{"id":21188,"date":"2019-02-23T13:09:40","date_gmt":"2019-02-23T12:09:40","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=21188"},"modified":"2019-02-23T13:09:43","modified_gmt":"2019-02-23T12:09:43","slug":"%ef%bb%bfata-qene-shkaterrimtaret","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/02\/%ef%bb%bfata-qene-shkaterrimtaret\/","title":{"rendered":"\ufeffAta qen\u00eb shkat\u00ebrrimtar\u00ebt!"},"content":{"rendered":"\n<p><br><\/p>\n\n\n\n<p>Prind\u00ebrit tan\u00eb nuk ishin dakord me martes\u00ebn ton\u00eb.\nAta, kur un\u00eb para 10 vjet\u00ebsh u tregova se me k\u00eb kisha r\u00ebn\u00eb n\u00eb dashuri, u\nm\u00ebrzit\u00ebn shum\u00eb dhe filluan t\u00eb m\u00eb kund\u00ebrshtonin. Nuk e merrnin dot me mend se si\nnj\u00eb vajz\u00eb si puna ime, me gjith\u00eb t\u00eb mirat, ta shkonte jet\u00ebn d\u00ebm me at\u00eb djal\u00eb q\u00eb\ni kishte dal\u00eb nami p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb. Un\u00eb e doja aq shum\u00eb. Ai ishte nj\u00eb mosh\u00eb me mua\ndhe shum\u00eb i pash\u00ebm e mund t\u00eb them me plot goj\u00ebn se ishte shum\u00eb i bukur. <\/p>\n\n\n\n<p>Prind\u00ebrit nuk ishin dakord dhe asgj\u00eb n\u00eb bot\u00eb nuk ua\nndryshonte mendjen, k\u00ebshtu q\u00eb ne vendos\u00ebm t\u00eb martoheshim vet\u00eb dhe t\u00eb\nshp\u00ebrnguleshim n\u00eb nj\u00eb vend tjet\u00ebr. <\/p>\n\n\n\n<p>Ai me donte edhe un\u00eb e doja, por un\u00eb nuk e kuptoj\ndashurin\u00eb duke ndenjur gjithmon\u00eb af\u00ebr nj\u00ebri-tjetrit. Un\u00eb dua t\u00eb kem hap\u00ebsirat e\nmia dhe t\u00eb takohem e t\u00eb rri me shum\u00eb njer\u00ebz, me shoqe, me miq t\u00eb mir\u00eb. Pra, nuk\nmund t\u00eb rri e lidhur pas nj\u00eb njeriu, qoft\u00eb ai edhe njeriu q\u00eb dashurova dhe p\u00ebr\nt\u00eb cilin mohova familjen time. Meqen\u00ebse un\u00eb isha shum\u00eb indeferente, sidomos pas\nlindjes s\u00eb vajz\u00ebs, marr\u00ebdh\u00ebniet tona ndryshuan shum\u00eb. Ai dilte p\u00ebr pun\u00eb dhe\nvonohej e nganj\u00ebher\u00eb nuk vinte as n\u00eb dark\u00eb. Un\u00eb kisha nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb ve\u00e7ant\u00eb, se\nshkoja shum\u00eb mir\u00eb me t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit, prandaj gjeja kudo miq\u00ebsi dhe e kaloja\nkoh\u00ebn duke u k\u00ebnaqur me to. Ai filloi t\u00eb shk\u00ebputej shum\u00eb nga un\u00eb. Dashuria ime\np\u00ebr t\u00eb nuk kishte ndryshuar dhe nuk do t\u00eb ndryshonte as me ato q\u00eb merrrja vesh\np\u00ebr t\u00eb, k\u00ebshtu q\u00eb edhe un\u00eb nuk mund t\u00eb rrija m\u00eb duarkryq. Fillova nj\u00eb pun\u00eb dhe\nk\u00ebshtu rregullova edhe gjendjen ekonomike q\u00eb kishte p\u00ebsuar nj\u00eb r\u00ebnie, sepse ai\nharxhonte shum\u00eb me femrat e tjera dhe