{"id":10153,"date":"2015-08-06T14:30:45","date_gmt":"2015-08-06T12:30:45","guid":{"rendered":"http:\/\/intervista.al\/web\/?p=10153"},"modified":"2015-08-06T12:36:40","modified_gmt":"2015-08-06T10:36:40","slug":"me-fal-nene-qe-ste-mbrojta-nga-gruaja-ime","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/intervista.al\/web\/2015\/08\/me-fal-nene-qe-ste-mbrojta-nga-gruaja-ime\/","title":{"rendered":"M\u00eb fal N\u00cbN\u00cb, q\u00eb s\u2019t\u00eb mbrojta nga gruaja ime!"},"content":{"rendered":"<p>&nbsp;<\/p>\n<p>E nderuar redaksi! Po e shkruaj k\u00ebt\u00eb let\u00ebr jo thjesht q\u00eb t\u00eb tregoj historin\u00eb time, por edhe q\u00eb t\u2019u k\u00ebrkoj burrave t\u00eb mos i harrojn\u00eb n\u00ebnat. Gjithashtu, do t\u2019u k\u00ebrkoja t\u00eb gjitha n\u00ebnave dhe grave apo vajzave q\u00eb do t\u00eb b\u00ebhen bashk\u00ebshorte n\u00eb t\u00eb ardhmen, ta mendojn\u00eb nj\u00eb her\u00eb veten n\u00eb vend t\u00eb burrave.<\/p>\n<p>Un\u00eb jam nga Jugu i Shqip\u00ebris\u00eb, nga qyteti i luleve, si\u00e7 quhet qyteti im. Tani jam babai i dy f\u00ebmij\u00ebve t\u00eb mrekulluesh\u00ebm. Historia ime e ka zanzfill\u00ebn qysh n\u00eb ngjizjen time n\u00eb barkun e n\u00ebn\u00ebs. Babai im punonte ushtarak kur u martua me maman\u00eb time. Ime m\u00eb punonte kuzhiniere dhe ka punuar gjithmon\u00eb si shefe kuzhine sepse ka qen\u00eb shum\u00eb e zonja.<\/p>\n<p>Prind\u00ebrit e mi kishin dy vite t\u00eb martuar dhe kur m\u00eb n\u00eb fund vendos\u00ebn t\u00eb b\u00ebheshin prind\u00ebr, babait tim i than\u00eb q\u00eb duhej t\u00eb transferohej me pun\u00eb n\u00eb kufi p\u00ebr dy apo tre muaj, p\u00ebr shkak t\u00eb nj\u00eb st\u00ebrvitjeje q\u00eb do t\u00eb b\u00ebhej atje. Por reparti ku ai punonte kishte edhe tri jav\u00eb koh\u00eb q\u00eb t\u00eb p\u00ebrgatitej p\u00ebr l\u00ebvizjen. Dy jav\u00eb para se ai t\u00eb nisej, mamaja ime i dha lajmin e bukur q\u00eb ishte shtatz\u00ebn\u00eb. Im at\u00eb pati dy jav\u00eb koh\u00eb t\u2019i g\u00ebzohej pranis\u00eb s\u00eb f\u00ebmij\u00ebs s\u00eb tij n\u00eb barkun e gruas m\u00eb t\u00eb mrekullueshme n\u00eb bot\u00eb. Ime m\u00eb thot\u00eb q\u00eb ato dy jav\u00eb ai ishte njeriu m\u00eb i lumtur n\u00eb bot\u00eb. \u201cGjith\u00eb mbasditen i fliste barkut, fliste me nj\u00eb dashuri q\u00eb ve\u00e7 n\u00eb \u00ebndrra mund ta takoj\u00eb njeriu\u201d. Por, do t\u2019ia ket\u00eb ndier zemra q\u00eb nuk do t\u00eb vazhdonte gjat\u00eb g\u00ebzimi i tij.