{"id":20611,"date":"2019-01-19T14:00:21","date_gmt":"2019-01-19T13:00:21","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=20611"},"modified":"2019-01-19T12:37:01","modified_gmt":"2019-01-19T11:37:01","slug":"%ef%bb%bfu-penduan-pasi-me-rrahen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2019\/01\/%ef%bb%bfu-penduan-pasi-me-rrahen\/","title":{"rendered":"\ufeffU penduan, pasi m\u00eb rrah\u00ebn\u2026"},"content":{"rendered":"\n<p><br><\/p>\n\n\n\n<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje. Un\u00eb\nq\u00eb po ju shkruaj jam nj\u00eb zonj\u00eb e vjet\u00ebr nga Tirana. Gjej me vend t\u2019ju\nfal\u00ebnderoj ju, stafin e k\u00ebsaj gazete t\u00eb mrekullueshme, e cila na jep mund\u00ebsi\nedhe ne pensionist\u00ebve t\u00eb tregojm\u00eb historit\u00eb tona. <\/p>\n\n\n\n<p>Un\u00eb jam 60 vje\u00e7e,\nquhem Nazmije dhe jetoj n\u00eb nj\u00eb nga lagjet periferike t\u00eb Tiran\u00ebs. Jetoj vet\u00ebm\nsepse nuk jam martuar ndonj\u00ebher\u00eb. Fati k\u00ebshtu deshi, sepse kur isha e re kisha\nshum\u00eb pretendime, por vitet kaluan dhe un\u00eb ngela vet\u00ebm. Pas vdekjes s\u00eb\nprind\u00ebrve, vetmia ime u shtua edhe m\u00eb shum\u00eb sepse m\u2019u thye e vetmja shpatull\nmb\u00ebshtetjeje. K\u00ebshtu vazhdova t\u00eb jetoja n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ku m\u00eb lan\u00eb prind\u00ebrit, por\npara disa vitesh, u transferova n\u00eb lagjen ku jetoj sot, p\u00ebr arsye se nd\u00ebrrova\nsht\u00ebpin\u00eb me nj\u00eb familje q\u00eb kishte nevoj\u00eb p\u00ebr nj\u00eb sht\u00ebpi m\u00eb t\u00eb madhe dhe af\u00ebr\nqendr\u00ebs, nd\u00ebrsa un\u00eb isha vet\u00ebm dhe nuk kisha nevoj\u00eb p\u00ebr gjith\u00eb at\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb\nmadhe. U vendosa n\u00eb k\u00ebt\u00eb aparatament, 1+1 dhe t\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, ndihesha\nshum\u00eb rehat sepse \u00ebsht\u00eb nj\u00eb lagje shum\u00eb e qet\u00eb, lagje ku nuk ke frik\u00eb t\u00eb l\u00ebviz\u00ebsh,\nkur i thon\u00eb fjal\u00ebs. M\u00eb fqinj\u00ebt shkoja dhe shkoj shum\u00eb mir\u00eb, nuk mbaj mend t\u00eb\nkem shk\u00ebmbyer nj\u00eb fjal\u00eb t\u00eb keqe. <\/p>\n\n\n\n<p>Para disa koh\u00ebsh,\np\u00ebrball\u00eb pallatit ton\u00eb, dy ortak\u00eb hap\u00ebn nj\u00eb lokal, ku p\u00ebrve\u00e7se sh\u00ebrbenin gatime\ndhe pije t\u00eb ndryshme p\u00ebr klient\u00ebt e tyre, kishin edhe muzik\u00eb, e cila ngrihej n\u00eb\nkup\u00eb t\u00eb qiellit. Nj\u00ebrin nga k\u00ebta pronar\u00eb e kam pritur kur e pa p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb\ndrit\u00ebn e diellit, sepse kam punuar infermiere n\u00eb maternitet dhe nga duart e mia\nkan\u00eb dal\u00eb shum\u00eb e shum\u00eb f\u00ebmij\u00eb