{"id":21217,"date":"2019-02-24T16:00:22","date_gmt":"2019-02-24T15:00:22","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=21217"},"modified":"2019-02-24T14:03:37","modified_gmt":"2019-02-24T13:03:37","slug":"u-perpoqa-te-vrisja-veten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/02\/u-perpoqa-te-vrisja-veten\/","title":{"rendered":"U p\u00ebrpoqa t\u00eb vrisja veten&#8230;"},"content":{"rendered":"\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>M\u00eb \u00ebsht\u00eb dashur shum\u00eb koh\u00eb t\u00eb marr guximin e ta shkruaj k\u00ebt\u00eb histori. Jo se\nm\u00eb vjen turp nga ajo q\u00eb doja t\u00eb b\u00ebja, por kisha frik\u00eb se do t\u00eb m\u00eb zgjoheshin\nato ndjesi q\u00eb mendoj se i kam kaluar. Jam nj\u00eb grua e martuar e me tre f\u00ebmij\u00eb.\nJam martuar e re, por edhe pse nuk mbarova nj\u00eb shkoll\u00eb t\u00eb lart\u00eb, gjithmon\u00eb kam\npunuar. Kam patur fat n\u00eb pun\u00eb dhe k\u00ebshtu, kam siguruar nj\u00eb jetes\u00eb normale, mesatare,\nme ndihm\u00ebn e burrit tim, sigurisht. <\/p>\n\n\n\n<p>F\u00ebmij\u00ebt jan\u00eb t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb sh\u00ebndetsh\u00ebm dhe me m\u00ebsime, shkojn\u00eb mir\u00eb. Sht\u00ebpin\u00eb\ne kemi t\u00eb thjesht\u00eb dhe komode p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb, pra, deri k\u00ebtu, s\u2019ka asnj\u00eb\nproblem. N\u00eb fakt, nuk duhet t\u00eb ket\u00eb problem sepse sh\u00ebndeti i f\u00ebmij\u00ebve dhe mbar\u00ebvajtja\ne tyre \u00ebsht\u00eb ajo p\u00ebr t\u00eb cil\u00ebn merakoset \u00e7do prind. P\u00ebrve\u00e7 k\u00ebtyre, njoh njer\u00ebz\nq\u00eb nuk kan\u00eb sht\u00ebpi, q\u00eb paguajn\u00eb qira e kan\u00eb plot probleme si ekonomike, ashtu\nedhe sh\u00ebndet\u00ebsore. M\u00eb duket se njeriu nuk k\u00ebnaqet asnj\u00ebher\u00eb me at\u00eb q\u00eb ka; \u00ebsht\u00eb\ngjithmon\u00eb i pak\u00ebnaqur. K\u00ebshtu isha edhe un\u00eb. Jo se nuk ndjehem ashtu edhe tani,\npor meqen\u00ebse pi nj\u00eb qet\u00ebsues nervor, jam mir\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Para pak koh\u00ebsh m\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb fiksim se burri nuk m\u00eb donte. Ai n\u00eb fakt\n\u00ebsht\u00eb nj\u00eb tip shum\u00eb i mbyllur dhe nuk \u00ebsht\u00eb aspak tip q\u00eb t\u00eb afron, kur ti ke\nnevoj\u00eb apo ndjehesh keq. Kur kthehet nga puna, pasi ha, ai ulet n\u00eb divan me\ntelekomand\u00eb n\u00eb dor\u00eb dhe fillon t\u00eb nd\u00ebrroj\u00eb stacionet. Her\u00eb e merr gjumi e her\u00eb\njo, varet sa \u00ebsht\u00eb lodhur n\u00eb pun\u00eb. Po t\u2019i ulesh pran\u00eb p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb ndonj\u00eb bised\u00eb\np\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt, t\u00eb thot\u00eb: \u201cTi je fajtore p\u00ebr t\u00eb gjitha gabimet q\u00eb ata b\u00ebjn\u00eb, ti\nduhet t\u2019i edukosh\u201d. N\u00eb qoft\u00eb se b\u00ebja ndonj\u00eb bised\u00eb p\u00ebr farefisin thoshte: \u201cTi\nmerresh me llafe, m\u00eb shan njer\u00ebzit e mi\u201d e lloj-lloj gj\u00ebrash