{"id":11598,"date":"2016-01-05T19:30:08","date_gmt":"2016-01-05T18:30:08","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=11598"},"modified":"2016-01-05T16:31:19","modified_gmt":"2016-01-05T15:31:19","slug":"me-falni-nese-do-tju-shkaktoj-dhimbje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2016\/01\/me-falni-nese-do-tju-shkaktoj-dhimbje\/","title":{"rendered":"M\u00eb falni n\u00ebse do t\u2019ju shkaktoj dhimbje!"},"content":{"rendered":"<p>T\u00eb nderuar lexues dhe ju botues t\u00eb gazet\u00ebs! Dua t\u2019ju k\u00ebrkoj falje n\u00ebse historia e jet\u00ebs sime do t\u2019ju mbush\u00eb edhe juve me trishtim, ashtu si\u00e7 e kam jetuar un\u00eb gjithmon\u00eb. Jeta ime \u00ebsht\u00eb ndjekur nga fatkeq\u00ebsit\u00eb, nj\u00ebra pas tjetr\u00ebs&#8230; Sot jam st\u00ebrgjyshe, e fort\u00eb fizikisht sepse akoma p\u00ebrpiqem t\u00eb b\u00ebj pun\u00ebt q\u00eb mund t\u00eb b\u00ebj\u00eb nj\u00eb plak\u00eb n\u00eb fshat. Ua di p\u00ebr nder mbesave t\u00eb mia q\u00eb pranuan t\u00eb shkruajn\u00eb k\u00ebto fjal\u00eb q\u00eb ju do t\u00eb lexoni&#8230;<\/p>\n<p>Kam lindur dhe jam rritur n\u00eb fshat. Sigurisht, me kushtet dhe me mentalitetin e fshatit. E di q\u00eb p\u00ebr rinin\u00eb e sotshme shum\u00eb gj\u00ebra nga ato q\u00eb un\u00eb them, jan\u00eb budallall\u00ebqe, por k\u00ebshtu u rrit brezi im, mes injoranc\u00ebs totale. N\u00eb familjen e prind\u00ebrve t\u00eb mi kemi qen\u00eb kat\u00ebr djem e dy vajza. Kemi qen\u00eb nd\u00ebr familjet q\u00eb quheshim t\u00eb pasur (para kooperativave) sepse kishim tuf\u00eb t\u00eb madhe delesh, kishim sht\u00ebpin\u00eb dy kat\u00ebshe, por nuk kishim titull beu. F\u00ebmij\u00ebt, sapo rriteshin q\u00eb t\u00eb ecnin vet\u00eb me k\u00ebmb\u00ebt e tyre, b\u00ebheshin \u00e7oban\u00eb. V\u00ebllai, q\u00eb ishte m\u00eb i madhi, pasi mbaroi ushtrin\u00eb, u martua me nj\u00eb vajz\u00eb nga nj\u00eb fshat goxha i larg\u00ebt, q\u00eb do t\u00eb b\u00ebhej si mot\u00ebr p\u00ebr mua. V\u00ebllai i dyt\u00eb, pasi shkoi ushtar dhe hapi pak syt\u00eb, u p\u00ebrpoq t\u2019i ikte fshatit dhe m\u00ebnyra e vetme ishte miniera. Ai gjeti pun\u00eb n\u00eb nj\u00eb minier\u00eb n\u00eb fshatin ngjitur, q\u00eb m\u00eb von\u00eb pushteti e shpalli qytez\u00eb. Aty njohu nj\u00eb vajz\u00eb nga familje e mir\u00eb dhe u martua me t\u00eb e jetuan atje. V\u00ebllai i tret\u00eb ka punuar n\u00eb rruga-ura dhe nusen e kishte nga fshati, nj\u00eb engj\u00ebll i v\u00ebrtet\u00eb. V\u00ebllai i vog\u00ebl, m\u00eb i llastuari nga n\u00ebna jon\u00eb, jetoi n\u00eb fshat me prind\u00ebrit, edhe pse vet\u00eb punonte n\u00eb qytet. Ai u b\u00eb edhe an\u00ebtar i partis\u00eb dhe nuk e pati t\u00eb v\u00ebshtir\u00eb t\u00eb kishte edhe poste drejtuese.