<\/p>\n<p>Dit\u00ebn e caktuar ata u nis\u00ebn me sh\u00ebrbim dhe kishin arritur mir\u00eb. T\u00eb nes\u00ebrmen reparti kishte filluar st\u00ebrvitjen e k\u00ebshtu, t\u00eb gjitha dit\u00ebt me radh\u00eb, por nj\u00eb dit\u00eb fatkeqe p\u00ebr tim at\u00eb, nj\u00eb pushk\u00eb u shkrep pa dashje dhe e zuri n\u00eb kok\u00eb. Ai mori frym\u00eb edhe nj\u00eb her\u00eb n\u00eb krah\u00ebt e shok\u00ebve t\u00eb tij dhe vdiq.<\/p>\n<p>Mamas\u00eb sime sigurisht q\u00eb iu mbyt\u00ebn gjemit\u00eb. Ia soll\u00ebn burrin t\u00eb mbyllur n\u00eb arkivol dhe aq shum\u00eb e kishte d\u00ebmtuar goditja, sepse ushtari kishte qen\u00eb af\u00ebr, sa mjek\u00ebt than\u00eb q\u00eb t\u00eb mos hapej fare arkivoli. Ajo mbajti gjall\u00eb n\u00eb kujtimet e saj vet\u00ebm momentet kur ai ishte gjall\u00eb, q\u00eb i fliste dhe e p\u00ebrk\u00ebdhelte. Do ta ken\u00eb dashur shum\u00eb njeri-tjetrin sepse ime m\u00eb edhe sot q\u00eb \u00ebsht\u00eb gjasht\u00ebdhjet\u00eb e pes\u00eb vje\u00e7e qan p\u00ebr t\u00eb. Ajo m\u00eb rriti me dashurin\u00eb e t\u00eb dyve dhe nuk u martua m\u00eb. Un\u00eb, si i djali i heroit, kisha privilegje ngado q\u00eb shkoja n\u00eb zyra. Ve\u00e7 k\u00ebsaj, maman\u00eb time e ndihmuan jasht\u00eb mase t\u00eb af\u00ebrmit e babait tim, nj\u00ebsoj si dajat e mi. Edhe sot e mbaj mend gjyshin nga babai q\u00eb sa her\u00eb vinte p\u00ebr t\u00eb na takuar, e p\u00ebrqafonte time m\u00eb dhe i thoshte:<\/p>\n<p>&#8211; Faleminderit moj bij\u00eb q\u00eb ma mbajte t\u00eb gjall\u00eb kujtimin e djalit, &#8211; dhe fundi ishin lot\u00ebt e t\u00eb dyve.<\/p>\n<p>Sot q\u00eb jam prind vet\u00eb mund t\u2019i kuptoj ato q\u00eb d\u00ebgjoja e shikoja kur isha f\u00ebmij\u00eb. Kur u rrita, un\u00eb vazhdova shkoll\u00ebn e lart\u00eb n\u00eb Tiran\u00eb dhe atje u njoha me nj\u00eb vajz\u00eb nga Shqip\u00ebria e Mesme. Lidhja jon\u00eb vazhdoi tre vjet si t\u00eb dashuruar. Un\u00eb, pasi mbarova shkoll\u00ebn, fillova menj\u00ebher\u00eb pun\u00eb dhe sigurisht q\u00eb e kisha mund\u00ebsin\u00eb t\u00eb vija n\u00eb Tiran\u00eb p\u00ebr t\u00eb dashur\u00ebn time. Kur edhe ajo mbaroi shkoll\u00ebn, ne u fejuam.