{"id":20998,"date":"2019-02-11T18:00:51","date_gmt":"2019-02-11T17:00:51","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=20998"},"modified":"2019-02-11T17:57:25","modified_gmt":"2019-02-11T16:57:25","slug":"%ef%bb%bfcfare-me-beri-i-dashuri-i-mamit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/02\/%ef%bb%bfcfare-me-beri-i-dashuri-i-mamit\/","title":{"rendered":"\ufeff\u00c7far\u00eb m\u00eb b\u00ebri i dashuri i mamit&#8230;"},"content":{"rendered":"\n<p><br><\/p>\n\n\n\n<p>Un\u00eb q\u00eb po shkruaj k\u00ebt\u00eb histori p\u00ebr ju sot, jam nj\u00eb fem\u00ebr n\u00eb mosh\u00ebn 40\nvje\u00e7are. Jam beqare dhe nuk kam f\u00ebmij\u00eb. Kur isha n\u00eb mosh\u00eb shum\u00eb t\u00eb vog\u00ebl, babai\nim zbuloi mamin tim me nj\u00eb t\u00eb dashur. Ai po kthehej nga puna m\u00eb her\u00ebt se\nzakonisht dhe e gjeti mamin me nj\u00eb burr\u00eb n\u00eb sht\u00ebpi. At\u00ebhere, vrasjet ishin t\u00eb\npamundura, nuk mund t\u00eb vrisje asnj\u00eb njeri k\u00ebshtu q\u00eb ata u ndan\u00eb dhe un\u00eb iu\nbesova n\u00ebn\u00ebs sime. Mbas shtat\u00eb muajsh, lindi v\u00ebllai im. <\/p>\n\n\n\n<p>Babai im m\u00eb thoshte gjithmon\u00eb kur e takoja se un\u00eb isha f\u00ebmija i tij i vet\u00ebm\ndhe se m\u00eb donte m\u00eb shum\u00eb se \u00e7do gj\u00eb n\u00eb bot\u00eb. Pra, me v\u00ebllan\u00eb, kishim vet\u00ebm\nn\u00ebn\u00ebn t\u00eb p\u00ebrbashk\u00ebt. Shteti na dha nj\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb vog\u00ebl dhe e rifilluam jet\u00ebn\nqet\u00ebsisht. Mami punonte n\u00eb bibliotek\u00eb dhe un\u00eb vazhdoja shkoll\u00ebn, sepse isha e\nvog\u00ebl. Vitet kaluan, v\u00ebllai u rrit dhe un\u00eb gjithashtu, por mamaja nuk u martua.\nKur un\u00eb isha n\u00eb klas\u00eb t\u00eb tet\u00eb, n\u00eb sht\u00ebpi filloi t\u00eb vinte nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb punonte\nme mamin. Ai i shpeshtoi ardhjet. Vinte mbasdite pas pun\u00ebs, hante drek\u00ebn me ne,\nrrinte gjith\u00eb mbasditen e n\u00eb dark\u00eb largohej. Un\u00eb mbasdite m\u00ebsoja dhe futesha n\u00eb\ndhom\u00ebn time q\u00eb t\u00eb studioja n\u00eb qet\u00ebsi. Kjo gj\u00eb zgjati goxha koh\u00eb. Ai njeri\ntashm\u00eb na ishte b\u00ebr\u00eb si i sht\u00ebpis\u00eb dhe kush\u00ebrinjt\u00eb e pak\u00ebt q\u00eb na vinin, ia shtronin\nmuhabetit me t\u00eb sikur ai t\u00eb ishte babai yn\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Un\u00eb isha gjithmon\u00eb e m\u00ebrzitur dhe me t\u00eb flisja shum\u00eb pak, nd\u00ebrsa maman\u00eb nuk\ne doja ashtu si\u00e7 e kisha dashur m\u00eb par\u00eb. Kur ajo kishte gabuar her\u00ebn e par\u00eb\nisha shum\u00eb e vog\u00ebl dhe nuk i kuptoja mir\u00eb gj\u00ebrat, por tani isha rritur dhe e\ndija se ajo po vepronte gabim, prandaj kisha krijuar k\u00ebt\u00eb \u201currejtje\u201d p\u00ebr t\u00eb.