q\u00eb as nuk i\nmendoja. N\u00eb qoft\u00eb se b\u00ebja ndonj\u00eb bised\u00eb p\u00ebr komshinjt\u00eb, m\u00eb thoshte: \u201cJe xheloze\nse ato jan\u00eb m\u00eb t\u00eb zonjat\u201d ose \u201cje xheloze p\u00ebr mua\u201d, etj., nd\u00ebrsa kur i flisja\np\u00ebr pun\u00ebn, m\u00eb thoshte: \u201cDo t\u00eb t\u00eb heqin, ti nuk je e zonja p\u00ebr asgj\u00eb\u201d. Pra, \u00e7do\nfjal\u00eb q\u00eb thoja un\u00eb, atij i dukej bomb\u00eb me sahat, si\u00e7 thot\u00eb edhe populli. <\/p>\n\n\n\n<p>Un\u00eb largohesha dhe shkoja n\u00eb dhom\u00eb te f\u00ebmij\u00ebt e kur m\u00ebrzitesha edhe aty, shkoja\nn\u00eb dhom\u00ebn e gjumit e merrja nj\u00eb lib\u00ebr t\u00eb lexoja, por kisha nevoj\u00eb t\u00eb hapesha e\nt\u00eb bisedoja me t\u00eb, t\u00eb m\u00eb k\u00ebshillonte e t\u00eb m\u00eb thoshte se ku po gaboja e ku kisha\nt\u00eb drejt\u00eb. Kjo ishte e pamundur. Ai, k\u00ebt\u00eb an\u00eb t\u00eb vet\u00ebn e shfaqte vet\u00ebm n\u00eb\nsht\u00ebpi se jasht\u00eb saj ishte shum\u00eb i dashur dhe merrej vesh mir\u00eb me \u00e7do njeri. <\/p>\n\n\n\n<p>Po t\u00eb isha nj\u00eb grua aventuriere, k\u00ebto gj\u00ebra nuk do t\u00eb kishin fare r\u00ebnd\u00ebsi, por\nmua, q\u00eb kryesore kisha familjen, veprimet e tij m\u00eb r\u00ebndonin shum\u00eb. K\u00ebshtu,\nfillova t\u00eb b\u00ebhesha shum\u00eb nevrike dhe m\u00ebrzitesha shum\u00eb. \u00c7do dit\u00eb e m\u00eb tep\u00ebr po i\np\u00ebrjetoja k\u00ebto. Kishim filluar t\u00eb ziheshim shum\u00eb dhe shpesh. Edhe f\u00ebmij\u00ebt ishin\nnganj\u00ebher\u00eb pjes\u00eb e k\u00ebtij debati.<\/p>\n\n\n\n<p>Si njeri shum\u00eb delikat, nj\u00eb dit\u00eb pushimi t\u00eb t\u00eb dyve b\u00ebra nj\u00eb veprim q\u00eb do\nt\u00eb m\u00eb kujtohet gjith\u00eb jet\u00ebs, por ai vazhdonte po nj\u00eblloj. At\u00eb dit\u00eb ai ishte i\ns\u00ebmur\u00eb m\u00eb grip. Un\u00eb flisja me t\u00eb e ai s\u2019e kishte mendjen as tek un\u00eb, as te\nfjal\u00ebt e mia. Debatuam r\u00ebnd\u00eb. Ai m\u00eb tha: \u201cMallkuar qoft\u00eb dita q\u00eb u martova me\nty, m\u00eb ke nxir\u00eb jet\u00ebn\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>At\u00ebhere, thash\u00eb me vete: \u201cPse t\u00eb mos e l\u00eb t\u00eb lir\u00eb?\u201d dhe mendova t\u2019i bija\nshkurt; do t\u00eb ikja nga kjo bot\u00eb dhe nga jeta e k\u00ebtij njeriu q\u00eb po m\u00ebrzitej nga\nun\u00eb dhe po e shqet\u00ebsoja e si\u00e7 thoshte ai, po ia nxija jet\u00ebn. Vendosa t\u00eb vrisja\nveten. Po si? Nuk e kisha vendosur m\u00ebnyr\u00ebn se si do ta b\u00ebja, por kisha vendosur\nta b\u00ebja pik\u00ebrisht at\u00eb dit\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb mendje kisha vet\u00ebm k\u00ebt\u00eb gj\u00eb. Nuk e mendoja se ku do t\u2019i lija f\u00ebmij\u00ebt, si\ndo t\u00eb ishte jeta e tyre, \u00e7\u2019do t\u00eb b\u00ebnte n\u00ebna dhe babai im t\u00eb cil\u00ebt m\u00eb donin aq\nshum\u00eb, sepse isha kisha qen\u00eb nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb i urt\u00eb dhe nuk u kisha sjell\u00eb kurr\u00eb\nprobleme. P\u00ebr