pak i takonte t\u00eb sillte n\u00eb sht\u00ebpi. Tanim\u00eb,\nkoh\u00ebn m\u00eb t\u00eb madhe e kaloja n\u00eb pun\u00eb dhe si i thon\u00eb asaj fjal\u00ebs, lek\u00eb kisha, isha\nmir\u00eb e nga k\u00ebnaq\u00ebsia e tep\u00ebrt, pas tre muajsh pun\u00eb, isha prap\u00eb shtatz\u00ebn\u00eb. Meqen\u00ebse\nisha n\u00eb pun\u00eb private, pronarja sa e mori vesh se isha shtaz\u00ebn\u00eb, m\u00eb hoqi nga\npuna me pretekstin se puna ishte e v\u00ebshtir\u00eb dhe kishte frik\u00eb se mos m\u00eb ndodhte\ngj\u00eb e pastaj do t\u00eb ndihej fajtore. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, ajo kishte hall q\u00eb t\u00eb mos\npaguante sigurimet dhe k\u00ebshtu mund t\u00eb m\u00eb z\u00ebvend\u00ebsonte shum\u00eb mir\u00eb me nj\u00eb vajz\u00eb\nt\u00eb re s\u00eb cil\u00ebs nuk kishte nevoj\u00eb t`i paguante sigurime. K\u00ebshtu, un\u00eb u b\u00ebra n\u00ebn\u00eb\np\u00ebr her\u00eb t\u00eb dyt\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Ai vazhdonte aventurat e tij t\u00eb pakrahasueshme prej\nnj\u00eb adoleshenti. Un\u00eb sigurisht q\u00eb vuaja, por edhe isha e fort\u00eb dhe nuk e jepja\nveten. Kisha shum\u00eb shpresa. M\u00eb mjaftonte vet\u00ebm dashuria e tij, kur ai kishte\nkoh\u00eb p\u00ebr mua. Pjes\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb dit\u00ebs e mbushja me shoq\u00ebrin\u00eb e f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb mi\ndhe p\u00ebrkujdesjen ndaj tyre. Kisha dy shoqe shum\u00eb t\u00eb mira dhe rrija kryesisht me\nto.<\/p>\n\n\n\n<p>Pasi kaloi nj\u00ebfar\u00eb kohe dhe f\u00ebmij\u00ebt m\u00eb ishin\nrritur, un\u00eb vazhdova pun\u00ebn. Ndjehesha mjaft mir\u00eb n\u00eb pun\u00eb, por ishte m\u00eb e\nv\u00ebshtir\u00eb se kur isha me nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Tanim\u00eb prind\u00ebrve t\u00eb mi u kishte r\u00ebn\u00eb inati,\nk\u00ebshtu q\u00eb ata vendos\u00ebn t\u00eb m\u00eb ndihmonin, duke e l\u00ebn\u00eb motr\u00ebn time tek un\u00eb q\u00eb t\u00eb\nm\u00eb mbante f\u00ebmij\u00ebt. Ajo ishte m\u00eb e vog\u00ebl se un\u00eb. Ishte nj\u00eb vajz\u00eb e bukur me plot\nkuptimin e fjal\u00ebs. M\u00eb ndihmoi shum\u00eb sidomos me pun\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb (t\u00eb cilat un\u00eb\nnuk ia kisha shum\u00eb qejfin se nuk isha nj\u00eb fem\u00ebr q\u00eb m\u00eb shk\u00eblqente sht\u00ebpia), k\u00ebshtu\nq\u00eb t\u00eb gjith\u00eb, edhe un\u00eb, edhe f\u00ebmij\u00ebt, ishim mir\u00eb. F\u00ebmij\u00ebt e donin dhe meqen\u00ebse\nun\u00eb punoja edhe pas orarit t\u00eb pun\u00ebs, ata u afruan m\u00eb shum\u00eb me t\u00eb sesa me mua.