Ja tek perballem edhe sonte me te njejten lufte! Me te njejten dhimbje! Me te njejten Vuajtje! Me te njejten humbje! Me te njejten disfate! Perballe erresires dhe heshtjes! Frikes se jetes dhe vdekjes! Perballe dashuris\u00eb dhe urrejtjes! P\u00ebrbuzjes dhe shkat\u00ebrrimit! Ja tek perballem p\u00ebrball\u00eb realitetit si nj\u00eb kokrriz r\u00ebre ne mes te shkretetires! E vetmja gj\u00eb q\u00eb me ka mbetur ne kete jete \u00ebsht\u00eb te shkruaj! Te shkruaj per Ty nostalgjia ime! Te shpreh ate qe ndjej ne sy t\u00eb t\u00eb tjereve! Ti them atyre qe me njohin dhe atyre qe nuk me njohin se dashuria ime per Ty s’ka fund! Ti them te gjitheve sesa me dhembi ikja jote! Do ket\u00eb nga ata qe me kuptojne, do ket\u00eb dhe nga ata qe nuk do me kuptojn\u00eb! Do ket\u00eb nga ata q\u00eb do qajn\u00eb s\u00eb bashku me mua, do kete dhe nga ata qe do qeshin s\u00ebbashku me Ty! Por kjo gj\u00eb nuk m\u00eb intereson dhe aq shume! Jam mbushur plot me bollekun e fjaleve t\u00eb t\u00eb tjereve! Kam njohur nga ata qe me uruan lumturin me Ty! Kam njohur dhe nga ata qe nderhyn ne lumturin\u00eb ton\u00eb! Kam njohur veten me mire sec e njihja! Gjithashtu te njoha dhe Ty perfundimisht! Sonte dua veq te shkruaj sa me gjate… Nuk dua qe te ndaloj s\u00eb shprehuri ate qe ndjej vertet thelle ne zemer! Dua qe e gjith\u00eb kjo dhimbje dhe trishtim te mbyllet bashke me plagen e harreses! Por nuk e di ne do ja dal se harruari Ty! Ty qe le gjurm te renda mbi vitet e mia! Sonte pesova zhgenjimin me te madh te rradhes! Pikerisht sonte ne kete DATE! Eshte e tmerrshme imagjinimi i saj, jo me dhe perjetimi ne te njejten kohe! Nuk e di n\u00eb ke zemer apo balte ne vend te saj?! Nuk e di si nuk ke pak dhembje, m\u00ebshire?! Por ka nje Zot mbi ne! Kjo \u00ebsht\u00eb e vetmja gje qe me inkurajon! Te pakten sonte s’duhej te silleshe ashtu… Ta ruaje arrogancen tende per ato q\u00eb ta mesuan! \u00cbshte e pamundur qe un\u00eb po i shkruaj keto! E pabesueshme! Po ja qe jeta ndonjeher\u00eb t\u00eb p\u00ebrplaska dhe me djallin! Urime per kurajon qe kishe… Per ate qe me shkaktove dhe sot! Urime Zemer Urime!! Po me gjithe zemer uroj qe nje dite mos te jetosh pendimin! Sepse nuk e di qe sonte ne do kem me forc\u00eb te rikthehem e te shkruaj serish per Ty! Nuk e di dhe sesa dit jete me kan mbetur! Ndoshta shume…ndoshta pak! Kete nuk e di! Por di te them qe rrahjet e zemres kan\u00eb ndryshuar totalisht! Nje her\u00eb vijn\u00eb te shpeshta, pastaj ngadal\u00ebsohen! Dhe si per te mos mjaftuar kjo, nje e therur pershkon \u00e7do gje brenda saj! Nuk me vjen keq per veten. Sepse fundi fundit ky qe fati im! Por me vjen keq per Ty se mbase trazohesh aty brenda! Duke te uruar gjith\u00eb lumturin e botes Ty dhe te gjith atyre qe donin te na shihnin keshtu, po e mbylli kete shkrim bashk\u00eb me lotin e fundit qe ra! Jetoje kete jete dhe pa mua…pa pendim apo breng ne zemer! Jetoje nen shoqerin e atyre qe te inkurajuan per kete veprim! Jetoje TI lumturin\u00eb qe ne lam pergjysem! Dhe endrrat qe si realizove me mua, me k\u00ebdo tjeter realizoi nje dit\u00eb! Do jem apo s’do jem m\u00eb kjo eshte pjese e enigmes! Ti vetem JETO… Sepse une mbase eshte fryma e fundit tani qe leshoj ne kete BOTE!! A.<\/p>\n
Sonte ndryshe nga net\u00ebt e tjera nuk u luta me per kthimin tend. Tashme ti ke ikur…u bene shum\u00eb dite! E \u00e7\u2018vlere do te kishte kthimi yt tani?! Nj\u00eb tjeter plage? Nje dhimbje t\u00eb re? Nje vuajtje m\u00eb shume? Apo nje finalizim me shkaterrimin tim perfundimtare? Ti mbase endesh pas nje bote t\u00eb re larg meje, pas nje horizonti ku drejt se ardhmes tende shkruhet lumturi! Nd\u00ebrsa une mbetem peng i asaj bote qe ti m\u00eb le duke sunduar rende mbi veten time. Nga ikja jote mesova aq shume saqe ndonjehere harroja dhe kthimin! Ti ike se ashtu deshti fati, e jo se donim ne te dy. Kujtimet mbeten diku rrugeve pa jete, duke mbuluar gjurmet tona me hirin e nje shprese te vdekur! Ne ishim viktim e pafajshmeris\u00eb se moshes. Viktim\u00eb e padijes ne konceptin profesional ne te thenin e gjerave. Ndjenim deri ne piken e fundit, ndonse fundin e lumturis\u00eb nuk e arritem bashke! E sot te adhuroj per ate qe ishe, duke shpresuar se nje dite te te adhuroj per ate qe do jesh! Joni.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ja tek perballem edhe sonte me te njejten lufte! Me te njejten dhimbje! Me te njejten Vuajtje! Me te njejten humbje! Me te njejten disfate! Perballe erresires dhe heshtjes! Frikes se jetes dhe vdekjes! Perballe dashuris\u00eb dhe urrejtjes! P\u00ebrbuzjes dhe shkat\u00ebrrimit! Ja tek perballem p\u00ebrball\u00eb realitetit si nj\u00eb kokrriz r\u00ebre ne mes te shkretetires! E […]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[836,104],"tags":[],"class_list":["post-10178","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-komunikoni-me-njeri-tjetrin-2","category-mesazhe"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10178","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10178"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10178\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10178"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10178"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10178"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}