{"id":21552,"date":"2019-03-15T21:30:01","date_gmt":"2019-03-15T20:30:01","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=21552"},"modified":"2019-03-15T20:35:15","modified_gmt":"2019-03-15T19:35:15","slug":"%ef%bb%bfhumba-burrin-por-fitova-femijen-e-tij","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/03\/%ef%bb%bfhumba-burrin-por-fitova-femijen-e-tij\/","title":{"rendered":"\ufeffHumba burrin, por fitova f\u00ebmij\u00ebn e tij!"},"content":{"rendered":"\n<p>Para 25 vjet\u00ebsh u dashurova me nj\u00eb njeri t\u00eb mrekulluesh\u00ebm q\u00eb p\u00ebr mua ishte gjith\u00e7ka. Familja ime nuk ishte dakord q\u00eb ne t\u00eb martoheshim, por un\u00eb e doja dhe kisha vendosur t\u00eb lidhja jet\u00ebn me t\u00eb. M\u00eb pas mora vesh se edhe familja e tij nuk ishte dakord me k\u00ebt\u00eb lidhje, por pavar\u00ebsisht t\u00eb gjithave, un\u00eb arrita t\u00eb martohesha me t\u00eb. Gjet\u00ebm nj\u00eb dhom\u00eb t\u00eb vog\u00ebl p\u00ebr t\u00eb jetuar, e cila i ngjante m\u00eb shum\u00eb nj\u00eb bodrumi sesa nj\u00eb dhome. Aty krijuam folen\u00eb ton\u00eb t\u00eb dashuris\u00eb. Edhe pse me shum\u00eb v\u00ebshtir\u00ebsi dhe n\u00eb kulmin e varf\u00ebris\u00eb, ne mbijetonim dhe ishim shum\u00eb t\u00eb lumtur me dashurin\u00eb ton\u00eb. Mora vesh se isha shtatz\u00ebn\u00eb. Nuk kishte gj\u00eb m\u00eb t\u00eb bukur se sa t\u00eb merrje vesh se po prisje nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb, sidomos nga njeri q\u00eb dashuron. Koh\u00ebt kalonin dhe un\u00eb linda nj\u00eb djal\u00eb q\u00eb ngjante t\u00ebr\u00ebsisht me t\u00eb atin. Ishim shum\u00eb t\u00eb lumtur, por nj\u00ebkoh\u00ebsisht ndiheshim edhe vet\u00ebm, pasi as familja ime dhe as e tija nuk vinin t\u00eb na shihnin. Tani q\u00eb lindi djali, filloi t\u00eb na ndihmonte disi familja e tij, q\u00eb vinin p\u00ebr t\u00eb par\u00eb edhe djalin. Koha kalonte dhe jeta sa vinte e v\u00ebshtir\u00ebsohej. M\u00eb von\u00eb, sikur t\u00eb mos mjaftonte varf\u00ebria n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn jetonim, im shoq filloi t\u00eb ndjehej shum\u00eb keq me sh\u00ebndetin. Shkoi t\u00eb vizitohej, por duke qen\u00eb se mjek\u00ebsia nuk ishte kaq e p\u00ebrparuar sa sot, nuk arrinin ta diagnostikonin \u00e7far\u00eb s\u00ebmundjeje kishte. Ai ndjehej i pafuqish\u00ebm q\u00eb t\u00eb punonte, k\u00ebshtu q\u00eb do t\u00eb m\u00eb duhej t\u00eb punoja vet\u00ebm un\u00eb dhe ai rrinte me djalin e vog\u00ebl. P\u00ebr mua, ishte nj\u00eb lodhje e v\u00ebrtet\u00eb, se p\u00ebrve\u00e7 pun\u00ebs me tre turne q\u00eb b\u00ebja, duhet t\u00eb vija n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb merresha me djalin e vog\u00ebl, me tim shoq q\u00eb tashm\u00eb ishte shum\u00eb i s\u00ebmur\u00eb dhe nj\u00ebkoh\u00ebsisht, duhet t\u00eb merresha edhe me pun\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb, por prap\u00eb nuk qahesha, doja vet\u00ebm q\u00eb at\u00eb t\u00eb dy t\u00eb ishin mir\u00eb, pavar\u00ebsisht se lodhesha shum\u00eb dhe ndonj\u00ebher\u00eb nuk kisha as fuqi. E gjeja forc\u00ebn brenda vetes dhe vazhdoja p\u00ebrpara. Burri im b\u00ebnte vazhdimisht analiza, por doktor\u00ebt i thoshin se e shihnin t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb q\u00eb t\u00eb sh\u00ebrohej. Merrte vazhdimisht ila\u00e7e dhe kur i pinte, ndjehej mir\u00eb, por m\u00eb pas, s\u00ebrish kishte dhimbje n\u00eb trup. Gjendja e tij sa vinte e v\u00ebshtir\u00ebsohej. Kaluan