{"id":1769,"date":"2014-07-24T11:28:10","date_gmt":"2014-07-24T11:28:10","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=1769"},"modified":"2014-07-24T11:28:10","modified_gmt":"2014-07-24T11:28:10","slug":"dua-te-di-a-eshte-ai-im-ate-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2014\/07\/dua-te-di-a-eshte-ai-im-ate-2\/","title":{"rendered":"Dua t\u00eb di a \u00ebsht\u00eb ai im at\u00eb?"},"content":{"rendered":"<p>Kur u njoha me Astritin isha pak m\u00eb shum\u00eb se dymb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, nd\u00ebrsa ai ishte tridhjet\u00eb e n\u00ebnt\u00eb vje\u00e7. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb isha nj\u00eb vajz\u00eb e vog\u00ebl, d\u00ebshira m\u00eb e madhe e s\u00eb cil\u00ebs ishte t\u00eb merrte nj\u00eb dhurat\u00eb t\u00eb bukur p\u00ebr Vitin e Ri. Po afroheshin festat dhe un\u00eb, gjat\u00eb asaj kohe, mezi prisja t\u2019ia vija syrin ndonj\u00eb gj\u00ebje e m\u00eb pas t\u00eb ma b\u00ebnin dhurat\u00eb. Jetoja me prind\u00ebrit e mi dhe v\u00ebllain e nuk kisha shum\u00eb shoqe e shok\u00eb, sepse isha natyr\u00eb e mbyllur dhe e qet\u00eb.<\/p>\n<p>Ishte pragu i Vitit t\u00eb Ri dhe po b\u00ebja pazare me maman\u00eb time p\u00ebr fest\u00ebn e madhe. Shihja n\u00ebp\u00ebr vitrina veshje dhe lodra t\u00eb bukura, por m\u00eb kishte mbetur n\u00eb mendje nj\u00eb arush i vog\u00ebl i bardh\u00eb. I thash\u00eb mamas\u00eb se po m\u00eb p\u00eblqente shum\u00eb, por ajo m\u00eb t\u00ebrhoqi nga dora dhe m\u00eb tha se p\u00ebr momentin, nuk ma blinte dot. Un\u00eb vazhdoja ta t\u00ebrhiqja dhe t\u00eb mos ia ndaja syt\u00eb arushit. Ishte shum\u00eb i \u00ebmb\u00ebl.<\/p>\n<p>Kur e pash\u00eb q\u00eb mamaja ime nuk po l\u00ebshonte pe, u ktheva me vrap e inatosur p\u00ebr t\u00eb ikur. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, u p\u00ebrplasa me nj\u00eb burr\u00eb t\u00eb gjat\u00eb me mustaqe. Mamaja u kthye nga un\u00eb dhe erdhi t\u00eb m\u00eb b\u00ebrtiste, por kur pa burrin me t\u00eb cilin isha p\u00ebrplasur, nisi t\u00eb buz\u00ebqeshte dhe e takoi me p\u00ebrzem\u00ebrsi. Po flisnin sikur njiheshin prej vitesh. Pak m\u00eb von\u00eb ajo u kujtua q\u00eb t\u2019i thoshte se un\u00eb isha vajza e saj. Ai u ul n\u00eb gjunj\u00eb, m\u00eb kapi dor\u00ebn dhe ma puthi. M\u00eb pas, u fut brenda n\u00eb dyqan dhe bleu arushin e bardh\u00eb t\u00eb cilit un\u00eb i kisha v\u00ebn\u00eb syrin. Mamaja nisi t\u00eb refuzonte, kurse un\u00eb zgjata dor\u00ebn dhe e mora.<\/p>\n<p>Ai njeri, kishte nj\u00eb fytyr\u00eb shum\u00eb miq\u00ebsore. I thash\u00eb \u201cfaleminerit\u201d dhe i buz\u00ebqesha. M\u00eb k\u00ebshilloi t\u00eb qeshja gjithnj\u00eb, pasi dukesha shum\u00eb e bukur. Un\u00eb u skuqa. Ai m\u00eb kapi nga beli dhe m\u00eb puthi n\u00eb faqe. Mustaqet e tij m\u00eb gudulis\u00ebn. M\u00eb pas, u p\u00ebrsh\u00ebndet edhe me maman\u00eb time dhe u largua. Nd\u00ebrsa ecja, ktheja her\u00eb pas here kok\u00ebn p\u00ebr ta par\u00eb. Mamaja po vazhdonte t\u00eb fliste p\u00ebr sjelljen time t\u00eb keqe, se sa figur\u00eb t\u00eb sh\u00ebmtuar kisha b\u00ebr\u00eb, por un\u00eb nuk e kisha mendjen fare.