n\u00eb drit\u00eb. Si\u00e7 po ju thoja, volumi i muzik\u00ebs\nishte i paduruesh\u00ebm dhe ju betohem p\u00ebr Per\u00ebndi q\u00eb neve na zinte gjumi vet\u00ebm kur\nmuzika e tyre p\u00ebrfundonte. Nga ana tjet\u00ebr, ata kishin qejfet e tyre dhe nuk\ndonin t\u2019ia dinin se kishte njer\u00ebz t\u00eb s\u00ebmur\u00eb, a kishin nevoj\u00eb p\u00ebr gjum\u00eb, a kishin\nprobleme. R\u00ebnd\u00ebsi p\u00ebr ta kishte q\u00eb lokali t\u2019u ecte mir\u00eb dhe fitimet t\u00eb\nrriteshin, sepse dihet q\u00eb lokalet me muzik\u00eb kan\u00eb m\u00eb shum\u00eb fitime se lokalet e\nthjeshta. Muzika e tyre vazhdonte deri n\u00eb or\u00ebt e vona t\u00eb nat\u00ebs dhe jetesa n\u00eb\nsht\u00ebpi u b\u00eb e padurueshme. Un\u00eb u fola disa her\u00eb, gjithmon\u00eb me t\u00eb but\u00eb, por kush\ne d\u00ebgjon nj\u00eb plak\u00eb t\u00eb vjet\u00ebr dhe aq m\u00eb tep\u00ebr, t\u00eb vetme? Kjo gjendje vazhdoi me\nmuaj e muaj me radh\u00eb, t\u00eb gjith\u00eb flisnin n\u00ebp\u00ebr dh\u00ebmb\u00eb, por asnj\u00ebrit nuk ia\nmbante t\u00eb shkonte t\u2019u thoshte, sepse ata jan\u00eb njer\u00ebz t\u00eb kapur dhe i kan\u00eb krah\u00ebt\nt\u00eb ngroht\u00eb. Ju mund ta shihni vet\u00eb sa luksoz \u00ebsht\u00eb lokali i tyre, po t\u00eb vini\nk\u00ebtu n\u00eb lagjen ton\u00eb. U tromaks\u00ebm t\u00eb gjith\u00eb, aq m\u00eb tep\u00ebr q\u00eb mosha jon\u00eb ka nevoj\u00eb\nt\u00eb shkoj\u00eb \u201ct\u00eb flej\u00eb me pulat\u201d, si\u00e7 thot\u00eb fjala e vjet\u00ebr e popullit. <\/p>\n\n\n\n<p>Durova e durova\nsepse un\u00eb shum\u00eb mir\u00eb mund edhe t\u00eb kisha denocuar n\u00eb polici, por si\u00e7 ju thash\u00eb,\nata jan\u00eb njer\u00ebz t\u00eb kapur ekonomikisht dhe nuk mendoja se policia do t\u2019u b\u00ebnte\ngj\u00eb. P\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr, mendoja q\u00eb nj\u00eb dit\u00eb do pushonin ose t\u00eb pakt\u00ebn do ulnin\nvolumin e muzik\u00ebs, por jo, nuk b\u00ebhej fjal\u00eb, ata vazhdonin n\u00eb qejfin e tyre dhe\nas q\u00eb donin t\u2019ia dinin p\u00ebr ne.<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, ose m\u00eb\nsakt\u00eb, nj\u00eb mbr\u00ebmje nj\u00eb dark\u00eb kur ata i kishte mb\u00ebrthyer ahengu, zbrita posht\u00eb\ndhe u futa t\u00eb lokali p\u00ebr t\u2019u th\u00ebn\u00eb q\u00eb t\u00eb pakt\u00ebn t\u00eb ulnin volumin e muzik\u00ebs. Sa\nm\u00eb pa nj\u00ebri nga pronar\u00ebt, erdhi me nj\u00eb hap t\u00eb madh drejt meje dhe m\u2019u duk si\nnj\u00eb furi q\u00eb nuk e kuptova se nga erdhi. Ai m\u00eb kapi nga krahu dhe m\u00eb shtyu\njasht\u00eb. Un\u00eb jam munduar q\u00eb t\u2019i flas gjithmon\u00eb me t\u00eb mira dhe asnj\u00ebher\u00eb nuk e\nkam ngritur z\u00ebrin kur me t\u00eb drejt\u00eb mund ta