{"id":1967,"date":"2014-07-30T17:44:17","date_gmt":"2014-07-30T17:44:17","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=1967"},"modified":"2014-07-30T17:44:17","modified_gmt":"2014-07-30T17:44:17","slug":"per-pasuri-mora-nje-burre-te-martuar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/07\/per-pasuri-mora-nje-burre-te-martuar\/","title":{"rendered":"P\u00ebr pasuri, mora nj\u00eb burr\u00eb t\u00eb martuar"},"content":{"rendered":"<p>Historia ime nisi pik\u00ebrisht n\u00eb koh\u00ebn kur n\u00eb Shqip\u00ebri erdh\u00ebn dhe gjet\u00ebn streh\u00eb shtetasit kosovar\u00eb, kjo, p\u00ebr shkak t\u00eb luft\u00ebs q\u00eb ata zhvillonin n\u00eb vendin e tyre. Ka qen\u00eb viti 2000, kur n\u00eb familjen ton\u00eb trokit\u00ebn nj\u00eb \u00e7ift kosovar\u00ebsh. Ata na pyet\u00ebn n\u00ebse ne kishim vend p\u00ebr t\u2019i strehuar dhe ata do t\u00eb na paguanin sa t\u00eb donim ne, pra, problemi nuk ishte te lek\u00ebt, por ata donin nj\u00eb vend ku t\u00eb fusnin kok\u00ebn. N\u00eb fakt, ne, n\u00eb ata koh\u00eb, sa kishim ardhur n\u00eb Tiran\u00eb dhe kishim nd\u00ebrtuar nj\u00eb vil\u00eb me kat\u00ebr dhoma. Prind\u00ebrit e mi kishin nevoj\u00eb p\u00ebr lek, ndaj edhe pse nuk e kishin menduar asnj\u00ebher\u00eb se do jepnim nj\u00eb hyrje me qira, im at\u00eb u shpjegoi se mund t\u2019u lironte nj\u00eb dhom\u00eb, por tualetin do ta kishim t\u00eb p\u00ebrbashk\u00ebt. Ata pranuan menj\u00ebher\u00eb; ishin burr\u00eb e grua dhe kishin edhe nj\u00eb djal\u00eb 32 vje\u00e7. Gjat\u00eb bised\u00ebs me tim at\u00eb, ata i treguan se kishin pes\u00eb djem dhe tri vajza, t\u00eb gjith\u00eb t\u00eb martuar dhe jetonin n\u00eb Gjermani e n\u00eb vende t\u00eb tjera t\u00eb Evrop\u00ebs, nd\u00ebrsa djali i vog\u00ebl, i cili i shoq\u00ebronte, rrinte me ata p\u00ebr t\u2019u kujdesur p\u00ebr prind\u00ebrit dhe sht\u00ebpin\u00eb. Dukeshin njer\u00ebz shum\u00eb t\u00eb sjellsh\u00ebm dhe me norma. Un\u00eb, ata vit, vazhdoja vitin e tret\u00eb t\u00eb gjimnazit. Nj\u00eb dit\u00eb, pash\u00eb se djali i tyre ishte te shkolla ime dhe po priste jasht\u00eb hekurave. Iu afrova dhe e pyeta se \u00e7\u2019b\u00ebnte aty. \u201cDua t\u00eb z\u00eb nj\u00eb shoqe shqiptare\u201d, m\u00eb tha dhe qeshi me t\u00eb madhe. Pastaj, pa iu dridhur qerpiku, ma hodhi dor\u00ebn n\u00eb qaf\u00eb dhe m\u00eb tha: \u201cEja, se ty po t\u00eb prisja. Do t\u00eb t\u00eb qeras me nj\u00eb akullore dhe do t\u00eb kthehemi t\u00eb dy n\u00eb sht\u00ebpi\u201d. P\u00ebr momentin, m\u00eb kapi paniku. \u201c\u00c7\u2019\u00ebsht\u00eb ky njeri k\u00ebshtu?!