<\/p>\n<p>Dit\u00ebn q\u00eb i tregova sime m\u00ebje q\u00eb isha dashuruar me nj\u00eb vajz\u00eb dhe nuk e dija n\u00ebse do t\u2019i p\u00eblqente edhe asaj, ajo m\u00eb tha:<\/p>\n<p>&#8211; N\u00ebse t\u00eb p\u00eblqen ty, t\u00eb jesh i sigurt se do t\u00eb m\u00eb p\u00eblqej\u00eb edhe mua. N\u00ebse do t\u00eb t\u00eb b\u00ebj\u00eb ty t\u00eb lumtur, ta dish se do t\u00eb vdes si n\u00ebna m\u00eb e lumtur n\u00eb k\u00ebt\u00eb bot\u00eb. Kjo \u00ebsht\u00eb gj\u00ebja e vetme dhe e fundit q\u00eb dua t\u00eb shoh, &#8211; m\u00eb p\u00ebrqafoi, m\u00eb puthi e nd\u00ebrkoh\u00eb qante, por k\u00ebt\u00eb radh\u00eb ishin lot g\u00ebzimi.<\/p>\n<p>Ndenj\u00ebm nj\u00eb vit t\u00eb fejuar dhe vendos\u00ebm t\u00eb martoheshim. Edhe grat\u00eb e lagjes mbaj mend q\u00eb kan\u00eb dal\u00eb kan\u00eb pastruar gjith\u00eb rrugic\u00ebn, se \u201cmartohet Halimi, thoshin, ajka e f\u00ebmij\u00ebve\u201d.<\/p>\n<p>Sigurisht, t\u00eb sapomartuar ishim t\u00eb lumtur. Edhe ime shoqe ishte e qet\u00eb dhe e sjellshme. Pati fat e filloi pun\u00eb shum\u00eb shpejt sepse nj\u00eb grua e nderuar doli n\u00eb pension, por nuk \u00ebsht\u00eb e th\u00ebn\u00eb q\u00eb gj\u00ebrat t\u00eb jen\u00eb gjithmon\u00eb mir\u00eb.<\/p>\n<p>&#8211; Kjo s\u2019hahet, &#8211; ul\u00ebriti nj\u00eb dit\u00eb ime shoqe sapo u ul\u00ebm n\u00eb tavolin\u00eb kur u kthyem nga puna. I rash\u00eb pak me k\u00ebmb\u00eb, p\u00ebr t\u2019i dh\u00ebn\u00eb t\u00eb kuptonte q\u00eb mund ta thoshte m\u00eb but\u00eb, por s\u2019fola. N\u00ebna ime reagoi e para.<\/p>\n<p>&#8211; M\u00eb iku dora e l\u00ebshova krip\u00eb pak m\u00eb shum\u00eb se normalisht, por kam b\u00ebr\u00eb gati dark\u00ebn. T\u00eb t\u00eb jap n\u00ebna ca nga ajo, se e rregullojm\u00eb pastaj? &#8211; tha, nd\u00ebrsa e mbajti gjith\u00eb nervin p\u00ebrbrenda.<\/p>\n<p>Ky ishte acarimi i par\u00eb mes t\u00eb dyjave, por jo i fundit. Kur u ula p\u00ebr t\u00eb fjetur, u p\u00ebrpoqa me t\u00eb mira t\u2019i thoja sime shoqeje se imja ishte nj\u00eb n\u00ebn\u00eb e ve\u00e7ant\u00eb q\u00eb kishte sakrifikuar rinin\u00eb e vet p\u00ebr t\u00eb m\u00eb rritur mua. Ajo mund t\u00eb m\u00eb kishte abortuar menj\u00ebher\u00eb pas vdekjes s\u00eb babait, por m\u00eb lindi dhe m\u00eb rriti mes gjith\u00eb mirave. Nusja, me gjys\u00ebm z\u00ebri, m\u00eb k\u00ebrkoi falje dhe fjet\u00ebm. Pas disa koh\u00ebsh edhe ime shoqe mbeti shtatz\u00ebn\u00eb dhe sigurisht q\u00eb u lumturuam. Gjat\u00eb gjith\u00eb shtatzanis\u00eb s\u00eb gruas, ime m\u00eb gatoi, lau, hekurosi e b\u00ebri gjith\u00eb pun\u00ebt.