{"id":21395,"date":"2019-03-07T22:00:01","date_gmt":"2019-03-07T21:00:01","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=21395"},"modified":"2019-03-07T13:26:58","modified_gmt":"2019-03-07T12:26:58","slug":"%ef%bb%bfnjeriu-qe-mundi-vdekjen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/03\/%ef%bb%bfnjeriu-qe-mundi-vdekjen\/","title":{"rendered":"\ufeffNjeriu q\u00eb mundi vdekjen"},"content":{"rendered":"\n<p class=\"wp-block-paragraph\"> &#8211; Jam Meleqi, &#8211; d\u00ebgjova, pasi shkela &#8220;yes&#8221; n\u00eb celular, ku m\u00eb ra nj\u00eb num\u00ebr i panjohur. &#8211; Erdha n\u00eb Shqip\u00ebri. Kur t\u00eb d\u00ebshirosh, eja m\u00eb tako.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">K\u00ebshtu kishim r\u00ebn\u00eb dakord m\u00eb\npar\u00eb. Pas dy dekadash ndarjeje, u njoh\u00ebm rast\u00ebsisht n\u00eb Facebook. Meleqi \u00ebsht\u00eb\nf\u00ebmija i pest\u00eb i Aliut, nga shtat\u00eb q\u00eb ka gjithsej. Aliu \u00ebsht\u00eb nj\u00eb ish-fshatari\nim. Them \u201cish\u201d, se vendlindja jon\u00eb n\u00eb thell\u00ebsi t\u00eb zon\u00ebs s\u00eb Gor\u00ebs, nuk ekziston\nm\u00eb. Tashm\u00eb, fshati \u00ebsht\u00eb nostalgji p\u00ebr t\u00eb moshuarit e kuriozitet p\u00ebr t\u00eb rinjt\u00eb.\nDuke qen\u00eb fshat i vog\u00ebl, autokton\u00eb prej shekujsh, termi fshatar merrte\nkarakterin e v\u00ebllaz\u00ebris\u00eb e njer\u00ebzit ndanin dhimbjen e g\u00ebzimin me nj\u00ebri-tjetrin\nn\u00eb \u00e7do koh\u00eb, ashtu si edhe problemet ishin pjes\u00eb e kujdo dhe gjithkush kontribuonte\nsipas mund\u00ebsis\u00eb. Mikpritja, besa e humanizmi jan\u00eb skalitur nga brezat si vlera\nnjer\u00ebzore m\u00eb t\u00eb mira, karakteristik\u00eb e ve\u00e7ant\u00eb e k\u00ebtyre fshatrave. Nocioni i\nr\u00ebndomt\u00eb &#8220;fshatar&#8221; q\u00eb p\u00ebrdoret shpesh p\u00ebr njer\u00ebzit e pakulturuar nuk\nkishte vend n\u00eb at\u00eb zon\u00eb. Ishte muaji gusht, koha kur kthehen emigrant\u00ebt. Edhe\nMeleqi kish shfryt\u00ebzuar pushimet e shkoll\u00ebs t\u00eb f\u00ebmij\u00ebve dhe mori rrug\u00ebn n\u00eb mes\nt\u00eb vap\u00ebs p\u00ebrv\u00ebluese me nj\u00eb udh\u00ebtim jo t\u00eb zakont\u00eb drejt vendbanimit t\u00eb prind\u00ebrve.\nNuk kish ardhur p\u00ebr t\u00eb shijuar freskin\u00eb e plazhit apo rivier\u00ebn shqiptare ashtu\nsi t\u00eb tjer\u00ebt, kjo jo se nuk kish d\u00ebshir\u00eb, por p\u00ebr arsye madhore&#8230; Ai vinte p\u00ebr\nt\u00eb takuar prind\u00ebrit e tij t\u00eb dashur q\u00eb kishte koh\u00eb pa i par\u00eb. Pak dit\u00eb pas\ntelefonat\u00ebs, u nisa n\u00eb fshatin Maliq. Nuk na u desh t\u00eb hulumtonim gjat\u00eb p\u00ebr\nsht\u00ebpin\u00eb se deri diku kisha marr\u00eb informacionin e duhur. Para meje u shfaq nj\u00eb\nsht\u00ebpi dykat\u00ebshe, tani tip vile, karakteristik\u00eb e koh\u00ebs. Doemos, gjith\u00eb ajo\nfamilje! M\u00eb von\u00eb do merrja vesh se aty banonte