<\/p>\n<p>Viti i Ri kaloi. At\u00eb nat\u00eb un\u00eb shpreha d\u00ebshir\u00ebn q\u00eb ta takoja s\u00ebrish burrin misterioz. E pyeta maman\u00eb time disa her\u00eb se kush ishte ai, por ajo asnj\u00ebher\u00eb nuk ma tha. M\u00eb tregoi vet\u00ebm q\u00eb quhej Astrit dhe se kishte punuar me t\u00eb koh\u00eb m\u00eb par\u00eb. K\u00ebt\u00eb t\u00eb dh\u00ebn\u00eb un\u00eb vendosa ta shfryt\u00ebzoja. Arushit q\u00eb ai m\u00eb kishte dhuruar i vura emrin e tij dhe ndihesha e sigurt\u00eb se do t\u00eb vinte nj\u00eb dit\u00eb q\u00eb un\u00eb dhe ai do t\u00eb takoheshim prap\u00eb. Ishte nga t\u00eb pakt\u00ebt njer\u00ebz q\u00eb ishte sjell\u00eb aq mir\u00eb me mua! Me kishte dh\u00ebn\u00eb nj\u00eb ndjesi shum\u00eb t\u00eb bukur at\u00eb nat\u00eb.<\/p>\n<p>Kaluan shum\u00eb vjet dhe un\u00eb nuk e kisha par\u00eb. N\u00eb mosh\u00ebn tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7are, nuk e kisha harruar at\u00eb njeri, vet\u00ebm se nuk e kujtoja m\u00eb aq shpesh. N\u00eb jet\u00ebn time ishin futur p\u00eblqime t\u00eb rastit, dy lidhje q\u00eb nuk mund t\u00eb quheshin t\u00ebr\u00ebsisht t\u00eb tilla. Po interesohesha p\u00ebr shkoll\u00ebn e lart\u00eb dhe deg\u00ebn n\u00eb t\u00eb cil\u00ebn doja t\u00eb vazhdoja. Kisha shum\u00eb zgjedhje dhe gj\u00ebra p\u00ebr t\u00eb b\u00ebr\u00eb.<\/p>\n<p>D\u00ebshira ime m\u00eb e madhe ishte q\u00eb t\u00eb shkoja jasht\u00eb shtetit, por prind\u00ebrit e mi nuk e kishin me shum\u00eb qejf, duke qen\u00eb se nuk isha m\u00ebsuar t\u00eb rrija vet\u00ebm. Un\u00eb k\u00ebt\u00eb doja, q\u00eb t\u00eb dilja zot i vetes. Kam b\u00ebr\u00eb \u00e7mos n\u00eb at\u00eb koh\u00eb q\u00eb t\u00eb dilte e imja dhe n\u00eb fund, ashtu u b\u00eb. Un\u00eb b\u00ebra gati gjith\u00e7ka vet\u00eb dhe kur arrita t\u00eb fitoja t\u00eb drejt\u00ebn p\u00ebr t\u00eb studiuar jasht\u00eb, isha njeriu m\u00eb i lumtur n\u00eb bot\u00eb. M\u00eb n\u00eb fund, mami dhe babi pranuan. Vendosa t\u00eb shkoja n\u00eb Milano, duke qen\u00eb se ai qytet m\u00eb kishte t\u00ebrhequr gjithnj\u00eb.<\/p>\n<p>P\u00ebr muaj t\u00eb t\u00ebr\u00eb p\u00ebrgatisja vajtjen time atje. Kisha frik\u00eb, sepse p\u00ebr her\u00eb t\u00eb par\u00eb n\u00eb jet\u00ebn time do t\u00eb m\u00eb duhej t\u2019i b\u00ebja gj\u00ebrat e vetme, por kisha edhe nj\u00ebfar\u00eb kurioziteti t\u00eb bukur. N\u00eb fund t\u00eb fundit, nuk \u00ebsht\u00eb se q\u00eb k\u00ebtej po ndahesha me ndonj\u00eb gj\u00eb t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsishme. P\u00ebrve\u00e7 familjes sime, asgj\u00eb tjet\u00ebr nuk me lidhte me Tiran\u00ebn, por e ndieja q\u00eb edhe nga ata duhet t\u00eb shk\u00ebputesha.<\/p>\n<p>K\u00ebshtu, u nisa p\u00ebr n\u00eb Itali. Kur po b\u00ebja gati valixhet, m\u00eb ra n\u00eb dor\u00eb arushi q\u00eb m\u00eb kishte bler\u00eb Astriti. M\u2019u kujtua ideja ime se nj\u00eb dit\u00eb do ta takoja. Qesha me veten, por arushin, sidoqoft\u00eb, e futa n\u00eb valixhe.<\/p>\n<p>Fillimi i jet\u00ebs atje, sigurisht q\u00eb nuk ishte i leht\u00eb. P\u00ebrve\u00e7se fitova burs\u00eb, nisa edhe t\u00eb punoja. Fatmir\u00ebsisht, zura pun\u00eb n\u00eb barin posht\u00eb sht\u00ebpis\u00eb ku jetoja dhe pas nj\u00eb viti atje, isha sistemuar m\u00eb s\u00eb miri. N\u00eb shkoll\u00eb kisha marr\u00eb provime t\u00eb r\u00ebnd\u00ebsishme, kisha fituar s\u00ebrish burs\u00eb dhe prind\u00ebrit ishin t\u00eb k\u00ebnaqur me mua. Dhe, m\u00eb e mira nga t\u00eb gjitha ishte se kisha arritur t\u00eb b\u00ebhesha e pavarur dhe t\u00eb mos m\u00eb merrte malli p\u00ebr sht\u00ebpin\u00eb.