Nostalgji…
\nEci n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt plot me pem\u00eb, eci shoh, njer\u00ebz dhe i p\u00ebrsh\u00ebndes. Eci e kok\u00ebn nga e kaluara e kthej, eci, dua pak qet\u00ebsi, po qet\u00ebsin\u00eb me asnj\u00eb vend nuk e gjej. Eci mes kujtimeve q\u00eb \u00e7do \u00e7ast m\u00eb torturojn\u00eb, eci mes iluzioneve t\u00eb mia q\u00eb \u00ebndrra dot si b\u00ebj. Eci me kok\u00ebn nga pas, pse po m\u00eb mungon kaq shum\u00eb i dashur, p\u00ebrse p\u00ebr ty ndjej ve\u00e7 mall. Eci mes bregut t\u00eb detit, shoh dallg\u00ebt sesi l\u00ebkunden. Ashtu si zemra ime t\u00eb t\u00eb harroj\u00eb nuk mundet. Eci dhe emrin t\u00ebnd p\u00ebshp\u00ebris, a do t\u00eb kthehesh nj\u00eb dit\u00eb? Ve\u00e7 Zoti e di. Eci e vetme n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt q\u00eb s\u2019kan\u00eb rrug\u00ebdalje, eci n\u00eb m\u00ebshir\u00eb t\u00eb fatit dhe me realitetin p\u00ebrplasem. \u00cbsht\u00eb e r\u00ebnd\u00eb, k\u00ebt\u00eb e di, por tani e pranoj q\u00eb e kam humbur dashurin\u00eb. E.
\nKam menduar p\u00ebr jeten time pa ty. Kam njohur friken shum\u00eb her\u00eb. N\u00eb ato momente, mendja ime \u00ebsht\u00eb zhytur n\u00eb nj\u00eb err\u00ebsir\u00eb t\u00eb paprovuar, q\u00eb nuk kishte as fund dhe as fillim. Kam menduar p\u00ebr dit\u00ebn dhe nat\u00ebn, q\u00eb gjithmone ndjekin nj\u00ebra-tjetr\u00ebn, por asnj\u00ebher\u00eb nuk takohen. Sa shum\u00eb ngjan me ne! Kam menduar p\u00ebr h\u00ebn\u00ebn dhe diellin q\u00eb nuk takohen kurr\u00eb dhe e shfaqin dashurin\u00eb e tyre vet\u00ebm n\u00eb nj\u00eb eklips. Pastaj e mbajta frym\u00ebn dhe gjeja e pare qe mendova ishte se \u201cT\u00eb Dua\u201d. N\u00eb 5 shkronja t\u00eb thash\u00eb gj\u00ebn\u00eb m\u00eb te madhe ne bote! Do t\u00eb doja t\u00eb t\u00eb tregoja per ditet e mia pa dashuri. Do t\u00eb doja t\u00eb t\u00eb tregoja per vetmine time, dhe d\u00ebshp\u00ebrimin tim. Do doja te tregoja p\u00ebr oret boshe te kaluara n\u00eb krevatin tim me shikimin te fiksuar ne tavan, fiksuar n\u00eb keto mure bosh pa histori. Fiksoj k\u00ebto mure dhe me duket sikur jam e mbyllur n\u00eb nj\u00eb kub ku mendja ime udh\u00ebton p\u00ebr te ti. Do doja te me degjoje tek flas keshtu, do doja te me kuptoje nd\u00ebrsa mendimet e mija si te cmenduar marrin vetem nje drejtim p\u00ebr tek ti! Marsela.