njer\u00ebzit e burrit nuk m\u00eb shkonte fare n\u00eb mendje. Ata nuk m\u00eb\nkishin dashur kurr\u00eb dhe nuk do t\u00eb ishte ndonj\u00eb tragjedi e madhe, nd\u00ebrsa p\u00ebr\nburrin tim isha e sigurt\u00eb se ishte nj\u00eb gj\u00eb q\u00eb nuk do t\u2019i linte ndonj\u00eb trishtim\nt\u00eb madh e t\u00eb gjat\u00eb n\u00eb koh\u00eb. Ai nuk kishte nd\u00ebrgjegje, q\u00eb ta vriste m\u00eb pas. Ai\nasnj\u00ebher\u00eb nuk ishte m\u00ebsuar t\u2019i mbante p\u00ebrgjegj\u00ebsit\u00eb e gabimeve t\u00eb tij.\nMbart\u00ebsja e k\u00ebtyre gabimeve isha un\u00eb; gomari q\u00eb i mbante mbi kurriz e n\u00eb\nnd\u00ebrgjegje. P\u00ebr \u00e7do gj\u00eb t\u00eb gabuar, faji binte mbi mua pa asnj\u00eb kund\u00ebrshtim, aq\nsa tashm\u00eb m\u00eb ishte ngulitur edhe mua n\u00eb mendje nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Nejse, mendja ime e s\u00ebmur\u00eb e kishte vendosur fatin fatal. T\u00eb gjitha sa\nthash\u00eb m\u00eb sip\u00ebr nuk m\u00eb interesonin; n\u00eb mendjen time tashm\u00eb endej vet\u00ebm mendimi\nse si do ta kryeja k\u00ebt\u00eb vet\u00ebvrasje. Nuk rrija as n\u00eb nj\u00eb dhom\u00eb me f\u00ebmij\u00ebt dhe\nlidhjet me t\u00eb af\u00ebrmit kisha koh\u00eb q\u00eb i kisha shk\u00ebputur. Te prind\u00ebrit e mi shkoja\nnj\u00eb her\u00eb n\u00eb dy jav\u00eb e nuk arrija t\u00eb q\u00ebndroja m\u00eb shum\u00eb se nj\u00eb or\u00eb. Asgj\u00eb nuk m\u00eb\ninteresonte m\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>At\u00eb dit\u00eb q\u00eb thash\u00eb m\u00eb sip\u00ebr, kishte ardhur \u00e7asti q\u00eb e kisha menduar shum\u00eb\nkoh\u00eb m\u00eb par\u00eb. Ky \u00e7ast u afrua edhe nga debati q\u00eb ne kishim dhe m\u00ebnyra se si ai\nm\u00eb fliste. F\u00ebmij\u00ebt ishin n\u00eb dhom\u00ebn e tyre dhe po shihnin televizor, ai doli t\u00eb\nblinte nj\u00eb paket\u00eb cigare duke m\u00eb th\u00ebn\u00eb: \u201cp\u00ebr shkak t\u00eb m\u00ebrzis\u00eb t\u00ebnde po helmoj\nveten time\u201d, se nuk llogariste tymin q\u00eb e thithnin f\u00ebmij\u00ebt. P\u00ebr at\u00eb njeri\nekzistonte vet\u00ebm trupi i tij.<\/p>\n\n\n\n<p>Kur ai doli, un\u00eb shkova mbas sht\u00ebpie dhe me nj\u00eb litar q\u00eb m\u00eb par\u00eb e p\u00ebrdorja\np\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb ushtrime q\u00eb t\u00eb mbaja trupin n\u00eb form\u00eb, formova nj\u00eb lak dhe fyta\nkok\u00ebn brenda. N\u00eb at\u00eb \u00e7ast, fillova t\u00eb p\u00ebrkulja avash-avash gjunj\u00ebt. Laku m\u00eb\nngushtoi fytin, n\u00eb at\u00eb moment di\u00e7 m\u00eb k\u00ebrciti n\u00eb fyt dhe m\u00eb dhembi shum\u00eb, por\nnuk ndalova, e kisha vendosur. E kisha shkruar vet\u00eb fundin tim. Filluan t\u00eb m\u00eb err\u00ebsoheshin\nsyt\u00eb dhe nj\u00eb ndjesi e \u00ebmb\u00ebl m\u00eb erdhi n\u00eb at\u00eb \u00e7ast. Nuk kisha asnj\u00eb dhimbje,\nvet\u00ebm pak laku m\u00eb vriste l\u00ebkur\u00ebn e qaf\u00ebs dhe ishte nj\u00eb dhimbje e durueshme.