vet\u00ebm djali i vog\u00ebl i cili sapo ishte\nfejuar dhe prind\u00ebrit. Mobilimi i saj n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb t\u00eb k\u00ebnaqshme m\u00eb habit\u00ebn p\u00ebr\nmir\u00ebqenien e krijuar n\u00eb pak vite. Brenda do t\u00eb gjeja p\u00ebrs\u00ebri shum\u00eb f\u00ebmij\u00eb, por\ntani ata ishin nip\u00ebrit dhe mbesat e Aliut t\u00eb rritur, disa n\u00eb adoleshenc\u00eb. Eh,\ngjysh\u00ebrit, gjithmon\u00eb t\u00eb dashur e t\u00eb dhimbshur, nj\u00ebkoh\u00ebsisht t\u00eb lumtur. Meleqin\ne mbaja mend f\u00ebmij\u00eb, se at\u00ebhere ishte rreth 14 vje\u00e7, nd\u00ebrsa tani ishte i\nmartuar e me f\u00ebmij\u00eb. Arsyeja e takimit nuk ishte thjesht kurioziteti i k\u00ebtij\nndryshimi, por fati i p\u00ebrbashk\u00ebt. Kishim \u00e7\u2019t\u2019i thoshim nj\u00ebri-tjetrit, p\u00ebr m\u00eb\ntep\u00ebr kur jetonim larg, p\u00ebr m\u00ebnyr\u00ebn e jetes\u00ebs, p\u00ebrshtatja me situatat e\ndiktuara nga koha e jeta, p\u00ebr peripecit\u00eb e emigracionit, p\u00ebr jet\u00ebn e ndryshuar\netj. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; M\u00eb trego p\u00ebr jet\u00ebn t\u00ebnde\nMeleq n\u00eb k\u00ebta 20 vjet, &#8211; i thash\u00eb, fill sa b\u00ebm\u00eb p\u00ebrsh\u00ebndetjet e rastit. Dhe ai\nfilloi&#8230; <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; Ti ndoshta nuk m\u00eb mban mend,\npor un\u00eb kam qen\u00eb atje te lumi p\u00ebr t\u00eb ndihmuar njeriun q\u00eb vinte nga spitali pas\ngjasht\u00eb muaj kurimi, por q\u00eb p\u00ebr fat t\u00eb keq, mbeti gjith\u00eb jet\u00ebn n\u00eb karrige me\nrrota. Rruga e vetme p\u00ebr n\u00eb fshat ishte ajo me kafsh\u00eb samari. M\u00eb vinte keq q\u00eb\nkish ndodhur kjo fatkeq\u00ebsi, p\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr q\u00eb ai ishte djal\u00eb i vet\u00ebm. Nuk e\nkuptoja si do jetonte tani pas fatkeq\u00ebsis\u00eb n\u00eb at\u00eb fshat ku kish filluar\ndegradimi. Syt\u00eb m\u00eb mbusheshin me lot e i fshija fshehurazi. Ndjeja keqardhje.\nEh, ku ta dija se&#8230; ky fat do p\u00ebrs\u00ebritej vite m\u00eb von\u00eb, por diku tjet\u00ebr, edhe\nm\u00eb i r\u00ebnd\u00eb, m\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb, m\u00eb i pazakont\u00eb. N\u00eb ver\u00ebn e vitit 1991, mora rrug\u00ebn\np\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb shtetin fqinj nga mali i Gramozit. Ishim tre vet\u00eb, un\u00eb m\u00eb i\nvogli, vet\u00ebm 15 vje\u00e7. Nj\u00ebri nga shok\u00ebt q\u00eb kish qen\u00eb m\u00eb par\u00eb u b\u00eb udh\u00ebrr\u00ebfyesi\nyn\u00eb. Kemi ecur 13 dit\u00eb, me rrug\u00eb e pa rrug\u00eb, nat\u00ebn dhe dit\u00ebn, me buk\u00eb e pa\nbuk\u00eb, derisa mb\u00ebrrit\u00ebm n\u00eb qendr\u00ebn e shtetit europian, \u00ebndrra jon\u00eb e munguar n\u00eb Athin\u00eb.