ngrija sa her\u00eb t\u00eb doja sepse ata po\nprishnin qet\u00ebsin\u00eb publike dhe p\u00ebr k\u00ebt\u00eb nuk kishin asnj\u00eb t\u00eb drejt\u00eb. Edhe k\u00ebt\u00eb\nradh\u00eb, nuk doja t\u00eb b\u00ebrtisja, aq m\u00eb tep\u00ebr n\u00eb ato moment kur lokali ishte plot me\nnjer\u00ebz, por m\u00eb besoni, nuk mund t\u00eb duroja m\u00eb, koka po m\u00eb vinte v\u00ebrdall\u00eb nga\nmuzika e lart\u00eb dhe dit\u00ebn isha si e hutuar, nuk dija kur t\u00eb flija dhe kur t\u00eb\nzgjohesha, m\u00eb ishte prishur komplet cikli i gjumit, dhe jo vet\u00ebm mua, p\u00ebr&nbsp; k\u00ebt\u00eb jam e sigurt\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Ai m\u00eb shtyu dhe nga\nshtr\u00ebngimi, a ndoshta nga shtytja, nuk e di, ndjeva dor\u00ebn q\u00eb m\u2019u thye dhe\ndhimbja m\u00eb shkoi n\u00eb zem\u00ebr. Ul\u00ebrita me sa z\u00eb kisha n\u00eb kok\u00eb, por ai nuk donte\nt\u2019ia dinte, vazhdonte t\u00eb m\u00eb shtyne, t\u00eb m\u00eb shante dhe, sikur t\u00eb mos mjaftonin t\u00eb\ngjitha k\u00ebto, m\u00eb shtyu n\u00ebp\u00ebr shkall\u00eb ku edhe m\u00eb ra t\u00eb fik\u00ebt. Se \u00e7far\u00eb ndodhi apo\nka ndodhur m\u00eb von\u00eb nuk e di sepse nuk mbaj mend asgj\u00eb. Gjith\u00e7ka m\u2019u turbullua\ndhe m\u2019u duk err\u00ebsir\u00eb p\u00ebrreth. Ashtu si\u00e7 isha, rash\u00eb p\u00ebrtok\u00eb. E gjeta veten n\u00eb\nnj\u00eb dhom\u00eb t\u00eb bardh\u00eb, t\u00eb cil\u00ebn, kur hapa syt\u00eb, nuk e njoha, nuk e kisha par\u00eb\nndonj\u00ebher\u00eb; nja dy krevat\u00eb t\u00eb vegj\u00ebl, t\u00eb tmerrsh\u00ebm, nja dy serume t\u00eb varura si\nmos m\u00eb keq, nj\u00eb njeri i huaj i shtrir\u00eb n\u00eb krevatin pran\u00eb meje, q\u00eb r\u00ebnkonte dhe\np\u00ebrp\u00eblitej n\u00eb krevat. B\u00ebra t\u00eb ngrihesha, por nuk munda dot. Pash\u00eb q\u00eb krahun e\nkisha t\u00eb v\u00ebn\u00eb n\u00eb all\u00e7i. Posht\u00eb krahut m\u00eb dhimbte t\u00ebr\u00ebsisht dhe nuk e l\u00ebvizja\ndot krahun fare. <\/p>\n\n\n\n<p>Ndenja n\u00eb spital\np\u00ebr dit\u00eb me radh\u00eb. Me sa di un\u00eb, shpenzimet p\u00ebr spitalin i kishin b\u00ebr\u00eb ata t\u00eb\nlokalit sepse kishin qen\u00eb po ata q\u00eb m\u00eb kishin sjell\u00eb n\u00eb spital. Kaluan disa\ndit\u00eb dhe un\u00eb fillova t\u00eb ndihesha pak m\u00eb mir\u00eb. Kisha menduar q\u00eb, sapo t\u00eb dilja,\ndo shkoja t\u2019i denoncoja q\u00eb m\u00eb kishin katandisur n\u00eb k\u00ebt\u00eb&nbsp; gjendje.