\u201d, mendova, mir\u00ebpo kuptohej se ata ishin m\u00eb t\u00eb p\u00ebrparuar se ne dhe ishin njer\u00ebz pa komplekse. Un\u00eb ia ktheva se nuk mundesha pasi duhet t\u00eb kthehesha n\u00eb sht\u00ebpi, por ai njeri nuk merrte vesh. \u201cHajde, se e kam marr\u00eb un\u00eb lejen te prind\u00ebrit e tu\u201d, m\u00eb tha. Un\u00eb u habita p\u00ebr faktin se si mund t\u2019i kishin dh\u00ebn\u00eb leje p\u00ebr mua, pasi prind\u00ebrit e mi ishin gjithmon\u00eb fanatik\u00eb dhe nuk kishin faj, se n\u00eb at\u00eb vend, ku ishim ne, nuk njihej ky lloj emancipimi.<\/p>\n<p>Gjat\u00eb koh\u00ebs q\u00eb po hanim akullore, ai vet\u00ebm fliste. Ishte nj\u00eb djal\u00eb shum\u00eb i shkath\u00ebt dhe me humor. Gjuha e tij me theksin nga Veriu, m\u00eb b\u00ebnte ta p\u00eblqeja akoma m\u00eb shum\u00eb. Mbasi h\u00ebngr\u00ebm akulloren, i thash\u00eb se duhet t\u00eb nisesha vet\u00eb p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi, pasi prind\u00ebrve t\u00eb mi nuk u p\u00eblqente t\u00eb shoq\u00ebrohesha me nj\u00eb djal\u00eb. Ai qeshi me t\u00eb madhe dhe m\u2019u betua se ishte d\u00ebshira e babait q\u00eb t\u00eb vinte t\u00eb m\u00eb merrte n\u00eb shkoll\u00eb. K\u00ebshtu b\u00ebm\u00eb, u nis\u00ebm p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi dhe e habitur e pyeta tim at\u00eb se si kishte mund\u00ebsi q\u00eb ai ishte treguar nj\u00eb njeri kaq bujar dhe e kishte l\u00ebn\u00eb Haxhin\u00eb t\u00eb vinte t\u00eb m\u00eb shoq\u00ebronte nga shkolla. Ai qeshi bashk\u00eb me mamin dhe tha: \u201cPse, ti mendon se do gjesh nj\u00eb njeri m\u00eb t\u00eb mir\u00eb se ai k\u00ebtu n\u00eb Tiran\u00eb?\u201d. Prap\u00eb u habita dhe babai u ul pran\u00eb meje e filloi t\u00eb m\u00eb tregonte: \u201cD\u00ebgjo moj bij\u00eb, k\u00ebta jan\u00eb njer\u00ebz shum\u00eb t\u00eb pasur dhe nj\u00eb dit\u00eb do t\u00eb mbaroj\u00eb lufta n\u00eb Kosov\u00eb, ose ndoshta ju mund t\u00eb jetoni n\u00eb Evrop\u00eb, se i paska t\u00eb gjith\u00eb f\u00ebmij\u00ebt andej. Un\u00eb them se \u00ebsht\u00eb me leverdi p\u00ebr ty q\u00eb t\u00eb lidhesh me k\u00ebt\u00eb djal\u00eb. Prind\u00ebrit, ne po i njohim dhe jan\u00eb njer\u00ebz shum\u00eb t\u00eb mir\u00eb. Edhe djali, i till\u00eb po na duket\u201d.<\/p>\n<p>E \u00e7far\u00eb mund t\u2019i thoja tim eti? Ai, p\u00ebr disa gj\u00ebra, dukej se kishte t\u00eb drejt\u00eb, se n\u00eb qytetin e Tiran\u00ebs nuk mund t\u2019i besoje asnj\u00eb djali. I pyeta n\u00ebse kishte ndonj\u00eb shenj\u00eb p\u00eblqimi nga ana e tyre p\u00ebr mua, por ata m\u00eb than\u00eb se nuk u kishin th\u00ebn\u00eb gj\u00eb. \u201cPor ti nuk ke pse pret, foli djalit. Ndoshta ai po t\u00eb p\u00eblqen dhe k\u00ebshtu b\u00ebhen k\u00ebto gj\u00ebra\u201d, m\u00eb tha babi. Nuk ishte nevoja q\u00eb un\u00eb t\u00eb afrohesha me Haxhin\u00eb, pasi ai