\nLodhja ishte sfilit\u00ebse, v\u00ebshtir\u00ebsit\u00eb t\u00eb panum\u00ebrta, gjuh\u00eb nuk dinim p\u00ebrve\u00e7 disa\nfjal\u00ebve &#8220;vlla\u00e7e&#8221; q\u00eb i kisha m\u00ebsuar rast\u00ebsisht e q\u00eb do t\u00eb m\u00eb sh\u00ebrbenin\nn\u00eb rrethana t\u00eb caktuara. Udh\u00ebtonim me frik\u00ebn se policia do t\u00eb na kapte nga\n\u00e7asti n\u00eb \u00e7ast, p\u00ebr t\u00eb filluar nj\u00eb aventur\u00eb tjet\u00ebr, rinisjen nga fillimi, por\nkishte raste kur lodhja ishte rraskapit\u00ebse dhe uria e pap\u00ebrballueshme, pa lek\u00eb\nn\u00eb xhep dhe dor\u00ebzimi n\u00eb polici dilte si alternativ\u00eb zgjidhjeje, p\u00ebr t\u2019u dh\u00ebn\u00eb\nfund vuajtjeve. Shpejt kujtoheshim se gjith\u00eb ajo sakrific\u00eb do na ikte kot, por\nedhe fillimi i aventur\u00ebs s\u00eb re qe m\u00eb e r\u00ebnd\u00eb, ndaj i jepnim zem\u00ebr vetes e fillonim\nrrug\u00ebn duke hequr k\u00ebmb\u00ebt zvarr\u00eb nga lodhja dhe t\u00eb k\u00ebputur nga uria. Me dit\u00eb\nkemi udh\u00ebtuar duke konsumuar vet\u00ebm kafe me sheqer. Nuk dihet kujt i kish vatur\nmendja, por ishte nj\u00eb zgjidhje ideale. Shpresa p\u00ebr nj\u00eb jet\u00eb m\u00eb t\u00eb mir\u00eb ishte m\u00eb\ne fot\u00eb se t\u00eb gjitha v\u00ebshtir\u00ebsit\u00eb t\u00eb marra s\u00eb bashku. Donim t\u00eb kontribuonim t\u00eb\ngjith\u00eb v\u00ebllez\u00ebrit nga pak p\u00ebr t\u00eb p\u00ebrmir\u00ebsuar jet\u00ebn e familjes s\u00eb madhe e m\u00eb pas\nt\u00eb nd\u00ebrtonim t\u00eb ardhmen ton\u00eb. Kur mb\u00ebrrit\u00ebm n\u00eb at\u00eb qytet t\u00eb madh pa fund, na dukej\nsikur kishim kapur Amerik\u00ebn. Fillova pun\u00eb si kamarier e m\u00eb pas, b\u00ebra \u00e7do lloj\npune. Pas kat\u00ebr vjet\u00ebve jam kthyer n\u00eb sht\u00ebpi t\u00ebr\u00ebsisht i ndryshuar, m\u00eb i\nrritur, m\u00eb i sh\u00ebndosh\u00eb, me flok\u00eb t\u00eb zgjatura, m\u00eb i burr\u00ebruar e familja thuajse\nnuk m\u00eb njohu. M\u00eb pas filluan t\u00eb dalin kartat q\u00eb na mund\u00ebsonin l\u00ebvizjen dhe un\u00eb\nshfryt\u00ebzova shansin. Ndoshta nuk e kisha nd\u00ebrmend ta filloja jet\u00ebn familjare aq\nshpejt, por nj\u00eb vajz\u00eb e cila vinte shpesh n\u00eb fshat te tezja e saj, m\u00eb t\u00ebrhoqi v\u00ebmendjen.\nSi djal\u00eb i ri q\u00eb isha, merrja dhe ndonj\u00eb iniciativ\u00eb t\u00eb guximshme, por kjo\nndodhte nga ndjenja e dashuris\u00eb q\u00eb kish filluar t\u00eb ngjizej n\u00eb zemr\u00ebn time e dal\u00ebngadal\u00eb\nu rrit p\u00ebr t\u00eb marr\u00eb vendimin p\u00ebrfundimtar. Nj\u00eb dit\u00eb vendos\u00ebm e u martuam, edhe\npse jo t\u00eb gjith\u00eb qen\u00eb dakord me k\u00ebt\u00eb zgjidhje. B\u00ebra gjith\u00eb p\u00ebrpjekjet q\u00eb t\u00eb\nbashkohesha sa m\u00eb par\u00eb n\u00eb Greqi me time shoqe. Familja u kompletua dhe lumturia\nu shtua edhe m\u00eb tep\u00ebr me lindjen e vajz\u00ebs ton\u00eb. Nuk kaloi as nj\u00eb vit dhe g\u00ebzimi\np\u00ebrfshiu qiejt kur mor\u00ebm vesh q\u00eb f\u00ebmija i dyt\u00eb ishte djal\u00eb. Punoja n\u00eb nd\u00ebrtim e\nlodhja ishte e madhe, por f\u00ebmij\u00ebt, edhe pse t\u00eb vegj\u00ebl, m\u00eb \u00e7lodhnin duke luajtur\ne qeshur. Zbavitesha dhe nj\u00ebkoh\u00ebsisht, isha krenar p\u00ebr familjen time t\u00eb dashur.