\nMir\u00ebpo p\u00ebrve\u00e7 k\u00ebsaj, ndodhi dhe nj\u00eb \u00e7udi tjet\u00ebr. Burri im filloi t\u00eb vinte m\u00eb\nshum\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi. \u201cKur t\u00eb vijn\u00eb t\u00eb mirat, hapju der\u00ebn\u201d, mendova, por nuk e dija\nse p\u00ebr mua gjith\u00e7ka kishte marr\u00eb t\u00eb tat\u00ebpjet\u00ebn. <\/p>\n\n\n\n<p>Meqen\u00ebse isha m\u00ebsuese, n\u00eb ver\u00eb mora pushimet, megjith\u00ebse\nn\u00eb shkolla private gjith\u00e7ka \u00ebsht\u00eb ndryshe dhe pak e shijon pushimin. Isha shum\u00eb\ne k\u00ebnaqur q\u00eb do t\u00eb rrija me f\u00ebmij\u00ebt dhe me burrin, i cili tanim\u00eb ishte b\u00ebr\u00eb nj\u00eb\nburr\u00eb i rregullt, tamam familjar. <\/p>\n\n\n\n<p>\u00c7do gj\u00eb ishte p\u00ebr mrekulli. Jeta rifilloi, madje\nm\u00eb fuqish\u00ebm dhe m\u00eb bukur. Tanim\u00eb motra mund t\u00eb kthehej te prind\u00ebrit dhe un\u00eb t\u00eb\njetoja me familjen time, por kur e biseduam, ajo nuk u duk shum\u00eb e k\u00ebnaqur. Kur\nfola me burrin, ai m\u00eb tha se \u201cpo pati qejf t\u00eb rrij\u00eb, le t\u00eb rrij\u00eb\u201d&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; E \u00e7\u2019do t\u00eb b\u00ebj\u00eb ajo n\u00eb fshat? Le t\u00eb rrij\u00eb k\u00ebtu\nmund t\u00eb vij\u00eb edhe n\u00eb plazh me ne. Ajo na mban f\u00ebmij\u00ebt e ne k\u00ebnaqemi bashk\u00eb. \u2013 m\u00eb\ntha ai dhe ktheu syt\u00eb p\u00ebrs\u00ebri nga televizori e nuk foli m\u00eb, por mua m`u duk se\nnuk e kishte mendjen te filmi, sikur me trup ishte aty e jo me mend.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Mir\u00eb &#8211; i thash\u00eb &#8211; por, ndoshta kan\u00eb nevoj\u00eb edhe\nprind\u00ebrit p\u00ebr t\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi, e pastaj mos ka ndonj\u00eb shok atje e ne ia prish\u00ebm\nlidhjen duke e sjell\u00eb k\u00ebtu.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb at\u00eb moment, ai ngriu, ashtu si\u00e7 ishte me\ntelekomand\u00eb n\u00eb dor\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Si the? &#8211; m\u00eb tha &#8211; Nuk t\u00eb vjen turp q\u00eb flet\nashtu p\u00ebr motr\u00ebn t\u00ebnde? Ajo nuk mund t\u00eb ket\u00eb t\u00eb dashur, ajo \u00ebsht\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb e\nmrekullueshme, ti je e pacip\u00eb, vet\u00ebm p\u00ebr keq t\u00eb shkon mendja gjithmon\u00eb. &#8211; Ai u\nnxeh aq shum\u00eb sa edhe pulti i televizorit i ra nga dora. <\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po ajo \u00ebsht\u00eb motra ime, s`ka si t\u00eb jet\u00eb ndryshe.\nPastaj, kjo gj\u00eb \u00ebsht\u00eb e natyrshme. \u00c7do vajz\u00eb n\u00eb mosh\u00ebn e saj do t\u00eb kishte t\u00eb\ndashur, \u00e7\u2019ka k\u00ebtu p\u00ebr t`u nxehur? Nuk po t\u00eb kuptoj, \u00e7\u2019ke k\u00ebshtu ti? Mir\u00eb ishe.<\/p>\n\n\n\n<p>Ai u ngrit n\u00eb k\u00ebmb\u00eb dhe filloi t\u00eb vishte k\u00ebpuc\u00ebt.