<\/p>\n\n\n\n<p>Dola nga spitali, u ktheva n\u00eb sht\u00ebpi dhe nuk m\u00eb zinte vendi vend derisa t\u00eb vija drejt\u00ebsi. Gj\u00ebja e par\u00eb q\u00eb mendova t\u00eb b\u00ebja ishte t\u00eb flsija me dik\u00eb sepse kjo situat\u00eb m\u00eb kishte b\u00ebr\u00eb t\u00eb ndihesha v\u00ebrtet shum\u00eb keq, aq m\u00eb tep\u00ebr q\u00eb nuk e meritoja, sepse n\u00eb fund t\u00eb fundit, po k\u00ebrkoja t\u00eb drejt\u00ebn time. N\u00eb polici, si\u00e7 ju thash\u00eb, e kisha t\u00eb kot\u00eb t\u00eb shkoja m\u00eb sepse atje askush nuk mund t\u00eb m\u00eb ndihmonte, p\u00ebr arsye se ata kishin shum\u00eb njohje dhe askush nuk do t\u00eb kishte luajtur as gishtin m\u00eb t\u00eb vog\u00ebl p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb di\u00e7ka p\u00ebr mua, sapo t\u00eb d\u00ebgjonin emrat e tyre. N\u00eb nj\u00eb televizion (t\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, tani nuk m\u00eb kujtohet), d\u00ebgjova nj\u00eb reklam\u00eb q\u00eb i nxiste grat\u00eb e dhunuara t\u00eb k\u00ebrkonin ndihm\u00eb dhe t\u00eb mos kishin frik\u00eb, por t\u00eb denonconin dhe t\u00eb flisnin me ta p\u00ebr t\u00eb gjitha problemet q\u00eb i shqet\u00ebsonin. Nuk e mendova shum\u00eb gjat\u00eb dhe u nisa p\u00ebr tek ata. Me pak ndihm\u00eb, arrita t\u00eb gjeja adres\u00ebn dhe zyrat e tyre. T\u00eb them t\u00eb v\u00ebrtet\u00ebn, nuk e prisja q\u00eb mikpritja e tyre t\u00eb ishte aq e madhe sepse vetja m\u2019u duk si e familjes s\u00eb tyre. Aty, t\u00eb gjith\u00eb ishin t\u00eb sjellsh\u00ebm, t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb d\u00ebgjonin me v\u00ebmendje p\u00ebr problemin q\u00eb kishe dhe askush nuk tallej me mua, ashtu si\u00e7 kishin b\u00ebr\u00eb deri at\u00ebhere t\u00eb gjith\u00eb ata t\u00eb cil\u00ebve u kisha k\u00ebrkuar ndihm\u00eb. M\u00eb vinte shum\u00eb keq q\u00eb duhej t\u00eb arrija deri aty, sepse si\u00e7 jua kam p\u00ebrmendur disa her\u00eb, nj\u00ebrin nga k\u00ebta dy djem q\u00eb m\u00eb godit\u00ebn e kam pritur me duart e mia dit\u00ebn kur ai pa drit\u00ebn e diellit p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb dhe maman\u00eb e tij un\u00eb e kam respektuar e m\u00eb ka respektuar gjtihmon\u00eb, por qenka e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb, kur rriten f\u00ebmij\u00ebt, nuk t\u00eb pyesin m\u00eb dhe nuk duan t\u2019ia din\u00eb m\u00eb p\u00ebr m\u00eb t\u00eb vjetrit. Pasi fol\u00ebm gjer\u00eb e gjat\u00eb p\u00ebr problemin tim, kjo zyr\u00eb apo shoqat\u00eb, quajeni si t\u00eb doni, m\u00eb premtuan se do m\u00eb ndihmonin.<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00ebrin nga k\u00ebta dy\ndjem q\u00eb m\u00eb godit\u00ebn e kam pritur me duart e mia dit\u00ebn kur ai pa drit\u00ebn e diellit\np\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb dhe maman\u00eb e tij e kam respektuar e m\u00eb ka respektuar gjithmon\u00eb,\npor qenka e v\u00ebrtet\u00eb q\u00eb, kur rriten f\u00ebmij\u00ebt, nuk t\u00eb pyesin m\u00eb dhe nuk duan t\u2019ia\ndin\u00eb