kishte filluar t\u00eb shprehte simpati ndaj meje. K\u00ebt\u00eb e kisha kuptuar, pasi gati \u00e7do dit\u00eb vinte t\u00eb m\u00eb merrte nga shkolla dhe m\u00eb shoq\u00ebronte p\u00ebr n\u00eb sht\u00ebpi. K\u00ebshtu, ne filluam pak nga pak t\u00eb miq\u00ebsoheshim m\u00eb shum\u00eb. Edhe pse kishim nj\u00eb diferenc\u00eb moshe prej 15 vitesh, un\u00eb e p\u00eblqeja at\u00eb. Ai kishte filluar t\u00eb b\u00ebhej njeriu im m\u00eb i af\u00ebrt dhe m\u00eb trajtonte tamam si f\u00ebmij\u00eb, madje fakti q\u00eb un\u00eb nuk kisha mbushur 18 vitet, e shqet\u00ebsonte pa mas\u00eb dhe m\u00eb kishte premtuar se fejes\u00ebn ton\u00eb do ta shpallnim pik\u00ebrisht at\u00eb dit\u00eb kur un\u00eb t\u00eb kisha dit\u00eblindjen dhe t\u00eb isha nj\u00eb vajz\u00eb m\u00eb e rritur. Tashm\u00eb shoq\u00ebrimin ton\u00eb me nj\u00ebri-tjetrin e kishin marr\u00eb vesh edhe prind\u00ebrit tan\u00eb, si t\u00eb mit\u00eb, ashtu edhe t\u00eb Haxhis\u00eb dhe t\u00eb dyja pal\u00ebve u p\u00eblqente nj\u00eb gj\u00eb e till\u00eb. Koha kaloi shpejt dhe pik\u00ebrisht m\u00eb 2 maj t\u00eb 2002-shit, kur un\u00eb mbusha 18 vje\u00e7e, Haxhia m\u00eb propozoi p\u00ebr martes\u00eb n\u00eb sy t\u00eb prind\u00ebrve. Po at\u00eb dit\u00eb, ai m\u00eb kish bler\u00eb nj\u00eb unaz\u00eb rreth, me nj\u00eb gur shum\u00eb t\u00eb vog\u00ebl diamanti. Ishte v\u00ebrtet shum\u00eb e bukur dhe as un\u00eb, as prind\u00ebrit e mi, nuk e zgjat\u00ebm shum\u00eb muhabetin, por pranuam direkt. Mbas asaj dite, shoq\u00ebrimi yn\u00eb ishte disi m\u00eb intim, kishim filluar t\u00eb dilnim p\u00ebr dreka, p\u00ebr darka dhe dhuratat p\u00ebr mua ishin t\u00eb pafundme, pasi Haxhia ishte v\u00ebrtet shum\u00eb mir\u00eb nga ana ekonomike dhe \u00e7do dit\u00eb m\u00eb b\u00ebnte ndonj\u00eb surpriz\u00eb t\u00eb k\u00ebndshme. E vetmja gj\u00eb q\u00eb m\u00eb shqet\u00ebsonte ishte fakti se ai gjithmon\u00eb m\u00eb thoshte: \u201cN\u00ebse do t\u00eb m\u00eb b\u00ebsh nj\u00eb djal\u00eb, ke p\u00ebr t\u00eb par\u00eb ti se si do t\u00eb mbaj un\u00eb, m\u00eb mir\u00eb se kaq, tamam si princesh\u00eb\u201d. K\u00ebtij fakti ai i m\u00ebshonte aq shum\u00eb sa mua kjo gj\u00eb po m\u00eb bezdiste; m\u00eb dukej sikur mua m\u00eb donte vet\u00ebm p\u00ebr t\u2019i dhuruar nj\u00eb djal\u00eb. Stresohesha dhe thoja me vete: \u201cPo sikur t\u00eb jet\u00eb vajz\u00eb, \u00e7\u2019do t\u00eb b\u00ebj\u00eb ky njeri me mua?