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Ku po shkon? \u2013 e pyeta.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Do dal. Apo nuk lejohet? M\u00eb ke mbyllur brenda si\nt\u00eb isha n\u00eb hasm\u00ebri.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Un\u00eb? Po kur t\u00eb kam th\u00ebn\u00eb q\u00eb t\u00eb rrije brenda? Un\u00eb\ns`kam dashur ndonj\u00ebher\u00eb q\u00eb t\u00eb t\u00eb mbyllesh k\u00ebshtu.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Ehu, ty do t\u00eb t\u00eb d\u00ebgjoj? Ti k\u00ebt\u00eb avaz ke\ngjithmon\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>E kujt i thoshte, mua q\u00eb nuk m\u00eb kishin b\u00ebr\u00eb\np\u00ebrshtypje asnj\u00eb nga gj\u00ebrat q\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb ai. Un\u00eb asnj\u00ebher\u00eb nuk zihesha me t\u00eb.\nMegjithat\u00eb, un\u00eb nuk u m\u00ebrzita aspak. \u201cLe t\u00eb dal\u00eb, mendova, t\u00eb th\u00ebrras shoqet e\nt\u00eb b\u00ebjm\u00eb pak muhabet\u201d. Ne ishim shoqe dhe ia tregonim t\u00eb gjitha nj\u00ebra-tjetr\u00ebs.\nKur un\u00eb ua tregova atyre, ato m\u00eb pan\u00eb me habi e m\u00eb pyet\u00ebn se \u00e7far\u00eb po mendoja.\nUn\u00eb u thash\u00eb se b\u00ebri mir\u00eb q\u00eb u nxeh dhe na la neve ta pinim kafen rehat. Ato\nnuk fol\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n<p>Dit\u00ebn tjet\u00ebr, u nis\u00ebm p\u00ebr plazh. Ishte nj\u00eb dit\u00eb e\nbukur dhe atij i kishin r\u00ebn\u00eb nervat. Ishim t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb k\u00ebnaqur. F\u00ebmij\u00ebt loznin,\npor po ta vije re me nj\u00eb shikim normal dhe jo me shikimin tim t\u00eb turbullt, dukej\nse f\u00ebmij\u00ebt pak m\u00eb afroheshin mua. Ata, p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb, pyesnin motr\u00ebn dhe ajo i\nthoshte burrit tim e k\u00ebshtu vazhdonte. Un\u00eb isha sa p\u00ebr t\u00eb hyr\u00eb n\u00eb bised\u00eb\nrast\u00ebsisht. Eh po, kjo bela! Prap\u00eb se prap\u00eb un\u00eb mendova se k\u00ebshtu isha m\u00eb e\nlir\u00eb t\u00eb lexoja, q\u00eb ishte edhe pasioni im. Ia kaluam mir\u00eb t\u00eb gjith\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Kur u kthyem n\u00eb sht\u00ebpi, t\u00eb gjith\u00eb ishim t\u00eb lodhur\ndhe ishim n\u00eb nj\u00eb mendje se nuk \u00ebsht\u00eb fort e rehatshme t\u00eb b\u00ebsh plazh me dit\u00eb, k\u00ebshtu\nq\u00eb do t\u00eb merrnim nj\u00eb dhom\u00eb p\u00ebr 10 dit\u00eb. U rregullua gjith\u00e7ka dhe u nis\u00ebm. Ishte\nnj\u00eb dhom\u00eb e vog\u00ebl dhe e rehatshme, vet\u00ebm se duhet t\u00eb flinim pak ngusht\u00eb. Dit\u00ebt\nkalonin dhe un\u00eb ndjehesha rehat e pushimet i kalova si beqare pa preukopime.