\nPo pastaj me kujtohet ajo nate, ate dhome, ate shtrat. Mbaj mend cdo detaj te atij vendi ku kemi qen aq here. Mos me pyet perse. Do te thoja nje genjeshter, ose me mire do tentoja, por nuk do arrija. Mbaj mend gjithcka. Por do doja te ndodhte perseri gjithcka, si dje, dhe sot, dhe neser dhe gjithmone. Me mungon duhet ta them. E perseris cdo nate, dhe nuk do lodhem duke ta then. U be muaj qe vazhdoj keshtu. Por une do te dua gjithmone. Dashuri perfekte apo jo qofte kjo imja. Ti je pjese e imja, dhe kudo qofsh jam aty me ty,duke te then “te dua”E mban mend zemra ime heren e pare? Ishe drite ne ate dhome pa drite. Kujtoj zerin tend, zeri me i embel qe dhe nata e kishte zili ndaj qetesia kaploi gjithcka. Dy syte e tu te zinj qe shkelqenin duke me veshtruar me butesi dhe me perkedhelen kur u takuan me syte e mi. Floket e erret qe perkedhelen fytyren dhe kur koka jote ngadale u mbeshtet ne supin tim ne pritje te nje pergjigje pa fjale!<\/p>\n
Dedikime miq\u00ebsore
\nSa her\u00eb shkoj n\u00eb Kor\u00e7\u00eb nuk mund t\u00eb rri pa takuar dy miqt\u00eb e mi t\u00eb dashur, Joanin e Violen. Ata t\u00eb dy jan\u00eb mot\u00ebr e v\u00eblla dhe ruajn\u00eb gati t\u00eb nj\u00ebjtin karakter n\u00eb shpirt. Jan\u00eb kaq t\u00eb dashur, miq\u00ebsor\u00eb dhe plot fines\u00eb. Bota e tyre e brendshme shpirt\u00ebrore i ka mrekulluar t\u00eb gjith\u00eb ata q\u00eb i njohin nga af\u00ebr, i duan si shok\u00eb e v\u00ebllez\u00ebr aq t\u00eb mir\u00eb, i respektojn\u00eb me dashuri. Viola nj\u00eb vajz\u00eb \u00e7apk\u00ebne, e thjesht\u00eb dhe impulsive n\u00eb komunikim e \u00e7do aspekt t\u00eb t\u00eb jet\u00ebs t\u00eb jep nj\u00eb ndjesi p\u00ebr ta admiruar si nj\u00eb lule me er\u00eb. Ka marr\u00eb shum\u00eb nga p\u00ebrformanca pozitive e n\u00ebn\u00ebs Anila. Joani me emrin e shentj\u00eb ruan t\u00eb gjitha tiparet e nj\u00eb adoleshenti t\u00eb dashur, zgjuar, plot mir\u00ebsi. Joani \u00ebsht\u00eb nj\u00eb shok i mir\u00eb, muzikant po aq i mir\u00eb e qytetar i nderuar. Thjesht\u00ebsia e karakterit t\u00eb tij \u00ebsht\u00eb e lidhur ngusht\u00eb me natyren e tij njer\u00ebzore, dashurin\u00eb e tij p\u00ebr jet\u00ebn, pasionin e vyer p\u00ebr artin e familjen. Ata jan\u00eb dy, por respekti p\u00ebr ta mbetet p\u00ebrher\u00eb i nj\u00ebjt\u00eb. Viola e Johan Hoxha ruajn\u00eb cil\u00ebsit\u00eb m\u00eb t\u00eb mira t\u00eb jet\u00ebs, ja, p\u00ebrse un\u00eb i p\u00ebrsh\u00ebndes me dashuri v\u00ebllaz\u00ebrore e miku t\u00eb mir\u00eb. Ju prift\u00eb gjithnj\u00eb e mbara. Alban Arapi.
\nAi \u00ebsht\u00eb nj\u00eb nga qytetar\u00ebt m\u00eb t\u00eb nderuar t\u00eb zon\u00ebs Devollit, titullar i p\u00ebrgjegjsh\u00ebm shok e mik i mir\u00eb p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb. Respekti i emrit t\u00eb mir\u00eb q\u00eb mbart Valter Miza \u00ebsht\u00eb e lidhur ngusht\u00eb me pun\u00ebn, p\u00ebrpjekjet e p\u00ebrkushtimin e palodhur n\u00eb t\u00eb gjitha detyrat e r\u00ebnd\u00ebsishme q\u00eb i jan\u00eb ngarkuar. Puna e tij flet m\u00eb shum\u00eb se k\u00ebto dy rreshta t\u00eb mia. Ajo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb pasqyr\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb e integritetit t\u00eb vyer njer\u00ebzor i aspirat\u00ebs m\u00eb t\u00eb dashur t\u00eb njeriut t\u00eb lir\u00eb e ardhm\u00ebris\u00eb ton\u00eb. Sepse njer\u00ebz me vlera t\u00eb vyera si Vali jan\u00eb t\u00eb rrall\u00eb. T\u00eb rrall\u00eb ndoshta n\u00eb num\u00ebr e t\u00eb m\u00ebdhenj nga aksesi profesional i p\u00ebrkushtimit. Sepse portreti moral, fizik e shoq\u00ebror i t\u00eb parit t\u00eb Bashkis\u00eb n\u00eb Bilisht mbart vet\u00ebm dashuri, respekt e mir\u00ebnjohje. Mir\u00ebnjohje q\u00eb ia jep p\u00ebrformanca e shk\u00eblqyer n\u00eb detyr\u00eb, n\u00eb komunikim t\u00eb ngroht\u00eb me qytetarin e njeher\u00ebsh edhe me familjen e mrekullueshme. Nj\u00eb faleminderit nuk do mjaftonte p\u00ebr Valin e nj\u00ebher\u00ebsh edhe suksese! Alban Arapi.<\/p>\n
P\u00ebr ty…
\nFloket e tu ishin te bute, me te lehte se vet\u00eb ajri, ndoshta me te lehte se \u00e7do lloj materiali. Me veshtrove perseri. Nuk mund ta besoja, buzet e tua te buta dukej se emocionoheshin duke me dhuruar ate buzeqeshjen prej femije. Nuk mundem te harroj perqafimin e ngrohte, dhe aq delikat kur me pushtove ne krahe si te isha nje e pambrojtur. Kushtuar dashuris\u00eb time t\u00eb pafund Visit. O.