\u201d. Megjithat\u00eb, pas nj\u00eb viti ne b\u00ebm\u00eb dasm\u00ebn dhe ishte nj\u00eb dasm\u00eb e madhe, si n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb, ashtu edhe n\u00eb Pej\u00eb. Atje lufta kishte mbaruar dhe Haxhia kishte nj\u00eb sht\u00ebpi shum\u00eb t\u00eb madhe, q\u00eb p\u00ebr fat t\u00eb mir\u00eb, nuk e kishte prekur lufta. Jeta jon\u00eb rrodhi n\u00eb m\u00ebnyr\u00eb normale, madje mbas nj\u00eb viti un\u00eb kisha mbetur shtatz\u00ebn\u00eb dhe isha dy muajshe. Ai m\u00eb donte shum\u00eb dhe ishte mjaft i lumtur me mua deri n\u00eb momentin kur nj\u00eb dit\u00eb, n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb, erdhi nj\u00eb zonj\u00eb rreth t\u00eb dyzetave.<\/p>\n<p>Ajo trokiti n\u00eb der\u00eb dhe un\u00eb e hapa. Zonja kishte me vete nj\u00eb valixhe t\u00eb madhe. E pyeta se kush ishte dhe ajo, pa iu dridhur qerpiku, m\u2019u p\u00ebrgjigj: \u201cNusja e Haxhis\u00eb\u201d. Mendova se gjith\u00eb kjo ishte nj\u00eb shaka dhe e futa brenda, por pash\u00eb se Haxhia, kur e pa at\u00eb grua, shtangu n\u00eb vend dhe sa nuk i ra t\u00eb fik\u00ebt. Filloi nj\u00eb debat i madh nga i cili nuk po kuptoja asgj\u00eb. Ajo pretendonte se ishte nusja e tij dhe un\u00eb nuk e besoja k\u00ebt\u00eb fakt, nuk besoja se Haxhia ma kishte lozur n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb. E pyeta at\u00eb se kush ishte kjo fem\u00ebr, por ai nuk m\u2019u p\u00ebrgjigj, mori \u00e7el\u00ebsat e makin\u00ebs dhe doli nga sht\u00ebpia. Iu luta asaj t\u00eb m\u00eb sqaronte p\u00ebr ato q\u00eb po thoshte dhe i thash\u00eb se doja prova p\u00ebr ato q\u00eb po m\u00eb tregonte. At\u00ebhere ajo m\u00eb kapi nga krahu dhe m\u00eb t\u00ebrhoqi me vete, duke m\u00eb futur n\u00eb nj\u00eb dhom\u00eb q\u00eb rrinte gjithmon\u00eb e ky\u00e7ur. \u00c7\u2019t\u00eb shikoja?! Ishte nj\u00eb dhom\u00eb gjumi si n\u00eb p\u00ebrralla, me foto t\u00eb Haxhis\u00eb dhe t\u00eb asaj gruaje, t\u00eb zmadhuara e t\u00eb varura n\u00eb mur e kudo. Diku n\u00eb cep ishte edhe nj\u00eb djep p\u00ebr f\u00ebmij\u00eb. \u201cJa, plasi syt\u00eb! Un\u00eb jam gruaja e v\u00ebrtet\u00eb e Haxhis\u00eb, ti je vet\u00ebm nj\u00eb fabrik\u00eb f\u00ebmij\u00ebsh p\u00ebr t\u00eb\u201d, m\u00eb tha gruaja. Pastaj mori djepin dhe me gjith\u00eb fuqin\u00eb e saj, e p\u00ebrplasi p\u00ebrdhe: \u201cJa, ky djep m\u00eb b\u00ebri njeriun m\u00eb fatkeq n\u00eb bot\u00eb!\u201d, tha. Un\u00eb fillova t\u00eb qaja me t\u00eb madhe, por ajo m\u00eb uli n\u00eb krevat dhe m\u00eb tha: \u201cUroj q\u00eb ti t\u00eb mos kesh fatin tim t\u00eb zi\u201d.