m\u00eb p\u00ebr t\u00eb vjetrit. Pasi fol\u00ebm gjer\u00eb e gjat\u00eb p\u00ebr problemin tim, kjo zyr\u00eb\napo shoqat\u00eb, quajeni si t\u00eb doni, m\u00eb premtoi se do t\u00eb m\u00eb ndihmonin dhe se, her\u00ebt\napo von\u00eb, ky problem do t\u00eb zgjidhej. M\u00eb vinte keq edhe p\u00ebr shum\u00eb familje t\u00eb\ntjera shqiptare q\u00eb, edhe pse jan\u00eb t\u00eb lodhura dhe t\u00eb rraskapitura gjith\u00eb dit\u00ebn\nn\u00ebp\u00ebr pun\u00ebrat e tyre, p\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr, t\u00eb vrara edhe nga stresi i problemeve t\u00eb\nm\u00ebdha q\u00eb e shqet\u00ebsojn\u00eb sot familjen shqiptare, jan\u00eb t\u00eb detyruara&nbsp; t\u00eb durojn\u00eb edhe zhurmat e tmerrshme n\u00eb mes t\u00eb\nnat\u00ebs, madje disa her\u00eb, edhe deri n\u00eb or\u00ebt e para t\u00eb m\u00ebngjesit. Askush nuk ka t\u00eb\ndrejt\u00eb t\u00eb t\u00eb shqet\u00ebsoj\u00eb n\u00eb mes t\u00eb nat\u00ebs, aq m\u00eb tep\u00ebr ne pleqve, por s\u2019ke \u00e7far\u00eb\nt\u00eb b\u00ebsh sepse respekti n\u00eb koh\u00ebt e sotme ka tjet\u00ebr kuptim, as q\u00eb i afrohet\nrespektit q\u00eb kishim ne t\u00eb vjetrit, n\u00eb koh\u00ebn kur t\u00eb gjith\u00eb merrnin at\u00eb q\u00eb\nmeritonin dhe askush nuk t\u00eb ngacmonte apo t\u00eb t\u00eb shqet\u00ebsonte pa t\u00eb drejt\u00eb. <\/p>\n\n\n\n<p>Pra, si\u00e7 ju thash\u00eb,\nika nga ajo zyr\u00eb me shpres\u00ebn se do t\u00eb b\u00ebhej di\u00e7ka dhe t\u00eb pakt\u00ebn nat\u00ebn t\u00eb flinim\ngjum\u00eb rehat. Kalonin dit\u00eb dhe nuk po merrja asnj\u00eb lajm, ata vazhdonin t\u00eb luanin\nmuzik\u00eb deri n\u00eb m\u00ebngjes dhe un\u00eb mbyllja syt\u00eb e flija vet\u00ebm kur ata mbyllnin\nlokalin. Pak dit\u00eb m\u00eb von\u00eb, filluan ta ulnin volumin pak e nga pak dhe me at\u00eb\nvolum mua m\u00eb zinte gjumi shum\u00eb her\u00ebt.<\/p>\n\n\n\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, kur po\nkaloja p\u00ebrpara lokalit t\u00eb tyre, pasi kisha b\u00ebr\u00eb pak pazar, sa p\u00ebr vete, pash\u00eb\nq\u00eb nga lokali doli nj\u00ebri nga pronar\u00ebt dhe erdhi drejt meje. N\u00eb fillim u tremba\nsepse mendova se do t\u00eb p\u00ebrfundoja n\u00eb spital si her\u00ebn e par\u00eb, por e mblodha\nveten sepse p\u00ebr m\u00eb tep\u00ebr, ishte mesi i dit\u00ebs dhe ai nuk kishte \u00e7\u2019t\u00eb m\u00eb b\u00ebnte; kishte\nshum\u00eb njer\u00ebz n\u00eb rrug\u00eb. Ai, sa vinte e po afrohej, nd\u00ebrsa un\u00eb fillova t\u00eb ecja m\u00eb\nshum\u00eb sepse nuk kisha arsye t\u00eb q\u00ebndroja aty. N\u00eb nj\u00eb moment, ai ma b\u00ebri me dor\u00eb\ndhe m\u00eb thirri n\u00eb em\u00ebr. Ndalova dhe po prisja se \u00e7far\u00eb do m\u00eb thoshte. Ai dukej\nq\u00eb n\u00eb sy se ishte