<\/p>\n<p>&#8211; S\u2019dua q\u00eb t\u00eb lodhesh fare, dua t\u00eb m\u00eb b\u00ebsh nj\u00eb nip\u00e7e apo mbesk\u00eb t\u00eb sh\u00ebndetshme, pa pun\u00ebt e sht\u00ebpis\u00eb k\u00ebtu jan\u00eb. Kur t\u00eb kem fuqi p\u00ebr t\u2019i b\u00ebr\u00eb do t\u2019i b\u00ebj, kur s\u2019kam, do t\u2019i l\u00ebm\u00eb, po ti nuk do t\u00eb prek\u00ebsh asgj\u00eb me dor\u00eb.<\/p>\n<p>K\u00ebshtu, ime shoqe ndenji si bij\u00eb mbreti jo vet\u00ebm gjat\u00eb shtatzanis\u00eb, por edhe pas lindjes s\u00eb vajz\u00ebs. B\u00ebri vet\u00ebm gjysm\u00ebn e lejes s\u00eb lindjes se sigurisht, ishte n\u00ebna ime n\u00eb sht\u00ebpi. Arriti deri aty sa, kur gruaja filloi pun\u00eb, ime m\u00eb tha q\u00eb ta kalonim krevatin e vajz\u00ebs nga dhoma e saj.<\/p>\n<p>&#8211; Vajza qan nat\u00ebn se ajo \u00ebsht\u00eb bebe, nd\u00ebrsa ju duhet t\u00eb shkoni n\u00eb pun\u00eb n\u00eb m\u00ebngjes. Pastaj, ajo me mua po rri gjith\u00eb dit\u00ebn&#8230;<\/p>\n<p>E k\u00ebshtu, krevati i vajz\u00ebs kaloi nga dhoma e n\u00ebn\u00ebs sime, kurse un\u00eb e ime shoqe flinim e rehatoheshim si t\u00eb ishim adoleshent\u00eb. Por e pushuar dhe e rehatuar si\u00e7 ishte gruaja ime, sigurisht q\u00eb do t\u00eb nxirrte vickla p\u00ebr mir\u00ebrritjen e vajz\u00ebs.<\/p>\n<p>&#8211; Pse s\u2019ia ke lar\u00eb buz\u00ebt, moj mama? Shiko si duket \u00e7upa, sikur ka dal\u00eb nga kazani i plehrave! &#8211; ul\u00ebriti nj\u00eb dit\u00eb sapo u kthyem nga puna.<\/p>\n<p>Nga natyra jam burr\u00eb i duruesh\u00ebm dhe i pallafe, por n\u00eb at\u00eb moment m\u00eb vloi gjaku. M\u00eb kujtohet vet\u00ebm q\u00eb pash\u00eb krahun tim t\u00eb ngrihej lart dhe kam d\u00ebgjuar zhurm\u00ebn e sh\u00ebmtuar q\u00eb b\u00ebri nd\u00ebrsa u p\u00ebrplas n\u00eb fytyr\u00ebn e bukur t\u00eb gruas sime. Ajo ngriu dhe filloi menj\u00ebher\u00eb t\u00eb qante. U nis p\u00ebr nga dhoma e gjumit q\u00eb t\u00eb mbyllte der\u00ebn, por e ndoqa dhe arrita t\u00eb hyja.<\/p>\n<p>&#8211; Si ka mund\u00ebsi t\u00eb mos e kuptosh se \u00e7\u2019sakrific\u00eb po b\u00ebn ime m\u00eb q\u00eb ne t\u00eb dy t\u00eb shijojm\u00eb gjith\u00eb martes\u00ebn ton\u00eb? Si ka mund\u00ebsi q\u00eb nuk b\u00ebn dot nj\u00eb krahasim t\u00eb kushteve ku po rritet vajza jon\u00eb me f\u00ebmij\u00ebt e tjer\u00eb q\u00eb i ke spitaleve gjith\u00eb koh\u00ebn? Vajza jon\u00eb shkon n\u00eb spital vet\u00ebm kur ka vaksinat. Si dreqin arrin t\u00eb mbyll\u00ebsh syt\u00eb n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb? &#8211; i thash\u00eb dhe dola nga dhoma.