<\/p>\n<p>Kur v\u00ebllai i madh u martua, ata i g\u00ebzoi Zoti me nj\u00eb vajz\u00eb q\u00eb lindi n\u00ebn pesh\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb p\u00ebshp\u00ebrisnin q\u00eb nuk do t\u00eb arrinte t\u00eb rritej. Edhe nusja ishte trupvog\u00ebl, e dob\u00ebt dhe nuk kishte \u00e7\u2019t\u2019i jepte vajz\u00ebs p\u00ebr t\u00eb pir\u00eb. Pastaj, edhe ushqimi e jeta e fshatit nuk linin ask\u00ebnd t\u00eb pushonte apo t\u00eb merrte veten. Nj\u00eb dit\u00eb ne duhet t\u00eb shkonim mulliri p\u00ebr t\u00eb bluar, por komshiut ton\u00eb i vdiq e \u00ebma dhe babai im i dha gomarin q\u00eb t\u00eb transportonin dru e gj\u00ebrat q\u00eb duhen p\u00ebr ceremonin\u00eb.<\/p>\n<p>K\u00ebshtu, gjyshi d\u00ebrgoi n\u00eb mulli nusen dhe motr\u00ebn time t\u00eb madhe q\u00eb n\u00eb at\u00eb koh\u00eb ishte gjasht\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, q\u00eb ta mbanin miellin t\u00eb dyja bashk\u00eb. Ato u nis\u00ebn her\u00ebt n\u00eb m\u00ebngjes dhe nd\u00ebrsa kishin pritur radh\u00ebn n\u00eb mulli, arriti darka dhe t\u00eb dyja ato rrug\u00ebn n\u00eb kthim e kishin b\u00ebr\u00eb nat\u00ebn. N\u00eb at\u00eb koh\u00eb, nuk ishin frik\u00ebrat q\u00eb jan\u00eb sot, por ishin frik\u00ebrat nga bestytnit\u00eb apo t\u00eb papriturat e natyr\u00ebs. Fshati yn\u00eb ishte n\u00eb breg t\u00eb nj\u00eb lumi, nd\u00ebrsa mulliri ishte dy kodra m\u00eb tutje, n\u00eb an\u00ebn tjet\u00ebr t\u00eb lumit. Ime mot\u00ebr dhe kunata ime, nd\u00ebrsa iu afruan lumit p\u00ebr t\u00eb ardhur n\u00eb sht\u00ebpi, lumi shtoi sepse kishte r\u00ebn\u00eb shi maleve. Furia e ujit ishte b\u00ebr\u00eb e fuqishme kur ato kishin hyr\u00eb n\u00eb mes t\u00eb lumit dhe nuk kishin as mund\u00ebsi kthimi e as t\u00eb dilnin n\u00eb an\u00ebn e sht\u00ebpis\u00eb. Motr\u00ebn time rryma e kish t\u00ebrhequr menj\u00ebher\u00eb, nd\u00ebrsa kunata, fal\u00eb Zotit, shp\u00ebtoi. Edhe nusja ishte n\u00ebnt\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, leq\u00eb kishte edhe f\u00ebmij\u00eb. Trupin e motr\u00ebs e kan\u00eb gjetur pas nj\u00eb jave, nd\u00ebrsa nusja u ngrit n\u00eb k\u00ebmb\u00eb pas nj\u00eb muaji. Dhimbja n\u00eb sht\u00ebpin\u00eb ton\u00eb sigurisht q\u00eb ishte e tmerrshme. T\u00eb them t\u00eb drejt\u00ebn, n\u00ebna ime e ka tepruar me kunat\u00ebn. Sa her\u00eb e pushtonin malli e m\u00ebrzia p\u00ebr motr\u00ebn, shante nusen e i thoshte q\u00eb ajo ishte fajtorja p\u00ebr vdekjen e s\u00eb bij\u00ebs. N\u00eb fakt, nusja nuk kishte faj. Me gjith\u00eb t\u00ebrs\u00ebllimat e n\u00ebn\u00ebs time, nusja mbeti po ajo vajz\u00eb e dashur dhe q\u00eb mua m\u00eb z\u00ebvend\u00ebsoi motr\u00ebn. Ajo u b\u00eb sebep q\u00eb un\u00eb u martova me v\u00ebllan\u00eb e saj. Me tim shoq e kam kaluar gjith\u00eb jet\u00ebn mir\u00eb, por kam patur nj\u00eb kunat\u00eb beqare q\u00eb ma ka nxir\u00eb jet\u00ebn n\u00eb maksimum. Ajo e ulte tempin e grindjeve vet\u00ebm kur i fliste e motra, q\u00eb ishte nusja e v\u00ebllait tim.