\nK\u00ebt\u00eb veprim po e kryeja p\u00ebrball\u00eb dritares s\u00eb dhom\u00ebs s\u00eb f\u00ebmij\u00ebve, por perdet i\nmbanim gjithmon\u00eb t\u00eb mbyllura. N\u00eb at\u00eb \u00e7ast, burri hapi perden dhe thirri:<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Mira! <\/p>\n\n\n\n<p>Menj\u00ebher\u00eb ai doli nga dritarja, m\u00eb kapi, hoqi lakun nga fyti e m\u00eb futi\nbrenda n\u00eb dhom\u00eb nga dritarja. Nuk i mbaj mend fytyrat e f\u00ebmij\u00ebve kur pan\u00eb at\u00eb\nsken\u00eb tmerri, pasi isha n\u00eb sekondat e frym\u00ebs s\u00eb fundit. Instiktivisht u shtriva\nn\u00eb krevatin e nj\u00ebrit prej f\u00ebmij\u00ebve dhe kisha mbetur ashtu. Duhej pak koh\u00eb q\u00eb t\u00eb\nmerrja veten. F\u00ebmij\u00ebt ishin bashkuar dhe m\u00eb shihnin, por nuk m\u2019u afruan, ishin\nt\u00eb tmerruar, ishin pjes\u00ebmarr\u00ebs t\u00eb nj\u00eb filmi horror t\u00eb servirur \u201clive\u201d nga n\u00ebna\ne tyre. Ai nuk u fut n\u00eb dhom\u00eb n\u00eb ato momente. Ishte tip i ve\u00e7ant\u00eb, por t\u00eb\npakt\u00ebn m\u00eb shp\u00ebtoi jet\u00ebn&#8230; Jo se m\u00eb dhimbsej, sepse edhe n\u00eb k\u00ebto momente nuk m\u00eb\ndhimbset aspak, por p\u00ebr hir t\u00eb atyre f\u00ebmij\u00ebve.<\/p>\n\n\n\n<p>Q\u00ebndrova ashtu p\u00ebr pak koh\u00eb. F\u00ebmij\u00ebt ishin t\u00eb ngrir\u00eb n\u00eb at\u00eb pozicion q\u00eb\nkishin qen\u00eb q\u00ebkur m\u00eb pan\u00eb n\u00eb fillim; u kisha dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb m\u00ebsim t\u00eb \u201cshk\u00eblqyer!\u201d. Pastaj\nu ngrita dhe nuk fola fare. Nuk kisha \u00e7\u2019t\u00eb flisja! N\u00eb k\u00ebto rrethana, k\u00ebto lloj\nveprimesh nuk kan\u00eb nevoj\u00eb p\u00ebr komente. Dola nga dhoma dhe shkova n\u00eb kuzhin\u00eb. \u00c7\u2019t\u2019ju\nthem?! Ai kishte shtruar tavolin\u00ebn p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e vet dhe po\nhante. Kisha gatuar pilaf me mish. Sa uri kishte! U ula n\u00eb divan dhe e v\u00ebshtroja\nnd\u00ebrsa ai hante. Nuk po mendoja asgj\u00eb t\u00eb keqe p\u00ebr t\u00eb. E \u00e7uditshme, apo jo? Ai\nmbaroi s\u00eb ngr\u00ebni, ngriti tavolin\u00ebn dhe u shtri n\u00eb divanin tjet\u00ebr, si gjithmon\u00eb,\nme telekomand\u00eb n\u00eb dor\u00eb. Nuk kam \u00e7\u2019t\u00eb them p\u00ebr k\u00ebt\u00eb situat\u00eb; komentojeni vet\u00eb si\nt\u00eb doni.<\/p>\n\n\n\n<p>T\u00eb nes\u00ebrmen erdhi motra ime, q\u00eb \u00ebsht\u00eb m\u00eb e vog\u00ebl se un\u00eb. B\u00ebra nj\u00eb gabim t\u00eb\nmadh dhe i tregova. Nuk doja, por ajo pa q\u00eb mezi kap\u00ebrdija kafen q\u00eb po pinim\nbashk\u00eb. Pastaj, kisha nevoj\u00eb q\u00eb nj\u00eb njeri ta dinte. Ajo ia plasi t\u00eb qarit. Nuk\ndija se si t\u2019i ndaloja lot\u00ebt e saj. Ishte e pamundur. Mendova se \u00e7do njeri q\u00eb\nkishte kryer nj\u00eb vet\u00ebvrasje duhet t\u00eb ringjallej e ta kuptonte d\u00ebmin q\u00eb po b\u00ebnte,\nta shikonte me syt\u00eb e tij se sa plag\u00eb po hapte, duke menduar vet\u00ebm p\u00ebr veten.