\nA kishte k\u00ebnaq\u00ebsi m\u00eb t\u00eb madhe se kaq?! Jetoja n\u00eb nj\u00eb vend t\u00eb huaj e me pun\u00ebn\ntime t\u00eb past\u00ebr, por t\u00eb lodhshme kisha krijuar nj\u00eb jet\u00eb disi t\u00eb rehatshme. Kjo,\nlarg asaj q\u00eb b\u00ebnte nj\u00eb vendas, por n\u00eb krahasim me vendin tim, them se ishte\nnormale. E megjithat\u00eb, n\u00eb t\u00eb ardhmen do ta p\u00ebrmir\u00ebsoja edhe m\u00eb tej cil\u00ebsin\u00eb e\njetes\u00ebs, por&#8230; di\u00e7ka jo e zakont\u00eb, aspak normale, do t\u00eb ndodhte nj\u00eb dit\u00eb vere,\np\u00ebr ta ndryshuar kryek\u00ebput rrjedh\u00ebn e zakonshme t\u00eb jet\u00ebs time&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nuk di pse firma ku punoja,\nende nuk i kishte pezulluar punimet ashtu si\u00e7 ndodhte gjithandej n\u00eb nd\u00ebrtim n\u00eb\nmuajin gusht. Ndoshta n\u00eb Iraklis nuk funksiononte ky rregull. Ishte dit\u00eb e\nmart\u00eb e kjo dit\u00eb thuhet q\u00eb \u00ebsht\u00eb ters, po ku ta dija un\u00eb se do ishte tragjike?!\nU nisa si gjithmon\u00eb her\u00ebt n\u00eb pun\u00eb. Hipa i pari n\u00eb katin e dyt\u00eb t\u00eb nd\u00ebrtes\u00ebs ku punonim\ne m\u00eb pas, t\u00eb tjer\u00ebt. Posht\u00eb ishte stacionuar vin\u00e7i gjigand, g\u00ebrvisht\u00ebs i\nqiellit, q\u00eb b\u00ebnte ngarkimin dhe shkarkimin e materialeve n\u00eb nd\u00ebrtes\u00ebn q\u00eb rritej\ne rritej me krah\u00ebt tan\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl. Makinisti filloi ngjitjen e materialeve, por\nteksa manovronte p\u00ebr t\u00eb l\u00ebn\u00eb materialet, b\u00ebri nj\u00eb l\u00ebvizje krejt t\u00eb gabuar duke\nm\u00eb goditur mua. U plasa n\u00eb hekurat e betonit si t\u00eb kisha qen\u00eb nj\u00eb shkop druri\nardhur nga malet. Edhe sikur ta kisha parandier, m\u00ebnyra e befasishme e\nmanovrimit dhe pesha e kov\u00ebs 80 ton\u00ebshe ishin t\u00eb pap\u00ebrballueshme. Nxjerrja nga\nhekurat ishte dhimbje m\u00eb e tmerrshme sesa momenti i r\u00ebnies mbi to, gj\u00eb q\u00eb\nndikoi m\u00eb von\u00eb n\u00eb p\u00ebrkeq\u00ebsimin e sh\u00ebndetit tim. P\u00ebrfundova n\u00eb spital n\u00eb gjendje\nt\u00eb r\u00ebnd\u00eb, me pak shpresa p\u00ebr jet\u00ebn. Pas dy dit\u00ebsh gjumi letargjik nga narkoza e\npash\u00eb vetens shtrir\u00eb n\u00eb krevat, krejt i pal\u00ebvizur, rrethuar me fasha n\u00eb\nkraharor deri mbi kok\u00eb, n\u00eb qaf\u00eb v\u00ebn\u00eb rrethore ashtu si\u00e7 u vihen qeve kur\nl\u00ebrojn\u00eb arat, n\u00eb k\u00ebmb\u00eb \u00e7izme. M\u00eb than\u00eb se m\u00eb kishin b\u00ebr\u00eb nj\u00eb operacion q\u00eb kish\nzgjatur 12 or\u00eb. Si\u00e7 duket, p\u00ebrp\u00eblitja mes jet\u00ebs dhe vdekjes