<\/p>\n<p>Un\u00eb linda pes\u00eb f\u00ebmij\u00eb. Dy djem e dy vajza i martova shpejt dhe isha e k\u00ebnaqur me martesat e tyre se kishin njer\u00ebz t\u00eb mir\u00eb n\u00eb krah. Edhe nuset i kam dashur si vajzat e mia. Djali i madh kishte tre f\u00ebmij\u00eb e djali tjet\u00ebr kishte nj\u00eb djal\u00eb e nusen shtatz\u00ebn\u00eb, n\u00eb muajin e pest\u00eb, kur ndodhi gj\u00ebma q\u00eb n\u00eb familjen time vazhdon akoma. Nd\u00ebrsa im bir kthehej nga puna, makina ku udh\u00ebtonte, u aksidentua dhe ai vdiq n\u00eb lulen e mosh\u00ebs, nj\u00ebzet e kat\u00ebr vje\u00e7. Ishte gushti i vitit 1988 kur dola n\u00eb oborr p\u00ebr t\u00eb par\u00eb n\u00ebse po vinte djali dhe pash\u00eb lajm\u00ebtarin q\u00eb solli zin\u00eb. Dhimbjen time mund ta kuptoj\u00eb vet\u00ebm nj\u00eb njeri q\u00eb e ka provuar t\u00eb mbyll\u00eb n\u00eb arkivol t\u00eb birin. Ve\u00e7 humbjes s\u00eb djalit n\u00eb at\u00eb mosh\u00eb, ne nuk gjenim as kafe p\u00ebr t\u2019u dh\u00ebn\u00eb njer\u00ebzve q\u00eb vinin p\u00ebr ngush\u00ebllim, por jam e sigurt q\u00eb ajo mospasje ishte p\u00ebr t\u00eb gjith\u00eb njer\u00ebzit dhe t\u00eb gjith\u00eb na kan\u00eb qar\u00eb hallin se \u00e7\u2019na gjeti p\u00ebr djalin e jo p\u00ebr munges\u00ebn e kafes\u00eb.<\/p>\n<p>Dhimbja na rritej kur mendonim se si do t\u00eb rriteshin dy engj\u00ebjt q\u00eb na la. Nusja vendosi t\u00eb mos kthehej te prind\u00ebrit dhe t\u2019i rriste f\u00ebmij\u00ebt te ne. Djali im i madh, sapo erdhi demokracia, u b\u00eb copash rrug\u00ebve t\u00eb Greqis\u00eb p\u00ebr t\u00eb fituar se helbete, na kishte n\u00eb sht\u00ebpi ne pleqve, gruan e f\u00ebmij\u00ebt e tij dhe kunat\u00ebn e f\u00ebmij\u00ebt. Betohem n\u00eb shpirt t\u00eb djalit q\u00eb sa her\u00eb ai vinte nga Greqia, i hapte \u00e7antat n\u00eb mes t\u00eb kuzhin\u00ebs dhe tregonte \u00e7\u2019kishte sjell\u00eb. Gruas s\u00eb tij nuk i solli asnj\u00ebher\u00eb m\u00eb shum\u00eb sesa nj\u00eb shami, nd\u00ebrsa nuses s\u00eb djalit t\u00eb vdekur gjithmon\u00eb peshqeshin m\u00eb vete. F\u00ebmij\u00ebve t\u00eb tij u sillte lodra t\u00eb p\u00ebrdorura q\u00eb ia falnin familjet greke ku punonte, nd\u00ebrsa f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb t\u00eb v\u00ebllait, u blinte gjithmon\u00eb ndonj\u00eb gj\u00eb t\u00eb re. Me ato para q\u00eb fitoi, ai bleu nj\u00eb tok\u00eb n\u00eb nj\u00eb fshat af\u00ebr qytetit dhe aty nd\u00ebrtoi dy sht\u00ebpi. T\u00eb par\u00ebn nd\u00ebrtoi sht\u00ebpin\u00eb e nuses s\u00eb djalit q\u00eb vdiq e m\u00eb pas, nd\u00ebrtoi t\u00eb vet\u00ebn. Sht\u00ebpit\u00eb jan\u00eb ngjitur dhe ai mund t\u00eb kujdeset s\u00ebrish p\u00ebr ta edhe pse i biri \u00ebsht\u00eb b\u00ebr\u00eb burr\u00eb tani.