe do t\u0451 jet\u0451 si gjith\u0451 t\u0451 tjer\u0451t. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Un\u0451 q\u0451 po ju shkruaj jam nj\u0451 grua rreth t\u00eb dyzetave. Kur isha n\u0451 mosh\u0451 m\u0451 t\u0451 re dhe bisedonim me shoqet, un\u0451 isha nga ato femra q\u0451 kisha mendimin se m\u00eb e mir\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u0451 familje e madhe. Shoqet nuk ishin me mendimin tim. Ato donin t\u0451 kishin 1 apo 2 f\u0451mij\u0451, n\u0451 m\u0451nyr\u0451 […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21711,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[2106],"class_list":["post-21915","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-historia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21915","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21915"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21915\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21711"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21915"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21915"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21915"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}