disa muaj dhe ai ishte p\u00ebrkeq\u00ebsuar edhe m\u00eb tep\u00ebr. Doktor\u00ebt than\u00eb se ai kishte disa hematoma q\u00eb nuk kishin sh\u00ebrim. Nuk mund ta imagjinoni se si u ndjeva kur m\u00eb dhan\u00eb k\u00ebt\u00eb lajm. Fillova t\u00eb humbisja shpresat dhe t\u00eb ndjehesha e pafuqishme, por kjo nuk m\u00eb ndihmonte aspak, pasi duhet t\u00eb b\u00ebhesha e fort\u00eb p\u00ebr djalin e vog\u00ebl. Nuk kisha ask\u00ebnd q\u00eb t\u00eb m\u00eb ndihmonte, edhe vjehrra q\u00eb vinte ndonj\u00ebher\u00eb, merrej me t\u00eb birin. Nuk e kuptova kurr\u00eb se \u00e7far\u00eb kishte kund\u00ebr meje, kur n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb nuk m\u00eb kishte njohur kurr\u00eb. Gjithsesi, un\u00eb e respektoja sa her\u00eb q\u00eb vinte dhe mundohesha t\u00eb sillesha sa m\u00eb mir\u00eb me t\u00eb, edhe pse nuk e meritonte, sepse gjithmon\u00eb m\u00eb ofendonte. Koha kalonte dhe gj\u00ebrat sa vinin e v\u00ebshtir\u00ebsoheshin, burrit tim tashm\u00eb i kishte ardhur fundi. Kishte z\u00ebn\u00eb shtratin dhe nuk l\u00ebvizte m\u00eb, madje as p\u00ebr t\u00eb shkuar n\u00eb banj\u00eb. Nuk doja ta besoja at\u00eb q\u00eb po ndodhte, qaja gjat\u00eb gjith\u00eb koh\u00ebs, shum\u00eb e d\u00ebshp\u00ebruar. Nj\u00eb dit\u00eb iu afrova dhe ai m\u00eb k\u00ebrkoi q\u00eb t\u00eb kujtonim t\u00eb gjitha momentet q\u00eb kishim kaluar bashk\u00eb. I ishin mbushur syt\u00eb me lot teksa shihte djalin pran\u00eb vetes. Thoshte se d\u00ebshironte t\u00eb jetonte p\u00ebr t\u00eb par\u00eb djalin se si rritej. Mezi po e mbaja veten para tij, por duhet t\u00eb b\u00ebhesha e fort\u00eb. Nuk kaluan as pes\u00eb minuta dhe ai mbylli syt\u00eb duke kapur dor\u00ebn time dhe t\u00eb djalit. Qaja e d\u00ebshp\u00ebruar, edhe pse e dija q\u00eb k\u00ebshtu do t\u00eb ndodhte, por kur ndodh n\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb akush nuk e beson. Shtr\u00ebngoja djalin fort, edhe pse ai nuk kuptonte, se ishte shum\u00eb i vog\u00ebl.<\/p>\n\n\n\n<p>P\u00ebrve\u00e7 dhimbjes q\u00eb ndjeja, ishim edhe n\u00eb kulmin e varf\u00ebris\u00eb dhe nuk dija\nkujt t\u2019i k\u00ebrkoja para p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb varrimin. Vjehrra erdhi vet\u00ebm dit\u00ebn e\nvarrimit dhe q\u00eb nga ajo dit\u00eb, nuk e pash\u00eb m\u00eb t\u00eb vinte n\u00eb sht\u00ebpi, madje as p\u00ebr t\u00eb\npar\u00eb nipin e saj. N\u00eb varrim nuk kishte shum\u00eb njer\u00ebz, pasi ne nuk kishim shum\u00eb t\u00eb\naf\u00ebrt. At\u00eb dit\u00eb n\u00eb varrim pash\u00eb edhe prind\u00ebrit e mi. Isha e mbushur me urrejtje\np\u00ebr ata. Nuk m\u00eb kishin par\u00eb gjat\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebs q\u00eb un\u00eb u martova me t\u00eb. Nipin\nnuk e njihnin vet\u00ebm p\u00ebr shkak t\u00eb fjal\u00ebve q\u00eb kishin d\u00ebgjuar nga njer\u00ebzit p\u00ebr tim\nshoq. Nuk arrit\u00ebn ta njihnin kurr\u00eb dhe denjuan t\u00eb vinin n\u00eb varrimin e tij. Edhe\npse isha shum\u00eb e l\u00ebnduar, shkova tek ata dhe u thash\u00eb se nuk doja t\u2019i shihja m\u00eb\nn\u00eb jet\u00ebn time. M\u00eb k\u00ebrkuan q\u00eb t\u2019i kuptoja tashm\u00eb q\u00eb isha b\u00ebr\u00eb prind vet\u00eb, por un\u00eb\nnuk doja t\u2019i falja. M\u00eb ksihin mohuar pa e njohur m\u00eb par\u00eb burrin tim, njeriun me\nt\u00eb cilin un\u00eb u dashurova. P\u00ebr mua, kjo situat\u00eb ishte shum\u00eb e v\u00ebshtir\u00eb. Edhe pse\nvuajta shum\u00eb pasi mbeta