<\/p>\n<p>I vetmi gabim q\u00eb b\u00ebri djali im ishte se kishte mentalitetin e q\u00ebmotit, ishte shum\u00eb fanatik dhe s\u2019i kishte l\u00ebn\u00eb vajzat t\u00eb dilnin; maksimumi shkonin deri te dajat. Ai e martoi t\u00eb bij\u00ebn qysh shtat\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e. Ajo ra n\u00eb nj\u00eb familje q\u00eb ishin shum\u00eb rehat, i shoqi ishte djal\u00eb i hedhur dhe ai ia hapi nj\u00eb \u00e7ik\u00eb syt\u00eb vajz\u00ebs, por nuk zgjati shum\u00eb edhe martesa e saj&#8230; Kat\u00ebr muaj pas dasm\u00ebs, dh\u00ebndrri do t\u00eb vdiste n\u00eb nj\u00eb aksident. M\u00eb ka dhimbur n\u00eb shpirt se ishte djal\u00eb i ri, por edhe vajz\u00ebs son\u00eb iu mbrapshtua jeta. Fatmir\u00ebsisht, ata nuk pat\u00ebn f\u00ebmij\u00eb, k\u00ebshtu q\u00eb ajo u kthye n\u00eb sht\u00ebpi tek im bir menj\u00ebher\u00eb pas varrimit. Pas dy vjet\u00ebsh, pra kur ajo ishte n\u00ebnt\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, im bir e martoi pa p\u00eblqimin e saj me nj\u00eb burr\u00eb dyzet e shtat\u00eb vje\u00e7ar q\u00eb i kishte vdekur e shoqja e kishte dy f\u00ebmij\u00eb. Edhe nj\u00eb her\u00eb m\u2019u p\u00ebrmbys shpirti se m\u00eb dhimbsej vajza. Ajo, aq e njom\u00eb me nj\u00eb dyzet e shtat\u00eb vje\u00e7ar! Edhe un\u00eb q\u00eb jam kaq plak\u00eb nuk e pranoj dot, por ai rastisi burr\u00eb i mir\u00eb. Edhe pse i moshuar, t\u00eb pakt\u00ebn i hapi syt\u00eb e futi n\u00eb pun\u00eb dhe u p\u00ebrpoq t\u00eb p\u00ebrshtatej me rinin\u00eb e saj. Ata kan\u00eb dy f\u00ebmij\u00eb sot.<\/p>\n<p>Edhe f\u00ebmij\u00ebt e djalit q\u00eb m\u00eb vdiq u rrit\u00ebn dhe vajza q\u00eb kishte qen\u00eb n\u00eb bark t\u00eb n\u00ebn\u00ebs kur mbeti jetime, u rrit e u b\u00eb bukuroshe. Im bir, edhe at\u00eb, si t\u00eb bij\u00ebn, nuk e la t\u00eb shkonte n\u00eb shkoll\u00eb, por kur mbushi n\u00ebnt\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7e, e martoi. Ajo pati fat m\u00eb t\u00eb zi se e kush\u00ebrira. Pas gjasht\u00eb muajsh martese, i vdiq i shoqi n\u00eb nj\u00eb aksident, por e la edhe shtatz\u00ebn\u00eb pes\u00eb jav\u00ebshe. Njer\u00ebzit e t\u00eb shoqit, sa e mor\u00ebn vesh, filluan ta ruanin dit\u00eb-nat\u00eb se mos b\u00ebnte ndonj\u00eb gj\u00eb p\u00ebr t\u00eb d\u00ebshtuar f\u00ebmij\u00ebn. Si e re q\u00eb ishte, e ndodhur para fatkeq\u00ebsis\u00eb s\u00eb humbjes s\u00eb njeriut t\u00eb jet\u00ebs, dashuris\u00eb p\u00ebr krijes\u00ebn e tyre si dhe trysnis\u00eb s\u00eb tmerrshme t\u00eb pleqve, ajo vendosi t\u00eb mos martohej, por t\u00eb rrinte me pleqt\u00eb e tij dhe t\u00eb rriste djalin. E mendoni dot nj\u00eb vajz\u00eb nj\u00ebzet vje\u00e7e q\u00eb s\u2019ka ku t\u00eb punoj\u00eb, se s\u2019ka as profesion as shkoll\u00eb, por rrit nj\u00eb f\u00ebmij\u00eb me pensionet e kooperativave t\u00eb dy pleqve?! I ati e kishte l\u00ebn\u00eb pes\u00eb muajshe n\u00eb bark t\u00eb s\u00eb \u00ebm\u00ebs e historia po p\u00ebrs\u00ebritej; i shoqi ia la djalin pes\u00eb jav\u00ebsh n\u00eb bark. Sot, ajo jeton n\u00eb pik\u00eb t\u00eb hallit duke pritur se \u00e7\u2019do t\u2019u teproj\u00eb kush\u00ebrinjve t\u00eb burrit apo kush\u00ebrinjve t\u00eb saj, q\u00eb t\u00eb rris\u00eb djalin.