<\/p>\n<p>Kur shkova n\u00eb kuzhin\u00eb, gjeta time m\u00eb q\u00eb qante. M\u00eb kapi nga duart dhe m\u00eb tha:<\/p>\n<p>&#8211; T\u00eb lutem, drita e syve t\u00eb mi, un\u00eb nuk jam e lumtur t\u2019ju shoh juve t\u00eb ziheni n\u00eb k\u00ebt\u00eb m\u00ebnyr\u00eb. E b\u00ebj gjith\u00e7ka q\u00eb ju t\u00eb dy t\u00eb ndiheni mir\u00eb. I vetmi g\u00ebzim i imi \u00ebsht\u00eb lumturia e familjes t\u00ebnde. \u2013 m\u00eb ktheu shpin\u00ebn dhe vazhdoi t\u2019i lante duart e buz\u00ebt \u00e7up\u00ebs.<\/p>\n<p>E kaluam nj\u00eb jav\u00eb n\u00eb heshtje n\u00eb sht\u00ebpi dhe gj\u00ebrat filluan t\u00eb qet\u00ebsoheshin. N\u00eb fakt, heshtja kishte qen\u00eb vet\u00ebm n\u00eb pranin\u00eb time sepse ime shoqe kishte vazhduar t\u00eb zihej \u00e7do dit\u00eb me time m\u00eb dhe ajo kurr\u00eb nuk hapi goj\u00ebn t\u00eb ankohej.<\/p>\n<p>Pas dy vitesh, ime shoqe lindi djalin dhe filloi pun\u00eb edhe m\u00eb her\u00ebt sesa me vajz\u00ebn. Sigurisht, e kishte mendjen t\u00eb fjetur q\u00eb djali vet\u00ebm do t\u00eb puthej e p\u00ebrk\u00ebdhelej nga n\u00ebna ime. Ime m\u00eb nuk pranoi as t\u00eb \u00e7onte vajz\u00ebn n\u00eb \u00e7erdhe dhe i mbante t\u00eb dy f\u00ebmij\u00ebt. E kuptoja q\u00eb lodhej dhe kur kthehesha mbasditeve, p\u00ebrpiqesha t\u2019ia leht\u00ebsoja krah\u00ebt n\u00eb t\u00eb gjitha m\u00ebnyrat, nd\u00ebrsa ime shoqe ruante thonjt\u00eb se mos i prishej manikyri.<\/p>\n<p>Nj\u00eb dit\u00eb, ime m\u00eb m\u00eb tha se ishte gjyshja m\u00eb e lumtur n\u00eb bot\u00eb. \u201cJam jo vet\u00ebm gjyshe, po edhe n\u00ebna m\u00eb e lumtur n\u00eb bot\u00eb. Kam lindur e rritur nj\u00eb djal\u00eb azgan dhe kam mbesk\u00eb e nip q\u00eb m\u00eb japin gjith\u00eb bot\u00ebn kur m\u00eb zgjasin krah\u00ebt t\u00eb vijn\u00eb tek un\u00eb. E k\u00ebshtu f\u00ebmij\u00ebt u rrit\u00ebn e u b\u00ebn\u00eb p\u00ebr shkoll\u00eb.<\/p>\n<p>Ime m\u00eb, si gjithmon\u00eb e urt\u00eb dhe e bindur, i \u00e7onte e i merrte nga shkolla e kopshti. Nd\u00ebrsa vitet kalonin, ajo plakej e dob\u00ebsohej. N\u00eb fillim mendova se e kishte nga mosha at\u00eb lloj dob\u00ebsimi, sepse ajo nuk ankohej kurr\u00eb, por nj\u00eb dit\u00eb e pash\u00eb t\u00eb ecte n\u00ebp\u00ebr sht\u00ebpi duke u mbajtur p\u00ebr muri dhe i thirra mendjes. I shkova nga prapa dhe e mbajta.<\/p>\n<p>&#8211; T\u00eb lutem, m\u00eb thuaj, k\u00ebshtu ec\u00ebn gjith\u00eb koh\u00ebn apo pate ndonj\u00eb marrje mendsh tani p\u00ebr momentin? \u2013 i thash\u00eb.