\nNuk i tregova askujt tjet\u00ebr p\u00ebr k\u00ebt\u00eb. F\u00ebmij\u00ebve u k\u00ebrkova t\u00eb falur dhe u thash\u00eb\nse p\u00ebr asnj\u00eb arsye nuk duhet ta b\u00ebnin k\u00ebt\u00eb q\u00eb pan\u00eb duke b\u00ebr\u00eb n\u00ebna e tyre, por a\nkishte fjal\u00eb q\u00eb ta korrigjonte k\u00ebt\u00eb? Jo! Asnj\u00eb fjal\u00eb, asnj\u00eb sjellje nuk e\nkthente mbrapsht k\u00ebt\u00eb. Asgj\u00eb! Asgj\u00eb! Nuk e di se \u00e7\u2019d\u00ebme mund t\u2019u k\u00ebt\u00eb sjell\u00eb\nkjo q\u00eb u b\u00ebra, n\u00eb jet\u00ebn e tyre. Shpresoj dhe lutem \u00e7do nat\u00eb q\u00eb ta ken\u00eb harruar.\nLus Zotin q\u00eb t\u00eb mos ndikoj\u00eb n\u00eb jet\u00ebn e tyre. Gjith\u00eb at\u00eb pun\u00eb q\u00eb kisha b\u00ebra me\nf\u00ebmij\u00ebt gjat\u00eb gjith\u00eb jet\u00ebs s\u00eb tyre q\u00ebkur lind\u00ebn, e hodha n\u00eb kosh p\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast, n\u00eb\nm\u00eb pak se 30 sekonda. A ia vlente? <\/p>\n\n\n\n<p>Pas k\u00ebsaj, doli n\u00eb televizor k\u00ebnga e nj\u00eb k\u00ebng\u00ebtari q\u00eb nuk po e p\u00ebrmend, me\ntitullin \u201cS`t\u00eb fal\u201d, e cila kishte t\u00eb nj\u00ebjtin subjekt me at\u00eb q\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb un\u00eb,\npor me p\u00ebrfundim; vdekjen. Sa her\u00eb q\u00eb shfaqet n\u00eb televizor, f\u00ebmij\u00ebt e ngren\u00eb\nlart z\u00ebrin. E dini t\u00eb gjith\u00eb se \u00e7`po m\u00eb thon\u00eb ata me k\u00ebt\u00eb. E meritoj dhe kjo\nk\u00ebng\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb nd\u00ebshkim p\u00ebr mua q\u00eb t\u00eb ma kujtoj\u00eb sa m\u00eb shpesh \u00e7\u2019kam shkaktuar.\nT\u00eb vjetrit thon\u00eb: \u201cT\u00eb gjitha lahen n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb\u201d. Mir\u00eb mua q\u00eb e meritoj, por kjo\nk\u00ebng\u00eb torturon edhe motr\u00ebn time q\u00eb akoma qan, sa her\u00eb e d\u00ebgjon! T\u00eb gjith\u00eb u\nl\u00ebnduan, p\u00ebrve\u00e7 atij. Ai tha vet\u00ebm nj\u00eb gj\u00eb: \u201cNuk merrem me t\u00eb s\u00ebmur\u00eb mendor\u00eb\u201d.\nTa mendosh mir\u00eb, \u00ebsht\u00eb nj\u00eb fjal\u00eb me mend. Jeta vazhdon!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>M\u00eb \u00ebsht\u00eb dashur shum\u00eb koh\u00eb t\u00eb marr guximin e ta shkruaj k\u00ebt\u00eb histori. Jo se m\u00eb vjen turp nga ajo q\u00eb doja t\u00eb b\u00ebja, por kisha frik\u00eb se do t\u00eb m\u00eb zgjoheshin ato ndjesi q\u00eb mendoj se i kam kaluar. Jam nj\u00eb grua e martuar e me tre f\u00ebmij\u00eb. Jam martuar e re, por edhe [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21033,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[95],"tags":[],"class_list":["post-21217","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-rrefime-mekatesh"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21217","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21217"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21217\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21033"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21217"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21217"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21217"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}