<\/p>\n<p>Por njeriu nuk vdes se ka fatin e keq e jeta i vjen e v\u00ebshtir\u00eb, ai i duron t\u00eb gjitha. T\u00eb vjetrit nga an\u00ebt ton\u00eb thon\u00eb: \u201cZoti ia l\u00ebshoi dhimbjen gurit e u \u00e7a, ia l\u00ebshoi dhimbjen drurit e u tha, ia l\u00ebshoi dhimbjen njeriut dhe e p\u00ebrballoi\u201d. K\u00ebshtu, edhe un\u00eb, t\u00eb gjitha deri m\u00eb tani i durova. Deri m\u00eb tani fatkeq\u00ebsit\u00eb m\u00eb kishin ndjekur vet\u00ebm te djemt\u00eb, po si mund t\u00eb mbeteshin vajzat pa u prekur?<\/p>\n<p>Vajza e madhe kishte t\u00eb shoqin, kunatin dhe t\u00eb birin n\u00eb Greqi. Ata kan\u00eb punuar gjat\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn zon\u00eb, kan\u00eb b\u00ebr\u00eb dokumente e ia kan\u00eb kaluar mir\u00eb dhe t\u00eb gjith\u00eb grek\u00ebt me t\u00eb cil\u00ebt kan\u00eb punuar i kan\u00eb z\u00ebn\u00eb miq. Sime bije i kan\u00eb b\u00ebr\u00eb garancin\u00eb disa her\u00eb pronar\u00ebt grek\u00ebt n\u00eb koh\u00ebn e vizave e ka shkuar atje p\u00ebr Krishtlindje e p\u00ebr Pashk\u00ebt. E kan\u00eb sajdisur sikur ta kishin mot\u00ebr dhe kjo fal\u00eb pun\u00ebs e respektit q\u00eb kishin l\u00ebn\u00eb dh\u00ebndrri me v\u00ebllain e tij e djalin. Para dy vitesh, kur dh\u00ebndrri kthehej nga puna me t\u00eb birin, ndodhi aksidenti i radh\u00ebs. Djali tet\u00ebmb\u00ebdhjet\u00eb vje\u00e7 ra nga motorri dhe p\u00ebr fatin e tij t\u00eb zi, nuk vdiq. Them p\u00ebr fatin e tij t\u00eb zi, sepse n\u00eb spital u kthye n\u00eb laborator eksperimental p\u00ebr mjek\u00ebt. Megjith\u00ebse ata thoshin se kujdeseshin q\u00eb ai t\u00eb jetonte, un\u00eb them se nuk ishte jet\u00eb ajo q\u00eb iu ofrua. Ai ka dy vite q\u00eb pas aksidentit, q\u00eb e vetmja l\u00ebvizje q\u00eb b\u00ebn \u00ebsht\u00eb l\u00ebvizja e qepallave. E ushqejn\u00eb me tuba e shiringa, e nd\u00ebrrojn\u00eb dhe e lajn\u00eb ashtu t\u00eb shtrir\u00eb n\u00eb krevat, nuk flet e as l\u00ebviz as dor\u00eb e as k\u00ebmb\u00eb. K\u00ebshtu, ime bij\u00eb tashm\u00eb kujdeset p\u00ebr t\u00eb birin q\u00eb e ka varr t\u00eb hapur sa t\u00eb jet\u00eb gjall\u00eb.<\/p>\n<p>Dy vajzat e vogla i kam martuar n\u00eb fshat, af\u00ebr me nj\u00ebra-tjetr\u00ebn. I kan\u00eb burrat kush\u00ebrinj t\u00eb par\u00eb. N\u00eb fillim me tim shoq e djemt\u00eb tham\u00eb shyqyr se do jen\u00eb af\u00ebr e do ndihmojn\u00eb nj\u00ebra-tjetr\u00ebn. Sa p\u00ebr fillim, ashtu shkoi; vajzat ndihmonin nj\u00ebra-tjetr\u00ebn. Mbanin f\u00ebmij\u00ebt e nj\u00ebra-tjetr\u00ebs, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb silleshin me pun\u00ebt n\u00eb ara, por t\u00eb dy dh\u00ebndrrat rastis\u00ebn dembel\u00eb e dembeli, kur s\u2019punon, o fle gjum\u00eb, o mendja i shkon p\u00ebr s\u00eb mbrapshti. K\u00ebshtu, nj\u00ebrit dh\u00ebnd\u00ebrr mendja i shkonte p\u00ebr s\u00eb mbrapshti e nuk flinte, si tjetri. Qysh n\u00eb vitin e par\u00eb t\u00eb martes\u00ebs, ai bridhte n\u00eb qend\u00ebr t\u00eb fshatit duke kullotur