\nPor dhe kjo gj\u00eb ndryshoi. Ai tashm\u00eb rrinte edhe p\u00ebr dark\u00eb dhe filloi t\u00eb flinte\nte &nbsp;ne. Mami na nxori mua e v\u00ebllain n\u00eb\nkuzhin\u00eb dhe ai zuri vendin ton\u00eb. U m\u00ebrzita shum\u00eb. Ai njeri na mori mamin dhe\ntashm\u00eb u kthye n\u00eb pjes\u00ebtar t\u00eb familj\u00ebs son\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Por, a do t\u00eb martoheshin vall\u00eb? Kjo pyetje m\u00eb vinte v\u00ebrdall\u00eb n\u00eb kok\u00eb dhe m\u00eb\nprishte gjumin e m\u00eb shp\u00ebrqendronte n\u00eb m\u00ebsime. A do t\u00eb b\u00ebnin das\u00ebm? A do t\u00eb\nvishej mamaja me t\u00eb bardha? E, sa e vrisja mendjen dhe un\u00eb, nuk rrija rehat\nashtu si v\u00ebllai, i cili k\u00ebnaqej me dhuratat q\u00eb i blinte ai. Por un\u00eb s`mund t\u00eb\nb\u00ebja k\u00ebshtu. <\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, mami erdhi nga puna dhe u shtri n\u00eb divan duke qar\u00eb. E pyeta se\n\u00e7`kishte, por ajo nuk m\u2019u p\u00ebrgjigj. Pas pak erdhi tezja dhe ato t\u00eb dyja filluan\nt\u00eb p\u00ebshp\u00ebrisnin si\u00e7 e kishin zakon t\u00eb tregonin \u201challet\u201d e tyre. <\/p>\n\n\n\n<p>M\u00eb von\u00eb mora vesh se i dashuri i mamit q\u00eb vinte te ne ishte martuar me nj\u00eb\nvajz\u00eb t\u00eb re, prandaj ajo ishte tronditur aq shum\u00eb. Ajo u trondit, por un\u00eb u\ng\u00ebzova pa mas\u00eb. Dit\u00ebt n\u00eb vazhdim, mami ishte shum\u00eb e m\u00ebrzitur. Un\u00eb e ndihmoja, sepse\nisha e lirshme dhe m\u00eb vinte keq q\u00eb ishte e m\u00ebrzitur, por mendoja se m\u00ebrzia do t\u2019i\nkalonte dhe pastaj do t\u00eb ishim t\u00eb lumtur t\u00eb tre, pa at\u00eb t\u00eb dashurin e saj, q\u00eb e\nurreja. Kaloi nj\u00eb koh\u00eb e gjat\u00eb dhe ajo e mori pak veten. Mundohej ta fshihte\nat\u00eb q\u00eb e mundonte, por un\u00eb e kuptoja shum\u00eb mir\u00eb se ajo nuk e kishte harruar, sepse\ndisa her\u00eb e gjeja duke qar\u00eb n\u00eb dhom\u00eb. Nd\u00ebrsa p\u00ebr mua dhe v\u00ebllan\u00eb, gjith\u00e7ka\nishte kthyer n\u00eb normalitet. Jetonim n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb vet\u00ebm ne q\u00eb kishim t\u00eb\nnj\u00ebjtin gjak. Nj\u00eb dit\u00eb, kur \u00e7do gj\u00eb shkonte si vaj, mbasdite, kur isha n\u00eb dhom\u00eb\ne po studioja, d\u00ebgjova disa z\u00ebra nga kuzhina. Hapa der\u00ebn. Jo, s`ka mund\u00ebsi! Mami\npo bisedonte me at\u00eb. Ai ishte ulur te kolltuku ku ulej gjithmon\u00eb dhe ajo dukej\nsikur ishte mbi re. Kishte harruar gjith\u00eb at\u00eb hidh\u00ebrim q\u00eb kaloi nga ky njeri, q\u00eb\np\u00ebr mua vet\u00ebm njeri nuk ishte. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211;&nbsp;\nZem\u00ebr&nbsp; &#8211;&nbsp; m\u00eb tha mami&nbsp;\n&#8211;&nbsp; eja shiko kush ka ardhur. Eja\nzem\u00ebr! <\/p>\n\n\n\n<p>Nuk isha m\u00ebsuar ta kund\u00ebrshtoja asnj\u00ebher\u00eb maman\u00eb, k\u00ebshtu q\u00eb u afrova dhe\nshtriva dor\u00ebn t\u2019ia jepja. I shtriva dor\u00ebn njeriut q\u00eb urreja m\u00eb shum\u00eb n\u00eb bot\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Po pse, dor\u00ebn do m\u00eb jap\u00ebsh, moj\nzem\u00ebr? &#8211; m\u00eb tha ai &#8211; M\u00eb jep faqen, at\u00eb dua un\u00eb. M\u00eb ka marr\u00eb malli p\u00ebr faqen\nt\u00ebnde. <\/p>\n\n\n\n<p>Un\u00eb nuk l\u00ebviza nga vendi. \u201cPo \u201czem\u00ebr\u201d, pse m\u00eb thoshte?