shum\u00eb i penduar dhe m\u00eb tha: <\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; Teta Nazmije, m\u00eb\nfal p\u00ebr gjith\u00e7ka q\u00eb ka ndodhur. E di q\u00eb ke shum\u00eb t\u00eb drejt\u00eb ti dhe shum\u00eb njer\u00ebz\nk\u00ebtu n\u00eb lagje q\u00eb nuk ju z\u00eb gjumi nat\u00ebn, p\u00ebr shkak t\u00eb muzik\u00ebs s\u00eb lart\u00eb. M\u00eb vjen\nkeq q\u00eb pun\u00ebt vajt\u00ebn k\u00ebshtu dhe m\u00eb vjen keq edhe q\u00eb vura dor\u00eb mbi ju, sepse ju\njeni si nj\u00eb n\u00ebn\u00eb e dyt\u00eb p\u00ebr mua. Kam b\u00ebr\u00eb nj\u00eb gabim shum\u00eb t\u00eb madh q\u00eb nuk m\u00eb\nfalet, por edhe ju duhet ta kuptoni q\u00eb un\u00eb jam shum\u00eb i dh\u00ebn\u00eb pas pun\u00ebs dhe kur\nju keni ardhur te lokali, kam qen\u00eb shum\u00eb i tensionuar. M\u00eb vjen keq q\u00eb nervat e\npun\u00ebs time jua nxora juve. Nuk e di a do t\u00eb m\u00eb falni sepse veprimi im \u00ebsht\u00eb i\npafalsh\u00ebm. Kam pritur kaq shum\u00eb q\u00eb t\u2019ju k\u00ebrkoj falje sepse nuk e dija si do t\u00eb\nreagonit. Ju premtoj q\u00eb volumi i muzik\u00ebs do jet\u00eb m\u00eb i ul\u00ebt, ashtu si\u00e7 e keni\nv\u00ebn\u00eb re, q\u00eb \u00ebsht\u00eb ulur goxha. Do t\u00eb mundohem q\u00eb ju t\u00eb mos shqet\u00ebsoheni. Ju\nlutem, m\u00eb thoni n\u00ebse mund t\u00eb b\u00ebj di\u00e7ka q\u00eb t\u00eb m\u00eb falni&#8230;<\/p>\n\n\n\n<p>Nuk po u besoja\nsyve dhe vesh\u00ebve, edhe pse e kisha p\u00ebrpara meje njeriun q\u00eb m\u00eb b\u00ebri t\u00eb shkoja n\u00eb\nspital dhe t\u00eb q\u00ebndroja atje p\u00ebr dit\u00eb me radh\u00eb. Nuk e dija e kujt ishte merita\nq\u00eb ai ndryshoi q\u00ebndrim, por nj\u00eb gj\u00eb ishte e sigurt\u00eb; ai v\u00ebrtet kishte\nndryshuar.<\/p>\n\n\n\n<p>&#8211; D\u00ebgjo, &#8211; i\nthash\u00eb, \u2013 un\u00eb nuk t\u00eb mbaj inat dhe m\u00eb vjen v\u00ebrtet shum\u00eb keq q\u00eb gj\u00ebrat duhet t\u00eb\nshkonin deri k\u00ebtu, kur ne si dy miq q\u00eb njihen prej koh\u00ebsh, mund t\u2019i kishim\nzgjidhur problemet n\u00eb sy dhe pa iu drejtuar askujt, aq m\u00eb tep\u00ebr t\u00eb p\u00ebrfundonim\nn\u00eb nj\u00eb situat\u00eb till\u00eb si\u00e7 ishte ajo q\u00eb ti e di shum\u00eb mir\u00eb se si ndodhi. Un\u00eb nuk\nmendoj se e b\u00ebre se e kishe me q\u00ebllim t\u00eb keq, t\u00eb besoj edhe kur thua q\u00eb ke qen\u00eb\nshum\u00eb i tensionuar dhe ke shum\u00eb t\u00eb drejt\u00eb sepse kjo \u00ebsht\u00eb puna jote, por duhet\nt\u00eb kesh parasysh q\u00eb me p\u00ebrfitimin t\u00ebnd, nuk duhet t\u2019u b\u00ebsh t\u00eb tjer\u00ebve keq,\nsepse askush nuk ta ka p\u00ebr borxh t\u00eb rrij\u00eb gjith\u00eb nat\u00ebn pa gjum\u00eb vet\u00ebm se ti do\nt\u00eb mbush\u00ebsh lokalin me njer\u00ebz dhe sigurisht, t\u00eb ngresh edhe volumin e muzik\u00ebs.