ka qen\u00eb e gjat\u00eb dhe\ne v\u00ebshtir\u00eb. Dyluftimi ishte i ashp\u00ebr, por kish fituar jeta, duke mundur\nvdekjen. Pak dit\u00eb m\u00eb von\u00eb m\u00eb trasportuan n\u00eb nj\u00eb nga spitalet e Athin\u00ebs, m\u00eb t\u00eb specializuara\np\u00ebr k\u00ebt\u00eb q\u00ebllim. Aty do t\u00eb merrja vesh se brenda trupit tim, n\u00eb pjes\u00ebn posht\u00eb\nqaf\u00ebs, m\u00eb kishin vendosur nj\u00eb pjes\u00eb metalike tep\u00ebr t\u00eb shtrenjt\u00eb q\u00eb b\u00ebnte\nbashkimin e dy pjes\u00ebve t\u00eb kraharorit, si z\u00ebvend\u00ebsim i pjes\u00ebve t\u00eb d\u00ebmtuara. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">N\u00eb laptop kishte dhjet\u00ebra grafi\nt\u00eb marra n\u00eb koh\u00eb e dimensione t\u00eb ndryshme, t\u00eb cilat kish d\u00ebshir\u00eb t\u00eb m\u2019i tregonte.\nE shihja at\u00eb paft\u00eb me vida e bullona, kostoja e s\u00eb cil\u00ebs shkonte deri n\u00eb 50\nmij\u00eb euro mb\u00ebrthyer kock\u00eb pas kocke e \u00e7uditesha si kish mundur t\u2019i b\u00ebnte ball\u00eb ai\nnjeri atij vin\u00e7i 80 ton\u00ebsh. Vet\u00ebm nj\u00eb trup i fort\u00eb si ai dhe me zem\u00ebr luani\nmundi ta p\u00ebrballonte fatkeq\u00ebsin\u00eb&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; Po m\u00eb tej, si vazhdoi jeta\nMeleq? &#8211; e pyeta me z\u00eb t\u00eb ndrojtur, pa dashur t\u2019ia l\u00ebndoja plag\u00ebt shpirt\u00ebrore. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; N\u00eb spital, ndenja dy vjet.\nPran\u00eb m\u00eb rrinte bashk\u00ebshortja me zem\u00ebr t\u00eb ngrir\u00eb e me shpirt t\u00eb brengosur, por\nme shpres\u00eb t\u00eb pal\u00ebkundur. V\u00ebllez\u00ebrit e mi t\u00eb l\u00ebnduar nga ngjarja, por t\u00eb\npakursyer, vun\u00eb n\u00eb dispozicion gjith\u00e7ka q\u00eb un\u00eb t\u00eb mos kisha asnj\u00eb shqet\u00ebsim. \u201cVet\u00ebm\nt\u00eb sh\u00ebrohesh, thoshin ata, pa \u00e7do gj\u00eb rregullohet\u201d. Gjat\u00eb k\u00ebsaj kohe, ushqehesha\nme sond\u00eb. M\u00eb ngrinin ndenjur nga nj\u00eb or\u00eb n\u00eb dit\u00eb, p\u00ebr t\u2019u ambientuar dhe me\nshpres\u00ebn e rehabilitimit. Nuk ishte fjala se nuk komandoja dot as k\u00ebmb\u00ebt e as\nduart, por problemi m\u00eb i madh e q\u00eb mjek\u00ebt nuk po i gjenin zgjidhje, ishte\nmpiksja e nj\u00eb pjese gjaku n\u00eb mushk\u00ebri, q\u00eb mund t\u00eb m\u00eb \u00e7onte n\u00eb fatalitet.\nGjasht\u00eb muaj kam qen\u00eb me temperatur\u00eb 40 grad\u00eb, aq sa dhe gjaku i mpiksur p\u00ebrb\u00ebnte\nrrezikun e jet\u00ebs. Vet\u00ebm kur kjo mori fund, edhe sh\u00ebndeti im u p\u00ebrmir\u00ebsua disi.