\u201d. U ktheva nga mami,\npor ajo buz\u00ebqeshte dhe m\u00eb shtyu tek ai. <\/p>\n\n\n\n<p>Kur pash\u00eb se \u00e7`mama t\u00eb dob\u00ebt kisha, mora guximin dhe i thash\u00eb:<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Nuk jam zemra jote!<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb moment, n\u00eb faqen time u p\u00ebrplas nj\u00eb shuplak\u00eb e fuqishme sa gati m\u00eb dol\u00ebn\nsyt\u00eb nga vendi. Mami ishte tromaksur nga ajo q\u00eb thash\u00eb un\u00eb. Ai u ngrit dhe i\ntha:<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Mos k\u00ebshtu! Ajo \u00ebsht\u00eb f\u00ebmij\u00eb&#8230; &nbsp;&#8211; dhe u kthye nga un\u00eb e, duke m\u00eb v\u00ebn\u00eb dor\u00ebn e\ntij t\u00eb st\u00ebrmadhe n\u00eb faqen ku m\u00eb kishte goditur mami, m\u00eb pyeti: &#8211; T\u00eb dhemb? Un\u00eb\npo shqiptoja fjal\u00ebt q\u00eb t\u00eb tha mami. T\u00eb thash\u00eb \u201czem\u00ebr\u201d se ashtu t\u00eb thirri edhe ajo.\nM\u00eb fal, nuk do ta b\u00ebj m\u00eb at\u00eb gabim.<\/p>\n\n\n\n<p>N\u00eb at\u00eb \u00e7ast, nuk e di se \u00e7`m\u00eb ndodhi. Nga mungesa e p\u00ebrhershme e dashuris\u00eb\ns\u00eb babit apo nga ngroht\u00ebsia e fjal\u00ebve t\u00eb tij, si me magji, m\u2019u fanit urrejtja\nq\u00eb kisha p\u00ebr at\u00eb njeri. Ai m\u2019u duk aq i \u00ebmb\u00ebl dhe aq i dashur! Nuk fola, por ai\nma b\u00ebri me shenj\u00eb q\u00eb ta mb\u00ebshtesja kok\u00ebn te kraharori i tij dhe un\u00eb nuk kund\u00ebrshtova;\nkisha nevoj\u00eb p\u00ebr at\u00eb p\u00ebrqafim. Hodha syt\u00eb nga mami dhe ajo ma b\u00ebri me kok\u00eb se\nmund ta b\u00ebja nj\u00eb gjest t\u00eb till\u00eb.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; E shikon sa shum\u00eb t\u00eb do? Ai na do\nt\u00eb treve. Edhe ty, q\u00eb sillesh aq keq. <\/p>\n\n\n\n<p>Tani, kur i kujtoj k\u00ebto fjal\u00eb, mendoj se sa grua e dob\u00ebt ishte. Ajo nuk\nshihte rreth saj, ajo kishte sy vet\u00ebm p\u00ebr at\u00eb. Ai e kishte hipnotizuar, tamam\nashtu si\u00e7 m\u00eb ndodhi mua. <\/p>\n\n\n\n<p>Fillova ta pranoja se ai ishte fiks p\u00ebr familjen ton\u00eb. Ai, edhe pse ishte\nmartuar, pjes\u00ebn m\u00eb t\u00eb madhe t\u00eb koh\u00ebs e kalonte n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb. Maman\u00eb e donte\nnj\u00ebsoj si\u00e7 e kishte dashur m\u00eb par\u00eb, nd\u00ebrsa ajo e donte dyfish, pa limit, shkurt,\n\u00e7mendej pas tij. Koha kaloi dhe un\u00eb tashm\u00eb isha b\u00ebr\u00eb nj\u00eb vajz\u00eb e rritur. Ai\nishte b\u00ebr\u00eb i \u201cyni\u201d dhe historia ime e v\u00ebrtet\u00eb fillon k\u00ebtu. Mami kishte ikur te\ntezja, e cila ishte s\u00ebmur\u00eb me grip. Ra zilja dhe vrapova p\u00ebr ta hapur. E kisha\nk\u00ebt\u00eb zakon; kur binte zilja, gjithmon\u00eb e p\u00ebrshkoja korridorin me vrap q\u00eb t\u00eb\nhapja der\u00ebn. Kjo m\u00eb