\nAta t\u00eb dy merreshin me f\u00ebmij\u00ebt e pun\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb e un\u00eb, si princesh\u00eb, vet\u00ebm\nlexoja e t\u00eb merrja rreze dielli. Ah, k\u00ebtij i thon\u00eb plazh e pushime t\u00eb mrekullueshme!\n<\/p>\n\n\n\n<p>U kthyem e ndjeheshim t\u00eb gjith\u00eb mjaft mir\u00eb, por\nmotra ishte pak e zbeht\u00eb dhe at\u00ebherE e kuptova se ajo lodhej shum\u00eb me f\u00ebmij\u00ebt e\nduke m\u00eb b\u00ebr\u00eb mua t\u00eb gjitha pun\u00ebt, k\u00ebshtu q\u00eb i thash\u00eb: <\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po t\u00eb detyroj t\u00eb kthehesh te prind\u00ebrit, madje\nnuk do t\u00eb vish as n\u00eb shtator sepse do t`i \u00e7oj f\u00ebmij\u00ebt n\u00eb kop\u00ebsht. Je mjaft e re\nt\u00eb harxhosh jet\u00ebn me familjen time. <\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Jo! &#8211; tha ajo me nj\u00eb ton q\u00eb un\u00eb nuk e kisha\nd\u00ebgjuar ndonj\u00ebher\u00eb nga goja e saj. \u2013Nuk dua t\u00eb kthehem n\u00eb sht\u00ebpi!<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po ti je e lodhur e duhet t\u00eb pushosh. K\u00ebtu f\u00ebmij\u00ebt\njan\u00eb m\u00ebsuar me ty e nuk t\u00eb l\u00ebn\u00eb rehat, vet\u00ebm te prind\u00ebrit do t\u00eb jesh m\u00eb mir\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Jo, atje nuk shkoj sikur \u00e7`t\u00eb b\u00ebhet.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po pse? \u00c7far\u00eb ke? A mund t\u00eb t\u00eb ndihmoj? E di \u00e7\u2019ke,\ndo t\u00eb shkojm\u00eb t\u00eb gjith\u00eb bashk\u00eb, do marrim f\u00ebmij\u00ebt e do nisemi. K\u00ebshtu, ti do \u00e7lodhesh,\ndo takohesh me prind\u00ebrit, do ta marr\u00ebsh veten nga ajri i past\u00ebr. Do t\u00eb jesh\nshum\u00eb mir\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Un\u00eb nuk mund t\u00eb b\u00ebhem m\u00eb mir\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po pse?<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Un\u00eb jam shtatz\u00ebn\u00eb dhe k\u00ebt\u00eb lodhje e kam vet\u00ebm\nnga shtatzania e jo nga f\u00ebmij\u00ebt. Ata tashm\u00eb jan\u00eb t\u00eb rritur.<\/p>\n\n\n\n<p>U trondita. P\u00ebr nj\u00eb \u00e7ast, nuk munda t\u00eb hapja goj\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po kush \u00ebsht\u00eb ai moj mot\u00ebrz? &#8211; k\u00ebto fjal\u00eb m\u00eb\ndol\u00ebn vetvetiu.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Un\u00eb jam! &#8211; d\u00ebgjova nj\u00eb z\u00eb nga pas shpin\u00ebs sime.