\nAt\u00ebhere fillova t\u00eb shpresoja se rreziku kish kaluar, por e ardhmja ende nuk qe aspak\ne qart\u00eb. A do mundesha un\u00eb t\u00eb riaft\u00ebsohesha? N\u00ebse po, sa? Q\u00eb nga ajo koh\u00eb n\u00eb spital\ndhe ende sot, vazhdoj t\u00eb b\u00ebj fizioterapi intensive. N\u00eb spital e b\u00ebnte fizioterapistja,\nnd\u00ebrsa m\u00eb von\u00eb, individualisht, n\u00eb sht\u00ebpi. N\u00eb saj\u00eb t\u00eb pun\u00ebs s\u00eb palodhur t\u00eb bashk\u00ebshortes\ne vullnetit tim t\u00eb hekurt, sot kam arritur t\u00eb p\u00ebrdor duart disi normalisht dhe\nshpresoj q\u00eb di\u00e7ka t\u00eb kem p\u00ebrmir\u00ebsim edhe te k\u00ebmb\u00ebt. Nga tetraplegjik, t\u00eb\nkthehem n\u00eb paraplegjik. Fal\u00eb librez\u00ebs s\u00eb sh\u00ebndetit, munda t\u00eb kurohesha me kosto\nminimale, se ndryshe, edhe pse v\u00ebllez\u00ebrit nuk do kursenin asgj\u00eb, p\u00ebrs\u00ebri nuk do\nmund t\u2019ia kisha dal\u00eb mban\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; Ndoshta diku ke b\u00ebr\u00eb mir\u00eb, &#8211; i\ntha ime shoqe, &#8211; ndaj t\u00eb ka ndihmuar fati&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">&#8211; Dy dit\u00eb para se t\u00eb ndodhte\naksidenti, m\u00eb erdhi n\u00eb sht\u00ebpi nj\u00eb shoku im. Isha i lodhur sepse sapo isha\nkthyer nga puna. \u201cKam nevoj\u00eb p\u00ebr ty Meleq, m\u00eb tha me ndroj\u00eb, m\u00eb duhet ndihma jote\u201d.\nPrisja me ankth se \u00e7\u2019do t\u00eb thoshte. \u201cKam time shoqe n\u00eb gjendje t\u00eb r\u00ebnd\u00eb n\u00eb\nspital, k\u00ebrkojn\u00eb t\u2019i futin gjak, por duhet direkt nga trupi n\u00eb trup\u201d. Ai e\ndinte q\u00eb gjaku im ishte i p\u00ebrshtatsh\u00ebm se kisha dhuruar edhe nj\u00eb her\u00eb m\u00eb par\u00eb. \u201cPo\np\u00ebr k\u00ebt\u00eb m\u00ebrzitesh ti? Eja t\u00eb shkojm\u00eb menj\u00ebher\u00eb\u201d, i thash\u00eb. Un\u00eb gjithnj\u00eb kam\npatur moto t\u00eb jet\u00ebs: Ndihmo kur ke mund\u00ebsi dhe mos b\u00ebj asnj\u00ebher\u00eb keq&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">N\u00eb fakt, kjo q\u00eb thoshte ishte e\nv\u00ebrtet\u00eb, se nj\u00eb kush\u00ebriri im, Blerti, af\u00ebrsisht moshatar me t\u00eb, kur i thash\u00eb se\ndo shkoja te Meleqi, m\u00eb tha: \u201cAi \u00ebsht\u00eb djal\u00eb i gjall\u00eb, i afruar, i komunikuesh\u00ebm\ne i pap\u00ebrtuar p\u00ebr t\u00eb ndihmuar t\u00eb tjer\u00ebt. D\u00ebrgoji t\u00eb fala e k\u00ebrkoji ndjes\u00eb q\u00eb\nnuk po e takoj\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Do t\u00eb donim t\u00eb kishim takuar\nbashk\u00ebshorten e tij, at\u00eb q\u00eb pa frik\u00eb mund t\u00eb quhet heroin\u00eb e koh\u00ebve moderne. Liberalizimi\ni jet\u00ebs familjare nuk kish tretur tek ajo virtyte t\u00eb vyra t\u00eb njeriut me tipare\nnjer\u00ebzore, q\u00eb shpesh etiketohen si t\u00eb vjet\u00ebruara, e njeriut q\u00eb i duhet t\u00eb\nluftoj\u00eb kund\u00ebr rrjedh\u00ebs. N\u00eb fakt, n\u00eb k\u00ebsi rastesh, forcat e kund\u00ebrta shtohen\nher\u00eb padashje e her\u00eb t\u00eb q\u00ebllimshme, n\u00eb kuadrin e nj\u00eb jete m\u00eb t\u00eb mir\u00eb, por n\u00eb fakt,\nn\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr, b\u00ebhet