ndodhte edhe kur n\u00eb sht\u00ebpi ishim t\u00eb gjith\u00eb dhe nuk mungonte\naskush. Si duket, n\u00eb zemr\u00ebn time mungonte gjithmon\u00eb ai, babai dhe \u00e7do e hapur e\nder\u00ebs m\u00eb b\u00ebnte t\u00eb mendoja se mund t\u00eb ishte ai e kishte ardhur t\u00eb rrinte me ne\np\u00ebrgjithmon\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Kur hapa der\u00ebn, pash\u00eb q\u00eb ishte \u201cz\u00ebvend\u00ebsi\u201d i babit. Ishte ai. U fut brenda\nsi n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e vet. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Mami nuk \u00ebsht\u00eb &#8211; i thash\u00eb dhe nuk\ne di se \u00e7`ndjeva kur e pash\u00eb n\u00eb der\u00eb. Kisha koh\u00eb q\u00eb e kisha pranuar dhe nuk i\nmbaja inat, madje p\u00ebr \u00e7do gj\u00eb i k\u00ebrkoja ndihm\u00eb dhe ai m\u00eb gjendej gjithmon\u00eb\npran\u00eb. Ai kujdesej shum\u00eb p\u00ebr mua, p\u00ebr v\u00ebllan\u00eb dhe posa\u00e7\u00ebrisht, p\u00ebr maman\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; E di &#8211; m\u00eb tha &#8211; po sot nuk kam\nardhur p\u00ebr mamin, por p\u00ebr ty. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; P\u00ebr mua? &#8211; u habita.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Po, p\u00ebr ty. Ti p\u00ebr mua je\ngjith\u00e7ka!<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; E di q\u00eb m\u00eb do si vajz\u00ebn t\u00ebnde &#8211; nuk\ne lash\u00eb un\u00eb t\u00eb fliste, sepse di\u00e7 parandjeva. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Po, po, tamam, por baballar\u00ebt e\nv\u00ebrtet\u00eb nuk i duan vajzat e tyre aq shum\u00eb sa t\u00eb dua un\u00eb ty. Un\u00eb t\u00eb dua m\u00eb shum\u00eb\nse babi yt. Ai t\u00eb do si vajz\u00eb, nd\u00ebrsa un\u00eb t\u00eb dua si vajz\u00eb dhe si fem\u00ebr e\nmagjishme, si femra m\u00eb e bukur q\u00eb kam par\u00eb ndonj\u00ebher\u00eb!<\/p>\n\n\n\n<p>Ai filloi t\u00eb m\u00eb prekte, t\u00eb m\u00eb puthte dhe un\u00eb nuk i ktheja dot p\u00ebrgjigje dhe\nnuk e kund\u00ebrshtova. M\u00eb p\u00eblqyen fjal\u00ebt dhe puthjet e tij. Ai na kishte \u201cb\u00ebr\u00eb\nmagji\u201d t\u00eb gjith\u00ebve. Un\u00eb isha e virgj\u00ebr dhe, si p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb, u ndjeva p\u00ebr\nmrekulli. Ai ishte i paarritsh\u00ebm! <\/p>\n\n\n\n<p>Kur \u00e7do gj\u00eb mbaroi, u kthjellova. \u00c7`kisha b\u00ebr\u00eb? Ua, sa turp! Po at\u00eb e kisha\nsi baba. Po mami, \u00e7\u2019do t\u00eb thoshte?<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; \u00c7\u2019b\u00ebm\u00eb k\u00ebshtu? Po sikur t\u00eb vij\u00eb\nmami? \u2013 i thash\u00eb atij &#8211; Fol t\u00eb lutem, \u00e7`do t\u00eb b\u00ebjm\u00eb tani?<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; T\u00eb lutem, m\u00eb l\u00ebr ta shijoj k\u00ebt\u00eb q\u00eb\nkam koh\u00eb q\u00eb po e pres! &#8211; tha ai gjakftoht\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Nuk mund t\u00eb rrish ashtu, mami do\nt\u00eb vij\u00eb nga \u00e7asti n\u00eb \u00e7ast. Jemi t\u00eb vdekur. Ajo do t\u00eb \u00e7mendet. Ngrihu!