<\/p>\n<p>Nd\u00ebrkoh\u00eb, un\u00eb f\u00ebrkova barkun nga frika, mendoja se ajo n\u00eb nerva e sip\u00ebr mund t\u00eb m\u00eb b\u00ebnte keq n\u00ebse e merrte vesh se un\u00eb prisja nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb prej Haxhis\u00eb. Ajo m\u00eb tregoi se jetonte n\u00eb Gjermani dhe kishte dymb\u00ebdhjet\u00eb vjet q\u00eb ishte martuar me burrin tim. Ajo m\u00eb tregoi se nuk kishte p\u00ebr t\u2019u ndar\u00eb kurr\u00eb prej tij se, sipas saj, edhe ai e donte dhe mua m\u00eb kishte marr\u00eb thjesht p\u00ebr t\u00eb lindur f\u00ebmij\u00eb, ashtu si\u00e7 e donte zakoni n\u00eb at\u00eb vend. Q\u00eb prej asaj dite, kuptova se isha martuar me nj\u00eb burr\u00eb q\u00eb e kishte edhe nj\u00eb grua tjet\u00ebr dhe q\u00eb un\u00eb isha gruaja e dyt\u00eb e tij. E \u00e7\u2019mund t\u00eb b\u00ebja tjet\u00ebr? T\u00eb kthehesha n\u00eb Shqip\u00ebri ishte e kot\u00eb, sepse do t\u00eb isha nj\u00eb njeri i d\u00ebshtuar n\u00eb \u00e7do an\u00eb dhe Haxhia m\u00eb kishte k\u00ebrc\u00ebnuar se n\u00ebse kthehesha n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb time, do t\u00eb ma merrte f\u00ebmij\u00ebn me \u00e7do kusht. Ai kishte lekun dhe mund ta fitonte gjyqin shum\u00eb kollaj. Ja, pra, k\u00ebshtu, p\u00ebr hir t\u00eb pasuris\u00eb, u futa n\u00eb nj\u00eb familje q\u00eb nuk ia dija historin\u00eb dhe tani po vuaj pasojat. Tashm\u00eb, jam p\u00ebr vizit\u00eb te prind\u00ebrit e mi k\u00ebtu n\u00eb Tiran\u00eb dhe, edhe pse sot djalin e kam dy vje\u00e7, nuk guxoj t\u2019ua them prind\u00ebrve at\u00eb q\u00eb zbulova p\u00ebr Haxhin\u00eb. Nusja e par\u00eb e tij jeton n\u00eb Gjermani dhe ajo nuk pranon t\u00eb ndahet prej tij. Haxhia, her\u00eb pas here, shkon dhe e viziton at\u00eb. E di q\u00eb ai e do shum\u00eb, madje jam e sigurt\u00eb se at\u00eb e do m\u00eb shum\u00eb se mua, nd\u00ebrsa un\u00eb n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb e tij ashtu si\u00e7 e ma tha dhe nusja e tij, s\u2019jam gj\u00eb tjet\u00ebr, ve\u00e7 nj\u00eb fabrik\u00eb f\u00ebmij\u00ebsh.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Historia ime nisi pik\u00ebrisht n\u00eb koh\u00ebn kur n\u00eb Shqip\u00ebri erdh\u00ebn dhe gjet\u00ebn streh\u00eb shtetasit kosovar\u00eb, kjo, p\u00ebr shkak t\u00eb luft\u00ebs q\u00eb ata zhvillonin n\u00eb vendin e tyre. Ka qen\u00eb viti 2000, kur n\u00eb familjen ton\u00eb trokit\u00ebn nj\u00eb \u00e7ift kosovar\u00ebsh. Ata na pyet\u00ebn n\u00ebse ne kishim vend p\u00ebr t\u2019i strehuar dhe ata do t\u00eb na paguanin [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[95],"tags":[],"class_list":["post-1967","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-rrefime-mekatesh"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1967","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1967"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1967\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1967"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1967"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1967"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}