<\/p>\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, teksa po u sh\u00ebrbeja klient\u00ebve, d\u00ebgjova kamarieren q\u00eb m\u00eb tha: \u201cAi burri atje m\u00eb duket se \u00ebsht\u00eb patrioti yt\u201d. Ktheva kok\u00ebn dhe pash\u00eb nj\u00eb burr\u00eb t\u00eb madh, me kurriz nga un\u00eb dhe t\u00eb p\u00ebrkulur n\u00eb tavolin\u00eb. I kalova rrotull. Ai kishte ulur kok\u00ebn dhe po pinte kafe. M\u00eb pas, ndezi nj\u00eb cigare dhe f\u00ebrkoi mustaqet me dor\u00eb. U drodha sa m\u00eb ra tabakaja nga dora. Ai ktheu kok\u00ebn. P\u00ebr momentin, nuk m\u00eb njohu. M\u00eb shihte me \u00e7udi, pasi un\u00eb ia kisha ngulur syt\u00eb dhe nuk po flisja. Iu afrova dhe e pyeta n\u00ebse m\u00eb mbante mend. Mohoi. At\u00ebher\u00eb i k\u00ebrkova t\u00eb m\u00eb priste disa sekonda. U ngjita lart n\u00eb sht\u00ebpi, mora arushin q\u00eb ma kishte bler\u00eb ai dhe zbrita prap\u00eb te kafeneja. Kur e pa, iu mbush\u00ebn syt\u00eb me lot. M\u00eb kapi p\u00ebr qafe dhe m\u00eb shtr\u00ebngoi fort. U ula me t\u00eb dhe nisa t\u00eb bisedoja. I tregova se \u00e7far\u00eb kisha b\u00ebr\u00eb k\u00ebto vite. N\u00eb fund, i thash\u00eb q\u00eb e kisha pritur gjat\u00eb. \u201cNuk e di p\u00ebrse\u201d, i thash\u00eb, \u201cmendoja se do t\u00eb takoheshim s\u00ebrish\u201d.<\/p>\n<p>Ai nisi t\u00eb qante. M\u00eb tha se i vinte shum\u00eb keq q\u00eb nuk m\u00eb kishte njohur m\u00eb par\u00eb dhe m\u00eb pas, m\u00eb k\u00ebrkoi t\u00eb largohej. Nuk po e kuptoja pse ishte aq i tronditur. I zgjata arushin q\u00eb kisha n\u00eb dor\u00eb, por refuzoi. M\u00eb tha se duhet t\u00eb mbaja di\u00e7ka prej tij dhe u largua. Pas ca vjet\u00ebsh, mamaja, shum\u00eb e tronditur, m\u00eb tha se ai kishte vdekur.<\/p>\n<p>Pas kaq shum\u00eb koh\u00ebsh m\u00eb shqet\u00ebson shum\u00eb fakti q\u00eb ndihesha shum\u00eb e lidhur me at\u00eb njeri t\u00eb cilin e pash\u00eb vet\u00ebm dy her\u00eb n\u00eb jet\u00ebn time. Kam nj\u00eb frik\u00eb dhe parandjenj\u00eb sikur ai ka pasur nj\u00eb lidhje me maman\u00eb time dhe \u00ebsht\u00eb im at\u00eb. \u00cbsht\u00eb \u00e7menduri, e di, por nuk e di p\u00ebrse nuk i shp\u00ebtoj dot k\u00ebtij dyshimi. Kam frik\u00eb t\u00eb pyes. N\u00eb fakt, i vetmi njeri q\u00eb mund t\u00eb pyes \u00ebsht\u00eb mamaja ime, e cila tani \u00ebsht\u00eb e s\u00ebmur\u00eb dhe un\u00eb nuk dua ta shqet\u00ebsoj, por \u00e7do dit\u00eb q\u00eb kalon, un\u00eb ngrihem dhe fle me nj\u00eb mij\u00eb pik\u00ebpyetje n\u00eb kok\u00ebn time&#8230;<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Kur u njoha me Astritin isha pak m\u00eb shum\u00eb se dymb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, nd\u00ebrsa ai ishte tridhjet\u00eb e n\u00ebnt\u00eb vje\u00e7. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb isha nj\u00eb vajz\u00eb e vog\u00ebl, d\u00ebshira m\u00eb e madhe e s\u00eb cil\u00ebs ishte t\u00eb merrte nj\u00eb dhurat\u00eb t\u00eb bukur p\u00ebr Vitin e Ri. Po afroheshin festat dhe un\u00eb, gjat\u00eb asaj kohe, mezi prisja [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-1769","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1769","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1769"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1769\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1769"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1769"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1769"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}