<\/p>\n\n\n\n<p>Nuk mund t\u00eb kthehesha. Nuk mund ta p\u00ebrballoja t\u00eb\nshihja fytyr\u00ebn e z\u00ebrit q\u00eb m\u00eb foli. Ishte z\u00ebri i njeriut q\u00eb prind\u00ebrit m\u00eb kishin\nth\u00ebn\u00eb se nuk \u00ebsht\u00eb njeriu i duhur p\u00ebr mua, ishte z\u00ebri q\u00eb m\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb t\u00eb\nlumtur dhe shum\u00eb her\u00eb edhe fatkeqe nga aventurat e tij, ishte ai z\u00eb q\u00eb m\u00eb\nkishte mbajtur p\u00ebr shum\u00eb koh\u00eb af\u00ebr tij pa m\u00eb merituar. Ishte burri im.<\/p>\n\n\n\n<p>Nuk e di se \u00e7far\u00eb m\u00eb ndodhi pastaj, di vet\u00ebm se\nkur u p\u00ebrmenda ata t\u00eb dy m\u00eb rrinin sip\u00ebr dhe ishin t\u00eb tmerruar. Dy njer\u00ebzit e\nmi m\u00eb t\u00eb af\u00ebrt m\u00eb kishin mashtruar gjith\u00eb k\u00ebt\u00eb koh\u00eb e nuk kisha kuptuar asgj\u00eb, as\nnuk kisha patur dyshimin m\u00eb t\u00eb vog\u00ebl. U p\u00ebrmenda, por do t\u00eb ishte m\u00eb mir\u00eb t\u00eb\nmos isha p\u00ebrmendur kurr\u00eb. Nuk e di si do ta p\u00ebrballoja nj\u00eb gj\u00eb t\u00eb till\u00eb. Duhej\nt\u00eb b\u00ebja di\u00e7ka e nuk mund t\u00eb b\u00ebja asgj\u00eb. Ky ishte fundi p\u00ebr mua. <\/p>\n\n\n\n<p>Ndenja dy dit\u00eb pa folur me njeri dhe pa u ngritur\nnga krevati. F\u00ebmij\u00ebt nuk e ndjenin munges\u00ebn time, sepse ishin m\u00ebsuar me ata t\u00eb\ndy e pa mua. Ata dukeshin nj\u00eb familje pa mua. <\/p>\n\n\n\n<p>M\u00eb n\u00eb fund, e mora veten dhe u ngrita. Hapa\ntelefonin, t\u00eb cilin kisha dy dit\u00eb q\u00eb e kisha fikur dhe ftova shoqet t\u00eb pinim\nnj\u00eb kafe, por jo n\u00eb sht\u00ebpi. Kisha nevoj\u00eb t\u00eb dilja nga ajo sk\u00ebterr\u00eb. U takova me\nto. Ato m\u00eb pyet\u00ebn se pse isha shnd\u00ebrruar ashtu, isha tretur e isha shkrir\u00eb. Ua\ntregova gj\u00ebm\u00ebn, por ato nuk u habit\u00ebn aspak. <\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Ne e dinim. Edhe ti duhet ta dije.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Po pse nuk m\u00eb that\u00eb gj\u00eb?<\/p>\n\n\n\n<p>Ato hesht\u00ebn. Me t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb duhej t\u00eb ma kishte\nmarr\u00eb mendja. Nuk e dija se si do t\u00eb shkonte kjo pun\u00eb. N\u00eb t\u00eb v\u00ebrtet\u00eb, motra\nkishte b\u00ebr\u00eb at\u00eb q\u00eb un\u00eb nuk e b\u00ebra me t\u00eb. E kishte kthyer n\u00eb nj\u00eb njeri q\u00eb\n\u00e7dokush do ta quante burri i p\u00ebrsosur, gj\u00eb q\u00eb un\u00eb nuk e b\u00ebra dot. <\/p>\n\n\n\n<p>Dit\u00ebt kaluan dhe un\u00eb asnj\u00ebher\u00eb nuk i pash\u00eb as duke\nu puthur (sa r\u00ebnd\u00eb m\u00eb vjen vet\u00ebm kur e mendoj k\u00ebt\u00eb gj\u00eb). Un\u00eb nuk flisja me\nasnj\u00ebrin, as nuk i kisha pyetur, si e pse. Asgj\u00eb m\u00eb nuk kishte r\u00ebnd\u00ebsi. Ajo q\u00eb\nkishte ndodhur nuk mund t\u00eb kthehej pas. Kalova n\u00eb nj\u00eb depresion t\u00eb madh, derisa\nnj\u00eb dit\u00eb duke lexuar nj\u00eb lib\u00ebr, m\u00eb erdhi nj\u00eb gj\u00eb n\u00eb