\nNe&nbsp; jemi t\u00eb vjet\u00ebr ashtu si edhe n\u00ebna\njote dhe kemi nevoj\u00eb p\u00ebr qet\u00ebsi. Prandaj, un\u00eb dua vet\u00ebm q\u00eb t\u00eb mos ket\u00eb volum t\u00eb\nlart\u00eb dhe p\u00ebr hir t\u00eb faktit q\u00eb ti linde n\u00eb duart e mia, un\u00eb t\u00eb kam falur. <\/p>\n\n\n\n<p>K\u00ebshtu i thash\u00eb dhe\nu largova. Pas disa dit\u00ebsh, m\u00eb telefonuan nga zyra ku isha ankuar dhe m\u00eb pyet\u00ebn\nse si ishin gj\u00ebrat. Pasi u tregova gjith\u00e7ka q\u00eb kishte ndodhur mes nesh, ata m\u00eb\nthan\u00eb se nj\u00eb p\u00ebrfaq\u00ebsues i tyre kishte biseduar me t\u00eb shum\u00eb her\u00eb, e kishte\nbindur se kishte vepruar keq dhe se t\u00eb pakt\u00ebn duhet t\u00eb k\u00ebrkonte falje. Un\u00eb i\nfal\u00ebnd\u00ebrova nga zemra dhe sot e k\u00ebsaj dite n\u00eb at\u00eb lokal luhet muzik\u00eb, por volumi\nnuk \u00ebsht\u00eb aq i lart\u00eb sa mos t\u00eb t\u00eb z\u00ebr\u00eb gjumi.<\/p>\n\n\n\n<p>Faleminderit edhe\njuve q\u00eb pat\u00ebt durim t\u00eb lexoni historin\u00eb e nj\u00eb plake. Ju&nbsp; siguroj q\u00eb kjo \u00ebsht\u00eb gazeta m\u00eb e mir\u00eb dhe m\u00eb\ne dashur p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb sepse n\u00eb k\u00ebt\u00eb gazet\u00eb ka vend p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb, edhe p\u00ebr ne\npleqt\u00eb, q\u00eb nuk kujtohet askush. Faleminderit gazet\u00ebs dhe t\u00eb gjith\u00eb juve q\u00eb e\nlexoni k\u00ebt\u00eb gazet\u00eb. Me respekt, Nazmija.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>P\u00ebrsh\u00ebndetje. Un\u00eb q\u00eb po ju shkruaj jam nj\u00eb zonj\u00eb e vjet\u00ebr nga Tirana. Gjej me vend t\u2019ju fal\u00ebnderoj ju, stafin e k\u00ebsaj gazete t\u00eb mrekullueshme, e cila na jep mund\u00ebsi edhe ne pensionist\u00ebve t\u00eb tregojm\u00eb historit\u00eb tona. Un\u00eb jam 60 vje\u00e7e, quhem Nazmije dhe jetoj n\u00eb nj\u00eb nga lagjet periferike t\u00eb Tiran\u00ebs. Jetoj vet\u00ebm sepse [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":20612,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[283,249],"class_list":["post-20611","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-histori-nga-jeta","tag-grua","tag-histori"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20611","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=20611"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/20611\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media\/20612"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=20611"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=20611"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=20611"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}