\nDo doja t\u00eb m\u00eb zinte gjumi ne krahet e tu, t\u00eb zgjohesha duke patur ty prane, te shikoja tek flije si nje femije, do doja mos te zgjoja asnjehere, te rrija ashtu te mbaja frymen qe ti te fleje qetesisht, por nuk mund te rezistoja tundimit per te puthur, tundimit te ndjerit te aromes te lekures tende aq ndjellse. Te shikoja tek zgjohesh i pergjumur si nje femije i perkedhelur, dhe te shtrengoj ne krahet e mi. Cfare dhimbje te ndaheshe nga ty. Cfare dhimbje n\u00eb zemer kur te thoja mirupafshim dhe largohesha por zemren dhe mendjen e leja te bente shoqeri. Ne kohen tone aq te shkurter, ne zemren time kujtimet kane mbetur te gdhendura fort dhe as koha dhe asgje nuk do arrij\u00eb ti fshij\u00eb. Edhe pse tani jam vetem, vetem nuk jam, sepse kam dashurine per ty qe me mban te mberthyer aq \u00ebmb\u00eblsisht. L. & T.<\/p>\n
T\u00eb adhuroj pafund\u00ebsisht…
\nPo bie shi dhe pikat e shiut rr\u00ebshqasin ngadale ne xhamin e akullt sikur te ishin lotet e mi. \u00cbsht\u00eb vjeshte, por mua me duket sikur dimri ka pushtuar. Ndjej zhurmen e shiut qe perplaset ne xham, nderkohe qe pagjumesia ime me shoqeron keto nete bashke me zerin tend te larget. Me pelqen te enderroj ty qindra here me te embel me veshtrimin ngulur ne syte e mi. Edhe pse nuk je realiteti im i perditshem, endrra ime e cdo nate, p\u00ebrs\u00ebri t\u00eb quaj timin, je gjith\u00e7ka p\u00ebr mua. Lona.
\nM\u00eb p\u00eblqen te imagjinoj endrrat e tua, ti ndjej si re siper meje, dhe te dhuroj perkedheljen e buzeve te mija mbi buzet e tua! Me pelqen te besoj se trupat tane sa here qe behen nje harrohen ne kohe dhe hapsire ku as mendimi me i lig nuk mund ti ndaj. Me pelqen te enderroj te qeshuren tende si nje femije ne caste lumturie! Dua te zgjoj me perkedhelje, kur rrezet e para te diellit trokasin ne dritaren tende. Dua te shtrengoj fort para se t\u00eb le te shkosh, dhe te pres me perqafime kur te kthehesh perseri. Aida.