mend. Do t\u00eb ikja. Mora t\u00eb\ndy f\u00ebmij\u00ebt dhe mendova t\u00eb nd\u00ebrroja qytet, por m\u00eb mir\u00eb t\u00eb nd\u00ebrroja shtet. Do t\u00eb\nishte e v\u00ebshtir\u00eb ta rifilloja jet\u00ebn, por nuk kisha zgjidhje tjet\u00ebr. M\u00eb ndihmoi\nnj\u00eb shoqja ime dhe u nisa p\u00ebr Itali. Atje arrita n\u00eb shtator. Kur t\u00eb gjitha\nm\u00ebsueset vazhdonin vitin e ri shkollor, un\u00eb isha duke k\u00ebrkuar pun\u00eb si\npastruese. Nj\u00eb e njohura ime m\u00eb gjeti pun\u00eb te nj\u00eb restorant si pjatalar\u00ebse.\nIshte nj\u00eb pun\u00eb e lodhshme dhe fitohej pak. Me t\u00eb ardhurat e fituara mund t\u00eb\npaguaja qeran\u00eb dhe t\u00eb b\u00ebnim nj\u00eb jet\u00eb t\u00eb thjesht\u00eb. Tani m\u00eb duhej edhe t\u00eb fitoja\ndashurin\u00eb m\u00ebm\u00ebsore t\u00eb cil\u00ebn f\u00ebmij\u00ebt nuk e kishin p\u00ebr mua. K\u00ebshtu, koh\u00eb pas kohe\ne me mij\u00ebra mundime e vujtje nga m\u00eb t\u00eb r\u00ebndat, un\u00eb e nd\u00ebrtova jet\u00ebn p\u00ebrs\u00ebri. Nuk\nkisha asnj\u00eb kontakt me ata t\u00eb dy. Shkat\u00ebrrimtar\u00ebt e jet\u00ebs sime! Nuk m\u00eb interesonte\nse \u00e7`b\u00ebnin, nuk doja as emrat t\u2019ua d\u00ebgjoja. Ata m\u00eb kishin shkat\u00ebrruar. Tani\nndjehesha m\u00eb pak e sigurt\u00eb p\u00ebr t\u00eb filluar nj\u00eb lidhje t\u00eb re. Po jetoj me shpres\u00eb\nse jeta ka ruajtur di\u00e7ka p\u00ebr mua dhe s\u00eb shpejti do t\u00eb ma dhuroj\u00eb. Sipas asaj q\u00eb\nm\u00eb ndodhi mua, them se \u00ebsht\u00eb e v\u00ebrtet\u00eb shprehja: \u201cKush nuk d\u00ebgjon n\u00ebn\u00ebn, del n\u00eb\nrrug\u00eb e thyen k\u00ebmb\u00ebn\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p><strong>Blerta<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Prind\u00ebrit tan\u00eb nuk ishin dakord me martes\u00ebn ton\u00eb. Ata, kur un\u00eb para 10 vjet\u00ebsh u tregova se me k\u00eb kisha r\u00ebn\u00eb n\u00eb dashuri, u m\u00ebrzit\u00ebn shum\u00eb dhe filluan t\u00eb m\u00eb kund\u00ebrshtonin. Nuk e merrnin dot me mend se si nj\u00eb vajz\u00eb si puna ime, me gjith\u00eb t\u00eb mirat, ta shkonte jet\u00ebn d\u00ebm me at\u00eb djal\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":21080,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-21188","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21188","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=21188"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/21188\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/21080"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=21188"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=21188"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=21188"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}