l\u00ebndimi deri n\u00eb humbje. <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Ai ka vajz\u00ebn e bukur, Paul\u00ebn 7\nvje\u00e7are, aq shum\u00eb t\u00eb zgjuar, tek shkruan n\u00eb \u00e7at me fjal\u00eb her\u00eb-her\u00eb t\u00eb\npakuptimta nga shqipja ende e pam\u00ebsuar mir\u00eb (m\u00ebsues jan\u00eb vet\u00ebm prind\u00ebrit) dhe\nvog\u00eblushin q\u00eb sapo do fillonte shkoll\u00ebn. M\u00eb shkriu s\u00eb qeshuri Paula kur pyetjes\nsime: &#8220;A m\u00ebson n\u00eb shkoll\u00eb?&#8221; i dha p\u00ebrgjigjen e men\u00e7ur: &#8220;Nuk l\u00ebm\u00eb\nnjeri t\u00eb na e kaloj\u00eb n\u00eb klas\u00eb&#8221;. E kishte fjal\u00ebn jo vet\u00ebm p\u00ebr vete, por edhe\np\u00ebr shqiptar\u00ebt e tjer\u00eb. Ata i jepnin Meleqit fuqin\u00eb e mbijetes\u00ebs, k\u00ebnaq\u00ebsin\u00eb e\njet\u00ebs, lumturin\u00eb e t\u00eb ardhmes, si busull orientuese n\u00eb rrug\u00ebt e panjohura t\u00eb jet\u00ebs\nndryshe. Tani, s\u00eb fundi, m\u00ebsova se ai kish hyr\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e re mund\u00ebsuar nga\nfirma si d\u00ebmshp\u00ebrblim i aksidentit.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">N\u00eb ikje, ai i dhuroi mysafirit\nnj\u00eb karrige me rrota sjell\u00eb posa\u00e7\u00ebrisht nga Greqia, edhe pse atje e kish bler\u00eb\nkonsideruesh\u00ebm. K\u00ebshtu, Meleqi v\u00ebrtetoi edhe nj\u00eb her\u00eb shpirtin fisnik dhe\nzemr\u00ebn bujare q\u00eb e karakterizon. Kam besim se me vullnetin e tij t\u00eb hekurt, me\npun\u00ebn e palodhur e me besim t\u00eb patundur, n\u00eb t\u00eb ardhmen do t\u00eb ket\u00eb p\u00ebrmir\u00ebsime\nedhe m\u00eb t\u00eb m\u00ebdha. T\u00eb uroj sh\u00ebndet e lumturi ty dhe familjes t\u00ebnde t\u00eb\nmrekullueshme! <\/p>\n\n\n\n<p class=\"wp-block-paragraph\">Nga miku yt, Toni. S.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&#8211; Jam Meleqi, &#8211; d\u00ebgjova, pasi shkela &#8220;yes&#8221; n\u00eb celular, ku m\u00eb ra nj\u00eb num\u00ebr i panjohur. &#8211; Erdha n\u00eb Shqip\u00ebri. Kur t\u00eb d\u00ebshirosh, eja m\u00eb tako. K\u00ebshtu kishim r\u00ebn\u00eb dakord m\u00eb par\u00eb. Pas dy dekadash ndarjeje, u njoh\u00ebm rast\u00ebsisht n\u00eb Facebook. Meleqi \u00ebsht\u00eb f\u00ebmija i pest\u00eb i Aliut, nga shtat\u00eb q\u00eb ka gjithsej. Aliu [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":6713,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-21395","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21395","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21395"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21395\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/6713"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21395"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21395"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21395"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}