vet\u00ebm me djalin, koha m\u00eb b\u00ebri t\u00eb sh\u00ebroja \u00e7do plag\u00eb dhe\nt\u00eb kaloja \u00e7do v\u00ebshtir\u00ebsi. Fillova nj\u00eb pun\u00eb shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Arrita t\u00eb blija nj\u00eb\nsht\u00ebpi t\u00eb vog\u00ebl, arsimova djalin dhe e futa n\u00eb nj\u00eb universitet me shum\u00eb em\u00ebr, q\u00eb\nai t\u00eb b\u00ebhej dikushi. Tashm\u00eb kisha shum\u00eb miq edhe shoqe. Nuk kisha nevoj\u00eb p\u00ebr\nask\u00ebnd q\u00eb n\u00eb momentet e v\u00ebshtira m\u00eb ktheu krah\u00ebt, tashm\u00eb isha e zonja e vetes\ndhe arrita t\u00eb ecja p\u00ebrpara fal\u00eb forc\u00ebs dhe durimit tim. Djali u diplomua si\narkitekt dhe gjeti nj\u00eb pun\u00eb shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Ai kishte njohur edhe nj\u00eb vajz\u00eb shum\u00eb\nt\u00eb mir\u00eb, q\u00eb un\u00eb sapo e mora vesh, kisha shum\u00eb d\u00ebshir\u00eb ta njihja. Ajo do t\u00eb\nishte vajza ime, nj\u00eblloj si djali im. Kaluan disa koh\u00eb dhe martova djalin. Edhe\npse pas shum\u00eb vjet\u00ebsh denjoi q\u00eb t\u00eb vinte vjehrra ime p\u00ebr t\u00eb par\u00eb nipin e saj, k\u00ebsaj\nhere nuk ishte nevoja q\u00eb ta prishja un\u00eb gjakun p\u00ebr t\u2019u marr\u00eb me t\u00eb; u mor vet\u00eb\ndjali. I tha se nuk e njihte sepse nuk e kishte par\u00eb kurr\u00eb. \u201cT\u00eb respektoj vet\u00ebm\nsi n\u00ebn\u00ebn e babait tim, por ti nuk je gjyshja ime, sepse nuk je kujdesur kurr\u00eb p\u00ebr\nmua\u201d, i tha ai. Ndihesha shum\u00eb e leht\u00ebsuar q\u00eb m\u00eb n\u00eb fund kisha dik\u00eb q\u00eb m\u00eb\nmbronte e m\u00eb q\u00ebndronte pran\u00eb. Pas gjith\u00eb atyre v\u00ebshtir\u00ebsive q\u00eb kalova, m\u00eb n\u00eb\nfund, p\u00ebr mua jeta po m\u00eb leht\u00ebsohej. Mora edhe lajmin q\u00eb m\u00eb lumturoi pa mas\u00eb:\nDo t\u00eb b\u00ebhesha gjyshe! Isha gruaja m\u00eb e lumtur n\u00eb bot\u00eb! Kurr\u00eb nuk e kisha\nmenduar q\u00eb jeta do t\u00eb ishte kaq bujare me mua. Isha shum\u00eb e lumtur me djalin,\nnusen dhe me f\u00ebmij\u00ebn q\u00eb prisnin. Jetojm\u00eb bashk\u00eb dhe jemi nj\u00eb familje q\u00eb t\u00eb\ngjith\u00eb e kan\u00eb zili, por askush nuk i di ato q\u00eb un\u00eb kam kaluar n\u00eb jet\u00ebn time dhe\nse sa t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb e kam pasur p\u00ebr t\u00eb arritur deri k\u00ebtu. Me forc\u00eb, durim dhe me shum\u00eb\ndashuri, njeriu arrin kudo&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Para 25 vjet\u00ebsh u dashurova me nj\u00eb njeri t\u00eb mrekulluesh\u00ebm q\u00eb p\u00ebr mua ishte gjith\u00e7ka. Familja ime nuk ishte dakord q\u00eb ne t\u00eb martoheshim, por un\u00eb e doja dhe kisha vendosur t\u00eb lidhja jet\u00ebn me t\u00eb. M\u00eb pas mora vesh se edhe familja e tij nuk ishte dakord me k\u00ebt\u00eb lidhje, por pavar\u00ebsisht t\u00eb gjithave, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":20678,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-21552","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21552","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21552"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21552\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20678"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21552"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21552"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21552"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}