<\/p>\n\n\n\n<p>Ai u ngrit dhe un\u00eb, pas tij. Rregulluam gjith\u00e7ka. Asnj\u00eb shenj\u00eb e m\u00ebkatit\nnuk kishte mbetur. Po n\u00eb nd\u00ebrgjegjen time dhe t\u00eb atij, \u00e7\u2019kishte ngelur?<\/p>\n\n\n\n<p>Ai dukej shum\u00eb i qet\u00eb. Ai k\u00ebt\u00eb e pask\u00ebsh planifikuar prej koh\u00ebsh, po edhe\nmua m\u00eb p\u00eblqeu. Tani kishte filluar nj\u00eb epok\u00eb e re, nj\u00eb tradhti brenda familjes.\nTurpi s`ka fund! Njeriu \u00ebsht\u00eb si kafsha. Nd\u00ebrgjegjja nuk vepron gjithnj\u00eb. E\nkeqja \u00ebsht\u00eb se un\u00eb duhet t\u00eb ndihesha fajtore, por n\u00eb fund t\u00eb fundit, mami s\u2019e\nkishte as burr\u00eb. Ai u largua dhe koha q\u00eb kaloi derisa erdhi mami, m\u2019u duk nj\u00eb\nshekull. Po sikur ajo t\u00eb nuhaste ndonj\u00eb gj\u00eb? L\u00ebre mua \u00e7\u2019do m\u00eb b\u00ebnte, po \u00e7\u2019nuk\npritej, as q\u00eb mund ta imagjinoj. <\/p>\n\n\n\n<p>Ajo erdhi. Ishte lodhur shum\u00eb n\u00eb pun\u00eb. Un\u00eb i solla drek\u00ebn dhe m\u00eb pas, i\nthash\u00eb q\u00eb t\u00eb shtrihej se do t`i b\u00ebja un\u00eb pun\u00ebt.<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Nuk ke m\u00ebsime p\u00ebr nes\u00ebr? &#8211; m\u00eb tha\najo duke m\u00eb par\u00eb me sy dyshues \u2013 \u00c7\u2019ke sot ti? Mos ke marr\u00eb ndonj\u00eb not\u00eb t\u00eb keqe?<\/p>\n\n\n\n<p>&nbsp;&#8211; Jo, jo &#8211; ula syt\u00eb p\u00ebr t\u00eb mos e\npar\u00eb &#8211; i kam b\u00ebr\u00eb sot, erdha her\u00ebt nga shkolla. <\/p>\n\n\n\n<p>Ajo nuk kuptoi asgj\u00eb. N\u00eb dark\u00eb erdhi ai. Kur ra dera, mendoja se si do t\u00eb\nsillej tani ai, por ai si gjithmon\u00eb nuk kishte ndryshuar asgj\u00eb. Nuk binte n\u00eb sy\nasnj\u00eb gjest i tepruar. Edhe un\u00eb luajta t\u00eb nj\u00ebjtin rol, por p\u00ebr pak koh\u00eb se nuk\nduroja dhe u mbylla n\u00eb dhom\u00eb. Sa i qet\u00eb q\u00eb ishte ai! K\u00ebshtu vazhdoi jeta jon\u00eb. Ai,\nher\u00eb shkonte me mua, her\u00eb me mamin. Si kafsh\u00ebt! E mua nuk m\u00eb b\u00ebnte p\u00ebrshtypje\naspak kjo tradhti ndaj mamas\u00eb. Po ai, si ia dilte? Nuk e mora vesh asnj\u00ebher\u00eb. Po\nmamaja, kishte nuhatur gj\u00eb? Kjo zgjati tre vjet. Tre vitet e pis\u00ebta t\u00eb jet\u00ebs\nsime. Ne u larguam p\u00ebr n\u00eb kryeqytet dhe ai na vizitonte m\u00eb rrall\u00eb. Pasi nuk na\neci mir\u00eb gjendja ekonomike n\u00eb Shqip\u00ebri, emigruam p\u00ebr n\u00eb Itali. Atje un\u00eb njoha\nt\u00eb dashurin tim t\u00eb par\u00eb. Them \u201ci par\u00eb\u201d sepse kjo ishte dashuri e v\u00ebrtet\u00eb e jo\najo e imponuar dhe ndoshta imitim i asaj q\u00eb b\u00ebnte mamaja. M\u00eb von\u00eb, ai u b\u00eb\nburri im dhe jetuam e jemi p\u00ebrs\u00ebri bashk\u00eb, vet\u00ebm se nuk kemi patur fatin t\u00eb\nkemi f\u00ebmij\u00eb. K\u00ebt\u00eb histori nuk ia kam treguar as burrit tim dhe asnjeriu tjet\u00ebr,\nsepse m\u00eb vjen shum\u00eb turp dhe \u00ebsht\u00eb e natyrshme