\nI mbyll syt\u00eb dhe marr fryme thelle, mar fryme embelsisht, dhe degjoj te rrahurat e zemres time. Provoj t\u00eb le te lire mendjen, provoj por jan\u00eb mendimet qe s’me l\u00eb. At\u00ebhere provoj t\u00eb l\u00eb t\u00eb lira mendimet e mia per te pare se ku po shkojne dhe ne \u00e7ast kuptoj se kerkojne t\u00eb t\u00eb arrijne ty. Un\u00eb do t\u00eb t\u00eb dua dhe atehere kur nuk ke per ta besuar, do jem mes jast\u00ebkut tend dhe qafes tende naten, do kercej me endrrat e tua, do te flas si hena u flet yjeve, do te puth si era puth valet e detit, por sdo arrish te me shohesh. Ndoshta kurr\u00eb sdo ta maresh vesh se sa shume zemra ime enderron. Nj\u00eb \u00ebnd\u00ebrr qe \u00ebsht\u00eb vetem nje enderr e gjate pa fund. Te jetosh nje realitet te kerkuar, te besuar, imagjinuar, qe gjithmon ke shpresuar. Po i shpresuar sepse per nje here te vetme ka besuar ate qe nuk donte ta besonte. Une e di qe ti egziston dhe pse jo fizikisht, une te ndjej ne ajer, e di qe egziston, sepse je n\u00eb endrrat e mija, e di qe je sepse nje yll shkelqen me shume se te tjeret dhe ai je ti. Kur fryn era, e di qe je, frymemarrja jote me p\u00ebrk\u00ebdhel fytyren, e di qe je sepse degjoj zerin tend te kumboje brenda meje. Dhe t\u00eb humba dhe te gjeta dhe ike dhe te desha, dhe te putha dhe te ndjeva. Cdo mendim qe me vjen me dergon tek ti, ne jetoj apo vdes per mua eshte njesoj, ne jetoj apo vdes prap dhe shpirti tek ti do me d\u00ebrgoj\u00eb. L. & B.
\nN\u00eb qoft\u00eb se d\u00ebgjon se kam vdekur, dije q\u00eb kam vdekur nga malli p\u00ebr ty, n\u00eb qoft\u00eb se d\u00ebgjon se nga veshet nuk d\u00ebgjoj m\u00eb, dije ishte ngaq\u00eb nuk doja t\u00eb d\u00ebgjoja nj\u00eb em\u00ebr tjet\u00ebr p\u00ebrve\u00e7 t\u00ebndit. N\u00eb qoft\u00eb se nga syt\u00eb d\u00ebgjon se jam verbuar, ishte sepse nuk doja t\u00eb shikoja tjet\u00ebr p\u00ebrve\u00e7 teje. N\u00eb qoft\u00eb se d\u00ebgjon se fund i dhash\u00eb jet\u00ebs, dije q\u00eb nuk jetoja dot pa ty. Deri mbr\u00ebm\u00eb ti pushoje n\u00eb krah\u00ebt e mi, me sy t\u00eb \u00ebmb\u00ebl m\u00eb shikoje, e nd\u00ebrsa qeshje si f\u00ebmij\u00eb, zemr\u00ebn time rob\u00ebroje. Se vet\u00ebm mbr\u00ebm\u00eb m\u00eb the t\u00eb dua mij\u00ebra her\u00eb tek m\u00eb puthje plot pasion, tek buz\u00ebqeshje nj\u00eb pranver\u00eb, ish krijuar si mirazh a iluzion. Vet\u00ebm sot zemra ime u dogj si dylli, lot\u00ebt n\u00eb faqe nuk kan\u00eb t\u00eb ndaluar, Zoti dyert p\u00ebrse mi mbylli, pyes veten dhe nuk gjej paqe. Deri sot se ndoshta nes\u00ebr ose nj\u00eb dit\u00eb atje me ty do t\u00eb jem edhe un\u00eb, bardh e zi a terr a drit\u00eb, nuk prish pun\u00eb, di q\u00eb t\u00eb dua shum\u00eb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nostalgji… Eci n\u00ebp\u00ebr rrug\u00ebt plot me pem\u00eb, eci shoh, njer\u00ebz dhe i p\u00ebrsh\u00ebndes. Eci e kok\u00ebn nga e kaluara e kthej, eci, dua pak qet\u00ebsi, po qet\u00ebsin\u00eb me asnj\u00eb vend nuk e gjej. Eci mes kujtimeve q\u00eb \u00e7do \u00e7ast m\u00eb torturojn\u00eb, eci mes iluzioneve t\u00eb mia q\u00eb \u00ebndrra dot si b\u00ebj. Eci me kok\u00ebn nga […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[104],"tags":[],"class_list":["post-2157","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-mesazhe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2157","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2157"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2157\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2157"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2157"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2157"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}