syt\u00eb n\u00eb fundet e grave. Ime bij\u00eb, edhe pse nj\u00eb met\u00ebr e shtat\u00ebdhjet\u00eb e gjat\u00eb, peshon vet\u00ebm dyzet e shtat\u00eb kile. Duket sikur ka dal\u00eb nga kampet naziste e jo sikur jeton n\u00eb sht\u00ebpi t\u00eb saj. T\u00eb tre f\u00ebmij\u00ebt u rrit\u00ebn e ushqyen vet\u00ebm me mundin e s\u00eb \u00ebm\u00ebs. Dh\u00ebndrri tjet\u00ebr q\u00eb flinte gjum\u00eb, na u zgjua nj\u00eb dit\u00eb me mend t\u00eb keq dhe vrau kush\u00ebririn e tij, v\u00ebllain e baxhanakut. Merreni me mend, t\u00eb nderuar lexues, dy motra q\u00eb banojn\u00eb me sht\u00ebpit\u00eb pes\u00ebdhjet\u00eb metra larg nj\u00ebra-tjetr\u00ebs e q\u00eb jetojn\u00eb n\u00eb hasm\u00ebri dhe f\u00ebmij\u00ebt q\u00eb rrin\u00eb mbyllur brenda, nga frika se mos i vrasin.<\/p>\n<p>Vajzat e mia nuk shkojn\u00eb asnj\u00ebher\u00eb n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjtin mort apo das\u00ebm se nuk i l\u00ebn\u00eb burrat, p\u00ebr shkak t\u00eb kafsh\u00ebris\u00eb s\u00eb tyre, kurse f\u00ebmij\u00ebt nuk rrin\u00eb me nj\u00ebri-tjetrin p\u00ebr shkak t\u00eb injoranc\u00ebs s\u00eb baballar\u00ebve t\u00eb tyre e un\u00eb, nuk mund t\u00eb shkoj te t\u00eb dyja vajzat n\u00eb t\u00eb nj\u00ebjt\u00ebn dit\u00eb se dh\u00ebndrrat thon\u00eb q\u00eb po transmetoj fjal\u00ebt e nj\u00ebr\u00ebs te tjetra.<\/p>\n<p>K\u00ebshtu vazhdon jeta ime e trisht\u00eb, qysh kur kam qen\u00eb shtat\u00eb vje\u00e7e me vdekjen e motr\u00ebs dhe s\u2019e di se edhe sa gjat\u00eb do t\u00eb vazhdoj t\u00eb vuaj. Shpresoj q\u00eb Zoti t\u00eb ver\u00eb dor\u00ebn n\u00eb zem\u00ebr e t\u00eb m\u00eb jap\u00eb pak\u00ebz lumturi ose t\u00eb m\u00eb bashkoj\u00eb me djalin, q\u00eb ka nj\u00ebzet e shtat\u00eb vite q\u00eb e kam mbuluar n\u00eb dh\u00e9 t\u00eb zi.<\/p>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<p><strong>Gj. M<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>T\u00eb nderuar lexues dhe ju botues t\u00eb gazet\u00ebs! Dua t\u2019ju k\u00ebrkoj falje n\u00ebse historia e jet\u00ebs sime do t\u2019ju mbush\u00eb edhe juve me trishtim, ashtu si\u00e7 e kam jetuar un\u00eb gjithmon\u00eb. Jeta ime \u00ebsht\u00eb ndjekur nga fatkeq\u00ebsit\u00eb, nj\u00ebra pas tjetr\u00ebs&#8230; Sot jam st\u00ebrgjyshe, e fort\u00eb fizikisht sepse akoma p\u00ebrpiqem t\u00eb b\u00ebj pun\u00ebt q\u00eb mund t\u00eb [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[94],"tags":[],"class_list":["post-11598","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-histori-nga-jeta"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11598","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=11598"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/11598\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=11598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=11598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=11598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}