<\/p>\n<p>&#8211; Jam mir\u00eb bir, &#8211; m\u00eb tha nd\u00ebrsa u kthye t\u00eb m\u00eb shihte dhe vet\u00ebm n\u00eb at\u00eb moment pash\u00eb syt\u00eb e saj me lot. E gjith\u00eb bota m\u2019u shk\u00ebrmoq kur pash\u00eb ata lot dhimbjeje shpirt\u00ebrore dhe fizike bashk\u00eb.<\/p>\n<p>&#8211; Nes\u00ebr do t\u00eb shkojm\u00eb bashk\u00eb n\u00eb spital, &#8211; i thash\u00eb nd\u00ebrsa e ndihmova t\u00eb shkonte n\u00eb banj\u00eb. E prita mbas dere dhe kur doli, e mora hopa p\u00ebr ta shtrir\u00eb n\u00eb krevat.<\/p>\n<p>&#8211; P\u00ebr nes\u00ebr gjej si t\u00eb duash mund\u00ebsin\u00eb t\u00eb rregullosh f\u00ebmij\u00ebt se maman\u00eb do ta \u00e7oj n\u00eb spital, &#8211; i thash\u00eb sime shoqeje.<\/p>\n<p>Vizita n\u00eb spital shkoi m\u00eb p\u00ebr dreq sesa e kisha imagjinuar. Ime m\u00eb ishte kujdesur p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e mi, p\u00ebr mua e p\u00ebr time shoqe, por pa patur asnj\u00eb d\u00ebshir\u00eb t\u00eb vazhdonte t\u00eb kujdesej p\u00ebr jet\u00ebn e saj. Mor\u00ebm ila\u00e7et dhe e \u00e7ova n\u00eb sht\u00ebpi. U ula p\u00ebrkrah saj n\u00eb krevat pasi e shtriva dhe fillova t\u2019i flisja.<\/p>\n<p>&#8211; Dua t\u00eb t\u00eb them di\u00e7ka, e shtrenjta ime. Dashuria p\u00ebr ty \u00ebsht\u00eb e nj\u00ebjt\u00eb me at\u00eb q\u00eb kam patur qysh dit\u00ebn kur linda dhe kam pir\u00eb n\u00eb gjirin t\u00ebnd. Dhe t\u00eb lutem, kuptoje se p\u00ebr mua je shum\u00eb e r\u00ebnd\u00ebsishme. E kuptoj q\u00eb me time shoqe nuk shkoni mir\u00eb, por gruan s\u2019e ndaj dot se jan\u00eb dy f\u00ebmij\u00ebt, &#8211; i thash\u00eb.<\/p>\n<p>&#8211; Jooo, bir, mos ma shto dhimbjen, &#8211; foli me z\u00ebrin e mekur.<\/p>\n<p>&#8211; At\u00ebher\u00eb do t\u00eb b\u00ebjm\u00eb nj\u00eb pakt bashk\u00eb, ti do t\u00eb kujdesesh p\u00ebr veten aq sa mundesh, nd\u00ebrkoh\u00eb q\u00eb pasditeve do t\u00eb kujdesem un\u00eb, por dije se n\u00ebse ti nuk kujdesesh p\u00ebr veten, un\u00eb do zihem e do ndahem e gruan time. Ti je m\u00eb e shtrenjt\u00eb sesa krevati me at\u00eb, &#8211; i thash\u00eb dhe i p\u00ebrk\u00ebdhela faqen, e putha, qava bashk\u00eb me t\u00eb dhe u nisa p\u00ebr n\u00eb pun\u00eb.<\/p>\n<p>At\u00eb dit\u00eb mbasdite, kur ime shoqe mb\u00ebrriti n\u00eb sht\u00ebpi, m\u00eb gjeti me prer\u00ebsen e thonjve n\u00eb duar.