q\u00eb duhet t\u00eb m\u00eb vij\u00eb turp. Ndoshta\n\u00ebsht\u00eb von\u00eb, por mendoj se e kam marr\u00eb nd\u00ebshkimin; nuk do t\u00eb b\u00ebhem kurr\u00eb n\u00ebn\u00eb. Ndoshta\nnuk isha e denj\u00eb p\u00ebr nj\u00eb mision t\u00eb till\u00eb. T\u00eb jesh n\u00ebn\u00eb \u00ebsht\u00eb nj\u00eb privilegj dhe,\nsi duket, un\u00eb nuk e meritoj k\u00ebt\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Mami im tashm\u00eb ka goxha mosh\u00eb dhe jeta e ka m\u00ebsuar se m\u00eb mir\u00eb \u00ebsht\u00eb t\u00eb jesh\nvet\u00ebm sesa me nj\u00eb njeri q\u00eb nuk t\u00eb meriton, ve\u00e7se edhe ajo, k\u00ebt\u00eb m\u00ebsim duhet ta\nkishte marr\u00eb n\u00eb koh\u00eb e jo tani q\u00eb nuk ka m\u00eb efekt. Nganj\u00ebher\u00eb shoh se do t\u00eb m\u00eb\nthot\u00eb di\u00e7ka, por nuk ka guxim dhe ndoshta ndonj\u00eb dit\u00eb do ta gjej\u00eb guximin, por\nun\u00eb si do t`i p\u00ebrgjigjem? S\u2019e di. T\u2019ia l\u00ebm\u00eb koh\u00ebs. M\u00eb e keqja ka kaluar, tani\nmbetet vet\u00ebm ballafaqimi, q\u00eb mendoj se \u00ebsht\u00eb shum\u00eb i v\u00ebshtir\u00eb, por nuk krahasohet\nme ato q\u00eb kemi kaluar. Njeriu vet\u00ebm gabon dhe kur i kupton gabimet, \u00ebsht\u00eb tep\u00ebr\nvon\u00eb. Nga an\u00ebt tona, thuhet: \u201c\u00c7do gj\u00eb lahet n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb\u201d. <\/p>\n\n\n\n<p>Nga kjo histori, v\u00ebllai doli m\u00eb mir\u00eb se ne t\u00eb gjith\u00eb, ndoshta pse ishte\nmashkull. Fati i tij! At\u00eb njeri nuk e kam par\u00eb q\u00ebkur kemi emigruar, por mendoj\nse edhe po ta shihja, nuk besoj se do ta shaja. Edhe un\u00eb kisha pjes\u00ebn time t\u00eb\nfajit. Ai nuk m\u00eb b\u00ebri asgj\u00eb me zor. Un\u00eb ndjeva k\u00ebnaq\u00ebsi dhe e p\u00ebrjetova shum\u00eb\nmir\u00eb. Ndoshta s`ishte faji i askujt dhe kjo gj\u00eb ishte p\u00ebr t\u2019u b\u00ebr\u00eb. Tani m\u00eb nuk\nka asgj\u00eb r\u00ebnd\u00ebsi, vet\u00ebm brerja e nd\u00ebrgjegjjes. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Un\u00eb q\u00eb po shkruaj k\u00ebt\u00eb histori p\u00ebr ju sot, jam nj\u00eb fem\u00ebr n\u00eb mosh\u00ebn 40 vje\u00e7are. Jam beqare dhe nuk kam f\u00ebmij\u00eb. Kur isha n\u00eb mosh\u00eb shum\u00eb t\u00eb vog\u00ebl, babai im zbuloi mamin tim me nj\u00eb t\u00eb dashur. Ai po kthehej nga puna m\u00eb her\u00ebt se zakonisht dhe e gjeti mamin me nj\u00eb burr\u00eb n\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":20576,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[249],"class_list":["post-20998","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20998","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20998"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20998\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20576"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20998"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20998"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20998"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}