<\/p>\n<p>&#8211; Tani do pres\u00ebsh thonjt\u00eb e do t\u2019i b\u00ebsh ti pun\u00ebt. Mbaroi manikyri, fjal\u00ebt e tua q\u00eb plaka s\u2019di t\u00eb b\u00ebj\u00eb pun\u00eb e gjith\u00eb y\u00e7klat e tua. Dhe ta dish q\u00eb n\u00ebse edhe nj\u00eb her\u00eb t\u00eb vetme do t\u2019i thuash ndonj\u00eb fjal\u00eb n\u00ebn\u00ebs sime p\u00ebr ta l\u00ebnduar m\u00eb shum\u00eb se \u00e7\u2019ke b\u00ebr\u00eb k\u00ebto tet\u00eb vjet, ta dish se ne t\u00eb dy do t\u00eb takohemi vet\u00ebm n\u00eb gjykat\u00eb, &#8211; i thash\u00eb nd\u00ebrsa e shihja n\u00eb drit\u00eb t\u00eb syve.<\/p>\n<p>E kuptoi q\u00eb e kisha seriozisht gjith\u00eb \u00e7\u2019i thash\u00eb. Nga ajo dit\u00eb, ime shoqe pothuajse nuk foli m\u00eb me time m\u00eb, n\u00ebna ime u b\u00eb m\u00eb mir\u00eb dhe e mori veten, por kujdesin p\u00ebr f\u00ebmij\u00ebt e mi nuk e ka ndaluar as edhe nj\u00eb sekond\u00eb. Tani jam m\u00eb i qet\u00eb, por e kuptoj q\u00eb i gjith\u00eb faji kishte qen\u00eb i imi. Jam rritur i llastuar dhe mendova se zgjat gjith\u00eb jeta ashtu. Tani, gruaja ime vazhdon t\u2019i var\u00eb turinjt\u00eb her\u00eb pas here, por mua aq m\u00eb b\u00ebn, mjafton t\u00eb mos ma ngacmoj\u00eb maman\u00eb.<\/p>\n<p>T\u00eb lutem m\u00eb fal n\u00ebna ime, ma b\u00ebj hallall gjith\u00eb vuajtjen q\u00eb t\u00eb shkaktova duke mos reaguar.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>&nbsp; E nderuar redaksi! Po e shkruaj k\u00ebt\u00eb let\u00ebr jo thjesht q\u00eb t\u00eb tregoj historin\u00eb time, por edhe q\u00eb t\u2019u k\u00ebrkoj burrave t\u00eb mos i harrojn\u00eb n\u00ebnat. Gjithashtu, do t\u2019u k\u00ebrkoja t\u00eb gjitha n\u00ebnave dhe grave apo vajzave q\u00eb do t\u00eb b\u00ebhen bashk\u00ebshorte n\u00eb t\u00eb ardhmen, ta mendojn\u00eb nj\u00eb her\u00eb veten n\u00eb vend t\u00eb burrave. [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":5,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[95],"tags":[],"class_list":["post-10153","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-rrefime-mekatesh"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10153","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/users\/5"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10153"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10153\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10153"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10153"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/intervista.al\/web\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10153"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}